← Chapters

မင်းသားနဲ့မင်းသမီးများရောက်လာခြင်း (၂)

Vol. 13 Ch. 170

မင်းသားနဲ့မင်းသမီးများရောက်လာခြင်း (၂)

Vol. 13 Ch. 170

နိုဝင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ဟင်ဂ်အိမ်တော်အား မီးအိမ်များနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကျယ်ပြန့်သောစံအိမ်ကြီးက ပွဲလမ်းသဘင်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ဟူဧည့်ရိပ်သာ၌ အပျိုတော်တစ်ဒါဇင်နီးပါးက လင်းယွဲ့ကို ဝန်းရံထားပြီး အချို့က သူ့ဆံပင်ကို ဂရုတစိုက်ဖီးပေးနေကြသည်။ အချို့က ခေါင်းဆောင်းကို ပြင်ဆင်ပေးနေကြသည်။ အခြားသူများက သတို့သားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ရန် ကူညီပေးနေကြသည်။ အချို့က အလှဆင်ပစ္စည်းများ ယူလာကြသည်။

လင်းယွဲ့သည် မှန်ရှေ့တွင်ထိုင်ကာ သူတို့ကိုသာ လုပ်ခွင့်ပေးထားသည်။

အတွင်းခံအင်္ကျီကို ဝတ်ရလွယ်သော်လည်း အပြင်ဘက်အနီရောင်သတို့သားဝတ်စုံက ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး ကြိုးအများအပြား ဖြတ်လွှားချည်နှောင်ထားသည့်အပြင် နေရာမှန်မသိရသော အလှဆင်ပစ္စည်းများ အမျိုးမျိုးပါရှိသည်။ သူက ဘယ်လိုစီစဉ်ရမှန်းလည်း မသိသလို သင်ယူဖို့လည်း စိတ်မဝင်စားသဖြင့် အပျိုတော်လေးများကိုသာ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

အပျိုတော်အချို့သည် သူ့ကို မိတ်ကပ်လိမ်းပေးလိုသော်လည်း သူက သဘာဝအတိုင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မင်းသားတစ်ပါး၏ လက်ထပ်ပွဲက နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မင်းနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်နေ့တွင် မင်းသမီးကို သူမ၏သတို့သမီးဝတ်စုံဖြင့် မင်းသား၏စံအိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပြီး ခမ်းနားသောမင်္ဂလာပွဲကို စတင်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုရှိသည်။

သို့သော် လင်းယွဲ့သည် သူ့မင်းသားအဖြစ်ကို မခံယူရသေးသည့်အပြင် သူ့ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်ကိုလည်း မတည်ထောင်ရသေးသဖြင့် ဟင်ဂ်အိမ်တော်၌ ပုံမှန်မင်္ဂလာပွဲကိုသာ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ပင်ပန်းဖွယ်ကောင်းသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို စိတ်ဝင်စားမှုနည်းပါးပြီး သူ၏ယခင်ဘဝမှ အယူအဆများကို ပိုနှစ်သက်သည်။

အမည်ခံလက်ထပ်ခြင်းသာ လုံလောက်ပြီး မင်္ဂလာအခမ်းအနားစည်းမျဉ်းများကို ဖြစ်နိုင်ပါက ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီသဘောတူညီထားတဲ့ ပေါင်းစည်းမှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အနာဂတ်မှာ ဒီဟုန်မြို့ကို သိစေဖို့ပဲ။

ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် ဟင်ဂ်အိမ်တော်သို့ လက်ထပ်၍ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့အကြောင်းရင်းတစ်ခုက မျိုးဆက်ဆက်ခံဖို့ပဲ။

ရှားဟုန်၏ မင်းသားမျိုးရိုးသည် အလွန်သန့်စင်သောကြောင့် သူ၏မျိုးဆက်သစ်များက ထူးချွန်ထက်မြက်မည်မှာ သေချာပြီး မိသားစု၏ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်၏။

လင်းယွဲ့ အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ပြီးသောအခါ သူ၏အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ထရပ်ကာ မှန်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေကာ ကြည့်နေသည့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို သတိပြုမိပြီး ပြုံးပြုံးရယ်ရယ်ဖြင့် “ကျွန်တော့်ရဲ့ချစ်ရတဲ့ အစောင့်အရှောက်လေးရေ သခင်လေးက ချောလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တခြားသူကို ဇနီးအဖြစ်ယူတာကို မြင်တော့ မင်း မနာလိုဖြစ်လား”

လင်းယွဲ့က စနောက်နေသည့် အပြုံးဖြင့် မေးသည်။

“...အရှင်မင်းသားက အလွန်အကျွံတွေးတယ်”

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အနည်းငယ်စကားမပြောတတ်တော့ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ သူ့နှင့်ကြာရှည်စွာနေထိုင်ပြီးနောက် သူမသည် မနာလိုမှု၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လာခဲ့သည်။

“ဒါဆို မင်း နည်းနည်းတော့ မနာလိုဖြစ်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့သခင်လေးက စိတ်ပူပန်နေလိမ့်မယ်”

လင်းယွဲ့က ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး “ဒါနဲ့ ဒီည သတို့သားသတို့သမီးအခန်းထဲမှာ အစောင့်အရှောက်လုပ်မှာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ စောင့်ကြည့်ပါလိမ့်မယ်”

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

“အခန်းထဲမှာ မစောင့်ချင်ဘူးလား။ လျှို့ဝှက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ချစ်နေတာလား”

“...ဒါဆို နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က အခန်းထဲမှာပဲ စောင့်ပါလိမ့်မယ်”

“ထူးဆန်းတဲ့အသံတွေ ကြားရမှာကို မကြောက်ဘူးလား”

“...ဒါက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပါ”

“လေးစားပါတယ်”

“...”

“ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဦးညွှတ်”

အခမ်းအနားမှူး၏ ခမ်းနားသော အသံက ရေအလယ်ကျွန်းအထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဟန်အိမ်တော်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်း၏ခမ်းနားမှုက မင်းသားများ၏ စံအိမ်များနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ယခင် ဟန်အိမ်တော်သည်ပင် ၎င်း၏ စံအိမ်အတွင်းရှိ ရေကန်ကြီးတစ်ခုကို နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ရေ၊ ကျောက်၊ တောင်နှင့် သစ်တောများ ဝန်းရံထားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ မည်သူနှင့်မှ မတူသော ဥယျာဉ်ရှုခင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကွေ့ကောက်နေသော တံတားကိုဖြတ်ပြီး ရေကန်အလယ်ရှိ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြန်လည်မွမ်းမံထားသော ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤကျွန်းသည် ဟန်အိမ်တော်၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဧည့်သည်များကို ဖျော်ဖြေပေးသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် သခင်ချီ၏ သမီးကြီး၏ မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာ၌ ကျင်းပခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။

ကျွန်းသည် တောက်ပသော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မဏ္ဍပ်များနှင့် လသာဆောင်များကို တောက်ပသော ပန်းပွင့်များကြားတွင် လှပစွာစီစဉ်ထားသဖြင့် သပ်ရပ်သောလေထုကို ဖန်တီးပေးသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုစီကို ထူးခြားဆန်းသစ်ပြီး လှပသောနေရာတွင် ထားရှိသည်။

သာမန်မင်္ဂလာဆောင် ပွဲတော်များက ခြီးကျူးသံပေးခြင်းနှင့် သောက်စားပျော်ပါးခြင်းအတွက် စုဝေးရာနေရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး၏ အထက်တွင် ဟန်အိမ်တော်သည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ မဏ္ဍပ်များနှင့် လသာဆောင်များ ဖြန့်ကျက်ထားပုံက သူတို့၏ထိုင်ခုံများကို စီစဉ်ပုံနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။

အဆင့်အတန်းနိမ့်သူများကို မဏ္ဍပ်တစ်ခုတွင် သက်သောင့်သက်သာ နေရာပေးထားသည်။

သို့သော် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရေအလယ်ကျွန်းပေါ်ရှိ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများတွင် ဧည့်ခံထားသည်။

ဤမင်္ဂလာပွဲအတွက် ဟန်အိမ်တော်သည် လူများစွာကို ဖိတ်ကြားခဲ့သော်လည်း သူတို့ထဲမှ အနိမ့်ဆုံးမှာ နန်းတွင်းဝန်ကြီးများ သို့မဟုတ် ဒီဟုန်မြို့ရှိ အင်အားကြီးမိသားစုအချို့မှ မျိုးရိုးဆက်ခံသူများဖြစ်သည်။

မဏ္ဍပ်များ၏ အပေါ်ထပ်များရှိ ထိုလူများက အမှန်တကယ် ထူးခြားထက်မြက်သည်။

သူတို့သည် လက်ရှိအစိုးရ၏ ထိပ်တန်းဝန်ကြီးများနှင့် မှူးမတ်များ သို့မဟုတ် ဘာသာသုံးရပ် ဘာသာရေးနယ်မြေမှ မဟာပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပြီး တစ်ဦးစီမှာ သြဇာအာဏာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။

ရေအလယ်ကျွန်း၏ အမြင့်ဆုံးရှိ ရှန်းဂန်နန်းဆောင်တွင် ဟန်အိမ်တော်သည် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာနှင့် အလွယ်တကူ စကားစမြည်ပြောဆို ရယ်မောနေသည်။

“သခင်ချီ ခင်ဗျားသမီးကို ရုတ်တရက် လက်ထပ်ပေးလိုက်တာ ဘာကြောင့်လဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက နိုးထလာတဲ့ မင်းသားကြောင့်လား”

“မုယွဲ့လား။ မဟာယုံရဲ့ ထင်ရှားတဲ့မျိုးနွယ်စုတွေထဲမှာ မူမျိုးနွယ်အမည်နဲ့ မိသားစုတွေ ရှိပေမယ့် မူမိသားစုကတော့ ကာလကြာရှည်စွာ ကျဆင်းနေခဲ့တာ။ သခင်ချီနဲ့ သူတို့ကြား ဆက်ဆံရေးရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် မကြားမိဘူး”

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် ပြုံးလျက်ရှောင်လွှဲပြီး “ပြောရခက်တယ် ပြောရခက်တယ် အချိန်တန်ရင် သိလာမှာပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

နန်းဆောင်ပေါ်ရှိ အရေးပါသောပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤမင်္ဂလာဆောင်မှ မုယွဲ့နှင့်ပတ်သက်၍ သံသယများရှိသော်လည်း မသေချာသေးပေ။

အမျိုးမျိုးသော မဏ္ဍပ်များနှင့် လသာဆောင်များတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော အဆင့်အတန်းနိမ့်သူများက သိရှိမှုနည်းပါးနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“မှူးမတ်ယန် သခင်ချီရဲ့သမီးကို လက်ထပ်မယ့်သတို့သားဟာ သခင်ချီရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ရဲ့သားလို့ ပြောကြတယ်။ ဒီကောလဟာလက အမှန်လား”

“သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ရဲ့သားလေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက စေ့စပ်ထားတာ ဒါက သခင်ချီ ကိုယ်တိုင်ပြောတာပဲ မှားနိုင်ပါ့မလား”

“ဟုတ်တယ် သူက ကောင်းကင်ဘုံအထိရောက်တဲ့ နောက်ခံရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ဒီလိုတွေလုပ်နေရမှာလဲ။ သခင်ချီက တကယ်ပဲ သူ့စကားကို တည်တဲ့လူပဲ။ လေးစားစရာကောင်းတယ်”

“ဒီမုယွဲ့က အသက်ဒီလောက်ရှိနေပြီ။ သူ့ကျင့်ကြံမှုက ပဉ္စမဒြပ်စင် ကောင်းကင်အတားအဆီးအဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပါရမီလည်း အတော်အသင့်ပဲ ရှိတယ်။ အရေးပါတဲ့ နောက်ခံမရှိပေမယ့် သခင်ချီရဲ့သမီးနဲ့ လက်ထပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို သူ့ကံကောင်းခြင်းပဲ”

“သခင်ချီရဲ့သမီးက ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ။ ဘာသာသုံးရပ် ဘာသာရေးနယ်မြေရဲ့ တပည့်အစစ်အမှန်တွေနဲ့ မလျော့ပါဘူး။ နည်းနည်းတော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ...”

“ဒါပေမယ့် ဒီမုယွဲ့နဲ့ ရင်းနှီးအောင်တော့ လုပ်သင့်တယ်။ သခင်ချီက သူ့ကို သားမက်အဖြစ်မထားဘဲ သမီးကို လက်ထပ်ပေးလိုက်တာက ဒီလူကို သူတန်ဖိုးထားနေသေးတယ်ဆိုတာ ပြသနေတယ်”

အေးဆေးတည်ငြိမ်သော၊ မနာလိုသော၊ မထီမဲ့မြင်ပြုသောနှင့် ဂရုမစိုက်သော အကြည့်များက မဏ္ဍပ်များနှင့် နန်းဆောင်တစ်ခုစီမှ ရေအလယ်ကျွန်း၏အလယ်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဦးညွှတ်နေသည့် လင်းယွဲ့ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သတို့သမီးသည် အနီရောင်တောက်တောက် သတို့သမီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနီရောင်ပုဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သူမမျက်နှာကို မမြင်ရပေ။

All Chapters