အနာဂတ်ယောက္ခမအဖေကို စိန်ခေါ်ခြင်း

"သခင်လေးချင်ပဲ။ သခင်လေးချင် တကယ်ပဲ နိုင်သွားတာလား။"

"သခင်လေးချင်က သခင်ကြီး ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတောင် မနိုင်ခဲ့တဲ့ပြိုင်ဘက်ကို ဒီလောက်အစွမ်းရှိတာလား။"

"ငါ အခုမှနားလည်တော့တယ်၊ နဂါးမျိုးနွယ်က သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို သခင်လေးချင်နဲ့ တူညီတဲ့အဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားတာ။ ပြီးတော့ သခင်လေးချင်ရဲ့ အံ့မခန်းပါရမီနဲ့ သူက တူညီတဲ့အဆင့်မှာမရှုံးနိမ့်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးကလည်း သူ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါက သခင်လေးချင်က အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်တစ်ခုကို တက်လှမ်းသွားတဲ့အခါ ကြယ်တာရာ စစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးတောင် သူ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘဲ သူက နတ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးကိုတောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်ကွာ။"

ချီးကျူးသံများနှင့် အားပေးသံများက တစ်လုံးထက်တစ်လုံး မြင့်တက်လာသည်။

သခင်ကြီးချန်က ဒါကိုမြင်သောအခါ ထူးဆန်းစွာကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးက ဒဏ်ရာတောင်မရခဲ့ဘူး။"

ဒန်မော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏အစွမ်းဖြင့် သူတို့က အရာရာကို သဘာဝအတိုင်း ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည်။

"သူမက တမင်တကာ အလျှော့ပေးခဲ့တာ။"

သခင်ကြီးချန်က ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စွန့်ခွာပြီး စိန်ခေါ်ပွဲအတွက် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကိုလာတာက လုံလောက်အောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပြီ၊ အခု တမင်တကာ အရှုံးပေးပြန်ပြီလား။ သူတို့က တကယ်တမ်း ဘာတွေကြံနေတာလဲ။"

ဒန်မော့က ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးနဲ့ ချင်မိသားစုကကောင်လေးက အစကတည်းက သိကျွမ်းနေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့စိန်ခေါ်ပွဲရဲ့ပစ်မှတ်က အစကတည်းက အတည်ပြုပြီးသားဖြစ်နေပြီ။"

စာသင်ခန်းထဲတွင် မိန်းမစိုးလီက မယုံနိုင်ပေ။

"အရှင်မင်းကြီး၊ သခင်လေးချင်က နောက်တစ်ခါနိုင်ပြန်ပြီ။"

"ဟွန်း။"

ဧကရာဇ်မင်းက အားနည်းစွာပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ မတူညီသောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ချန်းမူက သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုဖိကာ သူမ၏အသံကို လွှင့်လိုက်သည်။

"ငါမှားမမှားဘူးဆိုရင် မင်းတို့လူသားမျိုးနွယ်က ဒီအခြေအနေကို 'သူတော်စင်အဖြစ် ဖော်ပြခြင်း' လို့ခေါ်တယ်မဟုတ်လား။ ငါလုပ်သင့်တာကို ငါလုပ်ပြီးပြီ။ နောက်ဆက်တွဲကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ အော်၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို အလကားကူညီပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ မင်းကောင်မလေးကို ရေးပေးခဲ့တဲ့ကဗျာကို သူက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှမပြချင်ခဲ့ဘူး။ စိန်ခေါ်ပွဲပြီးသွားရင် အဲ့ဒါကို တစ်စောင်ကူးပြီး ငါ့ကိုပေး။"

ချင်ဖုန်းက မဖြေပေ၊ သို့သော် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားနေသောအမူအရာက အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်စောင်မပြောနဲ့၊ သူက သူမကို ဆယ်စောင် သို့မဟုတ် အစောင်တစ်ရာပင် ပေးနိုင်သည်။

ဒီအစ်မမူက တကယ်ပဲ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့သူပဲ။

ချန်းမူက နဂါးမျိုးနွယ်၏ဘက်သို့ ပြန်သွားသည်၊ လေထုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်စွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အဘိုးကြီး ချန်းရွှမ်း၏မျက်နှာမှာ အလွန်အရုပ်ဆိုးနေသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဟိုကလေးကို တမင်တကာရှုံးပေးခဲ့တာလဲ။"

ချန်းမူက သမ်းဝေပြီး အေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ ဒဏ်ရာရသွားလို့။"

ချန်းရွှမ်းက ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသည်။

"မဟုတ်ကဟုတ်က၊ မင်း ဘယ်မှာဒဏ်ရာရသွားတာလဲ။"

ချန်းမူက ပေါ့ပေါ့ဆဆပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ အသက်ကြီးလာလို့နေမှာပေါ့။ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ကျွန်မနှလုံးခုန်က အရမ်းမြန်သွားတယ်။ ကျွန်မသာ သူ့ကိုဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ကျွန်မတကယ်ပဲ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်တယ်။"

ချန်းရွှမ်းက တစ်စုံတစ်ခုပြောရန်ပြင်ဆင်နေသော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်၊ ထိုသူမှာ နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုကို စောင့်ကြပ်နေသော ချန်းကျုံးမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ချန်းမူက ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"အနာဂတ်မှာ အဲ့ဒီကောင်မလေးက မင်းကိုမငြင်းစေချင်ရင် မင်းစင်မြင့်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှားတဲ့အခါ သတိထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

ချန်းကျုံးက သူမကို ဘာမှမပြောဘဲ အေးစက်စွာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာလည်း ချင်ဖုန်းက သခင်မလေးချန်း၏အရင်းအချာဖခင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ခိုင်မာပြီး ပေါ့ပျက်ပျက်မရှိ၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အစွမ်းထက်သော ဖိအားပေးမှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူများ၏နှလုံးသားကို အလိုအလျောက် ခုန်စေသည်။

ချန်းကျုံး ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ တစ်ချိန်တည်းတွင် အလိုအလျောက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မမြင်နိုင်သောခန့်ညားထည်ဝါမှုမှာ လူများကို အသက်ရှူရခက်လောက်အောင် လေးလံနေသည်။

လျိုကျန့်လီ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။

ဖခင်ချင်က ချန်းကျုံးကို လေးနက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် သခင်ကြီးချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီလူက အရမ်းအားကြီးတယ်။"

ဒန်မော့က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နိုင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားနည်းနိုင်မှာလဲ။ သူက နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ စိန်ခေါ်မှုကိုစောင့်တဲ့သူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

အားပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ချင်ဖုန်းမှာ သူ၏အနာဂတ်ယောက္ခမအဖေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ချန်းကျုံးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး လက်သုံးချောင်းကို တိတ်တဆိတ် ထောင်ပြလိုက်သည်။

ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

လူတိုင်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မှင်သက်သွားကြသည်။

"သုံးကွက်။"

"ဘာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက မှင်သက်သွားသည်။

ချန်းကျုံးက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို သုံးကွက်ပေးမယ်။ မင်း ဘယ်နည်းလမ်းပဲသုံးသုံး သုံးကွက်အတွင်းမှာ ငါ့ကို ငါ့လက်ရှိနေရာကနေ နည်းနည်းလေးတောင် ရွှေ့နိုင်ရင် မင်း ဒီတိုက်ပွဲမှာ နိုင်ပြီ။"

လူအုပ်မှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူက သိပ်ကိုမာနကြီးတာပဲ။

သုံးကွက်ဟုကန့်သတ်ခြင်းက တစ်မျိုး၊ သခင်လေးချင်ကို စင်မြင့်ပေါ်မှခေါက်ချရန်ပင်မလိုအပ်ဘဲ သူ့ကိုတွန်းလှန်ရုံဖြင့် အနိုင်ဟုသတ်မှတ်မည်လား။

ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် လူများမှာ ဒေါသဖြင့် ပွက်လောရိုက်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် သခင်လေးချင်အပေါ် ဗြောင်ကျကျ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိပေးသည်။

"သခင်လေးချင်၊ အလိမ်မခံနဲ့။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့သုံးကွက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်က မင်းကိုအလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ လှည့်ကွက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ တင်းမာနေသောလေထုမှာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းသွားသည်။

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်က ဒီလောက်ဗြောင်ကျမှာမဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ဒီလောက်ကလိမ်ကျမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ဤစကားများကိုကြားသော် ချန်းကျုံး၏အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ ထိုအစား သူက သူ၏ညာဘက်လက်ကိုမြှောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ညွှန်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ကိုလိုက်၍ အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက တိမ်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်းကင်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအစွမ်းတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မရောက်ရှိနိုင်သောအမြင့်များမှာ အကြမ်းပတမ်းဆွဲဖြဲခံရသော ချုပ်ရိုးတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

နေရာလွတ်ကိုပင် ပေါ့ပေါ့ဆဆထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ပုံပျက်သွားစေနိုင်သည်။

ကြည့်ရှုသူများမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ ထိုသို့သောနည်းလမ်းများမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်နှင့် တူနေပုံရသည်။

ချင်ဖုန်း နားလည်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုဖြစ်သည် — ငါသာ အလေးအနက်ဝင်ပါရင် မင်းမှာအခွင့်အရေးမရှိဘူး။ အနိုင်ရဖို့အတွက် မင်းက သုံးကွက်ကို သဘောတူရမယ်။

ဤသည်ကိုနားလည်ရင်း ချင်ဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော်က သုံးကွက်အတွင်းမှာ အကြီးအကဲကို မူလနေရာကနေ ထွက်သွားအောင်လုပ်နိုင်ရင် အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်အနိုင်လို့ သတ်မှတ်မှာလား။"

ချန်းကျုံးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မနစ်မြုပ်မီ အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မှန်တယ်

မြည်သံနှင့်အတူ မိုးထိအောင်မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်အားပြိုင်ကွင်းမှာ တစ်မီတာနစ်မြုပ်သွားသည်။

ချန်းကျုံး၏ခြေထောက်များမှာလည်း ကျောက်တိုင်အားပြိုင်ကွင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ချန်းကျုံးက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ညက မင်းက အစီအရင်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်ကြိုက်သုံးလိုက်။ ငါစောင့်နေမယ်။"

'မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလောက်အေးစက်တဲ့ညမှာ အိပ်မပျော်ဘဲ ကျွန်တော့်လျှို့ဝှက်အစီအရင်ပြင်ဆင်မှုကို ခင်ဗျားတို့အားလုံး ဘယ်လိုသိနေရတာလဲ။'

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်လှုပ်ရှားလိုက်ပါ့မယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းက သူ၏ဖြောင့်မတ်သောချီကို သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါးထဲသို့စုစည်းပြီး ကျောက်တိုင်အားပြိုင်ကွင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရှုသူများမှာ သူတို့၏ခြေထောက်အောက်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထွန်းလင်းလာပြီး ကျောက်တိုင်၏နေရာသို့ စုစည်းသွားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ပြိုင်နက်နီးပါး ပြင်းထန်သောလေတစ်ခုတိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်မှာ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည်။

အားပြိုင်ကွင်းအထက်တွင် လေဆင်နှာမောင်းလေးခုမှာ တစ်ခဏအတွင်း ရုတ်တရက်ဖွဲ့စည်းလာပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်လှုပ်စေသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ဒန်မော့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယင်ချီစီးကြောင်းတစ်ခုက ဧကရာဇ်မြို့တော်၏အရိပ်ထဲသို့ဝင်ရောက်သွားပြီး ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို တည်ငြိမ်သွားစေသည်။

ထိုအတောအတွင်း လေဆင်နှာမောင်းလေးခုမှာ ဝန်းရံထားသောအနေအထားဖွဲ့စည်းပြီး ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုမပြုမီ ချန်းကျုံးကို တင်းကျပ်စွာဝန်းရံထားသည်။

လေဆင်နှာမောင်းများ၏တိုက်ခတ်မှုမှာ စိတ်ကူးထက်အများကြီးကျော်လွန်သောအစွမ်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ချင်ဖုန်းသာ အစီအရင်၏အလယ်တွင်မရှိခဲ့လျှင် သူက ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒဏ်ရာရသွားလောက်သည်။

ချန်းကျုံး၏ပုံရိပ်မှာ ဒေါသထွက်နေသောလေများဖြင့် မျိုချခံထားရနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

'ဒီအစီအရင်၊ နဂါးလေးကောင် ဝန်းရံတံတိုင်းနဲ့ဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ခြေတစ်လှမ်းတောင် မဆုတ်ဘဲနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။'

ချင်ဖုန်းက အော်သံများထွက် နေသောလေများကိုကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူသာမက အားပြိုင်ကွင်းတွင်ကြည့်နေသော ကြည့်ရှုသူများမှာလည်း သခင်လေးချင်၏ နည်းစနစ်များကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင်အနိုင်မှာ သေချာသည်ဟုထင်ကြသည်။

သို့သော် ပြင်းထန်သောလေထဲတွင် အသံတစ်ခုရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဆိုးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လိုသေးတယ်။"

အသံဆုံးသည်နှင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက လေအတားအဆီးကိုချိုးဖျက်ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေဆင်နှာမောင်းလေးခုမှာ ခြေရာမကျန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တုန်လှုပ်မှုထဲတွင် လူတိုင်းက သူတို့၏အကြည့်ကို ချန်းကျုံး၏နေရာသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

သူက ထိခိုက်မှုမရှိရုံသာမက ခြေတစ်လှမ်းတောင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။