ယောက္ခမအမေ၏ ခင်ပွန်းကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းအနုပညာ

သူမ၏သမီးအတွက် စိုးရိမ်နေပြီးဖြစ်သော ဟို့ဖေးချင်းမှာ ဧကရာဇ်မင်းက လက်ထပ်ပွဲ အစီအစဉ်များကို ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနကို တာဝန်ပေးလိုက်သည်ဟု ကြားသောအခါ ပို၍ပင် မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ချင်မိသားစုနှင့် ကိစ္စအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဟို့ဖေးချင်းက နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် သူမက ချက်ချင်းမထွက်ခွာဘဲ လျိုကျန့်လီကို ဘေးအခန်းတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အမေ။"

လျိုကျန့်လီက တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"မင်းအမေရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအရဆိုရင် မင်း၊ ငါ့သမီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် မိုက်မဲနိုင်ရတာလဲ။ အိမ်နောက်ဘက်မှာ မီးလောင်နေတာကို သတိမပြုမိရုံတင်မကဘဲ ဘာဖြစ်လို့လဲလို့တောင် မေးနေသေးတယ်။ မင်းအဖေက မင်းကို သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခိုင်းပြီး ဓားသိုင်းသင်ခိုင်းခဲ့တဲ့အမှားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ မင်းက လောကကြီးရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို နားမလည်ဘူး။ ကိုယ့်ခင်ပွန်းကိုတောင် မထိန်းနိုင်ရင် သမိုင်းတစ်လျှောက် အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားဖြစ်လာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။"

ဘေးမှ လန်နင်ရွှမ်က ဖျော်ထားသောလက်ဖက်ရည်ကို ယူလာပြီး စိုးရိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး သခင်မကြီး၊ သခင်လေးက အဲ့လိုလူမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။"

"အမှန်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ လက်ရှိအကျပ်အတည်းမှာ ငါတို့အတူတကွ လက်တွဲ ဆောင်ရွက်သင့်တယ်။ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးက ချင်မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်မှာက သေချာနေပြီ။ ငါတို့က ဒါကိုမပြောင်းလဲနိုင်မှတော့ သားမက်ကို မင်းအပေါ်ပဲ စွဲလန်းနေအောင်လုပ်ဖို့ လှည့်ကွက်အနည်းငယ် ငါသင်ပေးမယ်။"

ဟို့ဖေးချင်းက သူမ၌ ထိုသို့လုပ်နိုင်သည့်အစွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုကြားပြီးနောက် လျိုကျန့်လီက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး၊ သခင်မလေးကို မြန်မြန်သင်ပေးပါဦး။"

"အေးပါ။"

ဟို့ဖေးချင်းက ဆက်ပြောသည်။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါအရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားကို အနိုင်ယူချင်ရင် သူ့ရဲ့အစာအိမ်ကို အရင်ဆုံးအနိုင်ယူရမယ်။ ဒီနေရာမှာ ငါတို့မှာ အားသာချက်ရှိတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့အရသာတွေက မတူဘူး၊ သူတို့က ချက်ပြုတ်ခြင်းရဲ့အနှစ်သာရကို သေချာပေါက်မဖမ်းဆုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အောင်မြင်ဖို့ ဒီလောက်လောနေတာလည်း ထူးဆန်းတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငါတို့လျိုမိသားစုကို လာလည်တုန်းက မင်းတို့က ငါ့ချက်ပြုတ်နည်းတွေရဲ့ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ သင်ပြီး ရပ်လိုက်တယ်။ ဒီနေ့အချိန်ရမှတော့ မင်းတို့ကို ကျန်တဲ့လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သင်ပေးဖို့ ချင်မိသားစုမီးဖိုချောင်ကို သုံးကြမယ်။"

လန်နင်ရွှမ်၏အမူအရာမှာ ဒါကိုကြားသောအခါ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက သခင်မကြီးထံမှသင်ယူခဲ့သော ဟင်းလျာများ၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ချိုသောအရသာကို သတိရသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမက သခင်မကြီး၏ချက်ပြုတ်ခြင်းအနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်ပြီးသားဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ သူမမည်သည့်ဟင်းကိုချက်သည်ဖြစ်စေ သကြားဇွန်းအနည်းငယ်ထည့်ခြင်းပင်။

လန်နင်ရွှမ်က ဟို့ဖေးချင်း၏မျက်နှာကို ကယ်တင်ရန်ကြိုးစားရင်း ပါးနပ်စွာပြောလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး၊ ချက်ပြုတ်တာကို နောက်မှဆွေးနွေးလို့ရကောင်းရနိုင်ပါတယ်။ အခုအချိန်က ကန့်သတ်ထားတယ်၊ သခင်မလေးကို ကျန်တဲ့နည်းစနစ်တွေကို အရင်သင်ပေးပါဦး။"

သို့သော် ထိုသို့သောသိမ်မွေ့မှုများကို မသိသော လျိုကျန့်လီက ပြတ်သားစွာပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ အမေချက်တဲ့အစားအစာက အရမ်းဆိုးတယ်။ အဖေနဲ့မယောင်္ကျားက မကြိုက်ဘူး။ နင်ရွှမ်နဲ့သမီးက လျိုမိသားစုရဲ့ အဘွားဆီက ချက်ပြုတ်တာကို သင်ပြီးသားမို့လို့ နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်မလိုတော့ဘူး။"

"သခင်မလေး။"

လန်နင်ရွှမ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ဟို့ဖေးချင်းက သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သော်လည်း ခဏတာမျှ စကားတစ်ခွန်းမှမထွက်နိုင်ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လေထုမှာ အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားသည်။

"နင်ရွှမ်ပြောတာမှန်တယ်။ ချက်ပြုတ်တာက အချိန်အများကြီးယူတယ်။ ဒီနေ့တော့ ဒါကိုပဲမတွေးနေတော့ဘူး။ ငါမင်းတို့နဲ့ နောက်ဆွေးနွေးမယ့်အရာက ရှက်စရာဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စအကြောင်းပဲ။"

ဟို့ဖေးချင်းမှာ အိမ်ထောင်ရှင်မကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကြားမှ ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေး၏အရေးကြီးပုံကို ဖြည်းညှင်းစွာရှင်းပြသည်၊ ၎င်းမှာ အိမ်ထောင်ရေး သဟဇာတဖြစ်မှုအတွက်သာမက ကလေးမွေးဖွားရေးအတွက်လည်းဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရင်းနှီးမှုက ပုံမှန်ဖြစ်လာတဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း ပျင်းစရာကောင်းလာတယ်။ အသစ်အဆန်းမရှိတဲ့အခါ ယောက်ျားတွေက စိတ်ဝင်စားမှုပျောက်သွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ရှိတယ်၊ ဒါတွေကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီညအခွင့်အရေးပေါ်လာရင် မင်းတို့စမ်းကြည့်သင့်တယ်၊ ပြီးတော့ ကောင်လေးက သေသေချာချာကျေနပ်သွားမယ်လို့ ငါအာမခံတယ်။"

ဟို့ဖေးချင်းက ပြတင်းပေါက်သို့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမှမရှိကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ပြီးနောက် ထိုလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူမက ကျန့်လီနှင့် နင်ရွှမ်တို့မှာ ဒါကိုကြားပြီးနောက် မျက်နှာနီရဲပြီး ရှက်ရွံ့သွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

'ဒါပဲလား။ ဒါက အဖွားလျိုသင်ပေးခဲ့တာနဲ့စာရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ လက်စွဲစာအုပ်တွေထဲက ဖော်ပြထားတဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွေနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။'

လန်နင်ရွှမ်က စဉ်းစားပြီး ရိုသေသောအမူအရာဖြင့် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သခင်မ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကိုမြင်လျှင် နင်ရွှမ်က လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် ကိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူမက မတော်တဆ သူမ၏လက်မောင်းများထဲမှ လက်စွဲစာအုပ်ကို ပြုတ်ကျသွားစေပြီး သူတို့သုံးဦးရှေ့တွင် ဖော်ပြမရသောမြင်ကွင်းတစ်ခုကို တင်ဆက်လိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီနှင့် နင်ရွှမ်တို့မှာ ဤသို့သောအရာများနှင့် ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်၊ ဟို့ဖေးချင်းမှာ တုန်လှုပ်စွာကြည့်ပြီး သရုပ်ဖော်ပုံကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဘာလဲ။"

လျိုကျန့်လီက တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။

"အမေ၊ ဒါက ......... ပါ။"

လန်နင်ရွှမ်က လက်စွဲစာအုပ်ကို တည်ငြိမ်စွာကောက်ယူပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမ၏အမြင်တွင် သခင်မကြီး၏အသိပညာမှာ အဖွားလျိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သင့်သည်။ သူမသာ ထိုအရာများကိုမြင်လျှင် သူမနှင့်သခင်မလေးတို့ အစပိုင်းကဲ့သို့ ထိတ်လန့်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မည်သူက ထင်မည်နည်း၊ လန်နင်ရွှမ်က ဟို့ဖေးချင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများက ရှောင်လွှဲသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖယောင်းတိုင်မီးအောက်တွင် ကြက်သွေးရောင် ဖြစ်သွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

'သခင်မကြီးက ဒီအရာတွေကို မသိဘူးလား။ မဖြစ်သင့်ဘူး။'

လန်နင်ရွှမ်က ခေါ်လိုက်သည်။

"သခင်မကြီး"

"အာ"

ဟို့ဖေးချင်းက သူမ၏တွေဝေမှုမှ လန့်နိုးလာပြီး ချီတုံချတုံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ပုံမှန်အားဖြင့် ဒါတွေကို ဖတ်ကြလား။"

လန်နင်ရွှမ်က အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မတို့ ကျင့်ယန်မြို့မှာရှိတုန်းက သခင်မလေးနဲ့ သခင်လေးကြားကဆက်ဆံရေးက အခုလိုမဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ သခင်မလေးက သခင်လေးနဲ့ဘယ်လိုပေါင်းသင်းရမလဲဆိုတာကို ကြိုးစားနေတာကို ကျွန်မမြင်တော့ အိမ်ကအစေခံမလေးတွေရဲ့အကြံဉာဏ်အတိုင်း ပုံပြင်စာအုပ်တချို့ ဝယ်ခဲ့ပါတယ်။ သခင်မလေးက သူတို့ထဲကအမျိုးသမီးတွေကို အတုယူခဲ့ပြီး သခင်လေးနဲ့ သူမရဲ့ဆက်ဆံရေးက ပိုပြီးနက်ရှိုင်းလာခဲ့ပါတယ်။"

ဟို့ဖေးချင်းက မျက်နှာနီရဲစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"လန်နင်ရွှမ်၊ အဲ့ဒီပုံပြင်စာအုပ်တွေကို ငါကြည့်ဖို့ ယူလာခဲ့။"

ပုံပြင်စာအုပ်ကိုယူပြီးနောက် ဟို့ဖေးချင်းက စာမျက်နှာများကိုလှန်လှောကြည့်သည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ သူမက တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ သူမ၏ခေါင်းကိုလွှဲလိုက်သည်။

"အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ထဲကကိုယ်ဟန်အနေအထားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ။"

"ကျွန်မမသိဘူး၊ သခင်မလေးကို မေးကြည့်ရမှာပဲ။"

လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ရယ်ကျဲကျဲလုပ်လိုက်သည်။

ပန်းရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လျိုကျန့်လီ၏နားရွက်ဖျားများကို ထိတွေ့သွားပြီး သူမ၏ရွှန်းနီသောနှုတ်ခမ်းလွှာများ အနည်းငယ်ပွင့်သွားသည်။

"မူလကတော့ သမီးလည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်တဲ့သူတွေမှသာ ဒီလှုပ်ရှားမှုတွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲ့လောက်မခက်ခဲပါဘူး။"

ဤသည်ကိုကြားသော် ဟို့ဖေးချင်းမှာ မယုံနိုင်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူမက မစမ်းကြည့်ဘဲနဲ့ ဒီလောက်နားလည်မှုရှိနိုင်တာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အဆင်ပြေပါတယ်။ အမေက မင်းကို အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွေအကြောင်း ဘာမှသင်ပေးစရာမရှိတော့ဘူးထင်တယ်။ နောက်တစ်ခုက မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီး မရောက်လာခင် ကလေးတစ်ယောက်ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေရှာရမယ်။ ငါမင်းအဖေကိုမေးပြီးပြီ။

မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းမြင့်နေတော့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်အတွက်တော့ သူတို့ရဲ့အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပါရမီကြောင့် မျိုးဆက်ပွားဖို့မလွယ်ဘူး။ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးမလာခင် ဒီအခွင့်အရေးကိုယူလိုက်။"

ဟို့ဖေးချင်းက လေးနက်စွာသတိပေးလိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီက စကားများကြောင့် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟို့ဖေးချင်းက ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်ရန်နည်းလမ်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ကြားဖူးနားဝအချို့ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

လျိုကျန့်လီနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့မှာ နှစ်ဦးစလုံး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းအာရုံစိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို စိတ်ထဲတွင်မှတ်သားထားကြသည်။

သူတို့မှာ သူတို့၏စကားပြောဆိုမှုတွင် အလွန်နစ်မြုပ်နေသောကြောင့် ညစာပင်ကျော်သွားကြသည်။

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ဟို့ဖေးချင်းက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါသွားဖို့အချိန်တန်ပြီ။ ငါတို့ပြောခဲ့တာတွေကို သတိရပြီး မမေ့နဲ့။"

"နားလည်ပါတယ် အမေ" လျိုကျန့်လီက ပြန်ဖြေသည်။

သူမက တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် ဟို့ဖေးချင်းက တစ်စုံတစ်ခုကိုသတိရသွားပုံရပြီး နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"နင်ရွှမ်၊ အဲ့ဒီပုံပြင်စာအုပ်တွေ နောက်ထပ်ရှိသေးလား။"

အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲလျောင်းရင်း ချင်ဖုန်းက နေ့လယ်က မိန်းမစိုးလီပြောခဲ့သည်များကိုသတိရပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ငါးရက်အတွင်းမှာ ငါက သခင်မလေးချန်းကို လက်ထပ်တော့မယ်။ ငါတို့ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက ဒီလိုနေ့တစ်နေ့ကို ငါဘယ်လိုမျှော်လင့်နိုင်မှာလဲ။ သခင်မလေးချန်းက ချင်မိသားစုထဲ လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့မိန်းမနဲ့ သဟဇာတဖြစ်နိုင်ပါ့မလားမသိဘူး။"

"ဟွန်း၊ ဒီအနံ့ကဘာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ရင်းနှီးနေရတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက အိပ်ရာပေါ်မှထထိုင်ပြီး အနံ့နောက်သို့လိုက်သွားရာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လျိုကျန့်လီက ဟင်းရည်ပန်းကန်တစ်လုံးနှင့်အတူ အခန်းထဲဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မိန်းမ၊ ဒီဟင်းရည်က..."

"ဒါက လျိုမိသားစုရဲ့အဘွားကြီးက ပေးလိုက်တာ။ ဒါကိုသောက်ပြီးရင် ငါတို့စောစောအနားယူကြမလား။"

လျိုကျန့်လီက သူမ၏ဆံပင်ကို ဘေးသို့ဖယ်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြင့် အရောင်ခြယ်ထားသည်။

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်၊ သူက ဒီညမှာ နောက်တစ်ခါ ကြိုးစားအားထုတ်ရတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။