အစွမ်းထက်လှသော ယောက္ခမ

လန်နင်ရွှမ်က အလျင်အမြန် အကြံပြုလိုက်သည်။

"သခင်မ၊ ကျွန်မပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်။"

အဖွားဆီက များစွာသင်ယူခဲ့ပြီးနောက် သူမက သခင်မလေးသာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထွက်သွားပါက ပင်မခန်းမဆောင်တွင် မခန့်မှန်းနိုင်သည့်အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နိုင်သည်ဟု နိမိတ်ဖတ်မိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမက ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာတစ်ခုခုကို အာရုံခံမိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဟို့ဖေးချင်းက အပြုံးဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖော်ရွေသော်လည်း သူမ၏စကားများတွင် သိသာထင်ရှားသော လေသံတစ်ခုပါနေသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်းက ကျန့်လီနဲ့အတူ သွားလိုက်ပါ။ ဒီနေ့ ငါတို့ယောက္ခမတွေဆီ ဧည့်သည်တွေ အများကြီးလာတာလေ။ တရားဝင်ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျန့်လီက ကျင့်ဝတ်ကို လျစ်လျူမရှုသင့်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေက အမေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက သူ့ကို ကောင်းကောင်းမပျိုးထောင်ခဲ့ဘူးလို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။"

သူမက နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များကို သူမ၏အာဏာကို ပြသနေရင်း ကျန့်လီကို ချင်အိမ်တော်ရှိ သူမ၏နေရာ — တရားဝင်ဇနီးဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်လှသော ယောက္ခမတစ်ယောက်ပဲ။ ဒုတိယအမေမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမက ဟို့ဖေးချင်းနှင့် အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။

သူမ၏ယခင်အထင်အမြင်များမှာ အဓိကအားဖြင့် သူမ၏ရုပ်ရည်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေပြီး ကျန့်လီက သူမ၏အလှကို သူမ၏အမေထံမှ အမွေဆက်ခံခဲ့သည်ကို သူမက ချီးကျူးခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန့်လီကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်၌ ဤသို့သော လျှာပါးစပ်ထက်သော အမေတစ်ယောက်ရှိမည်ဟု သူမဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ကွာခြားချက်မှာ နေ့နှင့်ညကဲ့သို့ပင်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူမက ကျန့်လီ၏စရိုက်မှာ သူမ၏အမေနှင့်မတူသည်ကို စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

မဟုတ်လျှင် သူမ၏မိသားစုအဆင့်အတန်းမှာ ခြိမ်းခြောက်ခံရနိုင်လောက်သည်။

ချင်ဖုန်း ဤသည်ကိုကြားသောအခါ သူ၏နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းထဲသို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သူ၏ပွင့်လင်းသောယောက္ခမက အစကတည်းက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးတော့မည်လား။

သူက သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သူ၏ဇနီးကိုကြည့်ပြီး အခြေအနေများ ဤမျှလောက်တင်းမာမနေစေရန် သူမက နေ၍ အခြေအနေကိုညှိနှိုင်းပေးမည်ကို မျှော်လင့်ကာ တောင်းပန်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီမှာ သူ၏အကြည့်ကို သိသာစွာနားမလည်ဘဲ ထိုအစားမေးလိုက်သည်။

" လက်ဖက်ရည်သောက်ချင်သေးလား။"

သူမဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်ကြသည်။

"အာ။ ကောင်းပြီ။"

လူတိုင်း၏အာရုံစိုက်မှုကိုခံစားရရင်း ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အလေးပေးပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန်ပြန်လာနော်။"

"အင်း။"

လျိုကျန့်လီကလည်း အများကြီးမစဉ်းစားဘဲ လန်နင်ရွှမ်နှင့်အတူ ဧည့်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်သွားသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ယောက္ခမအမေက နောက်တစ်ကြိမ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မသားမက်နဲ့ ကျန့်လီက သိပ်ချစ်ကြတာပဲ၊ သူတို့က တစ်စက္ကန့်တောင်မခွဲချင်ဘူး။ ဒါက တကယ်ပဲ ကြည့်လို့ကောင်းတဲ့မြင်ကွင်းတစ်ခုပဲ။ ပန်းကန်ထဲကစားနေရင်း အိုးထဲကဟာကိုကြည့်တတ်တဲ့ ယောက်ျားတချို့နဲ့မတူဘူး။ ပြောရရင် ချစ်လှစွာသောသားမက်၊ နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို ဘယ်တော့ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ လျိုမိသားစုရဲ့အကူအညီလိုသေးလား။"

'မလုပ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို ထပ်မခေါ်ပါနဲ့တော့။'

ချင်ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်သောက်ရန်ခေါင်းငုံ့ကာ အကြည့်လွှဲလိုက်သော သူ၏အဖိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူ၏ချစ်လှစွာသောဒုတိယအမေကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက တစ်စုံတစ်ခုပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူတားဆီးလိုက်သည်။

သူမက မကူညီချင်၍မဟုတ်၊ အိမ်တွင် ထိုက်တန်သောပြိုင်ဘက်မရှိဘဲ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမရှိသောကြောင့် ဒုတိယအမေမှာ ကူညီနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ချင်ဖုန်းက သူ၏စစ်နတ်ဘုရားယောက္ခမအဖေကို အကူအညီတောင်းရန် လှည့်ရတော့သည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် လျိုထန်းလုက ဟို့ဖေးချင်းကို မသိမသာလှမ်းကြည့်မကြည့်မီ တမင်တကာ ချောင်းအနည်းငယ်ဆိုးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လျိုမိသားစုမှာ ဧည့်သည်များဖြစ်ပြီး ဤမျှလောက်ရန်လိုခြင်းမှာ မယဉ်ကျေးကြောင်း သူမကိုသတိပေးရန်ဖြစ်သည်။

ဟို့ဖေးချင်းက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ထိုအစားသူမ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ရှင် လည်ချောင်းမအဆင်မပြေဘူးလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျန့်လီက လက်ဖက်ရည်သွားယူပြီး မကြာခင်ပြန်လာမှာပါ။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမက နဂါးမျိုးနွယ်ဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့အမျိုးသမီးတွေက တကယ်ပဲ ကောလာဟလတွေအတိုင်းပဲ၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းတဲ့ သဘာဝအလှနဲ့။ ဘယ်သခင်မလေးက ချင်မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်မသိချင်လိုက်တာ။"

"နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မလက်ထပ်မီမှာ သူမကို အပြင်လူတွေမြင်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ဒီနေ့ ကျွန်မတို့က ချင်မိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပွဲအစီအစဉ်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့ပဲ ဒီကိုရောက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ လျိုမိသားစုလာမယ်ဆိုတာကိုသာ ကျွန်မတို့သိခဲ့ရင် နောက်တစ်နေ့ကို လာလည်ဖို့ရွေးချယ်ခဲ့မှာပါ။ မဟုတ်ရင် ရိုင်းစိုင်းပြီး ရယ်စရာကောင်းနေမှာပေါ့။"

နူးညံ့သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟို့ဖေးချင်းက သူမ၏မျက်လုံးများကိုကျဉ်းကာ အရင်းအမြစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမမြင်လိုက်ရသည်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်အမျိုးသမီးတစ်ဦး လက်တစ်ဖက်ကို သူမ၏မေးစေ့ပေါ်တင်ကာ လက်ဖက်ရည်စားပွဲပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာမှီနေသည်ကိုပင်။ သူမမှာ ချန်းမူဖြစ်သည်။

'ဒီမိန်းမက မရိုးရှင်းဘူး။' ဟို့ဖေးချင်းက သူမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစကားများမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထင်ရသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိသည်။

ပထမအနေနဲ့ ဒါက နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ရက်ရောမှုနဲ့ ကျင့်ဝတ်ကိုနားလည်မှုကို ပြသတယ်။

ဒုတိယအနေနဲ့ ဒါက သူမကို နဂါးမျိုးနွယ်က အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ ရောက်နေတာကို မြင်တဲ့အခါ နောက်ဆုတ်ဖို့မသိဘဲ ကျင့်ဝတ်မရှိဘူးလို့ ပြောဆိုပြီး ထိုးနှက်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

ဟို့ဖေးချင်းက အပြုံးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ရှင်တို့လာမယ်ဆိုတာကို ကျွန်မလည်းမသိခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မက ရှင်တို့ကို နှောင့်ယှက်ဖို့ လာမှာမဟုတ်ဘူး။"

ပင်မခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှအစောင့်များ ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ထူးဆန်းသော အမူအရာပြလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆက်တွဲတိုးတက်မှုများက ချင်ဖုန်းကို ယမ်းမှုန့်မပါသောစစ်ပွဲဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ နှုတ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို သိစေခဲ့သည်။

ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသော ယောက္ခမနှင့် ချန်းမူတို့မှာ စကားများဖလှယ်ကြသည်၊ ယဉ်ကျေးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့က လူသတ်လိုသောရည်ရွယ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။

ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်းကို သူ၏ယခင်ဘဝကမြင်ဖူးခဲ့သော နန်းတွင်းပြဇာတ်များကို မလွဲမသွေ သတိရစေသည်၊ လက်ရှိမြင်ကွင်းမှာ နီးပါးတူညီနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူက သူ၏ဇနီး၏စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သူ၏ယောက္ခမနှင့်မတူသည်ကို ကျေးဇူးတင်နေသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤနေ့ရက်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်ဖြစ်သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏အသံများကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး အခြားယောက်ျားများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်နေကြပြီး စကားပြောမရဲကြပေ။

လျိုကျန့်လီက နင်ရွှမ်နှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်ဖြင့်ပြန်လာမှသာ တိုက်ပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ချစ်ဇနီး၊ မင်းနောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီ။"

'ဒီနဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးက မလွယ်ဘူး။ ချင်မိသားစုထဲကိုလက်ထပ်မယ့် နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးက သူမနဲ့တူရင်၊ မဟုတ်ဘူး၊ သူမက ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲကောင်းရင်တောင် ကျန့်လီက ခက်ခဲတဲ့အချိန်တွေရှိမှာပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ဒီနေ့ကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျန့်လီကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်းတစ်ခုပေးရမယ်၊ ဒါမှ သူက တခြားသူတွေရဲ့ဖိနှိပ်မှုကိုမခံရမှာ။'

ဤသို့စဉ်းစားရင်း ယောက္ခမက သူမ၏ကိုယ်ပိုင်သမီးကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမက အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးအတွက် တည်ငြိမ်စွာလက်ဖက်ရည်ဖျော်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ချက်ချင်းဒေါသထွက်သွားသည်၊ ဒါက အနိုင်ကျင့်ခံရဖို့ တောင်းဆိုနေတာမဟုတ်ဘူးလား။

ထိုစဉ် ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ မြင်းခွာသံများထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတွင်းအမိန့်တစ်ခု ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြေညာသည်၊ ၎င်းမှာ ချင်အိမ်တော်ရှိ လူတိုင်းကြားလိုက်ရသော အသံဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများမှာ အမိန့်ကိုလက်ခံရန် အပြင်ထွက်သွားကြပြီး အမိန့်ကိုကြေညာသူမှာ မိန်းမစိုးလီပင်ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သာမန်အမိန့်များကို မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှလူများက ကြေညာလေ့ရှိပြီး ဧကရာဇ်မင်းက အလွန်အရေးကြီးသည်ဟုမှတ်ယူသောအမိန့်များကိုသာ သူ၏ယုံကြည်ရသော လူယုံများဖြစ်သည့် မိန်းမစိုးလီကဲ့သို့သောသူများက ကြေညာလေ့ရှိသည်၊ နောက်ဆုံးအကြိမ်ကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်းက ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အမိန့်တွင် ဘာများပါဝင်မည်ကို သိချင်နေကြသည်။

မိန်းမစိုးလီက ဖတ်ပြီးသွားသောအခါ ချင်မိသားစုနှင့်အခြားသူများသာမက နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် လျိုမိသားစုပင် အတော်လေးအံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဧကရာဇ်မင်းက ချင်ဖုန်း၏နဂါးမျိုးနွယ်နှင့်စေ့စပ်ပွဲကို ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနကို ကိုင်တွယ်စေခဲ့သည်။ သူက နဂါးမျိုးနွယ်ကို စေ့စပ်လက်ဆောင်များပင် ပေးမည်ဟုပြောခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးလီက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အမိန့်ကို ချက်ချင်းမလက်ခံတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမိန့်ကိုလက်ခံရန် အပြေးအလွှားသွားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အမိန့်ကိုလွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် မိန်းမစိုးလီက နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာဆောင်ရက် သတ်မှတ်ပြီးပြီလား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မူလက နဂါးမျိုးနွယ်က လက်ထပ်ပွဲဆွေးနွေးဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသော ယောက္ခမက နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနီးအနားမှ ချန်းကျုံးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မလက်ထပ်မီမှာ သူမက သုံးရက်ကြာ သန့်စင်ရတယ်။ သုံးရက်ပြီးရင် ဘယ်အချိန်မဆိုလက်ထပ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့လူသားထုံးစံက ရက်ရာဇာကိုအလေးပေးတယ်။ အတိအကျအချိန်ကတော့ ခင်ဗျားတို့အပေါ်မှာပဲမူတည်တယ်။"

ဒါကိုကြားသော် မိန်းမစိုးလီက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီနေ့ကနေ ငါးရက်မြောက်နေ့က မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ရက်ရာဇာတစ်ရက်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အချိန်ကောင်းပဲ။ အဲ့ဒီနေ့အတွက် သတ်မှတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"ကောင်းပြီ" ချန်းကျုံးက ပြန်ဖြေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ့မိဘများကို နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ခေါင်းညိတ်သည်ကိုမြင်လျှင် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က မိန်းမစိုးလီကိုပဲ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

မိန်းမစိုးလီက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အဲ့လိုပဲသတ်မှတ်လိုက်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့က အရှင်မင်းကြီးကို အစီရင်ခံပါ့မယ်" ဟုပြောပြီး သူ၏အခြွေအရံများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။