မင်းဆရာ၏ တိုက်ခိုက်မှု

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်တစ်ခုလုံးသည် ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကျင့်စဉ်သမားများအားလုံးသည် ကျူးကျော်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခံရသည်။ များစွာသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် အပြင်ဘက်သို့ လွတ်မြောက်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ အတွင်းပိုင်းတွင် တိုက်ရိုက်သေဆုံးသွားကြသည်။

စွမ်းအားပိုမိုသန်မာသူများသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာကြသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤစင်မြင့်၏ နတ်ဘုရားအင်းများသည် အလွန်သန်မာပြီး နေရာတိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးနတ်ဘုရားအင်းများ တည်ရှိနေသည်။ တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်သည်နှင့် မည်သည့်ထောင့်တွင်ပင် ပုန်းအောင်းနေစေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

မင်းဆရာလည်း အလျင်အမြန်ပင် စင်မြင့်မှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့သည်။ ဤနေရာမှ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံရမှုက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူပင် မခံနိုင်တော့ပေ။

မင်းဆရာသည် စင်မြင့်မှ ထွက်လာပြီးနောက် စင်မြင့်တစ်ခုလုံးမှ တောက်ပလွန်းသည့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလျက် စင်မြင့်၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုကို ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။ ဤအခြေအနေတွင် စင်မြင့်သည် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းပြီး ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

“ဒါ အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ရမယ်...”

မင်းဆရာက အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤသို့သော အခြေအနေကို သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားအများစုမှာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး အချို့မှာ အတွင်းပိုင်းတွင် သေဆုံးသွားကြသည်။

“မင်းဆရာ… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အများကြီး အထဲမှာ သေသွားကြပြီ…”

“မင်းဆရာ… အခု ဘာလုပ်ရမလဲ...”

သူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လာရောက်အစီရင်ခံကြရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ယခုပင် အတွင်းမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့်တွင် ရှိကြသော်လည်း အတွင်းမှ နတ်ဘုရားအင်းအစီအစဉ်ကြီးက တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ အကယ်၍ အထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ပါက သေဆုံးရန်သာ ရှိသည်။

မင်းဆရာ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်လျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်စွမ်းအားရှင်ဖြစ်သော်လည်း ထွက်ပြေးလာရသည်။ ဤအရာကို စုံစမ်းရန် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုတစ်ခုနှင့် တူသည်။

“အားလုံး ဒီကနေ ဆုတ်ခွာ... အပြင်မှာ ငါ့အတွက် စောင့်ကြပ်ထား... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခုလှုပ်ရှားမှုရှိရင် အကုန်လုံး တားဆီးထား... ဘယ်သူပဲ အနားကပ်လာလာ ခွင့်မပြုဘဲ သတ်ပစ်ကြ...”

မင်းဆရာက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့...”

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ယခုအခါ ဤသို့သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ မင်းဆရာသည် ဤစင်မြင့်ကို မည်သို့ဖျက်ဆီးမည်ကို မသိရှိကြပေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ပင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မရပါက ကောင်းးကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် ရယ်စရာတစ်ခုဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုထားသော စင်မြင့်သည် ယခုအခါ အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ၎င်းတို့အားလုံးကို နှင်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံအတွက် ကြီးမားသော အရှက်တရားနှင့် အမည်းစက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မင်းဆရာသည် အမိန့်ပေးပြီးနောက် စင်မြင့်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုးမြေတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များသည် အမြစ်လုံးပါ ပြတ်ထွက်သွားကာ အမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

မြေပြင်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အနှစ်သာရများသည် ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချင်းဆယ်မိုင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် မင်းဆရာ၏ လုံးဝစုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ရိုက်ချလိုက်သော လက်ဖဝါးသည် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဧရာမလက်ဖဝါးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အစိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အသက်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသယောင် ထင်ရသည်။

ထိုဧရာမလက်ဖဝါးအောက်တွင် အချင်းဆယ်မိုင်အတွင်း မိုးမြေမှောင်မိုက်သွားပြီး အလုံးစုံ ဖုံးလွှမ်းခံရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားသည် အနီးအနားရှိ ကျင့်စဉ်သမားများကို ထိတ်လန့်စေပြီး အချို့မှာ ထွက်ပြေးရန် အချိန်မမီဘဲ ဒူးထောက်လျက် လှုပ်ရှားမရဖြစ်သွားကြသည်။

ဤဖိအားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူသန်းပေါင်းများစွာကို တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့စေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမရဖြစ်သွားစေသည်။ ကောင်းးကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ စစ်သားများသည် ဒူးထောက်လျက် မင်းဆရာ၏ စွမ်းအားပြသမှုကို အကြီးမားဆုံး ရိုသေမှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

“မင်းဆရာက မိုးနှင့်မြေမှာ အသန်မာဆုံးပဲ...”

သူတို့သည် အော်ဟစ်ကြရင်း မင်းဆရာ၏ စွမ်းအားက သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး စင်မြင့်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် သူ၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုနေကြသည်။

“ဖွင့်စမ်း...”

မင်းဆရာသည် အော်ဟစ်လျက် ဧရာမလက်ဖဝါးကို ဝင်ပေါက်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူသည် ဤတံခါးကို အတင်းဖွင့်ရန် ကြံရွယ်ပြီး နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖျက်ဆီးကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

အထဲတွင် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကြောင့် လက်ရည်ပြသရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု အပြင်ဘက်တွင်ရှိနေသဖြင့် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

“ဘုန်း…”

ဧရာမလက်ဖဝါးသည် စင်မြင့်ကို ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် စင်မြင့်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသော်လည်း အနည်းငယ်သာ တုန်ခါသွားပြီး ထူးထူးခြားခြား ပျက်စီးမှုမရှိခဲ့ပေ။ အများဆုံးမှာ နံရံထောင့်များတွင် အပိုင်းအစလေးများ ကွဲထွက်သွားပြီး အပေါ်ယံအနည်းငယ်သာ ထိခိုက်သွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် မင်းဆရာသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်မထားခဲ့ပေ။ ဤနေရာသည် ဖျက်ဆီးရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ သိရှိထားသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးမြေတုန်ခါသွားပြီး စင်မြင့်၏ အုတ်မြစ်တွင် အက်ကွဲရာများ စတင်ပေါ်ထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် တူးမြောင်းများအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မင်းဆရာက ဤနေရာမှ ဝေးဝေးရှောင်ရန် အမိန့်ပေးထားခဲ့သဖြင့်သာ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ သက်ရောက်မှုများမှ မည်သူမျှ ထိခိုက်မသွားခြင်းဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖျက်ဆီးရန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ် အတွင်းပိုင်းတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလျက် အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

“ဒီမင်းဆရာက တကယ်ကို စိတ်မထိန်းနိုင်ဘူးပဲ… ချက်ချင်း ရိုက်ချတာကို ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်က ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား...” ယီထျန်းယွမ်က ဘေးတွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မည်မျှကြာရှည်ခံနိုင်မည်ကို မသိရှိပေ။

“သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်စွမ်းအားက အလွန်သန်မာပေမယ့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်က အလှပြတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး...” ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီစင်မြင့်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံရွယ်တယ်ဆိုရင် ကျူးကျော်သူအားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်...”

ထို့နောက် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်သည် စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ထိပ်ပိုင်းရှိ နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်ကြီးသည် စွမ်းအင်များကို စုစည်းလျက် မကြာမီ အစီအရင်တစ်ခုလုံး တောက်ပစွာ လင်းလက်လာသည်။

မင်းဆရာသည် ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်ခုခုမမှန်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား...” မင်းဆရာ၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အနည်းငယ်မျှ အားလျော့မသွားပေ။

ခဏအကြာတွင် အစီအရင်သည် စွမ်းအင်စုစည်းမှု ပြီးစီးသွားပြီး ဗဟိုမှ နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပလွန်းသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ပန်းထုတ်လာသည်။

“ဘုန်း…”

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်အလင်းတန်းသည် ဧရာမလက်ဖဝါးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မင်းဆရာရှိရာသို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ မင်းဆရာ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်များဖြင့် အမူအရာတစ်ခု ဖွဲ့လိုက်ကာ လှံတစ်ချောင်းကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ဖောက်ထွင်းလာသော အလင်းတန်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

အလင်းတန်းနှင့် လှံတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ အခြေအနေကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ခဏအကြာတွင် မင်းဆရာသည် အနောက်သို့ မိုင်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ့ရှေ့တွင် ဧရာမတူးမြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ထယ်ထိုးထားသလို ဖြစ်နေပြီး မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မင်းဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများသည် မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ သူ့ကိုယ်သူပင် အငွေ့ပျံသွားမည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ဤစွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်းဆရာ၏ စွမ်းအားသည်လည်း အားနည်းသည်မဟုတ်သဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကြပ် ခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသယောင် ထင်ရသည်။

“အိုး… ဘယ်လောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုလဲ...”

လူအုပ်ကြီးသည် အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မင်းဆရာသည် လုံလောက်စွာ သန်မာနေသော်လည်း ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနတ်ဘုရားစင်မြင့်သည် ထိုထက် ပိုမိုသန်မာနေသည်။

“ဒီတိုက်ခိုက်မှုရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးဘူး… ငါ ထိန်းချုပ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအင်းတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်…” ယီထျန်းယွမ်ပင် ဤစွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီး အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ယခုအခါ သူသည် စင်မြင့်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ယခု ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က ထိန်းချုပ်လိုက်သည့်အခါ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာသည်။

အခန်း (၅၄၉) ပြီးပါပြီ။