ယောက္ခမများအားလုံးအတွက် သနားဂရုဏာ

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ယိုယွင်းနေသော အစည်းအဝေးခန်းမတွင် နဂါးနက်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော နံရံကို ပြန်လည်ပြုပြင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ အကောင်းဆုံး အစည်းအဝေးခန်းမဟု သတ်မှတ်ထား၏။

အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ဦးက ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး အခန်းကို ဖယောင်းတိုင် အကြမ်းများဖြင့် မီးထွန်းထားသည်။ ဒန်ဂျင်အမြုတေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ပြီးနောက် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သည် လုံးဝမှောင်မိုက်သွားခဲ့၏။

“ငါ သူ့ကိုမသိဘူး။” ထိုင်နေသော နတ်ဆိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ... ဘာလဲ။” ကြက်သွန်ခေါင်းက နားကြားမှားလိုက်သည်ဟု ထင်ကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။ “ခဏလေးပါ အရှင်အလက်ဇန္ဒရီယား။ အရှင်က အရှင်ရှားလော့ခ်ကို မသိဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် စိတ်ပူနေခဲ့တာလဲ။”

“တိတိကျကျပြောရရင် အရှင်ရှားလော့ခ်က ငါ့ကိုမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါကသူ့ကိုသိတယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့အကြောင်းကြားဖူးတယ်။” အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အလက်ဇန္ဒရီယားက ပြောလိုက်သည်။ “ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို လာလည်တဲ့အခါ ငါ့အဖေကိုယ်စား လာခဲ့တာပါ။ တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ အရှင်ရှားလော့ခ် ဒီမှာရှိတယ်ကြားလို့ လာကြည့်တာ။ အသေးစိတ်ကိုတော့ ငါအများကြီး မပြောနိုင်ဘူး။”

ကြက်သွန်ခေါင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သြော်... ဒီလိုလား အရှင်အလက်ဇန္ဒရီယား။ ကျွန်တော် အရှင့်ကို နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလား။”

“ရပါတယ်။”

“ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ကိုးကွယ်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက အရှင်ဘယ်မှာ ရှိနေခဲ့တာလဲ။ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော် အရှင့်ကို သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးတစ်ခုတည်းမှာ အတူတူရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်တို့ နိုးလာတဲ့အခါ အားလုံးကိုယ်ဗလာဖြစ်နေပေမဲ့ အရှင်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အဝတ်အစားအပြည့်အစုံနဲ့ပါလား...” ကြက်သွန်ခေါင်းက မျက်လုံးများ တောက်ပစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အကြီးတန်းအရာရှိတွေဆီကို စာတစ်စောင် ရေးပြီးသားပါ။ မင်းရဲ့သံသယတွေကို ငါသိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများအဖွဲ့ဝင် မဟုတ်ဘူး။” အလက်ဇန္ဒရီယားက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် မင်း ဒန်ဂျင်အရှင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ငါ့အခြေအနေထက် မင်းအခြေအနေကို စိတ်ပူတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့မယ်။ မင်းသာ ဒန်ဂျင်အရှင် မဟုတ်တော့ဘူးဆိုရင် ငါ့အဖေရဲ့နယ်မြေကို လာခဲ့၊ မင်းက အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်။”

အလက်ဇန္ဒရီယားက ကြက်သွန်ခေါင်း၏ ပခုံးကိုပုတ်ကာ ထွက်သွားလေ၏။

ကြက်သွန်ခေါင်း၏ နောက်တွင်ရှိသော ပိန်လှီနေသည့် စီနီယာသားရဲကောင်သည် ရိုင်းစိုင်းသော အလက်ဇန္ဒရီယားကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။ အကြည့်များက လူကိုမသတ်နိုင်သည်မှာ နှမြောစရာပင်။

အလက်ဇန္ဒရီယား အစည်းအဝေးခန်းမမှ ထွက်သွားပြီးနောက် သားရဲကောင်သည် လေထဲတွင် အလျင်အမြန် လက်သီးများထိုးကာ ကျိန်ဆဲခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

“အဲ့ဒီ အလက်ဇန္ဒရီယားက တော်တော်လွန်တာပဲ။ ယောက္ခမကြီး၊ ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ် ရာထူးက ထုတ်ပယ်နိုင်မှာလဲ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ခင်ဗျားက အစကနေ အဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့တာလေ။” သားရဲကောင်က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “သူသာ ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ပေါ်လာရဲပေါ်လာကြည့်၊ သူ့သွားတွေအားလုံးကို ကျွန်တော် ဆွဲနှုတ်ပစ်မယ်။”

“သားရဲကောင်...” ကြက်သွန်ခေါင်းသည် ကုလားထိုင်တွင် ပျော့ခွေစွာထိုင်ရင်း မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

“ငါ မင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး...”

“ဘာလဲ။ ယောက္ခမကြီး၊ ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ခင်ဗျားသမီးကို ကျွန်တော့်နဲ့ လက်ထပ်ပေးထားတာလေ။ ကျွန်တော်မသေမချင်း ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ရမှာပေါ့။” သားရဲကောင်က ကြောက်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးရင် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ငါ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့က ငါ့ကို အရေးယူလာလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ ငါ့ကို အကျဉ်းထောင်ထဲပို့ပြီး ပြုပြင်ရေးအလုပ်တွေ လုပ်ခိုင်းမယ်လို့ သတင်းရထားတယ်။” ကြက်သွန်ခေါင်းက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။

“ငါ့သမီးက စောစောစီးစီး ဆုံးသွားရှာပြီ။ မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါစိတ်ပူတယ်။ မင်းက ငါ့သားမဟုတ်ပေမဲ့ ငါ့သားအရင်းလို သဘောထားခဲ့တာပဲ။ ငါထွက်သွားပြီးရင် မင်းကိုမကြိုက်တဲ့ သတ္တဝါတွေ အများကြီးရှိလိမ့်မယ်။ ဒန်ဂျင်အရှင်အသစ်က မင်းကို ဆက်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့... မင်းမှာ မကောင်းတဲ့အကျင့်တွေ အရမ်းများလို့ပဲ။”

“မကောင်းတဲ့အကျင့်တွေ... ဘာလဲ။” သားရဲကောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသော်လည်း ကြက်သွန်ခေါင်းက သားရဲကောင်ကို ချစ်ခင်စွာ ကြည့်နေ၏။

ကြက်သွန်ခေါင်းက သားရဲကောင်ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး သားရဲကောင်၏ ကောက်ထားသောဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ဆံပင်ကောက်ထားတယ်၊ ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားတယ်၊ ဆေးလိပ်သောက်တဲ့ အကျင့်ရှိတဲ့ ကလေးကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းကို ခိုးကိုးကွယ်တဲ့ မင်းရဲ့အထူးစိတ်ဝင်စားမှုကိုလည်း ငါသိတယ်။”

သားရဲကောင်က ကြောက်လန့်နေပုံပေါ်သော်လည်း ကြက်သွန်ခေါင်းက ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူနဲ့၊ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာ။ ပြီးတော့ သန့်ရှင်းရေးအမျိုးသမီး၊ ငါ့အတွင်းရေးမှူး၊ အဲ... ရုံးဝန်ထမ်း ဝမ်၊ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီး။ အာ... ပြီးတော့ ကျောင်းသားဟောင်းတွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုမှာ...”

“ယောက္ခမကြီး။” သားရဲကောင်က နာကျင်စွာ ဒူးထောက်ချလိုက်ရင်း နောင်တရစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် တမင်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းကို သင်ယူကိုးကွယ်ဖို့ သတ္တဝါတစ်စုက ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးခဲ့တာပါ။ တစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ အစည်းအဝေးလုပ်တုန်းက သူတို့ထဲက တချို့က ကျွန်တော့်ကို ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပြမယ်လို့ ပြောတယ်...”

“တော်ပြီ၊ မင်းက စိတ်ရင်းကောင်းတဲ့ ကလေးမှန်း ငါသိပါတယ်။ ငါ မင်းကို သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ငါ မင်းကို မကာကွယ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။” ကြက်သွန်ခေါင်းက သားရဲကောင်၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အလုပ်ထွက်ပြီး ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားတော့။ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေ ပေါ်သွားရင် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ယောက္ခမကြီး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ကယ်ရမယ်ဗျာ။”

“ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို သစ်ပင်ခုတ်ခိုင်းပြီး အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။”

“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် မထွက်သွားဘူး။ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ကျွန်တော့်နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ တိုက်ပွဲဝင်မယ်။”

သားရဲကောင်က စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံပေါ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။

“မဟုတ်တာ။ မင်း သွားရမယ်။ မင်းအတွက် နောက်ထပ်နေစရာ နေရာတစ်ခု ငါစီစဉ်ထားပြီးပြီ။” ကြက်သွန်ခေါင်းက စာတစ်စောင်ထုတ်ကာ သားရဲကောင်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

“ထာဝရတိုင်းပြည်ကိုသွားပြီး အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာလိုက်။ မင်းရဲ့လစာနဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ နေ့တိုင်း အလုပ်ကြိုးစားဖို့ မမေ့နဲ့။ စားဖို့နဲ့ နေဖို့ရရင် တော်ပါပြီ။ ငါ အကျဉ်းထောင်က လွတ်လာရင် မင်းကိုလာရှာမယ်။ ဒီအတောအတွင်းမှာ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို မင်းကိုဂရုစိုက်ပေးဖို့ ငါတောင်းဆိုထားမယ်။ မဟုတ်ရင် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို အလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။” သားရဲကောင်က ကြက်သွန်ခေါင်း၏စာကို လေးနက်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကြက်သွန်ခေါင်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ကောင်ပဲ။ မင်းမျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ မင်းဘာကြံစည်နေလဲ ငါသိတယ်။ ငါအကျဉ်းကျသွားပြီးရင် မင်းကိုယ်မင်း အဖမ်းခံပြီး သစ်ပင်ခုတ်မလို့လား။ ဘာဖြစ်လို့ နောင်တမရသေးတာလဲ။”

“ယောက္ခမကြီး...”

“မင်း ကျိန်ဆိုရမယ်။ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းရဲ့ နာမည်နဲ့ ကျိန်ဆိုရမယ်။” ကြက်သွန်ခေါင်းက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သားရဲကောင်က ခုခံချင်သော်လည်း ကြက်သွန်ခေါင်း၏ အကြည့်ကို မြင်ပြီးနောက် သူ မလွန်ဆန်နိုင်တော့ပေ။ သူက လက်မြှောက်ကာ မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် သားရဲကောင်က မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းရဲ့ နာမည်နဲ့ ကျိန်ဆိုပါတယ်...”

ငါးရက်ကြာပြီးနောက်၊ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်တွင်...

“ဒါဆို... ဒါက မင်းငါ့ဆီကို ဘက်ပြောင်းလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းပေါ့လေ။” ရှားလော့ခ်က သားရဲကောင်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ကြက်သွန်ခေါင်းထံမှ စာကို ယူလိုက်သည်။

“လေးစားရပါသော အရှင်ရှားလော့ခ်ထံသို့— ကြက်သွန်ခေါင်း”

“မှော်ကျောက်တုံး ၅၀၀,၀၀၀။

အမျိုးမျိုးသော သတ္တုရိုင်း အလုံးရေ ၁,၀၀၀။

သစ်သား အလုံးရေ ၁,၀၀၀။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ပစ္စည်းကိရိယာ အစုံ ၁၀,၀၀၀။

...”

ရှားလော့ခ်က ဖခင်မေတ္တာအပြည့်ပါသော စာကိုချကာ သားရဲကောင်ကို ကြည့်ရင်း ထရပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှားလော့ခ်က ကြက်ဥခေါင်း၏ အတောင်ပံများကို ဆွဲကိုင်ကာ တံခါးဖွင့်ပြီး ကြက်ဥခေါင်းကို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်၏။

ရှားလော့ခ်က သူ၏လက်ကို သားရဲကောင်၏ ချွေးစို့နေသော ပခုံးပေါ်တင်ကာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “အိုက်ယား၊ မင်းယောက္ခမနဲ့ ငါက မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပါ။ ငါတို့ သိကျွမ်းခဲ့တဲ့အချိန်က တိုတောင်းပေမဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းတွေလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ အမေ့ဝမ်းထဲမှာ ရှိနေကတည်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိခဲ့ကြသလိုပဲ။ ဒီနေရာကို ကိုယ့်အိမ်လို သဘောထားလိုက်ပါ။ စိတ်အေးအေးထား၊ စိတ်မပူနဲ့။ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေက ကောင်းကြပါတယ်၊ သူတို့ထဲက နည်းနည်းလောက်ကတော့ နည်းနည်းထူးဆန်းပေမဲ့ပေါ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ မင်းက ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်မှန်း ငါသိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းအတွက် ခေါင်းဆောင်ရာထူးတစ်ခု စီစဉ်ပေးမယ်။ ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့လစာနဲ့ အားလပ်ရက်တွေ...”

သားရဲကောင်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော့်ယောက္ခမက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင်အဖြစ် ဆက်ရှိ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ သူရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံရပြီးနောက် ကျွန်တော်လည်း အမှုပတ်ပြီး အလိုရှိတရားခံ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လစာတောင်းရဲတော့မှာလဲ။”

“ငါနားလည်ပါတယ်။ စိတ်မပူနဲ့၊ မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့အလုပ်တစ်ခု ငါစီစဉ်ပေးမယ်။”

ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ဒန်ဂျင်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို မင်းကို ငါရှင်းပြမယ်...”

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေ၏။ သူနှင့်အတူ အထဲသို့ ကြည့်နေသော အခြားဂိမ်းမာများလည်း ရှိနေသည်။

စောစောက အော့ခ်တစ်ကောင်သည် ဘီးတယ်လ်မွန်တစ်ကောင်ကို စီး၍ ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံခြုံထားသော အော့ခ်သည် ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဘီးတယ်လ်မွန်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ဝတ်ရုံကို ညှိကာ ယူရေနီယံဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိသောက်ပြီးနောက် မျိုချလိုက်သည်။ မဆုတ်မနစ်သော အကြည့်ဖြင့် သူက မှိုပုံတိမ်တိုက်တစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။

ဂိမ်းမာများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် သူက ဒန်ဂျင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်က အကြောင်းကြားချက်ရရှိထားပြီး ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အော့ခ်ကို ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ယခုအချိန်အထိ ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာအများအပြားက ထိုအော့ခ်သည် တတိယ ဘီတာစမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေသော မျိုးနွယ်သစ် ဟုတ်၊မဟုတ်ကို တွေးတောနေကြ၏။

ကြက်ဥခေါင်းကို ခန်းမဆောင်ထဲမှ ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ကြက်ဥခေါင်းကို ပြုတ်ရန်အတွက် ဒယ်အိုးကြီးကို တည်ထားလိုက်သည်။ ပြုတ်သည်ဟု ခေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ကြက်ဥခေါင်းအတွက် ရေချိုးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

နဂါးမျိုးနွယ်သားသည် အခြားဂိမ်းမာများနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်၏ တံခါးပွင့်လာ၏။

ရှားလီက သားရဲကောင်ကို ဂိမ်းမာများထံသို့ နွေးထွေးစွာ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအော့ခ်က မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်း သာသနာပြုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်း ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ကြမယ်။ လက်ခုပ်တီးပြီး ကြိုဆိုကြပါ။”