ရှန်းလန်

သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။ အနီရောင်ခင်းထားသော ကော်ဇောစင်္ကြံတစ်လျှောက် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်လက်သွားရလျှင်ပင် ထိုအခန်းတွင် အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်နှင့် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသင့်သော ခေါင်းလောင်းသံ အဘယ်ကြောင့် တီးခတ်နေသည်ကို သူ ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်သည်။

တံခါးဖွင့်သံ ကျွီခနဲနှင့်အတူ ယန်ကျန့်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်ရောက်လိုက်သည်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာအတွင်းတွင် ရှိနေစဉ် တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ အခန်းထဲသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တံခါးသံကြောင့် သတိပေးခံလိုက်ရခြင်း သို့မဟုတ် စန္ဒရားတီးနေသော အမျိုးသမီးသည် တစ်စုံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ သူမ၏ပြီးပြည့်စုံသော ကောက်ကြောင်းများရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ တီးခတ်နေသော စန္ဒရားတေးဂီတသည် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းနှင့် မတည်ငြိမ်ဖြစ်လာသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရင်း ချိပ်ဆမ်ဝတ်အမျိုးသမီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်၊ သူမ၏မျက်နှာကို မြင်ပြီး သူမသည် အမှန်တကယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပါက သူမသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာနှင့် မည်သို့သော ဆက်သွယ်မှု ရှိနိုင်မည်နည်း။ ယန်ကျန့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် မည်သည့်နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် သတိပေးချက်မပေးသလို သူသည် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တိုက်ခိုက်မှုများ၏ သားကောင်လည်း မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ချိပ်ဆမ်ဝတ်အမျိုးသမီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ်တွင်ပင် သူသည် မှိန်ဖျော့သော်လည်း ထင်ရှားသော ရနံ့တစ်ခုကို အနံ့ခံမိလိုက်သည်။

ထိုရနံ့သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရေမွှေးဖြစ်ပြီး သိမ်မွေ့သော်လည်း ငြင်းမရနိုင်အောင် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

မကြာမီ သူသည် စန္ဒရားတွင် ထိုင်နေသော အနီရောင်ချိပ်ဆမ်ဝတ်အမျိုးသမီးကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူ သူမ၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အံ့ဩသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် အသက်ရှင်နေသည်။

ထို့အပြင် မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို မဟုတ်ဘဲ ကျန်းမာပြီး လှပသည့် တစ်ဦးဖြစ်သည်၊ ဖြူစင်သော အသားအရေ၊ ခေါင်းထိပ်တွင် ရစ်ခွေထားသော အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် ချိပ်ဆမ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်—မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို အလှမယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသည် ဒုက္ခရောက်နေပုံရသည်။

၎င်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုအောက်တွင် စိမ့်ဝင်လာသော တင်းမာမှုမျိုးဖြစ်သည်။

သူမ၏နှုတ်ခမ်းများသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်ထားပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် တုန်လှုပ်နေပုံရသော်လည်း သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို ခုခံကာ စန္ဒရားကို ဆက်လက်တီးခတ်နေသည်၊ သူမအား ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးနေသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူမဘေးတွင် ရပ်နေရုံသာဖြစ်ပြီး သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် အမျိုးသမီးအပေါ် စကင်ဖတ်နေသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုနေပုံရသည်။

"ဒီမှာ သာမန်သက်ရှိလူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ။ အပြင်ဘက်စင်္ကြံမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် လှည့်လည်သွားလာနေတယ်။ ခြေရာပေါ် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရုံနဲ့ သူ့ရဲ့သေစေနိုင်တဲ့ပုံစံကို အစပျိုးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဆီဇာဟိုတယ်က ကြာမြင့်စွာကတည်းက တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားတာ။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ ရှင်သန်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ ထိုင်ပြီး စန္ဒရားတီးဖို့ စိတ်ဝင်စားမှုရှိတာကို မပြောနဲ့။"

တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်စဉ်တွင် ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသမီးဘေးတွင် ရပ်ကာ သူမ စန္ဒရားတီးနေသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူမသည် သူ့ကို လုံးဝ သတိမပြုမိပေ။

သို့သော် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာအရ သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူမ သိသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးသည် လူတစ်ဦး ဝင်လာသည်ဟု မထင်ပေ၊ သူမသည် တံခါးဖွင့်ပြီးနောက် တစ္ဆေတစ်ကောင် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ဟု အများဆုံး ခံစားမိဖွယ်ရှိသည်၊ ၎င်းသည် သူမ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ရှင်းပြပြီး ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် သိသိသာသာ ဆင်တူနေသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူမ၏စန္ဒရားတီးခတ်မှုသည် အမှားအယွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို ရှင်းပြသည်။

ယန်ကျန့်အတွက်မူ သက်ရှိလူတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းထက် ပို၍မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါက ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို လုံးဝ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သက်ရှိလူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာမူ ကွဲပြားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်- ဆီဇာဟိုတယ်သည် တင်းကျပ်စွာ သော့ခတ်ထားပြီး မည်သူမျှ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ယခင်က ပုဂ္ဂလိကအခန်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပုပ်သိုးနေသည့် အလောင်းကောင်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ဤနေရာမှ လူများသည် ဆီဇာဟိုတယ်အတွင်းမှ ဝင်ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားအဝင်ပေါက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည်ဟု သံသယဝင်သည်။

ဤအခြားအဝင်ပေါက်သည် ဟိုတယ်တွင် မဟုတ်ဘဲ စင်္ကြံအတွင်းမှ ပို၍နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုခုတွင် ရှိပြီး နေရာတစ်ခုခုနှင့်လည်း ဆက်သွယ်ထားသည်ဟု ယူဆရသည်။

ဆီဇာဟိုတယ်၏ စတုတ္ထထပ်သည် ထွက်ပေါက်တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေနိုင်သည်။

၎င်းသည်သာလျှင် သက်ရှိလူများ ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် နေရာတွင် ပေါ်ပေါက်လာရခြင်းကို ရှင်းပြနိုင်သည်။

"ဒီအမျိုးသမီးက စင်္ကြံရဲ့နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာတစ်ခုခုကနေ လာခဲ့တာ။ သူက တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ကံကောင်းစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး ဒီအခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။"

သို့သော် ၎င်းသည် သူ ကောက်ချက်ချနိုင်သမျှ အားလုံးဖြစ်သည်။

သူသည် သူမကို ပို၍မေးမြန်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာမှ ထွက်လျှောက်လာပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် "သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။"

ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းတွင် ထိုသို့သော မေးခွန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အနီရောင်ချိပ်ဆမ်ဝတ်အမျိုးသမီးသည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားသည်၊ သူမ၏အကြည့်သည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သော ယန်ကျန့်အပေါ် စူးစိုက်နေသည်၊ သူမ၏စန္ဒရားတီးခတ်မှုသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"အိုး မဟုတ်ဘူး။ ရှန်းလန်၊ နင် အဆင်ပြေရဲ့လား။"

နောက်တစ်ခဏတွင် ဆွန်ယတ်ဆင်ခေတ် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဘေးချင်းကပ်အခန်းမှ ပြေးထွက်လာပြီး အမျိုးသမီးအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး သူမ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။

"နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာလား။"

နံရံများသည် ယန်ကျန့်ကို တစ္ဆေနယ်မြေမှ ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် သူသည် ဘေးချင်းကပ်အခန်းတွင် ဒုတိယလူတစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသည်ကိုပင် သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ပို၍ပင် အံ့ဩသွားသည်။

ဤနေရာတွင် သက်ရှိလူတစ်ဦးထက်ပို၍ ရှိနေသည်။

အနီရောင်ချိပ်ဆမ်ဝတ်အမျိုးသမီးသည် ရှန်းလန်ဟု ခေါ်ပုံရသည်။ သူမသည် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စန္ဒရားမှ ထွက်ခွာကာ လူငယ်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အာနန်၊ မြန်မြန်ပြေးကြစို့။"

အာနန်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တစ်စုံတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်နေသကဲ့သို့ ရှန်းလန်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

"ငါ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ထွက်သွားခွင့်မရှိဘူး။" ယန်ကျန့်က တံခါးကို ပိတ်ဆို့ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ငါ့ကို ပြောစမ်း။ မင်းတို့ အစကတည်းက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ။"

"မင်းက တစ္ဆေမဟုတ်ဘူးလား။"

အာနန်၏ မျက်လုံးများ သိသိသာသာ ကျယ်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်းလန်သည်လည်း ယန်ကျန့်ကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် မယုံနိုင်ဆုံးအရာကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို တစ္ဆေလို့ ထင်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က ချေပလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ဒီမှာ တစ္ဆေတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သိလို့လား။ မင်းတို့ တစ္ဆေတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင် ဘာလို့ ဒီကို လာခဲ့ကြသေးတာလဲ။ ပြီးတော့ ခုနက မင်းတို့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုတွေအရ ကြည့်ရတာ ဒါ မင်းတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးထင်တယ်… ငါ့မှာ အချိန်အများကြီး မကျန်တော့ဘူး။ မင်းတို့ ငါ့ကို အသေးစိတ်ပြီး ဖြေကြားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ရှောင်တိမ်းမနေနဲ့။"

ထိုသို့သော တန်ပြန်မေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အာနန်သည် စကားလုံးများအတွက် ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ သူ ဘာပြောရမှန်းမသိပေ။

ဤလူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင် မဟုတ်ရုံသာမက သူသည် ဤနေရာမှ အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိဘဲ သူ သို့မဟုတ် ရှန်းလန်ကိုလည်း မမှတ်မိပေ။ သူသည် ရိုးရှင်းစွာ… အပြင်လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရှန်းလန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိသွားသကဲ့သို့ ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ထွက်ပေါက်ကနေ လာခဲ့တာလား။ ကျွန်မကို ပြောပြပါ။ ထွက်ပေါက် ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မတို့ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပါ။ ကျွန်မတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါ…"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏နဖူးပေါ်မှ တစ္ဆေသရဲဆန်သော မျက်လုံးသည် သူမကို လေ့လာနေသည်။

သူသည် ဤအမျိုးသမီး ဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်ပေ။

"ရှန်းလန်၊ သူ့ကို မယုံနဲ့။ သူက ထူးဆန်းတယ်။ သာမန်သက်ရှိလူတစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ အခု ထွက်သွားဖို့လိုတယ်။"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အာနန်က အမျိုးသမီးကို ဆွဲခွာပြီး အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

"သတင်းအချက်အလက် မညီမျှမှုလား။ သူတို့ ဒီမှာ ခဏလောက် ပိတ်မိနေပုံပဲ။ အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေတဲ့ ခံစားချက်နဲ့။ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ငါတို့သုံးယောက် ထိုင်ပြီး အရာရာကို ဆွေးနွေးမှပဲ ကိစ္စတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းနိုင်မယ်ထင်တယ်။"

ဤသည်မှာ နောက်ထပ်ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖော်ထုတ်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သည်။

အတိတ်က ယန်ကျန့်သည် အဖြေများအတွက် ဖိအားပေးပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခု သူသည် ဖန်ရှီမင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် သံချေးတက်နေသော ထင်းခုတ်ဓားကို ပြန်လည်ရယူရန် အလျင်လိုနေသည်။

"ဒါ့အပြင် သူတို့က ငါနဲ့ ဆက်ပြီး စကားပြောချင်ပုံမရဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် လူနှစ်ဦးသည် အိမ်မှ ထွက်ခွာရန် စိတ်အားထက်သန်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိသည်။

နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်တစ်ခုက သူတို့ကို ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူနှစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်ကို ရှောင်ကွင်းပြီး စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုဖြင့် ပြေးထွက်သွားသည်၊ ထို့နောက် သူတို့သည် အပြင်ဘက်မှ မှိန်ဖျော့သော စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားကြသည်။

ထိုလားရာသည်မှာ ပို၍နက်ရှိုင်းသော အတွင်းဘက်သို့ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သော လမ်းမဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး သူတို့ကို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် နောက်ထပ်မေးခွန်းများ မေးရန် မကြိုးစားပေ။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်ထူးဆန်းလာခဲ့သည်၊ နားမလည်နိုင်သော အရာများစွာ ဖြစ်ပျက်နေပြီး ဤနှစ်ဦးမှာမူ ယနေ့အတွက် အခွင့်အရေးကြုံ၍ တွေ့ဆုံခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။

"ဒီလောက် ရဲတင်းစွာ အပြင်မှာ လျှောက်သွားနေတာ တစ္ဆေသရဲဆန်တဲ့အရာတစ်ခုရဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်သည်လည်း အခန်းထဲမှ ထွက်လျှောက်လာသည်၊ လူနှစ်ဦး ဦးတည်သွားနေသော လားရာအပေါ် သူ၏သိလိုစိတ် တိုးပွားလာသည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤနှစ်ဦးကို အတွင်းသို့ ပိုနက်ရှိုင်းစွာ လိုက်ပါသွားပါက သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည်နည်း။

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူ လှည့်ပြီး အခြားလားရာတစ်ခုသို့ လျှောက်သွားသည်၊ အခြားနေရာတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းရုံရှိသေးသည်။

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခု သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူ၏နောက်မှ အခန်း ၇၁ မှ စန္ဒရားသံ တစ်ဖန်ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တေးသံသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ တေးသံ မဟုတ်တော့ပေ။

ခုနက အခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေခဲ့တာလား။