← Chapters

ဆုံးဖြတ်ချက်

Vol. 41 Ch. 614

ဆုံးဖြတ်ချက်

Vol. 41 Ch. 614

ချောင်ယန်ဟွာနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ဖိန်အန်းဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ဌာနချုပ်၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လာခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ရှောင်မင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည်လည်း သူသည် ယန်ကျန့်ကို ရှင်းပစ်ရန် အတွေးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး ယမန်နေ့က ဖြစ်ရပ်ကို ပြီးပြည့်စုံသော နိဂုံးချုပ်ရန် ပို၍ငြိမ်းချမ်းပြီး ဖော်ရွေသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ငါတို့ထဲက အနည်းငယ်ပဲ အပေါ်တက်တာ လုံလောက်ပြီ။ ပိုများသွားရင် ယန်ကျန့်က အတွေးတွေ ဝင်လာလိမ့်မယ်။"

ချောင်ယန်ဟွာက ကားထဲမှ မထွက်မီ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဝမ်ရှောင်မင်၊ ဝေ့ကျင်းနှင့် ဖုန်းအော်ပရေတာ လျိုရှောင်ယွိတို့နှင့်အတူ ဖိန်အန်းဟိုတယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

တံခါးသို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် အနက်ရောင်အသားအရေနှင့် ထုံကျင်သောအေးစက်မှုရှိသော ဝေ့ကျင်းက သူတို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ရှိနေနှင့်ပြီ။ အခုလောလောဆယ် သူက ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဘယ်အချိန်မဆို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို အချိန်မီ တားဆီးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ချောင်ယန်ဟွာ၏ စိတ်သည် သတိထားလာပြီး သူ ချက်ချင်း "စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ယန်ကျန့်ကို တော်တော်လေး ယုံကြည်နေတုန်းပဲ။"

"ဝန်ကြီး၊ ပါမောက္ခဝမ်ရော။ သူ ခုနက ဒီမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ် သူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရတာလဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်မင်သည် မည်သူမျှ မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိဘဲ သူတို့အနည်းငယ်၏ အမြင်အာရုံမှ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခြေရာမကျန်ပေ။

"သူ့ကို ယန်ကျန့်က ခေါ်ဆောင်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ရတာ သူက ပါမောက္ခဝမ်နဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စကားပြောချင်နေပုံပဲ။"

"…"

သူသည် ယန်ကျန့် ဘာပြဿနာမှ စတင်မည်မဟုတ်ဟု ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏လှည့်ကွက်များကို စတင်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ် အခန်းထဲတွင် ဟွမ်ဇီယာနှင့် ကျန်းလေ့တို့နှင့် စကားပြောနေသော ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့ဖို့လိုတယ်။ မင်းတို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စကားပြောကြ။ ငါ့ပစ္စည်းတွေကို မထိဖို့ပဲ သတိရ။ အဲ့ဒီထဲမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့အရာတချို့ ရှိတယ်။"

သူသည် သူတို့နှစ်ဦး သူတို့၏သိလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အိတ်ကို ဖွင့်ကာ မထုတ်ယူသင့်သောအရာများကို ထုတ်ယူမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သတိပေးချက်တစ်ခုကို အထူးပြုလုပ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေတွင် ယန်ကျန့်သည် လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိရှိနေသော်လည်း နားလည်မှုလွဲခြင်းများကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုတင်ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေဆရာများကြားမှ ယုံကြည်မှုသည် ထူထောင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ ယန်ကျန့်သည် အခန်းထဲမှ ရိုးရှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပထမထပ်မှ ယခုပျောက်ဆုံးနေသော ဝမ်ရှောင်မင်သည် ဟိုတယ်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ပေါ်ပေါက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဟိုတယ်၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ခြေကုပ်မရှိပေ။ အပြင်ဘက်သည် မှန်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ဝမ်ရှောင်မင်သည် သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုပျက်စီးလွယ်ပုံရသော မှန်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ မြင့်မားသော လေများသည် သူ၏အနည်းငယ် ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်အချိန်မဆို ပစ်လွှင့်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ သူ၏ပတ်လည်တွင် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှောင်မင်သည် တည်ငြိမ်ပြီး အမြင့်ကို မကြောက်ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ထိပ်ဆုံးတွင် အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်စပြုလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်တန်းကာ အဝေးမှ မြို့ရှုခင်းကို ငေးကြည့်နေသည်။

"မင်း မတော်တဆ ပြုတ်ကျပြီး ကြေမွသေဆုံးမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်၏ အသံသည် ဝမ်ရှောင်မင် အစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး အောက်မှ အထပ်များကို ငုံ့ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော လေကြောင့် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ပြုတ်ကျသေဆုံးတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

"အဲ့လိုမျိုးတစ်ခုခုက မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်ပြီး "ငါသာ တကယ်ပဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရင် ဒါက သေချာပေါက် မတော်တဆမှုမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဒီနေ့ မင်းအတွက် အထူးခေါ်ဆိုထားတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ညီလာခံကို တက်သင့်တယ်။ အဲ့ဒါ မင်းရဲ့အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားအတွက်ပဲ။"

"ဒါက ကောင်းလား မကောင်းလားတော့ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်တွေ ရှိရမယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါသိတယ်။"

"မင်းက အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို သုတေသနလုပ်ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်း ငါ့အခြေအနေကို သိသင့်တယ်။"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်၊ ၎င်းအပေါ်တွင် သစ်သားသေတ္တာအဟောင်းတစ်လုံး လဲလျောင်းနေသည်။

သေတ္တာသည် ဖွင့်ထားပြီး အတွင်းထဲတွင် လုံးဝ မှောင်မိုက်နေကာ အခြားသူများ မကြားနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် မြည်ဟည်းသံတစ်ခုသည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေပုံရသည်။

"တကယ်ပဲ ငါ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို ခဏလောက် သုတေသနလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ လျင်မြန်စွာ လက်လျှော့ခဲ့တယ်။"

" ကျရှုံးခဲ့တာလား။"

"မဟုတ်ဘူး။ ငါ ကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ တင်ထားတာက မိုက်မဲတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းပါစေ အဲ့ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့မသေနိုင်ခြင်းကိုပဲ အာမခံနိုင်ပြီး ယိုယွင်းပျက်စီးနေတဲ့ အခြေအနေအပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘာရလဒ်မှ မမြင်ရပြီးနောက်မှာ သုတေသနကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရအောင်။ ငါတို့ မင်းရဲ့အခြေအနေအကြောင်း ပြောသင့်တယ်။"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ငါ့အခြေအနေလား။ မင်းက ငါ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေကို ရှင်းပစ်တာကို ရည်ညွှန်းနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက ငါ့ကို ရှင်းပစ်တာကိုလား။"

"ဘယ်တစ်ခုပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ်။ ငါက ညှိနှိုင်းရာမှာ မကောင်းပေမယ့် ဒီအခြေအနေက လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားတာကို မကြည့်ချင်ဘူး။ အဲ့ဒါက ငါ့သုတေသနကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားစေလိမ့်မယ်။"

"ငါ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီ။ ငါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အခန်းကဏ္ဍကို မယူတော့ဘူး။ ငါ တာချန်းမြို့ကို ပြန်သွားဖို့ စီစဉ်နေတယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့် နုတ်ထွက်တာက ကြီးမားတဲ့သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက လူများစွာကို တုန်လှုပ်စေလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ့ကို သတ်မလား။ ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို လက်စားချေဖို့လား။ သူလည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့ကို မရှင်းပစ်တာကလည်း လူများစွာကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအခါကျရင် အခြေအနေက အတူတူပဲ ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အစီအစဉ်ကလည်း အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်။"

"မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းရှန်ဘိုင်က သေနှင့်ပြီ။ မင်းကတော့ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ အပြစ်အားလုံးကို လူသေတစ်ယောက်အပေါ် ပုံချလို့ရတယ်။ မင်းက အမှားလုပ်ခဲ့တဲ့ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ထူးချွန်မှုတွေ ရှိလိမ့်မယ်။ ဌာနချုပ်က နည်းနည်းလောက် လှည့်စားလိုက်တာနဲ့ ဒါက အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုတွေ မရှိရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့တည်ရှိမှုကြောင့် မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေရှိတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေကိုလည်း ဟန့်တားလိမ့်မယ်။ အခြေအနေကို ပိုပြီး အဆင်ပြေစေလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်သည် အလွန်တည့်တိုးပြီး ရက်စက်စွာ ပြောဆိုကာ ကျန်းရှန်ဘိုင်အပေါ် နောက်ဆုံးစီရင်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။

" ကြိုတင်လိုအပ်ချက်က မင်း မသေနိုင်ဖို့ပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာပေါ့။ နုတ်ထွက်တာကတော့ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူမှ ဌာနချုပ်ရဲ့စကားတွေကို ယုံကြည်မှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေဆရာတွေအားလုံးက အစွန်းရောက်ပြီး သံသယများကြတယ်။"

ဤသို့ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ နည်းလမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်စက်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသည်၊ ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ သေဆုံးမှုကို အသုံးပြု၍ အာဏာကို ထူထောင်ပြီး ယန်ကျန့်ကို အသုံးပြု၍ ဌာနချုပ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို တိုးမြှင့်ကာ ဆိုးသွမ်းသော အတွေးများရှိသော အခြားတစ္ဆေဆရာများကို ဟန့်တားသည်။

အောင်မြင်ခဲ့ပါက လက်ရှိအခြေအနေသည် ယခင်ကထက် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက အဲ့ဒီလူတွေအတွက်တော့ သူတို့ကို သေခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ဒါက ဌာနချုပ်အတွက် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ သုတေသနစီမံကိန်းတွေနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့လာမယ့်စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ ဌာနချုပ်ကို အများကြီး ကူညီလိမ့်မယ်။"

"ကျောက်တစ်လုံးနဲ့ ငှက်သုံးကောင်လား။" ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"မင်း ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရတာ နှမြောစရာပဲ။ မင်းက ဝန်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်။"

"ဘယ်သူမဆို ဝန်ကြီးဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့က တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒါက ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့အခန်းကဏ္ဍမှာ မပါဝင်ဘူး။ အခြေအနေကို တကယ်တမ်း လွှမ်းမိုးတာက ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတွေကို သုတေသနလုပ်ပြီး ဖြေရှင်းတာပဲ။"

"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်။" ယန်ကျန့်က သူ၏အကြံကို သဘောတူပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"မင်းသာ အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးခဲ့ရင် ငါ့အတွက် တိတိကျကျ ဘယ်လိုစီစဉ်ထားလဲ။"

"မင်း နုတ်ထွက်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိတဲ့အားလပ်ရက်တစ်ခုကို ပြောင်းလိုက်။ မင်းရဲ့အလုပ်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအမှားတချို့ကြောင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်။ ယခင်ဒုဝန်ကြီးက မင်းကို ပေးခဲ့တဲ့ကတိတွေက ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းက တာချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူတဲ့လူ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါ့အပြင် မင်းက ဌာနချုပ်ကနေ လူခြောက်ယောက်အထိ ယူဆောင်ပြီး အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ အကျိုးခံစားခွင့်တွေမရှိဘဲပေါ့။ မင်းရဲ့အသင်းဖော်တွေအပါအဝင် မင်း လိုအပ်ရင် သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်။"

"အဲ့ဒါအတွက် တိုက်ခိုက်ရမယ့်နည်းလမ်းက ရိုးရှင်းတယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းလိုက်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်ပြီး "ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို မြို့တစ်မြို့နဲ့ အသင်းဖော်အနည်းငယ်နဲ့ ချည်နှောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မြို့အတွက်နဲ့ ငါ့အသင်းဖော်တွေရဲ့အခြေအနေအတွက် ငါ အနာဂတ်မှာ ဌာနချုပ်အတွက် အလုပ်လုပ်ရဦးမှာပဲ။"

ဝမ်ရှောင်မင်က မငြင်းပယ်ဘဲ ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဲ့ဒါလောက်ပါပဲ။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက မင်းအတွက် ပိုသင့်တော်တယ်။"

"မင်းသာ တာချန်းမြို့ကို မပေးရင် ငါ ကိုယ်တိုင် ယူလို့ရတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ နောက်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

"မင်း အဲ့လောက် ရည်မှန်းချက်မကြီးဘူး။ မင်းက နောက်အဖွဲ့အစည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"ဒါက စွမ်းဆောင်ရည်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ စရိုက်ကိစ္စပဲ။ မင်းသာ နောက်အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ချင်ခဲ့ရင် မင်းက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါသာ မင်းရဲ့အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံရင် ငါ ဘာရမှာလဲ။" ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက် ထပ်မေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါက သေတော့မယ့်လူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်။"

"ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်စရာမလိုဘူး။ အဲ့ဒါ အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"ငါ ကမ်းလှမ်းနိုင်တဲ့အခြေအနေတစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက မင်းကို အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ကူညီတာပဲ။"

"မင်း ဟုတ်လား။ ငါ အဲ့ဒါကို သိပ်မယုံကြည်ဘူး။"

"မင်း ငါ့ကို မယုံကြည်ဘူး။ ဒါဆိုရင် မင်း အဲ့ဒီစာရွက်တစ်ရွက်ကို ယုံကြည်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် မင်း အဲ့ဒီဘတ်စ်ကားပေါ် တက်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။"

အရေပြားစာရွက်လား။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် အရေပြားစာရွက်ကို သူ၏နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာအဖြစ် အမြဲတမ်း ယူဆခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှသော ရွေးချယ်စရာရှိခဲ့လျှင် ၎င်းပေါ်မှ သတင်းအချက်အလက်ကို မယုံကြည်ပေ။

"ငါ အဲ့ဒီဘတ်စ်ကားပေါ် တက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒါက ငါ့တစ္ဆေ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း ပြဿနာကို မတော်တဆ ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်။ မင်း နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လုပ်ခဲ့တဲ့အရာက ပျက်စီးစပြုနေပြီ…"

"မင်းက အတုအယောင်အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ရည်ညွှန်းနေတာလား။" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

"ငါ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် အဲ့ဒါမှာ အားနည်းချက်ရှိတယ်လို့ မင်းကို သတိပေးခဲ့တယ်။"

"ဘာအားနည်းချက်လဲ။ မင်း အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့လိုမပြောခဲ့ဘူး။"

"မင်း အခုထိ မတွေ့ရှိသေးဘူးလား။ အဲ့ဒီအရာက ပျက်စီးစပြုနေပြီ။"

"နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒါကို တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖမ်းယူပြီး ပြုလုပ်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒါမှာ တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ဖိနှိပ်တဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှနဲ့ အသုံးပြုတဲ့အကြိမ်အရေအတွက် တိုးများလာတာနဲ့အမျှ ဒီဖိနှိပ်တဲ့စွမ်းအားက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိပဲ။ အဲ့ဒါကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ဗားရှင်းတစ်ခုလို့ တွေးလိုက်ပါ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့တွက်ချက်မှုတွေအရ အဲ့ဒါ ဒီလောက်မြန်မြန် ပျက်စီးသင့်တာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလဲ။ မင်းက အရမ်းအန္တရာယ်ရှိတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလား။ မင်း အဲ့လိုမလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်။ အဲ့ဒါ ရုတ်တရက် ချွတ်ယွင်းပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရအောင် သတိထားပါ။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်၊ ဝမ်ရှောင်မင်သည် ဤအသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ယခင်က မဖော်ပြခဲ့ပေ။

သူ၏တစ္ဆေလက်၏ နေရာလွတ်သုံးခုကို ဖန်ရှီမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေများထဲမှ တစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ရန်သာ ယူခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူသည် ဆီဇာဟိုတယ်မှ အရပ်ရှည်ပြီး ပုပ်သိုးနေသည့် အလောင်းကောင်ကို လုံးဝ မဖိနှိပ်နိုင်ဘဲ ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

အရပ်ရှည်သော ပုပ်သိုးနေသည့် အလောင်းကောင်ဖြစ်စေ၊ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ဖန်ရှီမင်ထဲမှ တစ္ဆေဖြစ်စေ နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ဝမ်ရှောင်မင် ဖော်ပြခဲ့သော အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည်။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ချိန်ခွင်လျှာညှိနိုင်သေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ္ဆေလက်သည် မပြည့်စုံခြင်း၊ တစ္ဆေအရိပ်သည် သေနေသောအခြေအနေတွင် ရှိနေခြင်းနှင့် တစ္ဆေမျက်လုံးရော တစ္ဆေအရိပ်ပါ ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရာတွင် ကူညီနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာလွတ်သုံးခုကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင် ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် သူ၏နေရာလွတ်နှစ်ခု လုံးဝ ကျရှုံးသွားရသည့် တကယ့်အကြောင်းရင်းမှာ ထူးဆန်းသည့် ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကြားခံအဖြစ် အဖြစ်အပျက်နှစ်ခုကို အစပျိုးခဲ့သည်၊ နှစ်ကြိမ် ခုတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ဖိနှိပ်မှုနေရာလွတ်နှစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းသာ အဲ့ဒီဘတ်စ်ကားပေါ် တက်ဖို့ စဉ်းစားနေရင် သေသေချာချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မင်းရဲ့အသိစိတ်က အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေနှင့်ပြီ။ မင်းသာ တက်သွားပြီး ဘတ်စ်ကားက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ရင် ကျိန်စာနဲ့အတူ မင်းရဲ့အသိစိတ်က ဆက်ပြီး တည်ရှိနေမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခဏအတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာလား။"

"ငါထင်တယ် အဲ့ဒါက တစ်ခဏအတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။"

"ဒါက မင်းရဲ့ခန့်မှန်းချက်ပဲ…"

"ငါ သုတေသနပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းက သိပ္ပံကို ယုံကြည်သင့်တယ်။ ကံတရားကို မဟုတ်ဘူး။"

ဝမ်ရှောင်မင်က အလေးအနက်ထား၍ ပြောသည်။

"မင်းသာ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းချင်ရင် မင်းက ကျိန်စာကို အသိစိတ်နဲ့ ခွဲခြားဖို့လိုတယ်။ အဲ့ဒီအခါမှသာ ရှင်သန်နိုင်မှာ။ ငါ့မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုနှုန်းက ခင်ဗျား အဲ့ဒီဘတ်စ်ကားကို စီးတာထက် သေချာပေါက် ပိုမြင့်တယ်။"

"ဒီနေ့ ငါပြောခဲ့တာကို လက်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ငါ မင်းအတွက် ကျိန်စာကို ကိုင်တွယ်ပေးမယ်။ ပြင်ဆင်ဖို့ နှစ်ရက်ပဲ ပေးပါ။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ကျိန်စာက ပေါက်ကွဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် သူ၏ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆနေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဘတ်စ်ကားကိစ္စသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သည်မဟုတ်ပေ၊ သူ၏ရှေ့တွင် လူများစွာ တက်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင်လော။ ဘတ်စ်ကားစီးခြင်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုမည်လော။

လောင်းကစားခြင်းက ပိုကောင်းသလား။ သို့မဟုတ် ဝမ်ရှောင်မင်ကို ယုံကြည်ခြင်းက ပိုကောင်းသလား။

သို့မဟုတ် သူသည် အရေပြားစာရွက်ပေါ်မှ သတင်းအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးသင့်သလော။

အဆုံးတွင်… သူသည် တစ္ဆေဗီရိုနှင့် ကုန်သွယ်မှုကို ပြီးမြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်၊ ထိုကုန်သွယ်မှုအတွင်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေများကို ပြောဆိုနိုင်သည်။

တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ကို ဓာတ်ပုံထဲမှ လူကို ရှာဖွေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ထိုသို့လုပ်နိုင်ခဲ့ပါက တစ္ဆေဗီရိုသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို သူ့အတွက် ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တစ္ဆေဗီရိုက မည်သို့သော တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်မည်မှာမူ သူ၏လက်ထဲတွင် မရှိပေ။

အကန့်အသတ်မရှိသော ကုန်သွယ်မှုစည်းမျဉ်းများသည် နက်ရှိုင်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ယန်ကျန့်သည် ဤဂိမ်းကို ကစားရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီပေ။ သို့သော် ရှင်သန်ခြင်းအတွက် သူသည် ဆက်လက်ကစားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"ငါ ဘတ်စ်ကားကို သိပ်မယုံကြည်သင့်ဘူး။ အရေပြားစာရွက်ကိုလည်း အပြည့်အဝ မယုံကြည်သင့်ဘူး။ ငါ့ရှင်သန်မှုမျှော်လင့်ချက်ကို တစ္ဆေဗီရိုအပေါ်မှာတောင် လောင်းကြေး မထပ်သင့်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်ကလည်း လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရတာမဟုတ်ဘူး…"

ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောစပြုလာသည်။ သူသည် အတိတ်က ရန်ငြိုးများကို မစိုးရိမ်တော့ပေ၊ အသက်ရှင်နေခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

သူသာ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့လျှင် တခြားဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"ဘယ်ပါတီကိုမှ မယုံကြည်နိုင်ရင် ငါ ရွေးချယ်စရာအားလုံးကို ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်။ ငါ ဘတ်စ်ကားရဲ့တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့လိုတယ်။ တစ္ဆေဗီရိုနဲ့ ကုန်သွယ်မှုကို ပြီးမြောက်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်။ အရေပြားစာရွက်အကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းရမယ်။ ပြီးတော့ ဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့အဆိုပြုချက်ကိုလည်း ငါ လက်ခံသင့်တယ်။"

သေသေချာချာ တွေးတောပြီးနောက် ယန်ကျန့်က "ငါ မင်းရဲ့အခြေအနေတွေကို လက်ခံတယ်။ မင်းကို နှစ်ရက် အချိန်ပေးမယ်။ နှစ်ရက်အတွင်းမှာ ငါ ရလဒ်တစ်ခုကို မြင်ချင်တယ်။ မင်းသာ ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေရင် ငါ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ်လေ။" ဝမ်ရှောင်မင်က သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ သာယာတဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု ရှိကြမလား။"

All Chapters