ဒီကလေးရဲ့ စာရိတ္တကို ငါနားလည်တယ်

ချန်းမင်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး နဂါးမျိုးနွယ်လူအုပ်ထဲမှ အစ်မချန်းမူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် စင်မြင့်အောက်မှ လျိုကျန့်လီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် သူက ရှုံးနိမ့်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်၊ အနိုင်ရ၍မဖြစ်ပေ။ သူက ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေသည်။

ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင့်မြင့်မြင့်သို့ မရောက်သေးသော စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သောနည်းလမ်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ချင်ဖုန်းကလည်း ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ သူ၏အတွေးများမှာ အတော်လေးရိုးရှင်းသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဤအစီအရင်များစွာကို နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည်။

စာပေသူတော်စင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ ချို့တဲ့သော်လည်း ကာကွယ်ရေးတွင် ထူးချွန်သည်။

သူက ပထမအကြိမ်အနည်းငယ်အတွက် ပြိုင်ဘက်၏စွမ်းအင်ကို သုံးစွဲနိုင်လျှင် ပြီးတော့ သူအားနည်းနေချိန်တွင် မိုးကြိုးဖြူသိုင်းကို အသုံးပြုလျှင် သူက သူ့ကိုအံ့အားသင့်စေပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ရနိုင်လောက်သည်။

ထိုနည်းဖြင့် သူက နောက်ဆုံးအဆင့်နှစ်ခုအတွက် အစီအရင်များကို ချန်ထားနိုင်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးများရှိကြပြီး အခြေအနေမှာ ခဏတာမျှ သရေကျနေသည်။

စင်မြင့်အောက်မှ ကြည့်ရှုသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

အားပြိုင်ကွင်းတည်ထောင်ပြီးကတည်းက နှစ်ဖက်စလုံးက လှုပ်ရှားမှုမပြုသည့်အခြေအနေမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ပေ။

"ဘာလို့ သူတို့မတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ။"

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ငါနားလည်ပြီ။"

"မင်း ဘာနားလည်တာလဲ။"

"သခင်လေးချင်က မပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် အပြောင်းအလဲများကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေနေတာ၊ ပြီးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်က သခင်လေးချင်က ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားလို့ သူတို့က မဆင်မခြင်မလှုပ်ရှားရဲတာဖြစ်ရမယ်။"

"ဟုတ်တယ်။"

လူအများစုက နားမလည်သော်လည်း ထိုသည်မှာ သူတို့ကို သခင်လေးချင်အတွက် အားပေးခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

အားပေးသံလှိုင်းများကြောင့် စင်မြင့်ပေါ်မှ ချင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ်ရှက်သွားသည်။ သူက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင် မပြုရသေးဘဲ လေထုမှာ ရုတ်တရက် ထိုမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်လာသည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ မလှုပ်မယှက်နေသေးသော နဂါးမျိုးနွယ်လူကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းမှာ ရှုပ်ထွေး သွားရသည်။

'သူက စာပေသူတော်စင်တွေက ကာကွယ်ရေးမှာကောင်းပြီး တိုက်ခိုက်ရေးမှာမကောင်းဘူးဆိုတာကို သိနေပြီးတော့ ငါ့အစီအစဉ်ကို သူသိသွားတာများလား။ အဲ့ဒါ မကောင်းဘူး။'

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ညာဘက်ခြေဖြင့် ရှေ့တိုးပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

လူများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"မြန်မြန်ကြည့်၊ သခင်လေးချင်က လှုပ်ရှားတော့မယ်။"

ချန်းမင်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်ပင့်တက်သွားပြီး သူက ကာကွယ်ရေးအနေအထားယူလိုက်သည်။ သူကလည်း နောက်ပိုင်းတွင် အစွမ်းမည်မျှသုံးရမည်ကို မဆုံးဖြတ်မီ ချင်ဖုန်း၏အစွမ်းကို ဦးစွာစမ်းသပ်လိုသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ရှိနေသူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ညာဘက်လက်ညှိုးကို ရိုးရှင်းစွာထောင်ပြီး တစ်လုံးချင်းပြောလိုက်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ မင်းက ဒီမှာ ရမ်းကားရဲတယ်ဟုတ်လား။ ငါမင်းကို အရင်သုံးကွက်ပေးမယ်၊ လှုပ်ရှားလိုက်။"

ဒါက စိန်ခေါ်မှု၊ ဗြောင်ကျသောစိန်ခေါ်မှုဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောသုံးရက်အတွင်း ချင်ဖုန်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဤထိုို့သောနည်းဖြင့် စိန်ခေါ်ရဲသော ပထမဆုံးသူဖြစ်သည်။

အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ မည်သူက ထိုသို့သော မဆင်မခြင်အမှုကို လုပ်ရဲမည်နည်း။

လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က စိတ်ဓာတ်ကျမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူများ၏ယုံကြည်မှုမှာ မြင့်တက်လာကာ အော်ဟစ်သံများမှာ နားကွဲလုမတတ်ဖြစ်သည်။

နဂါးမျိုးနွယ်ဘက်တွင် ချန်းမူက ထူးဆန်းသောအမူအရာပြလိုက်သည်။ ဒီကောင်လေးက သူ့သတ္တိကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ။

'အိုး မဟုတ်တော့ဘူး၊ ချန်းမင် ဒေါသထွက်လာပြီ။'

အားပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ချန်းမင်က သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ အရမ်းသတ္တိရှိတယ်၊ ငါ့စတိုင်လ်ပဲ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အခုထိ မင်းက ငါ့ကို သူတို့ကို အရင်သုံးကွက်ပေးဖို့ပြောရဲတဲ့ ဒုတိယလူပဲ။"

အိုး မဟုတ်တော့ဘူး၊ ငါသူ့ကို အရမ်းများစလိုက်မိပြီလား။

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တံတွေးမျိုချပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းကို အဲ့လိုပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးလူက ဘာဖြစ်သွားလဲ။"

"မင်း မကြာခင်သိရမှာပါ။"

သူ၏စကားသံဆုံးသည်နှင့် ချန်းမင်က သူ၏မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေကိုခွဲသည့်အသံမှာ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက ပေါ့ဆမနေရဲပေ။ သူက သူ၏အတွင်းမှ ဖြောင့်မတ်သောချီကို ချက်ချင်းလှုံ့ဆော်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

အားပြိုင်ကွင်းအောက်တွင် ချန်းမူက အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကိုကတိပေးထားတာကို မမေ့နဲ့။"

"ငါဘာလုပ်နေလဲ ငါသိတယ်" ဟု ချန်းမင်က သတင်းပို့ခြင်းဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်မှ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာပြီး လျှပ်စီးများဖြင့် ဝန်းရံနေသည်။

သူက ထိုတိုက်ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ပေးရမည်ဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်းကို အရင်ခါးသီးမှုအချို့ မြည်းစမ်းစေခြင်းမှာ အဆင်ပြေသည်။

ဤသည်မှာလည်း တစ်ဖက်လူက သူတို့၏မာနကြီးမှုအတွက် ပေးဆပ်ရမည့်အဖိုးအခဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သောထိုးနှက်ချက်တစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကို ထိမှန်သွားပြီးနောက် နားကွဲလုမတတ်ဟိန်းသံနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြင်းထန်သောလေတစ်ခု တက်လာပြီး မြို့ထဲမှလူများ မျက်လုံးမဖွင့်နိုင်အောင် ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်နေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်ပင်ဖြစ်ပြီး သူတို့လှုပ်ရှားသောအခါ သူတို့၏အရှိန်အဝါမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

ပြင်းထန်သောလေ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ လူတိုင်းက သခင်လေးချင်က ယခင်စိန်ခေါ်သူကဲ့သို့ စင်မြင့်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်ကိုစိုးရိမ်ကာ အားပြိုင်ကွင်းသို့ အလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့က သခင်လေးချင်မှာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်ကျန်ရစ်နေပြီး အဖြူရောင်အလင်းမှန်မှာပင် ပျက်စီးသည့်လက္ခဏာမပြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။

တစ်ဖန်ပြန်၍ အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ချန်းမင်၏မျက်လုံးများ မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူက ထိုလက်သီးတွင် သူ၏အစွမ်းကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်ရှိသောအရာမဟုတ်ပေ၊ ထိုးနှက်ချက်ကိုခံယူပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာရပ်နေနိုင်ခြင်းမှာ ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။

သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်မှာ သူထင်သလောက် မရိုးရှင်းပေ။

တော်ဝင်စာသင်ခန်းထဲတွင် မိန်းမစိုးလီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ချင်မိသားစုရဲ့သခင်လေးက အဲ့ဒီထိုးနှက်ချက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်ပါတယ်။"

ဧကရာဇ်မင်းမှာ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်၊ သူက မိန်းမစိုးလီထက် ပိုသိသည်:

"ဒါက ကြယ်တာရာဖမ်းယူမျှော်စင်ရဲ့ နန်းတွင်းဆရာတော်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ စာပေနည်းပညာ — ကောင်းကင်ဘုံမှန်ပဲ။ ဒီလူငယ်က ဒါကို ဒီအတိုင်းအတာအထိ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလူငယ်က ငါ့အတွက် နောက်ထပ်အံ့ဩစရာတွေများ ရှိသေးလား။"

သူ၏ရှေ့မှ ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူက ပြိုင်ဘက်က သူ၏ကာကွယ်ရေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးဖျက်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက ခန့်ညားသောသီလနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ရောက်ရှိပြီးကတည်းက ဘယ်သူနဲ့မှမတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသောကြောင့် သူ၏လက်ရှိအစွမ်းကို သဘာဝအတိုင်း မသေချာပေ။

သို့သော် သူခုနကရရှိခဲ့သော ထိုးနှက်ချက်မှာ သူ၏ယုံကြည်မှုကို အတော်အတန် တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်ဘုံမှန်ကိုကိုင်ကာ သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"နောက်ထပ်နှစ်ကွက်။"

သူ၏ယုံကြည်မှုရှိသောအမူအရာမှာ အားပြိုင်ကွင်းရှိ ကြည့်ရှုသူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

"သခင်လေးချင်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။"

"သခင်လေးချင်က နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ထိုးနှက်မှုအောက်မှာ မလှုပ်မယှက်ကျန်ရစ်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ။"

အားပေးသံများမှာ ကျယ်လောင်သထက် ကျယ်လောင်လာသည်။

ချန်းမင်မှာ ဤသည်ကိုကြားသော် နောက်တစ်ကြိမ်ဒေါသမထွက်တော့ဘဲ သူ၏ညာဘက်လက်သီးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဘုံမှန်နှင့်တိုက်မိခြင်းမှ နာကျင်မှုမှာ လုံးဝမပျောက်ကွယ်သေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်းမင်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အရင်က အထင်သေးခဲ့တာကို ဝန်ခံတယ်။"

သူက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုလှည့်လိုက်ရာ ကျစ်ခနဲအသံမြည်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၊ ကြွက်သားများနှင့်သွေးများမှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အားပြိုင်ကွင်းအထက်တွင် တိမ်မည်းများစုဝေးလာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

လူတိုင်းက ပြိုင်ဘက်မှာ သူ၏အဆုံးစွန်ကျွမ်းကျင်မှုကို ထုတ်လွှတ်တော့မည်ကို နားလည်ကြသည်၊ မနေ့က သူက ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှ သခင်ကြီးချန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကဲ့သို့ပင်။

ချင်ဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ ကောင်းကင်မှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား ထူထပ်စွာဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသက်ရှူရခက်စေသည်။

'မင်းကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါမှာမှ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့အစွမ်းက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာ ကောင်းလဲဆိုတာ မင်းသိလိမ့်မယ်။ သူက သူ့ရဲ့အဆုံးစွန်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြီးမြောက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံမှန်က ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။'

ထိုသည်ကိုစိတ်ထဲတွင်ထားရင်း ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ကို သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ထည့်ကာ အဖြူရောင်မိုးကြိုးပုံစံနှင့် လက်အိတ်တစ်စုံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက အာရုံစိုက်ပြီး အသက်ရှူအောင့်ထားကြသည်။

တိုက်ပွဲ၏ဤအဆင့်တွင် ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့်ကာကွယ်ရေးပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ပထမဆုံးဆုတ်ခွာသူမှာ သူတို့၏အရှိန်အဝါကို ဆုံးရှုံးမည်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ဒန်မော့က လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့အဆုံးစွန်ကျွမ်းကျင်မှုကို ခံနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား။"

သခင်ကြီးချန်က အတန်ငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။ ကျွန်တော်သာ မပျက်စီးနိုင်သော စိန်သဏ္ဌာန်ကို မပျက်စီးနိုင်သောအသား နယ်ပယ်အထိ မကျင့်ကြံထားခဲ့ရင် မနေ့က အဲ့ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ရှုံးနိမ့်သွားလောက်တယ်။ ဒီကလေးက စာပေသူတော်စင်ရဲ့အစဉ်အလာကို လိုက်နာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းမရှိတာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူသာ အခုတိုက်ခိုက်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် သူတို့ကို စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ခေါက်ချနိုင်လောက်တယ်။"

ဒန်မော့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းက လေးနက်တဲ့ကတိသစ္စာတစ်ခုလိုပဲ။ ဒီကလေးရဲ့ စာရိတ္တကို ငါနားလည်တယ်။ သူက ပြိုင်ဘက်ကို သုံးကွက်ပေးမယ်လို့ပြောခဲ့တော့ သူက ပြိုင်ဘက်ကို သုံးကွက်ပေးမှာ သေချာတယ်။ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။"

သူ၏စကားသံများ မဆုံးမီ စင်မြင့်အထက်ကောင်းကင်ကို အဖြူရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု စုတ်ဖြဲသွားသည်။

အလစ်အငိုက်မိသွားသော ချန်းမင်မှာ အဖြူရောင်လျှပ်စီးကို မျက်လုံးပြူးဖြင့်စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ရန် သူ၏လက်များကို အလျင်အမြန်မြှောက်လိုက်သည်။

သို့သော် အဖြူရောင်လျှပ်စီး၏အစွမ်းမှာ သူစိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် အများကြီးသာလွန်နေပြီး ၎င်းက သူ့ကို စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

အရှုံးအနိုင်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း အားပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။