ဧည့်သည်များအားနှင်ထုတ်ခြင်း (၃)

ဧည့်သည်အများအပြား ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤမျှ အရှက်ရစေသော အခြေအနေတွင်ပင် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားက အရေးယူခြင်းမရှိဘဲ ဤမျှအထိ လိုက်လျောနေသေးသလား။

ဒီမုယွဲ့က တကယ်ပဲ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေသလား။

လင်းယွဲ့သည် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး “လိုက်ပို့ဖို့ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ လက်ဆောင်ကိုလည်း ပြန်ယူသွားပါ” ဟု လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ညီငယ်၏ စိတ်ဆိုးမှုကို သည်းခံနေသော အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးလျက် “ကောင်းပြီ မင်းဆန္ဒအတိုင်းပဲ” ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ပဉ္စမမင်းသား၊ ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းတို့လည်း ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပြန်ချင်လား” ဟု မေးသည်။

လင်းယွဲ့က တိုက်ရိုက်ပင် “သူတို့ နေလို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် ပြုံးပြီး ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ ထမ်းစင်သို့ သွားလိုက်သည်။ လင်းယွဲ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသား၏ ထမ်းစင်တန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် ဒုတိယမင်းသမီး၊ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားတို့ကို ဦးညွှတ်ကာ “ခုနက ကျွန်တော် အနည်းငယ် ရိုင်းသွားပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသမီးက ပုံမှန်အတိုင်းပင် လင်းယွဲ့ကို မြူခိုးဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ “မဆိုးဘူး” ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို အလျင်စလို မမောင်းထုတ်လိုက်ဖို့ပဲ”

ပဉ္စမမင်းသားက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားသည် သူ့လက်ထဲရှိ ကြောင်ဖြူလေးကို ပွတ်သပ်နေရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤညီငယ် ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်မင်းသားသည် ဤရုတ်တရက် အခြေအနေတွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ထိထိရောက်ရောက် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို လူအများရှေ့တွင် မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားက အဆင့်အတန်းမြင့်မားသည့်အတွက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ရိုသေလေးစားမှုကို အသားကျနေပြီး ဤဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်ညီငယ်သည် မျက်နှာသာပေးမှုကို လုံးဝဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်မည်လော။

“အခု မင်းသားချန် ထွက်သွားပြီဆိုတော့ ဒီမင်းသားလည်း ပြန်ပါတော့မယ်”

ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားက နေရန် ထိုက်တန်သည်ဟု မယူဆတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် လင်းယွဲ့အား နတ်ဘုရားအတွေးပို့လွှတ်မှုတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

“ဒုတိယမင်းသမီးက တစ်မျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပဉ္စမမင်းသားကို သတိထား။ ဆယ့်ခြောက်ပါးမြောက်မင်းသားရဲ့ သေဆုံးမှုက သူ့နဲ့ဆက်စပ်နေပုံရတယ်”

ထို့နောက် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားက လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဆယ့်ခြောက်ပါးမြောက်မင်းသားရဲ့ သေဆုံးမှု... ပဉ္စမမင်းသားနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား။

လင်းယွဲ့သည် ဝမ်လင်းသွေးကျောက်စိမ်း၏ မင်းသားမျိုးရိုးကို သိမ်းပိုက်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသောစွမ်းရည်ကို တွေးမိသည်။ ပဉ္စမမင်းသားသည် အမှန်တကယ်ပင် သွေးကျောက်စိမ်းဖန်တီးမှုနောက်ကွယ်မှ အရာဖြစ်ပါက သူကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်မရှိဘဲ မင်းသားတစ်ပါးကို သတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဝမ်လင်းသွေးကျောက်စိမ်းသည် မင်းသားတစ်ပါး သေဆုံးပြီးနောက် အသက်ဝင်လာမည့် ကျိန်စာကို ရှောင်ရှားနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိပုံရသည်။

သို့သော်...

လင်းယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ဆယ့်ခြောက်ပါးမြောက်မင်းသား၏ ဘဝတစ်ကျော့ပြန်ဖြစ်ပြီး ဝမ်လင်းသွေးကျောက်စိမ်း၏ တည်ရှိမှုကို သေချာပေါက် သိရှိသည်။ ၎င်းဖြင့် သွေးခြောက်အောင် သောက်သုံးခြင်းကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်သော်လည်း မင်းသားဖြစ်ပြီးနောက် နည်းလမ်းတူဖြင့် သေဆုံးခဲ့ခြင်းက ထူးဆန်းသည်။

တူညီသော သေဆုံးပုံစံဖြင့် သတိမထားဘဲ သေဆုံးခဲ့ခြင်းက ထူးဆန်းသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်လင်းသွေးကျောက်စိမ်းသည် မျိုးရိုးသာမက ဝိညာဉ်ကိုပါ ထုတ်ယူမည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ထိုသူသည် ဆယ့်ခြောက်ပါးမြောက်မင်းသားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သည်။

“ဟိုဘက်မှာ မဏ္ဍပ်အလွတ်တစ်လုံးရှိတယ်”

ဒုတိယမင်းသမီးသည် မနီးမဝေးရှိ မဏ္ဍပ်အလွတ်တစ်လုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းယွဲ့အား “ကျွန်မနဲ့အတူ သီးသန့်စကားပြောချင်ပါသလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ဂရုမစိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

“ရတယ်”

သူ၏အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်ခြင်းက ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောကြောင့် ဆုံးရှုံးစရာမရှိတော့ပေ။

ဒုတိယမင်းသမီးက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ “မင်းဒီမှာပဲ စောင့်နေ” ဟု ညင်သာစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“မမနောက်ကနေပါ။ အစ်မကြီး”

ပဉ္စမမင်းသားက မပြောမဆိုဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်နှင့် စကားပြောရန် ရှန်းဂန်နန်းဆောင်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဧည့်သည်အားလုံး၏ ရှေ့တွင် လင်းယွဲ့သည် ဒုတိယမင်းသမီး၏နောက်သို့ လိုက်၍ အနီရောင်နန်းဆောင်ရှိ ရှစ်ထောင့်မဏ္ဍပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ မကြာမီတွင် မဏ္ဍပ်၏ ကုလားကာများကျလာပြီး အတွင်းရှိအရာအားလုံးကို အပြင်မှမမြင်နိုင်တော့ပေ။

ရေကန်ထဲရှိကျွန်းက အတော်အတန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဧည့်သည်များသည် ကုလားကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော မဏ္ဍပ်ကို မျက်လုံးပြူးပြူးဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ယုံရခက်နေသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော မဏ္ဍပ်များနှင့် နန်းဆောင်များက ပို၍ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဧည့်သည်များစွာသည် အကာအဆီးများပြုလုပ်၍ တစ်ယောက်ချင်း စကားပြောဆိုကြသည်။

“သူက မင်းသားဖြစ်ရမယ်... ဒီသခင် မုယွဲ့က မင်းသားဖြစ်ရမယ်”

“ကြားဖူးလား။ လျန်ကျိုးမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ သာမန်အရပ်သားမင်းသားရဲ့ နာမည်က လင်းယွဲ့လို့လေ။ လင်စာလုံးက’မူအဖြစ် ခွဲလို့ရတယ်မဟုတ်လား”

“ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို ဒီလိုရိုင်းရဲတာ မင်းသားမဟုတ်ရင် တခြားဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမလဲ”

“ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က တကယ်ပဲ ကံကောင်းတာပဲ။ တကယ်ပဲ မင်းမျိုးမင်းနွယ်နဲ့ လက်ထပ်နိုင်ခဲ့တာလား”

“ကျွန်တော်ပြောနေတာ မဟုတ်လား။ သခင် မုယွဲ့က သေမျိုးတစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး။ သူက မင်းသားမရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပေမယ့် သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်က ထူးခြားတယ်”

“သားမက်တစ်ယောက်နဲ့ မကွာခြားဘူးလို့ ခုနက ခင်ဗျားပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

မင်းယွမ်မှုးမတ် ၏ အိမ်သားများက မဏ္ဍပ်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ...

ဒီသခင် မုယွဲ့က ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲတာလဲ။

သူသာ မလိုလားရင် ဂုဏ်ပြုသေရည်သောက်ဖို့တောင် ဂရုမစိုက်တာ။ သူတို့ကသာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဂုဏ်ပြုသေရည်သောက်ပေးခဲ့သင့်တယ်ဆိုတာ နောက်မှသိခဲ့ရသည်။

မသိနားမလည်ဘဲ မင်းသားတစ်ပါးကို စော်ကားမိတာကြောင့် သူတို့စိတ်ထဲ မသက်မသာခံစားနေရသည်။

ပဉ္စမမြောက်သခင်လေး၏ နှလုံးသားက အထူးအေးစက်သွားသည်။

“သူက တကယ်ပဲ မင်းသားလား။ သူက ဘယ်လိုလုပ် မင်းသားဖြစ်နိုင်မလဲ။ နှလုံးသားနန်းတော်က သခင်မလေးချီကို သိလို့ တမင်သက်သက် လက်ထပ်လိုက်တာလား။ ငါ့ရဲ့... ငါရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပျက်စီးသွားပြီ...”

သခင်မလေးချီကို သဘောကျခဲ့သော ဧည့်သည်များက ထိုအချိန်တွင် အပြီးအပိုင် လက်လျှော့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခံစားချက်များက အနည်းငယ် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူခြင်းမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မင်းသားတစ်ပါးနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာကိုး။

...

မဏ္ဍပ်အတွင်းတွင်။

“ဒုတိယမင်းသမီးက ဘယ်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးချင်လဲဆိုတာ သိပါရစေ”

လင်းယွဲ့သည် သူ့ရှေ့မှ အေးစက်တည်ငြိမ်သော မင်းသမီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမသည် I

မျက်လှည့်နတ်ဆိုး၏ ဘိုးဘွားဖြစ်နိုင်သည်ကို ယုံရခက်နေသည်။

ဒုတိယမင်းသမီးက လင်းယွဲ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။

အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူမက နောက်ဆုံးတွင် “မင်းက လက်ရှိ တန်တျန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လား” ဟု မေးသည်။

“ဟုတ်တယ်”

လင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသလို လျှို့ဝှက်ထားဖို့လည်း မလိုအပ်ပေ။

“မင်းလည်း သိတယ်”

ဒုတိယမင်းသမီးက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းက ဆယ့်ခြောက်ပါးမြောက်မင်းသားရဲ့ ယခင်ဘဝနဲ့ မိခင်နှင့်သား ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တယ်။ သူက အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျွန်မရဲ့ ယခင်ဘဝက ဆွေမျိုးသားချင်းပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်ပြောသည်။

“တခြားသူတွေက ဒီအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိနိုင်ပေမယ့် ကျွန်မကတော့ သေချာတယ်။ မင်းက လက်ရှိ တန်တျန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းမှာ တိတ်ဆိတ်သောအရိုးရှိရမယ်။ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်မှာလဲ။ သူဘယ်လိုသေဆုံးသွားတာလဲ”