မင်္ဂလာဦးည (၃)

မင်္ဂလာဦးည။

ဖယောင်းတိုင်အလင်းများ တဖျတ်ဖျတ်လင်းနေသည်။

လင်းယွဲ့သည် သတို့သမီး၏ နီမြန်းသော မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ချွတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေပြီးနောက် ချည်ထားသော အဆစ်များကို မည်သည့်နေရာမှ စရမည်ကို ရှာမတွေ့သောကြောင့် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် လေဒြပ်စင်ကြိုးတစ်ခုကို ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံရှိ ချည်ထားသည့် အဆစ်များကို ဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီမိသားစု၏ သမီးငယ်လေးက ရှက်ရွံ့စွာ သူမ၏မျက်နှာကို ကာထားပြီး သူ့ကို လှုပ်ရှားကြည့်ရန် အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသည်။

“မမလေး မကြောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ”

လင်းယွဲ့သည် ညင်သာစွာ တိုးတိုးလေးပြောပြီးနောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ရန် စတင်သည်။

သူသည် ချီမိသားစု၏ သမီးငယ်လေးနှင့် အနည်းငယ်သာ စကားပြောဖူးပြီး တွေ့ဆုံမှုများကို လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသော်လည်း သူသည် ရှက်ရွံ့သူ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းသည် စီစဉ်ထားသောလက်ထပ်ပွဲဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိသည်။

ဤကမ္ဘာလောကက ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ချီမိသားစု၏ သမီးငယ်လေးသည် အဝတ်အစားများ ကင်းမဲ့သွားပြီး ရှက်ရွံ့နေကာ သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားသော သိုးငယ်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သည့်မိနစ်ပိုင်းက သူမ၏လက်ချောင်းများကြားမှ သူ့ကို ခိုးကြည့်ရဲခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မကြည့်ရဲတော့ပေ။

“ဝမ်ချို မျက်လုံးလေး ပိတ်ထားလိုက်ပါလား”

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်ပြီး သူမ၏နားနားသို့ ကပ်ပြောသည်။ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များက သူမ၏အရေပြားအား အနည်းငယ်ပွတ်သပ်နေပြီး မစတင်မီ အသင့်ပြင်နေလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်….

“ဘာလို့ ဒီလောက်တော်နေတာလဲ”

ရုတ်တရက် လင်းယွဲ့သည် သခင်မလေးချီ၏ အေးစက်သော မေးမြန်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားကာ အနည်းငယ် ကိုယ်ကိုမြှောက်ပြီး အိပ်နေသော သခင်မလေးချီကို အံ့ဩစွာကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏အမူအရာက လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှက်ရွံ့ပြီး ကြောက်ရွံ့သော အသွင်အပြင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခုအခါ ရွံရှာပြီး စိတ်မရှည်သည့် အမူအရာသာ ရှိနေကာ သူမ၏မျက်ခုံးများအား တင်းတင်းကြုတ်ထားသည်။

“ဘာလဲ”

လင်းယွဲ့သည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်များကို အနည်းငယ်လှုပ်လိုက်သည်။

“ရှင့်ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့လက်တွေကို ကျွန်မဆီကနေ ဖယ်လိုက်ပါ”

သခင်မလေးချီသည် သူမ၏မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“ရှင့်ရဲ့ ဒီလိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးနဲ့ ရှင်က မိန်းကလေးအများကြီးကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ ရွံစရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မကို လာမထိနဲ့”

ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအသစ်လား။

လင်းယွဲ့သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူမသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းမှု အခြေအနေ ဆိုးရွားပုံရသည်။

ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှုများက ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပြောင်းလဲစေသည်ဟု ထင်ရသည်။ လင်းယွဲ့က တမင်တကာပင် “မိဘတွေရဲ့ အမိန့်နဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပေးသူရဲ့ စကားအရ မမလေးက သည်းခံရပါလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ဝန်ရသွားရင် ကျွန်တော် မင်းကို မထိတော့ပါဘူး” ဟု ဆို၏။

“ပြီးတော့ ကျွန်မကို ကိုယ်ဝန်ရစေချင်သေးတယ်...”

သခင်မလေးချီသည် အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူမခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်ခုံးများ ကြုတ်နေပြီး မဖြစ်မနေလက်ခံလိုက်ရသည့် အမူအရာကို ပြုလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။

သူ၏လက်များဖြင့် သူမပန်းပွင့်လေးကိုလှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

“အမြန်လုပ်လို့ရမလား”

“မမလေး မကြိုက်ဘူးလား”

“မဟုတ်ဘူး မကြိုက်ဘူး”

“တကယ်လား”

“မလုပ်နဲ့... မကြိုက်ဘူး”

လင်းယွဲ့သည် ယခု အားမရှိတော့သော သခင်မလေးချီကို ကြည့်ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဒီကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ခေါင်းမာပုံရသည်။

အဓိကအလုပ် မစတင်မီ လင်းယွဲ့သည် သခင်မလေးချီ၏ခါးကို ပထမဆုံးပွေ့ဖက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏သိုလှောင်ခန်းမှ အခုအခံတစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ အိပ်ရာခင်းအောက်တွင် ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ သူသည် အဓိကအလုပ်ကို စတင်တော့သည်။

သူစပြီးသည်နှင့် သခင်မလေးချီက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်၍ သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေပြီး “ဆင်း” ဟု စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အော်”

လင်းယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ပြောင်းသွားပြန်ပြီလား။

သူသည် သခင်မလေးချီ၏ ဒေါသထွက်နေသော အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို စတင်သည်။

“အင့် ငါမင်းကို ပြောပြီးပြီနော်... ဆင်း... ဆင်းလို့ ….”

သခင်မလေးချီသည် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားအတွေးကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်နောက်ဘက်မှ ထူးဆန်းသောစွမ်းအားတစ်ခု စိမ့်ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ နတ်ဘုရားအတွေးက မတည်မငြိမ်နှင့် ပျံ့လွင့်သွားကာ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းရန် ခက်ခဲစေသည်။

သတို့သားကို သူ၏ဓားနှင့်အတူ ဖောက်ခွဲပစ်ရန် စီမံထားသော အစီအစဉ်က ယခုအခါ ပျက်ကွက်သွားပြီဖြစ်သည်။

“ရှင်...”

သခင်မလေးချီသည် သူ့ကို အံ့ဩစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။

တကယ်ပဲ ထိရောက်တယ်။

သူသည် အိပ်ရာခင်းအောက်မှ ထွက်နေသော အပြာရောင်ခေါင်းအုံးအပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ချီဝမ်ချို၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စိတ်ကွဲပြားမှုတို့ကို သက်သာစေရန်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်များတွင် ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

မျက်လှည့်နတ်ဆိုး၏ ဘိုးဘွားကိုယ်တိုင် မေ့လျော့ထားသော အပြာရောင်ပိုးထည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခေါင်းအုံးဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တန်တျန်ဂိုဏ်း၏ ဂူနန်းတော်တွင် သွေးပင်လယ်နတ်သမီး၏ ရုပ်တုရှေ့တွင် ထားရှိခဲ့ပြီး သူသည် ၎င်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က သူသည် ဤခေါင်းအုံးကို အသုံးနည်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ထိုင်သောအခါ ထူးခြားမှု တစ်ခုမျှမခံစားခဲ့ရပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် တန်တျန်ဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ဦးကို စမ်းသပ်ရန် တောင်းဆိုပြီးနောက်တွင်မှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီးနောက် လေးသင်ေ္ကတကောင်းကင်အတားအဆီးအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူများသာ ဤခေါင်းအုံး၏ ထိရောက်မှုကို ခံစားနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မျက်လှည့်နတ်ဆိုး၏ ဘိုးဘွားက အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဖန်တီးထားသော ဤကိုယ်တိုင်မေ့လျော့ထားသော အပြာရောင်ပိုးထည်ကို သူမ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များသာ အသုံးပြုခွင့်ရှိသည်။ ၎င်း၏အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလိမ်အညာနှင့် အမှန်တရားကို ခွဲခြားပေးရန်ဖြစ်သည်။

မျက်လှည့်နတ်ဆိုးဘိုးဘွား၏ ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်သည် အလိမ်အညာနှင့် အမှန်တရားကို အလွယ်တကူ ရှုပ်ထွေးစေပြီး ရူးသွပ်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်သောကြောင့် ဤခေါင်းအုံးသည် မည်သည့်ရတနာထက်မဆို ပို၍အဖိုးတန်သည်။

ဤခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် လူ၏စိတ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် နတ်ဘုရားအတွေးတို့က တည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းသွားကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို သက်သာစေသည်။

ထို့အပြင် မျက်လှည့်နတိဆိုးဘိုးဘွားသည် သူမ၏တပည့်များ သင်ကြားနေစဉ်တွင် စိတ်ပြန့်

လွင့်နေခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။ ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် မဟာကျင့်ကြံသူပင်လျှင် စိတ်ပြန့်လွင့်အောင် နတ်ဘုရားအတွေး ပို့လွှတ်ခြင်းကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

လင်းယွဲ့သည် ဤခေါင်းအုံးကို မင်္ဂလာဦးညအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

သခင်မလေးချီသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ သူ့ကို နှလုံးသားအဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက မကောင်းလှပေ။

“ဘာ... ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”

သခင်မလေးချီသည် အံ့ဩပြီး ဒေါသထွက်နေကာ လင်းယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏လက်များကို သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ပါးပြင်များ နီရဲနေသည်။ သူမသည် သူ့လက်ထဲတွင် လုံးဝရှိနေသည်။

လက်ရှိတွင် သူမသည် နတ်ဘုရားအတွေးကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားသည် သေမျိုးတစ်ဦးထက် အနည်းငယ်သာ ပိုနေသောကြောင့် လင်းယွဲ့ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။

လင်းယွဲ့သည် စိတ်သက်သာရာရစွာ ဟန်အိမ်တော်နှင့် ရှားဟုန်မိသားစုအတွက် မျိုးရိုးဆက်ခံမှုအလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။

သခင်မလေးချီသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်လိုက်သည်။ အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နေပြီး နွေဦးခံစားချက်များက ပြင်းထန်လွန်း၍ မဖြေရှင်းနိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ရယ်မောပြီး “သခင်လေး ရှင့်ပုံစံကို ကျွန်မအရမ်းကြိုက်တယ်။ ပိုမြန်မြန်လေးလုပ်ပေးပါ...” ဟု ဆို၏။