သဘောတူညီချက်
Vol. 31 Ch. 459
လေက ဆက်လက်ခုတ်ပိုင်းနေပြီး အားပြိုင်ကွင်းအပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသည့်အသံမှာ အဆုံးမရှိပေ။
အစီအရင်ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် သဲများက မြင်ကွင်းကိုဖုံးကွယ်ထားပြီး ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
ဤသို့သောတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အနာဂတ်ယောက္ခမအဖေမှာ ခြေကုပ်နီးပါးပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်ခဲ့သည်ကို သူယခုထိမယုံနိုင်သေးပေ။
လူးလွန့်နေသောဖုန်မှုန့်များ ဖြည်းညှင်းစွာပျောက်ကွယ်သွားပြီး လူတိုင်းတဖြည်းဖြည်း မြင်ကွင်း ပြန်လည်ရရှိလာသောအခါ သူတို့က ဆိုင်းငံ့ထားသောအားပြိုင်ကွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် အားပြိုင်ကွင်းမှာ အပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နဂိုအတိုင်းကျန်ရှိသည်မှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်မှားမမှားဘူးဆိုရင် နဂါးမျိုးနွယ်ကလူက သခင်လေးချင်က သူ့ကို သုံးကွက်အတွင်း ခြေတစ်လှမ်းတစ်ဝက်လောက် နောက်ဆုတ်အောင်လုပ်နိုင်ရင် သခင်လေးချင်အနိုင်လို့ သတ်မှတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အခု ရပ်စရာနေရာတောင် မရှိတော့ဘူး။ သူ မလှုပ်မယှက် ကျန်နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မထင်ဘူး။"
"တကယ်ပဲ၊ သခင်လေးချင်က ဒီတိုက်ပွဲမှာ နိုင်ပြီ။"
"သခင်လေးချင်က နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးကို လက်ထပ်တာကို မြင်ချင်လှပြီ။"
လူတိုင်းစိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် လူတစ်ယောက်၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက်ကျုံ့သွားသည်။
"နေဦး၊ ကြည့်လိုက်။"
ကြည့်ရှုသူများက သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ ဖုန်မှုန့်များ လုံးဝရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်လူမှာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူရပ်နေသောနေရာကို ကြည့်လိုက်လျှင် အချင်းပေသုံးဆယ်ပတ်လည်အတွင်း အရာအားလုံးမှာ လုံးဝနဂိုအတိုင်းပင်။
ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက လေအားလုံးကို ရပ်တန့်လိုက်ရုံသာမက ကွင်းကိုပါ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
လူတိုင်း၏အံ့အားသင့်နေသောအကြည့်များထဲတွင် ချန်းကျုံးက သူ၏လက်ချောင်းကိုမြှောက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။
"နောက်ထပ်တစ်ကွက်ကျန်သေးတယ်။"
ချင်ဖုန်း၏အမူအရာမှာ စကားများကြောင့် တောင့်တင်းသွားသည်။
လေပြင်းငြိမ်သက်ခြင်း အစီအရင်မှာ သူ၏နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုဖြစ်နေပြီ။ ဤလှုပ်ရှားမှုကပင် ပြိုင်ဘက်ကို နောက်ဆုတ်အောင်မလုပ်နိုင်လျှင် သူ၌ ဘာများကျန်သေးသနည်း။
ဒါက အဆုံးလား။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း၌ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ သူက သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့လက်ထည့်ပြီး ချောမွေ့နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူက ချီယွမ်မြို့တွင် ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့်ရတနာ — ရှစ်ထောင့်ပုံ ကျောက်စိမ်းပင်။
'ငါဒါကို မေ့နေလိုက်တာ။ ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲသီးရဲ့ နေရာပြောင်းနိုင်တဲ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကိုရွှေ့ဖို့ လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ ပဉ္စမအဆင့်ရောက်ကတည်းက ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို မစမ်းကြည့်ရသေးဘူး။ ငါ့လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ဖုံးလွှမ်းနိုင်မလဲ ငါမသိဘူး။'
ချင်ဖုန်း အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်ရှားသည်ကိုမြင်လျှင် ချန်းကျုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မင်း အရှုံးပေးတော့မှာလား။ ငါ့သမီးကို စွဲဆောင်နိုင်တဲ့သူက ထူးချွန်တဲ့လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကျောရိုးမရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲဖြစ်နေပုံရတယ်။ သူမက မင်းအကြောင်းကို ငါ့ကိုပြောပြတုန်းက သူမရဲ့အရင်က ခိုင်မာတဲ့ယုံကြည်ချက်တွေကို လှောင်ပြောင်ပြီး မင်းဘယ်လောက် ထူးခြားကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။
တကယ်တော့ သူက မင်းကို လုံးဝနားမလည်ခဲ့ဘူး၊ မင်းက သူမကို နားမလည်သလိုပဲ။ မင်းလိုလူမျိုးကို ငါ့သမီးကို ဂရုစိုက်ဖို့ ငါဘယ်လိုယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။"
တင်းမာနေသောကြည့်ရှုသူများမှာ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ပြဇာတ်တစ်ခု ကြည့်နေသည့် အမူအရာများဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤစကားများတွင်ပါဝင်သော သတင်းအချက်အလက်ပမာဏမှာ အတော်အတန်များပြားသည်။
အချို့က တီးတိုးပြောလိုက်ကြသည်။
"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ လက်ထပ်ပြိုင်ပွဲက ဟန်ပြသက်သက်ပဲ၊ သူတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က အစကတည်းက သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီး အဲ့ဒါက သခင်လေးချင်လား။"
"သခင်လေးချင်ရဲ့စွဲဆောင်မှုက မထင်မှတ်ဘဲ ကြီးမားတာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံကနတ်သမီး လျိုကျန့်လီကို လက်ထပ်ရတာကတစ်မျိုး၊ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတွေက သူ့အပေါ် စွဲလန်းနေတာကတစ်မျိုးလား။"
"ငါ အရမ်းမနာလိုဖြစ်နေပြီ။"
"ငါလည်းပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ဒီနဂါးမျိုးနွယ်ယောက္ခမက သဘောမတူဘူး။ သခင်လေးချင်နဲ့ မိန်းကလေးက ချစ်ကြိုက်နေရင်တောင် ကောင်းကျိုးမရှိဘူး။"
"ဒါလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံပဲ။"
ချင်ဖုန်းက ချန်းကျုံး၏စကားကိုကြားသောအခါ သူ၏ခေါင်းကိုမော့လိုက်သည်။
"ဘယ်သူက ကျွန်တော်အရှုံးပေးနေတယ်လို့ပြောလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့သမီးက တော်တော်လေး ထက်မြက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က ညံ့ဖျင်းတယ်။"
"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်။"
ချန်းကျုံး၏အသံမှာ အေးစက်သွားပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းအပေါ် ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းက ညည်းညူလိုက်သော်လည်း သူက လမ်းလျှောက်ရင်းစကားပြောကာ ချန်းကျုံးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာချဉ်းကပ်သွားစဉ် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"သူမက ကဗျာတွေကိုကြိုက်တယ်၊ စာအုပ်တွေထဲက စာပေဟန်ပန်တွေကို နှစ်သက်တယ်။"
"သူမက ရက်ရောပြီး ဘယ်တော့မှ နှမြောတွန့်တိုတာမရှိဘူး။"
"သူမက ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်နေပုံရပေမဲ့ သူမရဲ့နှလုံးသားက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုနူးညံ့တယ်။"
"တခြားသူတွေ ဒုက္ခရောက်တဲ့အခါ သူမက အမြဲတမ်း ကူညီလက်တစ်ဖက်ကမ်းတယ်။"
"ခုနကမှတွေ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအတွက်တောင် သူမက အန္တရာယ်ကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။"
"အချိန်အများစုမှာ သူမက အေးစက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမဝမ်းနည်းတဲ့အခါ မျက်လုံးနီရဲပြီး နှာရည်ယိုတဲ့ ကလေးမလေးတစ်ယောက်လို ငိုတယ်။"
ချင်ဖုန်း၏စကားများတွင် ချန်းဖေးလန်အပေါ်ထားရှိသော အထင်အမြင်များနှင့် အတိတ်က အမှတ်တရများ ပါဝင်နေသည်။
"အကြီးအကဲ၊ ဖေးလန် ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို ခင်ဗျား တကယ်နားလည်ရဲ့လား။"
ချင်ဖုန်းက ချန်းကျုံး၏ရှေ့တွင်ရပ်ကာ စကားလုံးတိုင်းကို အလေးပေးပြောလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာက သူလိုချင်တာအားလုံးက အဖော်ပြုပေးမှုသက်သက်ပဲ။"
စင်မြင့်အောက်မှ ချန်းမူ ထိုစကားများကိုကြားသောအခါ သူမ၏ညာဘက်လက်ကို သူမ၏နဖူးပေါ်တင်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီကလေးကတော့ ဘာမဆို ပြောရဲတာပဲ။"
ချန်းကျုံးက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။
"မင်း ပြောပြီးပြီ။ မင်းက ဒီလိုချိုသာတဲ့စကားတွေနဲ့ ငါ့ကိုကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ထင်ရင် အဲ့ဒါက စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်သက်သက်ပဲ။"
"ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ၊ အဓိကက အကွာအဝေးပဲ။"
ချန်းကျုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"
သို့သော် ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးမှာ ဆယ်ပေအောက်သာရှိသည်။
ပြီးတော့ ထိုအကွာအဝေးတွင် ချင်ဖုန်းက နေရာများပြောင်းလဲရန် ရှစ်ထောင့်ပုံ ကျောက်စိမ်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု ရာနှုန်းပြည့်ယုံကြည်သည်။
သူတို့၏ခြေထောက်အောက်တွင် အဖြူရောင်အလင်းလယ်ကွင်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် ချန်းကျုံးကို အတူတကွဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သဘောပေါက်ရင်း ချန်းကျုံးက တုံ့ပြန်ရန်ပြင်ဆင်နေသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်း သူက ချင်ဖုန်းနှင့် နေရာချင်းလဲလှယ်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဒါကို ကျွန်တော့်အနိုင်လို့ သတ်မှတ်လို့ရမလားဆိုတာကို သိချင်ပါတယ်။"
ခဏတာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် စင်မြင့်အောက်မှလူအုပ်က အံ့ဩစရာကောင်းသောအားပေးသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ဒါက ဘယ်လိုနည်းစနစ်မျိုးလဲ။ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတောင်မမြင်လိုက်ရဘူး၊ သူတို့က နေရာချင်းလဲလှယ်ပြီးသွားပြီ။"
"နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်ရဲ့နေရာ ပြောင်းသွားပြီ၊ သခင်လေးချင် နိုင်ပြီ။"
"အံ့မခန်းပဲ။"
"သခင်လေးချင်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုက တကယ်ပဲ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ယူဆောင်လာတယ်။"
ချန်းကျုံးက ချင်ဖုန်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကြည့်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဖြတ်သွားစဉ် သူက ခဏတာရပ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။
"မင်း ခုနကပြောခဲ့တာကို သတိရ။ တစ်နေ့မှာ မင်းက ဖေးလန်ကို နစ်နာအောင်လုပ်ခဲ့တာကို ငါသိသွားရင်..."
ချန်းကျုံးက ကျန်စကားများကိုမပြောဘဲ သူက ချင်ဖုန်း၏ပခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်ရုံသာ ပုတ်လိုက်သည်။
သူက အားအများကြီးမသုံးသလိုထင်ရသော်လည်း ချင်ဖုန်း၏ခြေထောက်အောက်မှမြေကြီးမှာ ချက်ချင်းအမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။
ထိုသည်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှု၊ ဗြောင်ကျသောခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်းက တံတွေးတစ်လုပ်မျိုချပြီး လေးနက်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုစကားများမှာ သူ၏အနာဂတ်ယောက္ခမထံမှ သတိပေးချက်တစ်ခုဖြစ်သလို အခြား အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို သူ၏သားမက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ချင်ဖုန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့်မေးလိုက်သည်။
"အွန်း၊ ယောက္ခမ ကျွန်တော် ဖေးလန်ကို ဘယ်တော့တွေ့နိုင်မလဲ။"
ချန်းကျုံးက "ယောက္ခမ" ဟူသောစကားလုံးကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ လှေကားထစ်ကို တက်တတ်တာပဲ။
"စောင့်နေလိုက်"
ချန်းကျုံး နဂါးမျိုးနွယ်၏ဘက်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ အဘိုးကြီး၏မျက်နှာမှာ မကောင်းပေ။
ချန်းကျုံးကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အဘိုးကြီးက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ချန်းမူသာ နောက်ကျန်ရစ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်က ဟိုကောင်လေးကို ဒုက္ခပေးဖို့ အရာရာကိုကြိုးစားမယ်လို့ ကျွန်မထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင်က သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ခွင့်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"
ချန်းကျုံးက အေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။
"မင်းဘာကိုဆိုလိုလဲ ငါနားမလည်ဘူး။ ဒီကလေးရဲ့နည်းလမ်းတွေက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုကို ငါတောင်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"
"ဒီကလေးရဲ့ အရိပ်ရွှေ့တဲ့ လှည့်ကွက်က တကယ်ပဲထူးဆန်းတယ်။ ကျွန်မသာဆိုရင် ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မကာကွယ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မွေးရာပါအာကာသစွမ်းရည်ကို နိုးထစေခဲ့တဲ့ ငါတို့မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က ဒီလိုသာမန် လှည့်ကွက်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျရှုံးနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မစဉ်းစားနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေက ရှင်ကလည်း ဒီကောင်လေးကို သဘောတူလို့ သူ့ကို တမင်တကာအနိုင်ပေးလိုက်တာပဲ။"
ချန်းကျုံးက မဖြေဘဲ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
"အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ ထင်ကြေးပေးစရာမလိုဘူး။ မင်း နောက်ဆို အလုပ်များတော့မှာ။"
အပြာရောင်နဂါးမျိုးဆက်တွင် လက်ထပ်ခြင်းမှာ နဂါးမျိုးနွယ်အတွက် ကိစ္စကြီးတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း လုပ်စရာအလုပ်များစွာရှိသည်။
ချန်းမူက သူ၏စကားများကြောင့် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။
တကယ်ပဲ၊ နဂါးမျိုးနွယ်ကယောက်ျားတွေက အားလုံးအတူတူပဲ၊ သူတို့က မျက်နှာပျက်ရမယ့်အစား သေတာကို ပိုကြိုက်ကြတယ်။
အဘိုးကြီးကလည်း အဲ့လိုပဲ၊ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကလည်း အဲ့လိုပဲ။