မင်းသားနဲ့မင်းသမီးများရောက်လာခြင်း
Vol. 13 Ch. 169
"ပင်လယ်စာတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြံစည်မှုရှိတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးလူကြီးတစ်ဦးဟာ ဧကရာဇ်
မင်းကြီးဆီ ခစားနေတယ်" ဟု ကျွင်းချန်းကဲက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသားတွေတောင် ဒီလိုပဲ။ မင်းတို့ မင်းသားအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံက နှစ်သက်လို့ ပေးထားတဲ့ သူငယ်တော်တွေရဲ့ ဘဝတစ်ကျော့ပြန်တွေပဲ။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့ ဒီလို မဟာပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ကြီးမားတဲ့ စွဲလမ်းမှု၊ ကြီးမားတဲ့ ဆန္ဒ၊ ဒါမှမဟုတ် နက်ရှိုင်းတဲ့ လွတ်လပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခုခုနဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ဦးတည်ရာတစ်ခုအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ထားကြတယ်"
"ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် ဧကရာဇ်မင်းတောင် ဒီလိုပဲ"
"ဘုရားသခင် ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆန္ဒကတော့ ထာဝရညကို ဖယ်ရှားပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို အလင်းရောင်ထဲမှာ နေထိုင်စေချင်တာပဲ။ ဒါကြောင့် သူက ရှေ့ကို ချီတက်ပြီး ဒီ မဟာမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့တာပေါ့"
"စိတ်နှလုံးက အတိုင်းအဆမရှိရင် နည်းလမ်းတွေကလည်း အဆုံးမဲ့ပဲ"
ကျွင်းချန်းကဲက “လုံလောက်တဲ့ စိတ်နှလုံးမရှိရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ ခွန်အားကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်ကို မခံနိုင်ဘူး” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့နားထောင်ပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ လက်အုပ်ချီကာ “ဆရာကျွင်းကို လမ်းညွှန်မှုပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်းကဲက ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး “မင်းသားကြီးက သုံးပါရမီ ကောင်းကင်အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်ရသေးဘူး။ အချိန်များကြီး ရှိပါသေးတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ခေတ္တရပ်နားပြီး "ပြောစကားအတိုင်းဆိုရရင် 'သင့်စိတ်နှလုံးရဲ့ အရွယ်အစားက သင့်မျက်လုံးထဲက ကမ္ဘာရဲ့ အရွယ်အစားကို ဆုံးဖြတ်တယ်' တဲ့။ မင်းသားကြီးလည်း ဒီအချက်ကို ကောင်းကောင်း စဉ်းစားသင့်တယ်။ နည်းလမ်းရဲ့ နှလုံးသားကိစ္စတွေက နက်နဲတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ပေမဲ့ စကားအနည်းငယ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး “သခင်ချီက စစ်သည်တော်ဆရာကို တိုက်ပွဲနည်းလမ်း သင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဆရာကျွင်းကိုကျတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းလမ်းနှလုံးသားကို ဘယ်လို ပြုစုပျိုးထောင်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါသလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မှန်တယ်”
ကျွင်းချန်းကဲက ပြုံးပြီး “တကယ်တော့ အထူးအဆန်း တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။ ပြောရရင် ရိုးရှင်းပါတယ် အဲဒါကတော့...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်းယွဲ့သည် သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်ပုံများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းတို့သည် စားပွဲတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ပြည့်နေပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးထက် ပိုမြင့်အောင် စီထားသည်။ ရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။
“ဒါက...”
စာအုပ်ပုံကို ကြည့်ရင်း လင်းယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။
ကျွင်းချန်းကဲက ပြုံးပြီး သူ့ဘေးမှ ထွက်လာကာ “မင်းသားကြီး စိတ်ချပါ။ ဒီစာအုပ်တွေဟာ နက်နဲပြီး ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ဘာသာရေးစာပေတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများစွာရဲ့ သမိုင်းစာလိပ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာပါ။ သူတို့ရဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံတွေ၊ ပြောစကားတွေ၊ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ပုံပြင်တွေနဲ့ အခြားအရာတွေကို ပြောပြထားတာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မဟာပုဂ္ဂိုလ်တွေလား”
လင်းယွဲ့သည် သူ၏မျက်ခုံးကိုပင့်လိုက်ပြီး “အရမ်းများလား”
"အရှင်မင်းသား ကြေးနီကို မှန်အဖြစ်သုံးပြီး ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ပြင်နိုင်သလို၊ သမိုင်းကို မှန်အဖြစ်သုံးပြီး အတက်အကျတွေကို နားလည်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ လူသားကို မှန်အဖြစ်သုံးပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အကျိုးအပြစ်တွေကို မြင်နိုင်တယ်"
ကျွင်းချန်းကဲသည် စာအုပ်ပုံကို ကြည့်ကာ “နည်းလမ်းရဲ့ နှလုံးသားကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ဆိုရင် နှလုံးသားကို ထွန်းလင်းပြီး သဘာဝကို မြင်ရမယ်။ ယခင်လူတွေကို မှန်အဖြစ်သုံးတာကတော့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ။ အောင်မြင်မှုမှာ သူ့ရဲ့ဘုံစရိုက်ရှိသလို ကျရှုံးမှုမှာလည်း သူ့ရဲ့ဘုံစရိုက်ရှိတယ်။ အားသာချက်တွေကို သင်ယူပြီး သင်ခန်းစာတွေကို အကျဉ်းချုပ်တာက မှန်ကန်တဲ့လမ်းပဲ” ဟု နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး “တော်တော်လေး များတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွင်းချန်းကဲပြုံးပြီး “ဒါတွေက ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲ ရှိသေးတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲလား”
လင်းယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အရှင်မင်းသား စိတ်အေးအေးထားပြီး ဖတ်နိုင်ပါတယ်”
ကျွင်းချန်းကဲက “နေ့တိုင်း မဟာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ သမိုင်းစာလိပ်တွေကိုပဲ ဖတ်ဖို့လိုတယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်နဲ့ ဆွေးနွေးပါ။ ဒါက အရှင်မင်းသားကို အထောက်အကူဖြစ်စေမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။
ကျွင်းချန်းကဲသည် သူ့ကို ကိုယ်ခံပညာရပ်များ၊ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို သိသိသာသာ ကူညီနိုင်မည့် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများကို မသင်ကြားပေးသော်လည်း နည်းလမ်း၏ နှလုံးသားသည် သုံးပါရမီ ကောင်းကင်အတားအဆီးကို စတင်ကျော်ဖြတ်ရာတွင် အရေးပါသောကြောင့် ဤချဉ်းကပ်မှုက အလွန်အသုံးဝင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
မဟုတ်ပါက သခင်ချီသည် ကျွင်းချန်းကဲကို အထူးခေါ်ယူ၍ သင်ကြားပေးခိုင်းမည်မဟုတ်ပေ။
“အခြားကိစ္စတွေအတွက်တော့ အရှင်မင်းသားက ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်လွန်းလို့ ကျွန်တော် စကားများများပြောဖို့ မလိုပါဘူး”
ကျွင်းချန်းကဲ ခပ်ဖွဖွပြုံးပြီး “အရှင်မင်းသား ကျွန်တော့်ကို မဟာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလို့ သဘောထားဖို့ မလိုပါဘူး။ အရှင်မင်းသားနဲ့ စကားပြောဖော် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးလိုပဲ သဘောထားပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ”
လင်းယွဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။
...
အချိန်သည် ရေလိုစီးဆင်းကာ နေ့ရက်တိုင်း ကုန်လွန်သွားသည်။
လင်းယွဲ့၏ နေ့စဉ်အချိန်ဇယားက ပြည့်ကျပ်နေသည်။ ဓားပညာနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ချီမိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက် သမီးငယ် ချီယင်မိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သည်။ အနားယူချိန်များတွင် ထိုသမိုင်းစာလိပ်များကို ဖတ်ရှုသည်။
ချီမိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက် သမီးငယ်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် လင်းယွဲ့သည် သူမ၏ရိုက်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်သွားကာ ခြံစည်းရိုးနံရံကို ဝင်တိုက်မိသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ပြင်းထန်စွာမထိခိုက်သော်လည်း သွေးတစ်ပွက်အန်လိုက်ရာ သူမကို လန့်သွားစေပြီး မျက်နှာဖြူဖတ်ဖြူလျော်ဖြစ်သွားသည်။
“ခဲအို အဆင်ပြေရဲ့လား။ ကျွန်မ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အပြင်းအထန်မရိုက်မိပါဘူး။ တမင်သက်သက်မဟုတ်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား”
“ကြောက်လန့်မနေပါနဲ့ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။ ကိုယ့်ကို ညှာမနေပါနဲ့”
လင်းယွဲ့သည် ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ပြုံးကာ သူ့ဓားကို ကောက်ယူ၍ ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သည်။
ထိုသို့သော ဒဏ်ရာက အမြန်ပျောက်ကင်းစေမည်ပင်။ မင်းသား၏ ဂုဏ်အဆင့်ကြောင့် သူမက ကြောက်ရွံ့ပြီး စနစ်တကျ မတိုက်ခိုက်ရဲပါက ပွတ်တိုက်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ချီမိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက် သမီးငယ်က တကယ်ကို အလွန်တော်သည်။
လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိနေပြီး တိုင်ယင်၊ တိုင်ယန်၊ ရှောင်ယင်နှင့် ရှောင်ယန်တို့၏ တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည့်အပြင် မြင့်မားသော ကိုယ်ခံပညာရပ်နယ်ပယ်နှင့်အတူ သူမသည် ရှေးဟောင်းဘုရားသခင်လမ်းစဉ်၏ စိတ်ဖြင့်တားမြစ်သောနည်းစနစ်တစ်ခုကိုပင် သိရှိထား၏။
သူမ၏ခွန်အားသည် ထိုအချိန်က ကောင်းကင်မွေးဖွားခြင်းဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်အမွေဆက်ခံသူထက် အမှန်တကယ်အားဖြင့် အနည်းငယ်ပိုမိုအားကောင်းပြီး သူမ၏ကိုယ်ခံပညာရပ်စွမ်းရည်
များက ပိုမိုအဆင့်မြင့်၏။
ဘိုးဘွားခန်းမမှ ကိုယ်ခံပညာရပ်ဆရာကြီး ဝူနုကပင် သူမသည် ထူးခြားထက်မြက်သော ကိုယ်ခံပညာရပ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ထင်သလဲဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။
သူမသည် ပဉ္စမဒြပ်စင် ကောင်းကင်အတားအဆီး၏ အထွတ်အထိပ်၌ ပုံမှန်စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုသော်လည်း လင်းယွဲ့သည် သူ၏ခွန်အားအကုန်ဖြစ်သည့် မြက်ခင်းပြင်မီးတောက်နှင့်စိတ်တားမြစ်ခြင်းနည်းပညာတို့ကို အပြည့်အဝအသုံးပြုပါက သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။
စွမ်းရည်ကွာဟချက်နှင့် ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် ကွာဟချက်က ထင်ရှားပြီး အုတ်မြစ်တစ်ခုတည်းဖြစ်သော်လည်း သူမသည် လင်းယွဲ့ထက် များစွာပိုမိုအားကောင်း၏။
သူမ၏ စစ်မှန်သောခွန်အားသည် ထိုအချိန်က ကောင်းကင်မွေးဖွားခြင်းဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်အမွေဆက်ခံသူပင် သူမ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်များကို ကိုယ်ခံပညာရပ်ဆရာကြီးတစ်ဦးက သင်ကြားပေးထားပြီး ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ နက်နဲဆန်းကြယ်၏။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင်လျှင် ယခု သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။
လင်းယွဲ့သည် လောလောဆယ်တွင် သူသည် ဤခယ်မလောင်း၏ သဘောထားအတိုင်း လိုက်နာရမည်ကို သိရှိ၏။
“ခဲအို ကျွန်မ လက်တစ်ဖက်ပဲ သုံးနေတာ။ ခဲအိုက ကျွန်မကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နောက်ပြန်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ခဲအို အနိုင်ရပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ခဲအို ထျန်ရှာအဆောက်အဦးရဲ့ ပဉ္စမဒြပ်စင်စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့တောင် မစဉ်းစားပါနဲ့။ ကျွန်မကလည်း မနှစ်နှောင်းပိုင်းမှပဲ ထျန်ရှာအဆောက်အဦးရဲ့ ပဉ္စမဒြပ်စင်စမ်းသပ်မှုကို အနိုင်နိုင်အောင်မြင်ခဲ့တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းနှင့်အတူ လင်းယွဲ့၏ တိုးတက်မှုအရှိန်က တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်။
ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာပင် မြက်ခင်းပြင်မီးရဲ့ ပထမဆုံးရိုက်ချက်ကို သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး မြက်ခင်းပြင်မီးရဲ့ ပထမဆုံးရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်ဖို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်သာ ပြင်ဆင်ဖို့လိုအပ်သည်။
သူသည် မီးလျှံဆယ့်သုံး၏ ဒုတိယရိုက်ချက်ကိုလည်း စတင်သင်ယူခဲ့သည်။
ပြောရရင် မီးလျှံဆယ့်သုံးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ နယ်ပယ်တိုးလာရုံသာမက စွမ်းရည်အဆင့်လည်း ဆက်တိုက်တိုးတက်လာသည်။
မြက်ခင်းပြင်မီးတောက်သည် ပဉ္စမဒြပ်စင် ကောင်းကင်အတားအဆီးအတွင်းရှိ လေနှင့်မီးနယ်ပယ်ကို ကနဦးနားလည်ဖို့လိုအပ်ပြီး လင်းယွဲ့သည် လေးသင်္ကေတ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း မြက်ခင်းပြင်မီးတောက်သည် ပြိုင်ဘက်ကို ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ချက်ချင်းသတ်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အဆုံးစွန်သတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို ဆက်လက်ထိန်းထားဆဲဖြစ်၏။
မြက်ခင်းပြင်မီး၏ ဒုတိယရိုက်ချက်တွင် လေနှင့်မီးနယ်ပယ်က ပို၍ပင် နက်နဲလာသည်။
သို့သော်လည်း ဒုတိယရိုက်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မြက်ခင်းပြင်မီးတောက်နှစ်ခု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်နှင့် ပြင်းထန်သောစွမ်းအားကို တစ်ပြိုင်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ရိုက်ချက်တိုင်းသည် အဆုံးစွန်သတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်၏ အစွမ်းထက်သောစွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်။
မီးလျှံဆယ့်သုံးကို အပြည့်အဝကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မဟာပုဂ္ဂိုလ်များအောက်တွင် မယှဉ်နိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ရရှိပြီး ဆက်တိုက် ၁၃ ကြိမ် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤဆယ့်သုံးချက်ရိုက်ခြင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်နယ်ပယ်ကို လမ်းညွှန်ပေးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ လုံလောက်သော ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိပါက ထိုသတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နိုင်သည်။
ဆက်တိုက် ဆယ့်သုံးကြိမ် ရိုက်ခတ်ခြင်းဖြင့် ရိုက်ချက်တစ်ခုစီက မဟာပုဂ္ဂိုလ်များအောက်ရှိ ရန်သူများကို သတ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။
၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း အားနည်းချက်မှာ အဆုံးစွန်သတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်များ၏ ဘုံအားနည်းချက်ဖြစ်သော တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အသက်၏အနှစ်သာရကို အလွန်အမင်း ထိခိုက်စေခြင်းဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးပြောရရင်တော့ ကိုယ့်အသက်နဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ကိုယ့်အသက်နဲ့လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ကိုယ့်အသက်နဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းပဲ။
၎င်းကို ရရှိပြီး ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိသူများပင်လျှင် လေ့ကျင့်ရန် သို့မဟုတ် သင်ယူရန် မလိုလားကြပေ။
“အဆုံးစွန်သတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်က အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ သခင်လေးလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ဦးတည်းသာ ဒီလိုဓားပညာကို သင်ယူသင့်တယ်”
ဝူနုကလည်း “သခင်လေးအနေနဲ့ အခြေခံ လေဒြပ်စင် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်အချို့နဲ့ အခြေခံ မီးဒြပ်စင် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်အချို့ကို သင်ယူနိုင်ပါတယ်” ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။
“ဒါက ဒီလေနဲ့မီး သတ်ဖြတ်မှုလှုပ်ရှားမှုကို သင်ယူဖို့ ပိုမိုလွယ်ကူစေပါလိမ့်မယ်”
“ဒါဆို ရှုပ်ထွေးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
လင်းယွဲ့က ရှုပ်ထွေးစွာမေး၏။
“စိတ်မပူပါနဲ့ ရှုပ်ထွေးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ဝူနုက “ဒါက ရည်ညွှန်းချက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ချက်အတွက်ပဲ။ ခက်ခဲတဲ့ပြဿနာတစ်ခုကို သေးငယ်တဲ့အဆင့်တွေ အများအပြား ခွဲလိုက်သလိုပဲ ဖြေရှင်းရတာ ပိုလွယ်ကူစေတယ်။ အခု သခင်လေးသင်ယူနေတဲ့ ဒီလေနဲ့မီးဒြပ်စင် အဆုံးစွန်သတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်က အလားတူပြဿနာတစ်ခုပါပဲ။ လေနဲ့မီးပေါင်းစပ်မှုက အလွန်နက်နဲပြီး ရှုပ်ထွေးပေမယ့် သီးခြားစီသင်ယူတာကတော့ တော်တော်လေးလွယ်ကူပါတယ်။ ခြေတစ်ချောင်းနဲ့ ခုန်နေတာထက် ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ လမ်းလျှောက်တာက ပိုမြန်တယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ နားလည်သွားသည်။
ဝူနုရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်း လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာ အမှန်တကယ်ထိရောက်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။
နောက်ထပ် ဆယ်ရက်အတွင်းမှာပဲ သူသည် မီးလျှံဆယ့်သုံးရဲ့ ဒုတိယရိုက်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားပြီး သူကနဦးမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမြန်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် လေနှင့်မီးဒြပ်စင်၏ ကိုယ်ခံပညာရပ် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်များကိုသာ သင်ယူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ရဲ့ စံအိမ်ရှိ ဖုံးကွယ်ထားသောစစ်ပညာခန်းမ ရေနှင့်မြေဒြပ်စင် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်များကိုလည်း သင်ယူခဲ့သည်။
“ရေနဲ့မြေလား”
ဝူနုက ဒါကိုမြင်သောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး “သခင်လေး ဘာလို့ ဒီဒြပ်စင် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်တွေကို သင်ယူခဲ့တာလဲ။ ဒီမြေဒြပ်စင် သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် မဟုတ်လား။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေနိုင်ပေမယ့် စွမ်းအားကိုတော့ တိုးမလာစေဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်တော့မှ မှော်ရတနာလိုမာကျောမှုမှာ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီစွမ်းရည်က ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားရင်တောင် လက်နက်တွေကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး “ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကူးတစ်ခုရှိတယ်။ ကိုယ်ခံပညာရပ်ဆရာကြီး ဝူရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို လိုချင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
...
အချိန်သည် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတော့ နိုဝင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့ မင်္ဂလာဆောင်နေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။