ဧည့်သည်များအားနှင်ထုတ်ခြင်း

ရေကန်အလယ်ရှိ ကျွန်းက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

မဏ္ဍပ်များအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များစွာဖြစ်စေ နန်းဆောင်များပေါ်ရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်စေ လူတိုင်း အံ့ဩမှင်သက်၍ ခြေဖျားထောက်ကာ တံတားကွေး၏ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သတို့သားသည် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိသူ အနည်းငယ်သာ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်သည်။

သို့သော် မင်းသားတစ်ပါးသည် အဆုံးတွင် မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်၏။ ဘုရင်ပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၏။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်လို အရေးပါတဲ့ ဝန်ကြီးတစ်ဦးပင် မင်းသားအမျိုးမျိုးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်နိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မင်းနှင့်အတူ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ဖို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ပထမမျိုးဆက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သာလျှင် မင်းသားအများစုကို အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရေပြင်ပေါ်တွင် ရွှေနီရောင်ဖျော့ဖျော့ရှိသော ခမ်းနားသည့် ထမ်းစင်တစ်ခုသည် ကွေ့ကောက်နေသော တံတားကွေး၏ဘက်မှ ရွေ့လျားလာသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ၎င်းကို အမှောင်ရွှေရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အစောင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဝန်းရံထားသည်။

ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မင်းသား၏ အနီရောင်အခမ်းအနားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ ထမ်းစင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်။ သူ၏အမူအရာသည် ထူးခြားပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။

သူသည် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသား မင်းသားချန်ပင်။

လင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

သူ၏အဖိုးကို သတ်ပြီးနောက် သူ၏မင်္ဂလာပွဲသို့ ဤမျှခမ်းနားစွာ ပေါ်လာသည်လား။

သို့သော် လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သူ့နှလုံးသားနက်ရှိုင်းစွာတွင် ဖုံးကွယ်ထားကာ ရှေ့သို့ဆက်လက်ချီတက်ရန် စေ့ဆော်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အကျိုးမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပြက်လုံးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသား၏ ထမ်းစင်သည် ကျယ်ပြန့်သော တံတားကွေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မကြာမီတွင် အခြားအစောင့်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ဒုတိယထမ်းစင်တစ်ခုသည် သစ်တော၏နောက်ဘက်မှ ပေါ်လာသည်။

ဒုတိယထမ်းစင်အတွင်းတွင် ပင်စီသရဖူဆောင်းထားသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက နက်ပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အနီရောင်နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏မျက်နှာကို ပုလဲနှင့် ကျောက်စိမ်းကြိုးများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ပုဝါပါးတစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရာ သူမ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ နေရာကို လုံးဝဖုံးအုပ်ထားသည်။

သူမ၏ရုပ်ရည်သည် မရှင်းလင်းဘဲ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများသာ မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့က အေးစက်သော်လည်း မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

လင်းယွဲ့ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဒါက ဒုတိယမင်းသမီးလား။

တန်တျန်ဂိုဏ်းက မင်းသမီး ယွန်းနင်သည် မျက်လှည့်နတ်ဆိုး ဘိုးဘွား၏ ဘဝတစ်ကျော့ပြန်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောခဲ့သည်။ အဆက်အသွယ်တစ်ခုတော့ ရှိမှာ သေချာသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...

တန်တျန်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူဖြစ်သည့် ဝူဒေါသည် မျက်လှည့်နတ်ဆိုးဘိုးဘွား၏ ဇီဝမျိုးဆက်ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဒုတိယမျိုးဆက် သွေးနတ်ဆိုးဘိုးဘွားနောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိခဲ့ပေ။ ဤမိခင်နှင့်သားကို မောင်နှမများအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

လင်းယွဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသမီး၏ လာရောက်ခြင်းက သူတန်တျန်ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခြင်းကြောင့်လား။

သို့သော်လည်း ပြောရခက်သည်။

ဒုတိယမင်းသမီးနောက်တွင် ထမ်းစင်များ မရှိတော့ပေ။

လူနှစ်ယောက်သာ ဘေးချင်းကပ်လျက် လမ်းလျှောက်လာသည်။

တစ်ယောက်မှာ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ပွပြီး မသပ်မရပ်ဖြစ်နေကာ မှုန်မှိုင်းသော အကြည့်များနှင့် ရှုပ်ပွနေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများရှိသည်။ သူသည် အနည်းငယ် မသပ်မရပ်ဖြစ်နေပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဖြူစင်သော ကြောင်တစ်ကောင်ကို ပွေ့ထားသည်။

သူ့နောက်တွင် အစောင့်များမလိုက်ပါဘဲ မင်းသား၏ဝတ်စုံကို မဝတ်ဆင်ထားပါက ဤနေရာသို့ မတော်တဆ ရောက်လာသော သာမန်အရပ်သားတစ်ဦးဟု မှားယွင်းထင်မှတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် လင်းယွဲ့သည် သူ့ကို ချက်ချင်းမှတ်မိခဲ့သည်။ ဤလူသည် ထိုနေ့က မိုးကြိုးရုပ်ပွားတော်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားဖြစ်သည်။

မင်းသားကျန်း….

အခြားတစ်ယောက်ကတော့ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် အသက်ဆယ့်လေး သို့မဟုတ် ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်ရှိပုံရသည်။ အရပ်အလွန်မရှည်ဘဲ သူ့လူငယ်ရုပ်သည် မပျောက်သေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဖြူရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ဖြူစင်ချောမောသောမျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဤလူငယ်သည် ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားနှင့်အတူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလမ်းလျှောက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုအကြောင်း စကားပြောနေသည်။

ဒါက ပဉ္စမမင်းသား မင်းသားရွှမ်လား။

လင်းယွဲ့သည် အဖြူရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသော လူငယ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ပဉ္စမမင်းသားသည် ပထမမျိုးဆက် သွေးနတ်ဆိုးဘိုးဘွား၏ ဘဝတစ်ကျော့ပြန်ဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။

သူ၏အာဏာရလာမှုသည် ဝမ်လင်းသွေးကျောက်စိမ်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သွေးနတ်ဆိုးဘိုးဘွား၏ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု သူအမြဲတမ်း သံသယရှိခဲ့သည်။

အခု ပဉ္စမမင်းသား ရောက်လာပြီလား။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်... အမှန်တရားကို မကြာမီ သိရတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေကန်အလယ်ရှိ ရှန်းဂန်နန်းဆောင်၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ပုံသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏အမူအရာသည် ကြည်လင်ပြတ်သားခြင်းမရှိဘဲ သူ့မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်နေပြီး သူသည် လင်းယွဲ့ထံသို့ အဝေးမှနေ၍ သူ၏အတွေးများကို ပေးပို့လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတွေ အများကြီး ရုတ်တရက် ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ကို တားဆီးလို့ မရခဲ့ဘူး”

လင်းယွဲ့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းသားနှင့် မင်းသမီးလေးပါး အထူးလာရောက်လည်ပတ်နေသဖြင့် ဟန်အိမ်တော်သည် တံခါးဝကို ပိတ်ဆို့ပြီး သူတို့ကို မဝင်ခိုင်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဤထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဘာလုပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်ကို ကြည့်ရန်သာ လိုတော့သည်။

“ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက် မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ဒုတိယမင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ဆယ့်လေးပါးမြောက် မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

“ပဉ္စမမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ထမ်းစင်များ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ မင်းသားနှင့် မင်းသမီးများ ဝင်လာပြီး ရောက်ရှိနေသော ဧည့်သည်များက ဦးညွှတ်၍ ဂါရဝပြုကြသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ပင်လျှင် သူ၏အဆင့်အတန်းသည် မင်းသားနှင့် မင်းသမီးများ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

“ဒီလောက်ထိ နှုတ်ဆက်ဖို့ မလိုပါဘူး”

ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် နွေးထွေးစွာပြုံးလျက် ထမ်းစင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး “ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးရဲ့ ခမ်းနားတဲ့မင်္ဂလာပွဲအကြောင်း ကြားလို့ လာကြည့်တာပါ။ လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဧည့်သည်များသည် မပြောရဲသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး စာပေတတ်ကျွမ်းသူအဖြစ် ပေါ်ပေါက်သော်လည်း ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်

မင်းသားသည် အဆိပ်ပညာစွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သောကြောင့် မင်းသားများထဲတွင် အကြောက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ သူက အဆိပ်ပညာရပ်နယ်ပယ်တွင် ဒုတိယအဆင့်ကို အသိအမှတ်ပြုပါက မည်သူမျှ ပထမအဆင့်ကို ရဲရဲကြီး တောင်းဆိုရဲမည်မဟုတ်ပေ။

အဆိပ်ပညာရပ်ဆိုသည်မှာ လှည့်စားမှုနှင့် ရက်စက်သော ကောက်ကျစ်မှုအတွက် အဓိပ္ပာယ်တူ စကားလုံးဖြစ်သည်။

“ညီလေး ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိဘဲ လာရောက်တာကတော့ စိတ်ဓာတ်ကို နည်းနည်းတော့ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်”

အေးမြသော စမ်းရေတွင်းသံကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး အေးစက်သော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယမင်းသမီးသည် မည်သည့်အချိန်က ထမ်းစင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်နှင့် မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။

သူမက ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို လူအများရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပြောဆိုသော်လည်း သူက နွေးထွေးစွာပြုံးနေပြီး နွေဦးလေနုအောက် ရောက်နေသကဲ့သို့ သူမကို ကြည့်လျက် “ညီမလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီအစ်ကို အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်” ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသမီးသည် သူ့ကို ခဏတာကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုပေ။

ထို့နောက် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် လင်းယွဲ့

ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် “ဒီလူက သတို့သား ဖြစ်ရမယ်။ သူ့နာမည်က မုယွဲ့လို့ ကြားတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မုယွဲ့က အရှင်မင်းသားချန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

လင်းယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

မင်းသားများသည်ပင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မင်းချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို မချိုးဖောက်ရဲကြပေ။ သူ မင်းအဖြစ်ခံယူခြင်း မပြုသေးမီတွင် မည်သည့်မင်းသားကမှ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ပေ။

ရိုးရိုးပြောရလျှင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မင်းက မင်းသားအသစ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော 'ကစားသမားအသစ်ကို အကာအကွယ်ပေးသည့် အဆင့်' ဖြစ်သည်။