မျက်နှာသာရဖို့ အသက်စွန့်ပြီး ဘဝမှာ ဒုက္ခခံရခြင်း

"ဒါက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဘူး။"

နန်းတော်ထဲတွင် တတိယမင်းသားမှာ ဒေါသထွက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အရာများကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

မနေ့က နဂါးမျိုးနွယ်၏ အရှက်ခွဲခြင်းကိုခံရပြီး အားပြိုင်ကွင်းမှ လွင့်ထွက်သွားခြင်းမှာ လုံလောက်အောင် ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သည်။

အားပြိုင်ကွင်းကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘဲ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်မထပ်နိုင်ခြင်းမှာလည်း နောင်တရစရာပင်။

သူ့ကို အသည်းမခံနိုင်ဆုံးဖြစ်စေသည်မှာ ချင်ဖုန်းက သူလိုချင်သမျှကို အဘယ်ကြောင့် ရရှိနိုင်ရသနည်းဟူသော အချက်ပင်။

မနာလိုဝန်တိုမှုက သူ၏မျက်နှာကို ပုံပျက်သွားစေသည်။

သူ၏ယုံကြည်ရသောအစောင့်က ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းရဲ့သြဇာအာဏာက ပိုပြီး အားကောင်းလာပါတယ်။ သူ့ကိုဆက်ပြီး ရန်လိုနေမယ့်အစား သူနဲ့ဆက်ဆံရေး တိုးတက်အောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါက အနာဂတ်မှာ အမွေဆက်ခံသူရာထူးကို ရယူဖို့အတွက် အရှင်မင်းသားကို အများကြီးအထောက်အကူပြုပါလိမ့်မယ်။"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ကျစ်လစ်ပြတ်သားသော ပါးရိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းလိုအစေခံတစ်ယောက်က ငါ့လုပ်ရပ်တွေကို လာပြီးအမိန့်ပေးရဲတယ်ဟုတ်လား။"

အစောင့်က သူ၏ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး စကားလွန်သွားပါတယ် အရှင်မင်းသား။"

တတိယမင်းသားက ရတနာမှန်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းက အားပြိုင်ကွင်းမှထွက်လာပြီး လျိုကျန့်လီနှင့် ယှဉ်တွဲရပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လူများ၏ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာများကိုလည်းကောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူက စန္ဒကူးစားပွဲကို သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာရိုက်လိုက်ရာ အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားသည်။

အခန်းထဲတွင် မိန်းမစိုးလီမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းထက် ပို၍အံ့အားသင့်နေသည်။

အားပြိုင်ကွင်းထဲမှ ချန်းကျုံး၏စကားများက နဂါးမျိုးနွယ်က လက်ထပ်ပြိုင်ပွဲအတွက် ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ နားမလည်နိုင်စွာ လာရောက်ရသည့်အကြောင်းရင်းကို သူ့ကိုနားလည်သွားစေသည်။

ပြီးတော့ အားလုံးက ချင်ဖုန်းကြောင့်ပင်။

ဧကရာဇ်မင်းက ထရပ်ပြီး အပြုံးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ လျိုကျန့်လီကိုလက်ထပ်တာက ကိစ္စသေးသေးမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့သားမက်ဖြစ်လာတာလား။ ဒါက အဲ့ဒါကိုတောင် ကျော်လွန်သွားတယ်။ ငါ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတွေနဲ့ အရင်ကကြုံဖူးတယ်၊ သူတို့ရဲ့မာနက နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိဘူး။ သူတို့နှလုံးသားကို ဖမ်းစားနိုင်တာက လွယ်ကူတဲ့အလုပ်မဟုတ်ဘူး။"

မိန်းမစိုးလီက ဆက်ပြောသည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့သခင်လေးက အရှင်မင်းကြီးကို လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုလည်း ပေးခဲ့ပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ကြားက လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းက မကြုံစဖူးပါပဲ။ အရှင်မင်းကြီးက ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ပါတယ်။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ ဂဠုန်ဘုရင်က နိုးထလာနှင့်ပြီ၊ သူက တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို ဘယ်တော့ပြန်ကျူးကျော်မလဲဆိုတာ ငါတို့မသိဘူး။ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့အထောက်အပံ့နဲ့ မဟာချန် တိုင်းပြည်က အနာဂတ်မှာ ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အများကြီးပိုလွယ်ကူသွားပါလိမ့်မယ်။"

ဧကရာဇ်မင်းကလည်း ဒါကိုစဉ်းစားမိသည်၊ ထို့ကြောင့် သူက ဒီလောက် ကျေနပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ကောင်လေးက ငါတို့ကို ဒီလောက်များပြားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပေးခဲ့တော့ ငါတို့က သူ့ကို ဆုတစ်ခုပေးရမှာပေါ့။ အခု နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့လက်ထပ်တာက အခြေခံအားဖြင့် ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ထွင်းထားသလို ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါဆိုရင်... ငါတို့သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်သွားပါ၊ ချင်ဖုန်းနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ကြားက လက်ထပ်ပွဲကို ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနက အပြည့်အဝကိုင်တွယ်စေ။"

တိမ်တိုက်နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်းမူက ချန်းဖေးလန်၏ အနားယူရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်းဖေးလန်မှာ ပြိုင်ပွဲကို လုံးဝအာရုံမစိုက်ဘဲ ချင်ဖုန်းက သူမအတွက်ရေးပေးခဲ့သော ကဗျာနှင့် သီချင်းစာသားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများမှာ လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် နောင်တတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် လာနေသည့်အသံကိုကြားသည့်တိုင် သူမက သူမ၏မျက်လုံးများကို ဘယ်တော့မှမရွှေ့ပေ။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ချန်းမူက မိန်းကလေးကို စနောက်ချင်သောကြောင့် သူမက တမင်တကာ သက်ပြင်းချပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ တစ်ယောက်ယောက်နိုင်သွားပြီ။"

ဒါကိုကြားသော် ချန်းဖေးလန်၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက်ကျုံ့သွားသော်လည်း သူမက တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုပေ။

"မူလကတော့ ငါက သူ့ကို မင်းအတွက်တားဆီးပေးချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက တကယ်ပဲ အလွန်ပါရမီ ထူးချွန်တယ်။ သူ့အသက်ငယ်ပေမဲ့ သူ့ကျင့်ကြံမှုက မနိမ့်ကျဘူး။ ငါ့ကျင့်ကြံမှုကိုဖိနှိပ်ပြီးတဲ့နောက် ငါက သူ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ အကြိမ်တစ်ရာကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး သူက ငါ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူသွားတယ်။ မင်းအဖေအတွက်တော့ သူက တစ်ဖက်လူကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေရဲ့စာရိတ္တကို မင်းကောင်းကောင်းသိသားပဲ။ သူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ရတာကို မကြိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက သူ့ဘာသာသူ သုံးကွက်သဘောတူညီချက်လုပ်ခဲ့တယ်။"

"လူသားမျိုးနွယ်က အဲ့ဒီကောင်လေးကလည်း အထင်သေးလို့မရဘူး။ သူက အစီအရင်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက်ပြသခဲ့တယ်၊ ဒါက တော်တော်လေးမျက်စိဖွင့်စရာကောင်းတယ်။ အဆုံးမှာ သူက နေရာချင်းလဲလှယ်ဖို့ အာကာသနည်းစနစ် တစ်ခုကိုတောင်သုံးပြီး မင်းအဖေနဲ့ နေရာချင်းလဲလှယ်လိုက်တယ်၊ ဒီလိုနဲ့ ပွဲကိုနိုင်သွားတာပဲ။"

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်က အပြင်မှာ ဘယ်တော့မှမလက်ထပ်ဘူး။ ဟိုကောင်လေး အောင်မြင်ရင်တောင် မင်းကို လူသားမျိုးနွယ်ထဲလက်ထပ်စေချင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးက အမြဲတမ်း သူ့စကားကိုတည်တယ်။ ဒီလောက်များတဲ့လူတွေရှေ့မှာ ကြင်ဖက်ရှာစိန်ခေါ်ပွဲကို ကြေညာပြီးတဲ့နောက် သူက သူ့ကတိကိုပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"မတတ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် မင်းသဘောတူလိုက်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ မင်းနစ်နာမှာမဟုတ်ဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်ကကောင်လေးက တော်တော်လေးချောမောပြီး ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူက နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ သူ့ကိုလက်ထပ်ရတာ မင်းအတွက် အရှုံးမရှိပါဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ချန်းဖေးလန်က နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမက သူမ၏ခေါင်းကိုမော့ကာ ချန်းမူကို အေးစက်စွာကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လက်ထပ်ချင်ရင် လက်ထပ်လိုက်လေ၊ အဲ့ဒါက ကျွန်မနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

ချန်းမူက ဒုက္ခရောက်နေသောအမူအရာပြလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုလက်ထပ်ခိုင်းနိုင်မှာလဲ။ ငါက သူ့ထက်အများကြီးအသက်ကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါက ရဲရင့်တဲ့စစ်သည်တော်တွေကို ကြိုက်တာ။ သူ့လိုစာပေပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ငါဘယ်လို စိတ်ဝင်စားနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့အဆင့်အတန်းကိုစဉ်းစားရင် ငါက အမြင့်ကိုပဲရည်မှန်းသင့်ပြီး နိမ့်ကျတာနဲ့ မကျေနပ်သင့်ဘူး။ မင်းမသိဘူး၊ ဒီကောင်က အိမ်မှာဇနီးတစ်ယောက်ရှိပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပြိုင်ပွဲဝင်ချင်နေတုန်းပဲ။ သူတို့မှာဇနီးတစ်ယောက်ရှိပြီးသားဖြစ်နေတုန်း တခြားအမျိုးသမီးတွေကို ကြည့်တဲ့ယောက်ျားတွေက အဆိုးဆုံးပဲ။"

ဤအချိန်တွင် ချန်းဖေးလန်မှာ ပြိုင်ပွဲကိုကျော်ဖြတ်ခဲ့သောလူမှာ သူမတမ်းတနေခဲ့သောသူ ဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။

ချန်းဖေးလန်၏အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

"သူ... သူ ပြိုင်ပွဲကိုကျော်ဖြတ်သွားတယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

"မင်း ဘယ်သူ့အကြောင်းပြောနေတာလဲ။ ဘာလို့ ငါနားမလည်ရတာလဲ။ ထားလိုက်ပါတော့၊ ပြိုင်ပွဲကိုကျော်ဖြတ်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို မင်းလက်ထပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တာပဲ။ ဒါဆို ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ ငါတို့ပြိုင်ပွဲကိုကြေညာတုန်းက ဘယ်နဂါးမျိုးနွယ်သမီးတော်ကို လက်ထပ်ရမယ်လို့ သတ်မှတ်မထားခဲ့ဘူး။

မင်းက ဒီလောက်မလိုလားမှတော့ ငါ့အဖေကိုအကြောင်းကြားပြီး နောက်ထပ်နဂါးမျိုးနွယ်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရွေးခိုင်းလိုက်မယ်။ အဲ့ဒါမရရင် မင်းအဒေါ်က မင်းဒုက္ခရောက်တာကို မကြည့်ရက်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုယ်ငါစတေးလိုက်မယ်။ ငါ့ရုပ်ရည်နဲ့ဆိုရင် ချင်မိသားစုကကောင်လေးအတွက် ငါက လုံလောက်တာထက်ပိုတယ်။"

ချန်းမူက "ချင်မိသားစုကကောင်လေး" ဟူသောစကားစုကို အလေးပေးပြောလိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်၏ ကောင်းကင်ပြာရောင်မျက်လုံးများတွင် မြူများဖွဲ့လာသည်၊ သူမမယုံနိုင်သော်လည်း သူမမဖုံးကွယ်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများလည်း ရှိနေသည်။

ထိုသည်ကိုမြင်လျှင် ချန်းမူက သူမကို ညင်သာစွာပွေ့ဖက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငိုချင်ရင် ငိုလိုက်ပါ၊ ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့အခွင့်အရေးပဲ။ မင်းအမေသေဆုံးပြီးကတည်းက မင်းဒီလိုဖြစ်တာကို ငါမမြင်ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီညအတွက်ပဲ။ လိပ်ပြာများ ပျံဝဲ၊ နှင်းဖုံးမိုးမခပင်၊ ရွှေချည်မျှင်များ၊ ရယ်သံနှင့် ရေမွှေးနံ့သာ။ ဒါတွေက ကောင်လေးက မင်းကိုပေးခဲ့တဲ့ကဗျာတွေပဲ။ မင်းသူ့ကိုပြန်တွေ့တဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း မင်းပြုံးရမယ်။"

နှာသံနှင့်အတူ ချန်းဖေးလန်က သူမ၏ခေါင်းကို ချန်းမူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် မြှုပ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။

"အွန်း။"

ချန်းမူက သူမ၏ကျောကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပြီး အနက်ရောင်အရိပ်နှစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းမူက သူမ၏ခေါင်းကိုခါပြီး ညင်သာစွာတီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူက သူ့မာနအတွက် တကယ်ပဲ ဒုက္ခခံချင်နေတာပဲ။"

"မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို အရှက်ရစေခဲ့တယ်။ မင်းက လူသားကောင်လေးတစ်ယောက်ကို အားပြိုင်ကွင်းကို ကျော်ဖြတ်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်"

ချန်းရွှမ်းက သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ တိမ်များကြားမှ အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။

ချန်းကျုံးက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အားပြိုင်ကွင်းရဲ့နောက်ဆုံးအဆင့်ကို စောင့်ခိုင်းခဲ့တာ၊ ဖေးလန်ကို သူနဲ့လက်ထပ် သင့်မသင့်ဆိုတာကို ကျွန်တော်ဆုံးဖြတ်စေချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား။"

ချန်းရွှမ်းက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက အဲ့ဒီကောင်လေးကို သဘောတူလိုက်ပြီပေါ့။"

ချန်းကျုံးက အားပြိုင်ကွင်းထဲတွင် ချင်ဖုန်းပြောခဲ့သည်များကို သတိရပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများကို ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးက မင်းအကြောင်းပြောခဲ့တာကို မင်းဒေါသမထွက်ဘူးလား။ အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဖေးလန်ဘာကြိုက်တယ်၊ ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာကို မင်းသိသင့်တယ်။"

"အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဖေးလန်ပျော်သရွေ့ပေါ့။"

အဘိုးကြီးက အားမလိုအားမရဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် အဘိုးကြီးက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပုံရပြီး ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေးက ဇနီးတစ်ယောက်ရှိနှင့်နေပြီ။ လူသားထုံးစံအရ ဖေးလန်က သူ့ကိုလက်ထပ်ရင် သူမက မောင်းမတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်ခံရမှာ။ သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သာဆိုရင် အဆင်ပြေမှာပဲ၊ ဖေးလန်က သူမကို သဘာဝအတိုင်း နှိမ်နိုင်မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက လျိုကျန့်လီ၊ ငါတို့တောင် ရင်းနှီးနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးခံရတဲ့သမီးတော်ပဲ။ ဖေးလန်က မတရားမှုခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသော် ချန်းမူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မနက်ဖြန် ငါတို့ ချင်အိမ်တော်ကို သွားလည်ကြမယ်။"

"ကောင်းပြီ။"