← Chapters

အရေးပေါ်

Vol. 37 Ch. 553

အရေးပေါ်

Vol. 37 Ch. 553

တော်ဝင်ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရ၏ စွမ်းအားသည် အံ့ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ဤအချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် မထူးကဲလှပေ။ ယုံမင်နတ်ဆိုးများကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်သော ဤသွေးအနှစ်သာရ၏ စွမ်းအင်သည် အားနည်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ဒီစွမ်းအားကတော့ တကယ်ကို မဆိုးဘူး။ ကျန်တဲ့ ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရတစ်စက်ကို တခြားသူတွေအတွက် သိမ်းထားလိုက်မယ်...” သူယခုအခါ ဤသွေးအနှစ်သာရကို မလိုအပ်တော့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်များကို ဆန်းကြယ်မှတ်များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်သာ လိုအပ်ပေတော့သည်။

ဤသွေးအနှစ်သာရတစ်စက်ကို သိမ်းဆည်းထားပြီး သူ၏လက်အောက်ခံတစ်ဦးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးသတ္တိဂုဏ်နှင့် သင့်လျော်ပါက ထိုသူအား ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ပေမည်။

“အဆင့်မြှင့်တင်မယ်... တော်ဝင်ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရကို...”

“- ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးဆယ်သိန်းကို နုတ်ယူပြီး၊ တော်ဝင်ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရကို အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ တာအိုမီးလျှံ၏ စွမ်းအားသည် သုံးဆမြင့်တက်ပြီး အမြန်နှုန်းသည် ခုနစ်ဆအထိ မြင့်တက်သွားပါပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ဆန်းကြယ်မှတ် သန်းငါးဆယ် လိုအပ်ပါသည်။”

တော်ဝင်ဖီးနစ်သွေးအနှစ်သာရအတွက် လိုအပ်သော ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇထက် များစွာပို၍ ကုန်ကျစရိတ်မြင့်မားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နဂါးနတ်သွေးရိုးဗီဇသည်လည်း အားနည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သက်ရောက်မှုများမှာ ကွဲပြားသောကြောင့် လိုအပ်သော ဆန်းကြယ်မှတ်များလည်း ကွဲပြားပေသည်။

ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးသန်းသည် သူ့အတွက် သာမန်သာဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆန်းကြယ်မှတ်များကို ရရှိရန်မှာ အတော်လေး လွယ်ကူလှပြီဖြစ်သည်။

“ဟမ်... ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးကုဋေအထိ ရောက်ဖို့ဆိုရင် သုံးကုဋေလောက် ကျန်သေးတယ်။ ဒီပမာဏကတော့ တကယ်ကို ကြောက်စရာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ကြာရှည်စုဆောင်းထားသော်လည်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် သိန်းနှစ်ထောင့်နှစ်ရာကျော်သာ ရရှိထားသေးသည်။ ဆန်းကြယ်စနစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် အခြားကျင့်စဉ်စွမ်းရည်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အာရုံစိုက်နေသည်။ အကုန်လုံးကို အလုံးစုံမြှင့်တင်ခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်မှတ် ငါးကုဋေဖြင့် စွမ်းရည်များစွာကို အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ တင်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့သည် အများစုမှာ အလွန်အသုံးဝင်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်မှသာ ထူးကဲသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပြသပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သွေးအနှစ်သာရကို စုပ်ယူပြီးသည့်နောက် သူသည် ကျင့်စဉ်အခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထွက်လာခါစ ဘေးတွင်ရှိသော အစောင့်တစ်ဦးက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်၊ “သခင်နတ်တမန်တော်... လော့အကြီးအကဲက သင့်ကို အမြန်လာတွေ့ဖို့ ပြောထားတယ်။ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်တဲ့...”

“ကောင်းပြီ...” ယီထျန်းယွမ်သည် လော့အကြီးအကဲထံ ချက်ချင်းသွားရန် လှည့်လိုက်သည်။ လော့အကြီးအကဲသည် မည်သည့်နေရာတွင်မှ မရှိဘဲ ချင်းယွီကျူတွင် သူ၏မြေးမလေးနှင့်အတူ ရှိနေသည်။

အရေးကြီးကိစ္စမရှိပါက၊ သူသည် မြေးမလေးနှင့်သာ အချိန်ကုန်လေ့ရှိသည်။

သူပြန်ရောက်လာသည့်အခါ လော့အကြီးအကဲသည် သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ထရပ်လာပြီး လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူလျှိုတွေဆီက သတင်းပြန်လာတယ်... ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက လူ့ဘုံလောကထဲကို လူတွေစေလွှတ်လိုက်တယ်။ ဘာကိစ္စအတွက်လဲဆိုတာတော့ မသိရပေမယ့် မင်းအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်မှာစိုးလို့ ဒီကိစ္စကို မင်းကို ပြောပြရမယ်...”

“လူ့ဘုံလောကကို လူစေလွှတ်တယ်ပေါ့။ မင်ချန်က သေသွားပြီမဟုတ်ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

ထွက်လာခါစမှာပင် ဤမကောင်းသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်မှာ မထင်မှတ်ထားပေ။ လူ့ဘုံလောကသို့ ၎င်းတို့သွားရောက်ရင်း သူ၏အင်အားစုကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည်ဆိုသည်ကို မသိရသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏လှုပ်ရှားမှုသည် စိတ်ပူပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“အသေးစိတ်ကတော့ မသိရဘူး။ သူတို့က လူ့ဘုံလောကကို သွားမယ်ဆိုတာပဲ စုံစမ်းသိရှိထားတယ်။ စေလွှတ်တဲ့လူတွေက အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်အထက်တွေဖြစ်ပြီး အသုတ်လိုက် သွားနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့သိထားတာအရဆိုရင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ ငါးဦးထက်မနည်းရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အဆင့်တစ်သာဖြစ်ပြီး မကြာသေးခင်ကမှ ဖောက်ထွက်လာတာပဲ...”

“သူက မကြာသေးခင်ကမှ ဖောက်ထွက်လာတာဆိုတော့၊ ကန့်သတ်ချက်တွေက သိပ်မပြင်းထန်ဘူး။ လူ့ဘုံလောကကို သွားဖို့ဆိုရင် တော်တော်လွယ်ကူလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ အနည်းငယ်ကို စေလွှတ်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးရမလား...”

လော့အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ လူ့ဘုံလောကရှိ အင်အားစုများကို မသိရသော်လည်း သူ့ကို မိတ်ဆွေတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူထားသဖြင့် စိတ်ပူပန်မှုဖြင့် ဂရုစိုက်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများကို စေလွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မစေလွှတ်လိုသည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့သည် လူ့ဘုံလောကသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများကိုသာ စေလွှတ်နိုင်သည်။

“မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း သွားလိုက်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားပြီး ပြန်လာနိုင်မှာလား...” လော့အကြီးအကဲသည် မှင်တက်မိသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားမှာ ထူးကဲလှသည်ဖြစ်ရာ မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လာနိုင်မည်လား ဟူသော အတွေးဖြင့် အံ့ဩနေသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် အမြန်ပြန်သွားရမယ်။ သူတို့အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။ သူတို့ဘာလုပ်လုပ် ကျွန်တော့ရဲ့ အင်အားစုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိရင် အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်...” ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လှပြီး၊ လော့အကြီးအကဲကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ သွားနှင့်နေပြီလဲ မသိဘူး...”

“နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက သတင်းပြန်လာတာ။ သိပ်မကြာသေးဘူး...” လော့အကြီးအကဲက ပြောသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျင့်စဉ်အခန်းထဲတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ တရားထိုင်နေခဲ့သည်။ မင်ချန်သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက လူများကို ထပ်မံစေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားပေ။ လူ့ဘုံလောကကို သိမ်းပိုက်ရန် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အမြဲတည်ရှိနေခဲ့ပြီး မင်ချန်သည် ယခင်က ထိုအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်သူသာဖြစ်သည်။ ယခုမင်ချန်သေဆုံးသွားသဖြင့် အခြားသူများကို လှည့်လည်လုပ်ဆောင်ရန် အစားထိုးစေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“နှစ်ရက်လောက်ပေါ့။ ဒါဆိုရင် အခု ကျွန်တော် အမြန်ပြန်သွားရမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် စကားများများမပြောတော့ဘဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဖေဖေ... ထပ်သွားတော့မှာလား...” ယန်အာသည် သူ၏ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး မသွားစေလိုသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အင်း... သွားရမယ်ကွယ်။ ဖေဖေ့မှာ ကိစ္စလေးတစ်ခုရှိလို့။ ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေပြီး အဖိုးနဲ့ အတူတူ ဆော့နေနော...” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

“ဖေဖေ မြန်မြန်ပြန်လာမယ်။ ယန်အာ စိတ်မပူနဲ့နော်...”

“အင်း...”

ယန်အာသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို လိုက်ပြီး မဖက်တော့ဘဲ၊ အနည်းငယ် ရင့်ကျက်လာပြီး အရာအားလုံးကို မတောင်းဆိုတော့ပေ။

“နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လာရင် စားစရာကောင်းကောင်းတွေ ယူလာပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ နှင်းဖီးနစ်ငှက်ကို ပုတ်လိုက်ကာ ပြောသည်။

“သွားမယ်၊ သူငယ်ချင်းရေ...”

နှင်းဖီးနစ်ငှက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တစ်ကြိမ်အော်ဟစ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်သည်ဖြစ်ရာ မစိတ်လှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“လော့အကြီးအကဲ၊ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို ကျွန်တော်ကိုယ်စား ပြောပေးပါ။ ယာယီအားဖြင့် ဒီမှာ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူးလို့...” ယီထျန်းယွမ်သည် နှင်းဖီးနစ်ငှက်ပေါ်တက်ရင်း၊ လော့အကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်သည်။

“ပြောပေးမယ်။ မင်းက ကျွန်တော်တို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်တမန်တော်ဖြစ်တယ်။ ပြန်လာတဲ့အခါ ကြိုဆိုနေမယ်...” လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး၊ ယန်အာကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် နှင်းဖီးနစ်ငှက်ဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ကွမ်ယွမ်မြို့သို့ တည့်တည့်ပျံသန်းသွားသည်။

ထျန်းလျန်ချန်းတို့သည် ထိုမြို့တွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် သွားရဦးမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကွမ်ယွမ်မြို့ရှိ တည်းခိုဆောင်တစ်ခု၏ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ထျန်းလျန်ချန်းတို့သည် အပြင်မှ ပြန်လာခါစဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏မျက်နှာများတွင် ကျေနပ်အားရမှုဖြင့် ပြုံးရွှင်နေကြသည်။

“ယုံမင်နယ်မြေကတော့ မမှားဘူး။ ဘေးက မြူခိုးသစ်တောထဲက နတ်ဆိုးသားရဲတွေက တော်တော်လေး မဆိုးဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်ဆို တော်တော်လေး အမြတ်ရထားတယ်။ သူတော်စဉ်လက်နက်ရှိတော့ မတူဘူးလေ။ သတ်ဖြတ်ရတာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်လှီးသလို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ...”

ယန်ကျီဝမ်သည် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူလက်ထဲရှိ သူတော်စဉ်လက်နက်ကို တန်ဖိုးထားစွာ သန့်ရှင်းအောင်သုတ်နေပြီး လက်မလွှတ်နိုင်သည့်ပုံဖြစ်သည်။

လင်ဟူးတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ကောင်းမွန်သော လက်နက်များရှိသဖြင့် အမဲလိုက်ရာတွင် များစွာ လွယ်ကူလှသည်။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ အခန်းထဲတွင်သာ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းနေရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် အပြင်သို့ထွက်ကာ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ယုံမင်နယ်မြေသို့ ခက်ခက်ခဲခဲရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် ကိုယ့်ကျင့်စဉ်ကို အားဖြည့်ရန် ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲ ဘယ်တော့များ ပြန်လာမလဲမသိဘူး။ တစ်လလောက်ကျော်သွားပြီ...” ၎င်းတို့သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသော်လည်း မျက်နှာထဲတွင် စိတ်ဓာတ်ကျမှုမျိုး မပြသထားပေ။ ယီထျန်းယွမ်ပြန်လာသည်အထိ ဤနေရာတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရန် ရွေးချယ်ထားကြသည်။

“ဘုန်း...”

၎င်းတို့သည် လက်နက်များကို သန့်ရှင်းနေစဉ် ရုတ်တရက် အခန်းထဲတွင် ဝင်္ကပါအစီအရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထွက်ပေါက်မရှိတော့ပေ။ ထိုအခါ ဘေးမှ လူရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများဖြစ်နေသည်။

ထျန်းလျန်ချန်းတို့သည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာများတွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် လှည့်စားခံလိုက်ရကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

အခန်း (၅၅၃) ပြီးပါပြီ။

All Chapters