မင်္ဂလာဦးည(၄)
Vol. 13 Ch. 179
“အရမ်းမြန်မြန် ပြောင်းသွားတာပဲ”
လင်းယွဲ့ သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သခင်မလေးချီသည် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ဆယ်ခုကျော်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လိုက်လျောသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ခုခံသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က အမှန်အတိုင်း ပြသနေသော်လည်း သူမသည် သူ့အပေါ် အလွန်အမင်း ရွံရှာခြင်းနှင့် စိတ်ပါဝင်စားခြင်းတို့ကြားတွင် အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်နေသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။
၎င်းသည် လွန်စွာရယ်စရာကောင်းပြီး ထူးဆန်းသောကမ္ဘာ မဟုတ်ပါက ယခင်ဘဝမှ လင်းယွဲ့က သူမကို နတ်ဝင်ပူးနေသည်ဟု သေချာပေါက် ထင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးရှိလျှင်ပင် သူဘယ်လိုလုပ်ဆက်လုပ်နိုင်မှာလဲ။
နာရီဝက်ကြာပြီးနောက်။
“ခင်ပွန်း မပြီးသေးဘူးလား”
သခင်မလေးချီသည် စိတ်ခံစားမှု မပြောင်းလဲဘဲ သူမမျက်နှာတွင် အမူအရာမရှိဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ထပ်ပြောင်းသွားပြန်ပြီလား”
လင်းယွဲ့ မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ရေခဲနတ်သမီးလား”
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဤကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအသစ်ကို စူးစမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်သော ဆန္ဒကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများအောက်တွင် တရားထိုင်ခုံပေါ်တွင် တင်နေသည့် သခင်မလေးချီသည် သူမ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများကို ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူလည်း အနည်းငယ်ကြာကြာ ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။ နာရီဝက်သည် သူ၏လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဘာမှမရှိပေ။
“ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြေလျှော့ပေးဖို့ ခင်ပွန်းက ကူညီနေတာလား”
သခင်မလေးချီသည် လင်းယွဲ့ကို ပုံမှန်အတိုင်း ကြည့်နေပြီး လင်းယွဲ့အလိုရှိသလို လှုပ်ရှားနေစေသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အနည်းငယ် မောဟိုက်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်မှုအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ကြည်လင်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သည်။
သူမသည် သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကာ သူမအောက်ရှိ တရားထိုင်ခုံကို ကြည့်
လိုက်ပြီး “ဒါက မျက်လှည်နတ်ဆိုးရဲ့ ဘိုးဘွားကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ မေ့လျော့ခြင်းနွယ်နဲ့ ရက်ထားတဲ့ဖျာ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား။ ခင်ပွန်းက ကျွန်မကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေက အများကြီး ဖြေလျှော့သွားပါပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
“ဒါဆို မင်းက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ စိတ်ကြောင့် ကွဲထွက်သွားတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား”
လင်းယွဲ့က မေးသည်။
သခင်မလေးချီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်တွန့်ကာ “ခုနကဟာတွေက ကျွန်မရဲ့စိတ် ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့် ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် ပေါ်လာတဲ့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ကိုယ်ပွါးတွေပါ။ ကျွန်မက တခြားကိုယ်ပွားအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဒီစိတ်ခံစားမှုတွေကို ဖြတ်တောက်ဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အရမ်းအလျင်လိုခဲ့လို့ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ကိုယ်ပွားများစွာ ကွဲထွက်သွားပြီး ဒီလိုရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တာ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
“သြော် ဒီလိုကိုး”
လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။
သေချာပေါက် သူတို့စကားပြောနေသော်လည်း သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများအား ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
“ခင်ပွန်း မပြီးသေးဘူးလား”
သခင်မလေးချီသည် သူမမျက်နှာတွင် အမူအရာမရှိသော်လည်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နာကျင်မှုအနည်းငယ်ဖြင့် “ကျွန်မရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းပါတယ်။ ခင်ပွန်းသာ ဆက်လုပ်နေရင် ကျွန်မ သတိလစ်သွားနိုင်တယ်”
“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ”
လင်းယွဲ့ အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ပို၍အားစိုက်ထုတ်လာသည်။
“အား... ကျွန်မ တော်တော်ဒဏ်ရာရသွားတယ်။ ပြန်လည်သက်သာဖို့ ရက်အနည်းငယ်လိုတယ်။ ကျေးဇူးပြု၍ ခင်ပွန်း၊
ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပေးပါ...”
...
ဆောင်းကကုန်လို့ နွေဝင်လာပြီး နွေကုန်လို့ ဆောင်းပြန်ရောက်လာ၏။
နောက်ထပ် ဆောင်းရာသီပင် ရောက်လာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ ဆယ့်ခြောက်နှစ်မြောက် နိုဝင်ဘာလ အစောပိုင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
အချိန်လှိုင်းတံပိုးများ ငြိမ်သက်သွားပြီး တိုတောင်းသော အပူက တည်မြဲနိုင်တော့ပေ။ လေးလံသော နှင်းများ ကျဆင်းလာပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် ခမ်းနားသော ဒီဟုန်မြို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်ပြီး မြင့်မားသော ငွေရောင်ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။
အေးစက်သောလေပြင်းကြားတွင် နီလာပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လင်းယွဲ့သည် ဟန်အိမ်တော်၏ စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေသည်။
သူ့နောက်တွင် စစ်သည်တော်ဝတ်စုံနှင့် ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီက လိုက်ပါနေဆဲဖြစ်သည်။
တစ်နှစ်ကြာသော်လည်း ဤသခင်နှင့်အစေခံနှစ်ဦးတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မဖြစ်ခဲ့ပုံပေါ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရသည်။
စင်္ကြံအပြင်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို ရေခဲဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ငွေရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသည်။
လင်းယွဲ့သည် စင်္ကြံတစ်လျှောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ရောဂါကြီးတစ်ခုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသော လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရံဖန်ရံခါ ချောင်းဆိုးနေသည်။
ဖြတ်သွားသော အစေခံများက အလွန်လေးစားစွာဖြင့် ဂါရဝပြုကြသည်။
မကြာမီတွင် လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီနှင့်အတူ ဟန်အိမ်တော်၏ အဓိကခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ခန်းမထဲတွင် ချီမိသားစုမှသာမက အကြီးအကဲဧည့်သည်အများအပြားလည်း ရှိနေသည်။ သူတို့အများစုမှာ လူငယ်များဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် လက်ထပ်သွားသော တတိယနှင့် စတုတ္ထ ချီမမလေးများလည်း သူတို့၏ကလေးများနှင့်အတူ ပြန်ရောက်နေကြသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားအပ်ပါသော သားမက်”
အနက်ရောင် တန်ဆာဆင်ထားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် အဓိပတိနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး လင်းယွဲ့ကို ပြုံးပြသည်။
တစ်နှစ်အကြာတွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် အနည်းငယ်ပို၍ အိုမင်းသွားပုံရပြီး သူ့အသက်အရွယ်၏ အလင်းရောင်က သူ့အပေါ်တွင် ပို၍လေးလံနေပုံရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်မှုန်ဝါးနေသော်လည်း သူ၏ဘုရင်ခံအာဏာမှာ မလျော့ကျသေးပေ။
“သခင်ချီ”
လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။
ခန်းမထဲတွင် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။
ယခုအခါ ဒီဟုန်မြို့တွင် အနည်းငယ်သတင်းသိသူတိုင်း ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ ဤသားမက် မူရွှယ်သည် မင်းသားမျိုးရိုးမှဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။
ရာထူးအရ သူသည် ယခုအခါ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ထက် မနိမ့်ကျပေ။ သူ ဘုရင်ခံမင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ခံရလျှင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားပေမည်ပင်။
၎င်းသည် အိမ်ထောင်ရေးမဟာမိတ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဟန်အိမ်တော်သည် မင်းသားတစ်ပါးကို အမှန်တကယ်ပင် သူ့လက်အောက်ငယ်သားအဖြစ် မဆက်ဆံနိုင်ပေ။
“ရက်အနည်းငယ်က မင်းသားရဲ့မွေးနေ့ပါ။ ခမ်းနားတဲ့ပွဲတစ်ခု လုပ်ပေးချင်ပေမယ့် ခင်ပွန်းက တိတ်ဆိတ်တာကို ပိုကြိုက်တယ်ဆိုတာ သိလို့ ပွဲကြီးကြီး မလုပ်ခဲ့ဘူး”
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ လက်ဆောင်ပေးဖို့ လာတဲ့သူတွေ တော်တော်များတယ်။ အိမ်တော်ထိန်းကို စာရင်းလုပ်ခိုင်းထားတယ်။ သားမက် ကြိုက်တဲ့လက်ဆောင်တွေကို ယူပြီး ကြည့်နိုင်ပါတယ်” ဟု ဆို၏။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
လင်းယွဲ့ ခေါင်းညိတ်သည်။
“သခင်ချီရဲ့ စဉ်းစားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“သေးဖွဲတဲ့ကိစ္စပါ”
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ရယ်မောပြီး “ဝမ်ချို ဘယ်လိုနေလဲ” ဟု မေးသည်။
“သူမ ကိုယ်ဝန်သုံးလပဲရှိသေးတော့ သိပ်မသိသာသေးဘူး”
လင်းယွဲ့က ဆိုသည်။
“သမားတော်က ဝမ်ချိုက ကလေးကို အနည်းဆုံး တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် လွယ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်” ဟု ဆို၏။
“ကောင်းတယ် ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်”
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ အပြုံးက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
သူ၏ မူလဇနီးသည် ရှားဟုန်မိသားစုမှဖြစ်ပြီး သူမသည် မင်းသားတစ်ပါး၏ မြေးမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏မျိုးရိုးက အတော်လေးသန့်စင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချိုတွင်
လည်း ရှားဟုန်မိသားစု၏ သွေးအချို့ရှိသည်။
လင်းယွဲ့သည်လည်း မင်းသားမျိုးရိုးမှဖြစ်ပြီး သန့်စင်သောကြောင့် သူနှင့် ဝမ်ချိုတို့မှ မွေးဖွားလာသော ကလေးက အတော်လေးသန့်စင်သော မျိုးရိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။
ရှားဟုန် မိသားစုဝင်များသည် ကလေးကို ပိုကြာကြာ လွယ်လေ သူတို့၏မျိုးရိုးက ပို၍သန့်စင်သည်ဟု ယူဆသည်။
မင်းသားများကဲ့သို့ ကလေးကို သုံးနှစ်နှင့် ခြောက်လကြာ လွယ်လေ့ရှိသည်။
လင်းယွဲ့သည် သူ့ဇနီး၏မိသားစုအပေါ် မှီခိုနေသော သားမက်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ချီမမလေးနှင့် သူမှမွေးဖွားသော ကလေးအား သူ၏မျိုးရိုးနာမည်ကို သယ်ဆောင်ပေမည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကလေးသည် ချီမိသားစုနှင့် သက်ဆိုင်နေသေးပြီး ၎င်းသည် အနာဂတ်တွင် ချီမိသားစုအတွက် သဘာဝအတိုင်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမည်ဖြစ်သည်။
လင်းယွဲ့သည် ချီဝမ်ချို အကြောင်း တွေးမိပြီး စိတ်ထဲတွင် နာကျင်မှုအနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူလည်း ဖခင်တစ်ဦး ဖြစ်တော့မည်။
ခန်းမအောက်ရှိ ချီမိသားစုဝင်များနှင့် ဧည့်သည်အကြီးအကဲများ၊ အိမ်တော်တွင် လက်မထပ်ရသေးသော အမျိုးသမီးများသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ချီဝမ်ချိုကို တိတ်တဆိတ် မနာလိုဖြစ်မေကြသည်။