တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်ခြင်း‌

နဂါးချိုင့်ဝှမ်းသည် ဖီးနစ်နယ်မြေနှင့် ဆင်တူသော နယ်မြေတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် မြေအောက်လောကတွင်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ရှိပြီး နှစ်ခုကြား ကွာခြားမှုမှာ ကြီးမားလှသည်။ ထိုနှစ်နေရာသည် လုံးဝတူညီသည့် နေရာများမဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်က ပြသခဲ့သော နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇသည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ ဤမျှ သန့်စင်သော သွေးရိုးဗီဇကို နဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှလူမဟုတ်ချေ။

သူက ငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သူ၏စကားကို ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤမျှ သန့်စင်သော နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇကို နဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နေရာတွင် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ဘာလုံး၏ မျက်နှာသည် အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေသည်။ သူ ဂုဏ်ယူထားသော စွမ်းအားသည် လုံးလုံးလျားလျား ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူ ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ ယီထျန်းယွမ်မဟုတ်သည့်အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးမျိုးနွယ်သွေးရိုးဗီဇကို ဖျက်ဆီးပစ်မှသာ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“မင်း... နဂါးချိုင့်ဝှမ်းက လာတာမဟုတ်လား... မဟုတ်ရင် ဒီလောက် သန့်စင်တဲ့ နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ...”

ဘာလုံးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

“ဟုတ်ဟုတ်... မဟုတ်ဟုတ်... အဲ့ဒါ ဘာဖြစ်လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့၏ မေးမြန်းမှုကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို နဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှလူဟု အထင်မှားနေသည်ဆိုလျှင် ထိုအတိုင်းပင်ထားလိုက်သည်။ သူ့အတွက်ကား ထိုကိစ္စသည် အရေးမပါချေ။

နဂါးချိုင့်ဝှမ်းကို ဤသို့ အထင်လွဲစေမိသည့်အတွက် သူ အနည်းငယ် တောင်းပန်စကားဆိုရမည်ပင်။ သို့သော် ယခုသူသည် ရုပ်ဖျက်ထားသောကြောင့် မည်သူမှ သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဤသည်ကို နဂါးချိုင့်ဝှမ်း၏ ကျူးကျော်မှုဟု ထင်မှတ်လျှင် နဂါးချိုင့်ဝှမ်းအတွက်ကား ဆိုးရွားလှသော ကံဆိုးမှုပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက မင်းတို့ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ... ဘာလို့ ဒီကိုဆင်းလာရတာလဲ...”

ဘာလုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် နဂါးချိုင့်ဝှမ်းမှ လာသူဟု တစ်ထစ်ချ အတည်ပြုလိုက်သည်။

“ငါပြောပြီးသားပဲ... ငါက နဂါးချိုင့်ဝှမ်းက လာတာမဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ ယုံယုံ မယုံယုံ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို ရန်စလိုက်ပြီဆိုမှတော့ ငါလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇ၏ စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဘာလုံး၏ နှလုံးသားကို ပိုမိုတုန်လှုပ်စေသည်။

သို့သော် ဘာလုံးသည် မဆုတ်မနစ်ပေ။ သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်စုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်သွင်းမျိုချလိုက်သည်။

ဆေးလုံးများကို မျိုချပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်သည် သွေးနီရဲလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ပြည့်ဖောင်းလာသည်။ တခဏအတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ဆလောက် ကြီးမားသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အဖြူရောင်အငွေ့များ ဖွင့်ထွက်လာကာ အသက်ရှုသံမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထင်ရှားနေသော နဂါးရုပ်သဏ္ဍာန်သည် တခဏအတွင်း နှစ်ဆလောက် ကြီးမားသွားပြီး စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ တိုးပွားလာသည်။

မုန်တိုင်းနတ်ဘုရားဆေးလုံး...

ဤဆေးလုံးကို ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။ ၎င်းသည် စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးဖြစ်ပြီး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်အတွက်ကား လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်ပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ တိုးပွားလာသည်။

လေးသိန်း။

ငါးသိန်း။

ငါးသိန်းငါးသောင်း။

ခြောက်သိန်းသုံးသောင်း။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ တကယ်တော့ ဤအဆင့်သည် အားနည်းနေသေးသည်။ အကယ်၍ သွေးရိုးဗီဇ၏ ဖိနှိပ်မှု မရှိခဲ့ပါလျှင် ဤစွမ်းအားသည် ခုနစ်သိန်း သို့မဟုတ် ရှစ်သိန်းအထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားနိုင်သည်။

ယခုအခါ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို သိန်းဂဏန်းဖြင့် တွက်ချက်နေရပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က သိန်းဂဏန်းအနည်းငယ်ရှိသော စွမ်းအားပင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ သိန်းတစ်ရာအထိ ရှိသော စွမ်းအားသည်ပင် သာမန်ဟု သတ်မှတ်လာရသည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ၏ ကွာခြားချက်ပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းအဆင့်များသည် တကယ်ကို တစ်လှမ်းတက်လျှင် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အဆင့်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတော်စဉ်အဆင့်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ထင်ရှားပေသည်။

အကယ်၍ သူတော်စဉ်အဆင့်သည် အားမကောင်းပါလျှင် ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် လူများက တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်ပေ။ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့်ပင် အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။

“ခြောက်သိန်းသုံးသောင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဆိုတော့... ဒီမုန်တိုင်းနတ်ဘုရားဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်က မဆိုးဘူးပဲ...”

အာနိသင်ကောင်းမွန်သော်လည်း အာနိသင်ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများသည် တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် ထိုဆေးလုံးများကို များစွာသောက်သုံးခဲ့သည့်အတွက် နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်၏ ပထမအဆင့် သို့မဟုတ် ဒုတိယအဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း ပြုတ်ကျသွားနိုင်သည်။ အနှစ်အနည်းငယ်ကြာမှသာ ဤဆိုးကျိုးများမှ ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့အတွက်ကား ထိုအခွင့်အရေးသည် မရှိတော့ပြီ။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေးကို ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီနဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇဖြစ်နေရင်တောင်... ငါက ဖိနှိပ်ပစ်မယ်...”

ဘာလုံးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာသော အပြေးအားဖြင့် တဟုန်ထိုး ဝင်လာသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တစ်ဖက်တစ်လှမ်းစီ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းစွာ နင်းသက်လိုက်သည့်အခါ မြေကြီးတုန်ခါသွားသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာသည် အပြင်လောကဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤမြေပြင်သည် ကြီးမားသော ပေါက်ပြဲရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှ ရူးသွပ်သော စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပရိသတ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်အားပေးလာကြသည်။

“သတ်ပစ်လိုက်... သတ်ပစ်လိုက်... သူ့ကို အမြဲတမ်း အနိုင်ယူရမယ်... နဂါးချိုင့်ဝှမ်းကလာတာဖြစ်နေရင်တောင် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်...”

“သခင်ကြီးဘာလုံး... သူ့ကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ပါ... ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက အင်အားအကြီးဆုံးပါ...”

သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ဟစ်လာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လာသည်။ ဤရူးသွပ်သော အငွေ့အသက်က သူတို့အားလုံးကို ထိခိုက်စေပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်လာကြသည်။

ဘာလုံးသည် လက်နက်မပါဘဲ လက်ဗလာဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ကွက်ထုတ်လာသည်။ လက်နက်မပါသော်လည်း သူ၏ ရူးသွပ်သော လက်သီးများသည် မည်သည့်လက်နက်ထက်မဆို သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

“အောက်ကို ပြုတ်ကျလိုက်စမ်း...”

ဘာလုံးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အားပြင်းစွာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ထင်ရှားနေသော နဂါးရုပ်သဏ္ဍာန်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးထဲသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားကာ တခဏအတွင်း လူနှင့်နဂါး တစ်သားတည်းဖြစ်သွားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လှိုင်းထန်သော လက်သီးသည် အာကာသထဲသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်လောက်သည့် အားပြင်းမှုရှိသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်မတိမ်းဘဲ ခြေထောက်ကို သိမ်မွေ့စွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ တိုးကာ ဘာလုံး၏ လက်သီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ပရိသတ်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သော အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဘာလုံး၏ လက်သီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း...”

လက်သီးချင်း ထိခတ်လိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂျွတ်...”

ဘာလုံး၏ လက်မောင်းမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများသည် အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပက်ဖျန်းသွားသည်။ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို သွေးနီရောင်လွှမ်းသွားသည်။ ဘာလုံး၏ မျက်နှာသည် တခဏအတွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် လွင့်ထွက်သွားကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှိမ့်ကျသွားပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံးသည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ လက်မောင်းပေါ်ရှိ လက်ဖျံရိုးများသည် အနည်းငယ်ကျွံထွက်သွားပြီး မြင်ရသူတိုင်း သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဆိုးရွားနေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ဘက်တွင်ကား မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိချေ။ သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် မည်သည့်ဖိအားမျှ ခံစားရပုံမပေါ်ဘဲ ဖိနှိပ်နိုင်သော စွမ်းအားသည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ဤသည်ကား လူသား၏ စွမ်းအားဟုတ်ပါသေးလား။ မုန်တိုင်းနတ်ဘုရားဆေးလုံးကို သောက်သုံးထားသော ဘာလုံးပင်လျှင် ဤကျူးကျော်သူအား မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“စွမ်းအားက မဆိုးဘူးပေါ့... ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ်တော့ အားနည်းနေသေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်သီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်ပြီး မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိချေ။

“စွမ်းအားကို စမ်းပြီးပြီဆိုတော့... အခုတော့ အဆုံးသတ်ရတော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တခဏအတွင်း လှစ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာလုံး၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဘာလုံးကို ဖိထားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဘာလုံးကိုလည်း အတွေ့အကြုံအမှတ်များအဖြစ် စုပ်ယူရန် လွတ်မသွားစေဘဲ အားကုန် စုပ်ယူလိုက်သည်။

သို့သော် သူ စုပ်ယူမှုမပြီးမီ မင်ချန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ပြန်ကာ ဘေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ဤအဝိုင်းထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားပြီး ယီထျန်းယွမ်အား ဤစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စေမှုကို စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။

မင်ချန်က ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အရှက်တရားတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ မင်ချန်လည်း ဤသို့လုပ်လိုခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဘာလုံးကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသူပင်လျှင် ဖိနှိပ်ခံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ဘာလုံးထက် အနည်းငယ် သာလွန်နိုင်သော်လည်း ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အဆင့်ကို သူလုံးဝ မလုပ်နိုင်ပေ။

ဤအခြေအနေတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဘာအကြောင်းရှိအုံးမည်နည်း။

“ထွက်ပြေးချင်တာလား...”

သို့ရာတွင် သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ ယီထျန်းယွမ်၏ အေးစက်ပြီး စူးရှသောအသံက ခပ်အုပ်အုပ်ထွက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။ မင်ချန်သည် သူ မဖြစ်မနေ သတ်ပစ်ရမည့်သူဖြစ်သည်။ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးရန် မည်သို့ပင် ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းလိုက်သောအခါ မင်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မဖျက်ဆီးနိုင်သော အကာအကွယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ကို လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

မင်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခန်း (၅၄၁) ပြီးပါပြီ။