ဒါကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းလို့ သတ်မှတ်သလား

သခင်လေးချင်က နဂါးမျိုးနွယ်လူကို အရင်သုံးကွက်ပေးမည်ဟု လူတိုင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ ဒုတိယလှုပ်ရှားမှုအတွက် ပြင်ဆင်နေသည့်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်၊ သို့ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် သခင်လေးချင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သနည်း။

"ဒါကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းလို့ သတ်မှတ်သလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာ ဤမေးခွန်းကို မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိကြပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ထိုသည်မှာ သေချာပေါက် အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အနိုင်ရသော်လည်း ကျယ်လောင်စွာ အားပေး၍မရဘဲ ထိုခံစားချက်မှာ ဖော်ပြမရအောင် မသက်မသာဖြစ်သည်။

နဂါးမျိုးနွယ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေမနပ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှက်မရှိဘူး။"

"လူသားတွေက သိပ်ကိုကလိမ်ကျပြီး သစ္စာမရှိတာပဲ။ သုံးကွက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်ကို မင်းတို့ဘက်က အရင်အဆိုပြုခဲ့တာ မဟုတ်လား။"

ချန်းမူကလည်း သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာပြလိုက်သည်။

ချန်းမင်ကို တမင်တကာရှုံးနိမ့်စေရန် နည်းလမ်းများစွာကို သူမစဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ိုသည်မှာ ထိုအထဲမှတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် သူမက အခြားအရာများကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူက သတိမထားမိလျှင်ပင် ချန်းမင်၏အစွမ်းဖြင့် သူက တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကွင်းထဲမှ လွင့်ထွက်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

'ဒီမိုးကြိုးဖြူရဲ့အစွမ်းက သေချာပေါက် ထူးခြားတယ်။ ဒီကလေးက လူတွေကို အံ့အားသင့်စေရတာကို တကယ်ပဲကြိုက်တာပဲ။' ချန်းမူက သူ့ဘာသာသူတွေးလိုက်သည်။

"ယောင်္ကျား ဖုန်းအာ နိုင်သွားတာလား။"

တိုက်ပွဲကို လာကြည့်သော ဒုတိယအမေက ဖခင်ချင်ကို စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

ဖခင်ချင်က သူ၏မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ကာ မဖြေဘဲ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်ရုံသာ ညိတ်လိုက်သည်။ သူ၊ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းက ထိုသို့သော အရှက်မရှိသည့်သားတစ်ယောက်ကို မည်သို့ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

"ဘာလို့ ဖုန်းအာနိုင်သွားတာကို ဘယ်သူမှအားပေးသံမကြားရတာလဲ။"

ဒုတိယအမေက ရှုပ်ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်။ ခုနကတိုက်ပွဲအတွင်းက ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။

မီးသွေးခေါင်း၏မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

"သခင်မ၊ သခင်လေးက နိုင်သွားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

လန်နင်ရွှမ်က တိုးတိုးလေးထပ်ပြောလိုက်သည်။

"သိပ်ပြီးတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး။"

သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် သခင်လေး၏ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ်အပြစ်အနာအဆာများ ရှိနေသော်လည်း များများစားစားတော့ မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်တွင် ဧကရီ၏နန်းတော်ထဲတွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၊ အန်ယာနှင့်အခြားသူများမှာလည်း ကွင်းပေါ်မှအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ရလဒ်ကိုမြင်သောအခါ ဘာပြောရမည်ကိုမသိပေ။ သူက သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"သခင်လေးချင်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။"

အန်ယာ၏စိတ်အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အစပိုင်းတွင် ချင်ဖုန်း စင်မြင့်ပေါ်သို့တက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

သို့သော် သူအနိုင်ရသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် မျှော်လင့်ထားသောပျော်ရွှင်မှုအစား အချို့သော စိတ်ပျက်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ချင်ဖုန်းက စိန်ခေါ်မှုသုံးခုကို တကယ်ကျော်ဖြတ်နိုင်လျှင် သူက နဂါးမျိုးနွယ်မိန်းကလေးကို လက်ထပ်ရမည်မဟုတ်လော။

စာသင်ခန်းထဲတွင် မိန်းမစိုးလီ၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"သခင်လေးချင်ရဲ့အနိုင်ရမှုက နည်းနည်းတော့..."

သူက 'အရှက်ရစရာ' ဟူသောစကားလုံးကို ကျယ်လောင်စွာမပြောထွက်ပေ။

ဧကရာဇ်မင်းက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဟိုကောင်လေးက အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ကို တွန်းလှန်လိုက်တာကိုပဲ မြင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့အဓိပ္ပာယ်တွေကို မင်းသတိမပြုမိဘူး။ သူ့အသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို တစ်ခဏအတွင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့လူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ ပြီးတော့ စစ်မှာတော့ လှည့်စားလို့ရတာပဲ၊ ဒီကောင်လေးက ငါ့အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီ။"

"အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ ပညာသားပါတယ်။"

ထူးဆန်းသောလေထုကိုခံစားရပြီး နဂါးမျိုးနွယ်၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချသံများကိုကြားရသောအခါ ချင်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

စကားပုံအတိုင်းပင်၊ စစ်ရေးမှာ လှည့်ဖြားခြင်းကို မရိုးအီနိုင်ဘူး။ ဒါက ငါက စစ်ရေးဗျူဟာကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ အသုံးပြုနေခြင်းသက်သက်ပဲ၊ ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနိုင်ကအနိုင်ပဲ။

ခဏတာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချင်ဖုန်းအတွက် အားပေးလာပြီး တစ်ယောက်စသည်နှင့် အားပေးသံများမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်သွားသည်။

အချို့က ချင်ဖုန်းကို ကာကွယ်ပြောဆိုကြသည်။

"စစ်မှာတော့ လှည့်စားလို့ရတာပဲ၊ နဂါးမျိုးနွယ်က ဒီစည်းမျဉ်းကိုတောင် နားမလည်ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ နဂါးမျိုးနွယ်က ဘယ်လောက်အသက်ရှည်နေပြီလဲ။ ဒီပွဲမှာ ကျင့်ကြံမှုကိုဖိနှိပ်ထားတာက မတရားဘူး။ ချင်ဖုန်းရဲ့ဗျူဟာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုထဲမှာပဲ။"

'မဟုတ်ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါ။'

ချင်ဖုန်းက နဂါးမျိုးနွယ်၏ ဒေါသထွက်နေသောအကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မရဲဘဲ သူ၏ခေါင်းကို လွှဲလိုက်သည်။

စင်မြင့်မှပြုတ်ကျသွားသော ချန်းမင်က မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်မှ ချင်ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်၏ဘက်သို့ ပြန်သွားသည်။

သူ၏မျိုးနွယ်ဝင်များက သူ့ကိုဆက်လက်နှစ်သိမ့်ကြသည်၊ လူသားများက ကလိမ်ကျသည်၊ နောက်တစ်ကြိမ်ရှိလျှင် ချန်းမင်က သေချာပေါက်အနိုင်ရမည် စသည်ဖြင့်ပြောဆိုကြသည်။

သို့သော် ချန်းမင်၏နှလုံးသားမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းထက် ပို၍တုန်လှုပ်နေသည်။

သူက သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းကို သူ့နောက်တွင်ထားသည်ကို မည်သူမှသတိမပြုမိဘဲ၊ လက်သန်းလေးအထူရှိသော မီးလောင်ဒဏ်ရာတစ်ခု၊ သွေးများမသိမသာစီးကျနေသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကာကွယ်ရေးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ မိုးကြိုးဖြူ၏အစွမ်းကို သက်သေပြနေသည်။

ချန်းမူက ချန်းမင်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး။"

အခြားနဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များက ချန်းမူက သူ့ကိုနှစ်သိမ့်နေသည်ဟု ထင်ကြသော်လည်း ချန်းမင်က သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိုသည်မှာ ချန်းမူမြင်လိုသောရလဒ်ဖြစ်ကြောင်းကို သိသည်။

"အစ်မမူ၊ ဒီအရှက်မရှိတဲ့လူသားကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်ပါ။"

"ဒီလိုလူမျိုးက ငါတို့ဖေးလန်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့မထိုက်တန်ဘူး။ သူ့ကို စင်မြင့်ပေါ်ကနေ လိမ့်ဆင်းသွားအောင်လုပ်လိုက်။"

နဂါးမျိုးနွယ်မှာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ချန်းမူက ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုထားလိုက်။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမက သူမ၏ခြေဖျားထိပ်ဖြင့် မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

ချန်းကျုံးက ချန်းမင်၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးမေးလိုက်သည်။

"မင်းလက် အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ချန်းမင်၏နှလုံးသားမှာ ခုန်တက်သွားပြီး သူက သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းကို အလျင်အမြန်ဖွက်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ။"

"ဒီကလေးက အရည်အချင်းအချို့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေပေါ်မှာပဲမှီခိုနေရုံနဲ့ ဖေးလန်ကိုလက်ထပ်ဖို့ လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်မှ ငါသူ့ကို နောက်တစ်ခါစမ်းသပ်မယ်။"

ချန်းမင်၏အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ခြောက်ကပ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက အခွင့်အရေးယူတဲ့ လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ပဲ သိတာပါ။ သူက အစ်မမူရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပါဘူး။ မျိုးနွယ်အကြီးအကဲ ဝင်စရာမလိုပါဘူး။"

ချန်းကျုံးက သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အဲ့လိုထင်တာလား။"

ချန်းမင်မှာ အပြစ်ရှိသလိုခံစားရပြီး သူ၏အကြည့်ကို တိုက်ရိုက်မရင်ဆိုင်ရဲဘဲ အားပြိုင်ကွင်းကိုသာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့လိုဖြစ်သင့်ပါတယ်။"

ချန်းမူ စင်မြင့်ပေါ်သို့တက်သည့်အချိန်တွင် ခုနကအားပေးနေခဲ့သော လူအုပ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မနေ့က သူမက သခင်ကြီး ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးကို စင်မြင့်ပေါ်မှ ခေါက်ချခဲ့သည့်မြင်ကွင်းမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤသို့သောပြိုင်ဘက်နှင့် သခင်လေးချင်က ကလိမ်ကျသောလှည့်ကွက်များကိုသုံး၍ အနိုင်ရနိုင်ဦးမည်လော။

ဖြစ်နိုင်ချေမရှိလောက်ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တံတွေးမျိုချပြီးပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကိုအလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ လှည့်ကွက်အချို့ ကျန်သေးလား မသိဘူး။"

အခြားတစ်ယောက်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"အကြွင်းမဲ့အစွမ်းရှေ့မှာ လှည့်ကွက်တွေက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ သခင်လေးချင်က ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ရှုံးနိမ့်ဖို့ပဲ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သခင်လေးချင်က ဒီတစ်ဆင့်မှာ မနိုင်နိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်တာလား။"

"သခင်ကြီး ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတောင် ဒီနဂါးမျိုးနွယ် မိန်းကလေးရဲ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ သခင်လေးချင်က အံ့ဩစရာကောင်းပေမဲ့ သူက သခင်ကြီး ကြယ်တာရာစစ်သူကြီး သုံးဆယ့်ခြောက်ဦးလောက် အံ့ဩစရာမကောင်းဘူး။"

"ဟွန်း။"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချန်းမူက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပထမအဆင့်ကို တော်တော်လေးကောင်းကောင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လှောင်ပြောင်နေစရာမလိုပါဘူး။"

ချန်းမူက လျိုကျန့်လီကို အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏စကားများမှာ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ဆောင်နေသည်။

"မင်းက မင်းရဲ့ဇနီးကို အခြေအနေအားလုံးအကြောင်း ပြောပြပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ သူက ငါတို့ဖေးလန်ကို လက်ထပ်ဖို့ မင်းရဲ့အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူခဲ့တယ်ပေါ့။"

ဒါကိုကြားသော် ချင်ဖုန်း၏ပထမဆုံးမှာ ဟန်ဆောင်ပြီး ချင်မိသားစုယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် သူ၏အိမ်တွင်းအဆင့်အတန်းကို ကြွားဝါရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တတိယအဆင့်သို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော သခင်မလေးမှာ ထူးခြားသော အကြားအာရုံ စွမ်းရည်များ ရှိသည်။ ထိုအနည်းငယ်မြင့်တက်မှုမှာ ဘာမှမဟုတ်၊ မိန်းမက သေချာပေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားမည်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူက ပြန်ဖြေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ကျွန်တော့်ဇနီးက ပညာရှိပြီး နားလည်မှုရှိတယ်၊ နူးညံ့ပြီး ရက်ရောတယ်။ ဒီလိုသေးငယ်တဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေအတွက် သူက သဘာဝအတိုင်း ကျွန်တော်နဲ့သဘောတူပါတယ်။"

ချန်းမူက ပြုံးလိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါ မဆိုးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကိုအနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်မှုရှိလား။"

ချင်ဖုန်းက ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ယုံကြည်မှုရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကြိုးစားရမှာပဲ။"

မိုးကြိုးဖြူ၏အစွမ်းမှာ ချင်ဖုန်း၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သော်လည်း သူက သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်က သတိထားနေမည်ကိုလည်း နားလည်သည်၊ တူညီသောနည်းဗျူဟာများကို နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုရန်မှာ လက်တွေ့မကျတော့ပေ။

လက်ရှိတွင် သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအရင်ကိုသာ အသက်သွင်းနိုင်သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူက ချန်းမူပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ညက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်တိတ်လေးလှည့်ပတ်နေခဲ့တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက အစီအရင်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ခင်ဗျား။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို ချွေတာထား။ အစီအရင်ကို နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုအတွက် သိမ်းထား။"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ချန်းမူက သူမ၏လက်ချောင်းကို လေထဲသို့ညွှန်လိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးကြောင်းများက ပါးလွှာသောချည်မျှင်များကဲ့သို့ ဆန့်ထွက်သွားပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း အားပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး မိုးကြိုးအတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။