လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးအဆင့်
Vol. 13 Ch. 181
သို့သော်လည်း လင်းယွဲ့သည် သူ၏လက်ရှိအင်အားဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာကို ဖွင့်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို ကောင်းစွာသိထားသည်။ ဖော်ပြချက်အရ လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးအဆင့် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အတွင်းရှိ ရတနာများကို ရယူရန်လည်း လုံလောက်သော အင်အားလိုအပ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်နှစ်ပတ်လုံး လင်းယွဲ့သည် နေ့စဉ်ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံနေပြီး အားလပ်ချိန်တွင်လည်း တာအိုနှလုံးသားဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုနေသည်။
ဟန်အိမ်တော်၏ အိမ်တော်က ထိပ်တန်းရတနာဆေးဝါးများစွာ၊ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်၊ စစ်ပညာရှင် ဘုရင်မဟာ၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားက ထည့်သွင်းထားသော နှလုံးသားမဲ့ချီတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း သူသည် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ရန် နီးစပ်လာခဲ့သည်။
အခြားမင်းသားတစ်ပါးစီသည် ဤအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ် လိုအပ်သောကြောင့် သူသည် လျင်မြန်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
မဟုတ်ပါက အစောပိုင်းအရွယ်ကပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာများဖြင့် အခြေခံဖန်တီးပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည့် ယူရှီချီသို့မဟုတ် ချီမိသားစု၏ ပဉ္စမသမီးငယ်လေးကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များသည်ပင် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အချစ်ဆုံး စစ်သူကြီး”
လင်းယွဲ့ ရုတ်တရက် မေးသည်။
“ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းနဲ့ အတွင်းခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းတို့က အတူတူ ကျင်းပတာ မဟုတ်ဘူးလား”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ ခေါင်းညိတ်ပြီး “အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းက နိုဝင်ဘာလရဲ့ ကိုးရက်
မြောက်နေ့ပဲ။ ဆိုလိုတာက ခုနစ်ရက်ကြာမှာပါ။ အတွင်းခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းက ဆယ့်နှစ်လပိုင်းရဲ့ ကိုးရက်မြောက်နေ့ဖြစ်ပြီး တစ်လတိတိ ကွာခြားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို ပါဝင်ဖို့အတွက် အရင်ဆုံး အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို အောင်မြင်ရမယ်” ဟု ဆို၏။
“ကျွန်တော် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို လွဲသွားပြီး အတွင်းခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို ကြိုးစားဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး” လင်းယွဲ့က တိုးတိုးလေးပြောသည်။
သူသည် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီး၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ခံစားနေရပြီဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့် လေးသင်္ကေတအနှစ်သာရကို စုပ်ယူရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သို့သော် ၎င်းအတွက် အချိန်မည်မျှကြာမည်ကို မသေချာပေ။
တစ်ရက်နှစ်ရက်အတွင်း မြန်နိုင်သလို ဆယ်ရက်ကနေ တစ်လအထိလည်း ကြာနိုင်တယ်။
အချိန်က တော်တော်လေး တိုတောင်းနေသေးတယ်။
ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ ဝင်ခွင့်အကဲဖြတ်ခြင်းက အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပြီး သာမန်စစ်ပညာရှင်တွေတောင် အခွင့်အရေးရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကတော့ အတော်လေးကို စိန်ခေါ်မှုများတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ပြီးတဲ့ စစ်ပညာရှင်တွေသာ စတင်ဝင်ရောက်နိုင်လို့ပဲ။
“မင်းသားရဲ့ အဆင့်နဲ့ဆိုရင် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်နိုင်သရွေ့တော့ အပြင်ခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို သေချာပေါက်အောင်မြင်မှာပါ”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ဆို၏။
“မင်းလည်း ကျွန်တော့်နဲ့အတူ ပါဝင်သင့်တယ်”
လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်ပြီး “ဒီနှစ်အတွင်း မင်းရဲ့တိုးတက်မှုက ထူးခြားတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်မြင်ချင်လို့ပါ။ ဒါ့အပြင် စစ်ပညာရှင်ကြီးနဲ့ ပဉ္စမမမလေးရဲ့ သဘောထားအရဆိုရင် အတွင်းခန်းမ အကဲဖြတ်ခြင်းကို ကျွန်တော် အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေးနည်းတယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။ ခင်ဗျားသာ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အတွင်းခန်းမ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ကူညီနိုင်မှာပါ” ဟု ဆို၏။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်ဒူးထောက်၍ “မင်းသား စိတ်ချပါ။ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်” ဟု တိုးတိုးလေးပြော၏။
“ဘာလို့ ဒူးထောက်နေရတာလဲ။ ထပါဦး”
လင်းယွဲ့သည် အံ့ဩစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ပေါ်နေသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရုတ်တရက် “ဒါနဲ့ မင်း ဒီတစ်ခါ ဘိုးဘွားခန်းမကို သွားရင် မျက်နှာဖုံးချွတ်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် ဒီဟုန်မြို့မှာ ကျော်ကြားလာမှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ မင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ရုပ်ရည်ရှိတယ်။ မျက်နှာဖုံးချွတ်
လိုက်ရင် မင်းရဲ့ကျော်ကြားမှုကို ပိုတိုးလာစေလိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားပြီး “ကျွန်မက ထူးခြားတဲ့ပုံပေါက်နေတာလား” ဟု မေးသည်။
လင်းယွဲ့ပြုံးပြီး “အထူးသဖြင့် လှတယ်” ဟု ဆို၏။
“...မင်းသား ချီးကျူးလွန်းပါတယ်”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမက ထပ်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းသား ကျွန်မက မင်းသားရဲ့အစောင့်သက်သက်ပဲ။ ကျော်ကြားမှုက ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ”
“သေချာပေါက် အသုံးဝင်ပါတယ်”
လင်းယွဲ့သည် စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျှောက်သွားနေစဉ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် “အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်က ဗိုလ်ချုပ်ဟန်နဲ့ တခြားမင်းသားတွေလိုပဲ အိမ်တော်တစ်ခု ထူထောင်ပြီး ဧည့်သည်တွေကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခေါ်ယူမယ်။ ဧည့်သည်အကြီးအကဲတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အင်အားမရှိ၊ သြဇာမရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ရုံနဲ့ ပါရမီရှင်တွေ၊ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ ကျော်ကြားမှုက အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။
ဤအကြောင်းအရာကို ပြောရင်း သူက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော် မကြာသေးမီက ကျမ်းစာတွေထဲမှာ ဖတ်ထားတာ။ သခင်ကျွင်းနဲ့ ကျွန်တော် ပြောဆိုထားတာ။ အဲဒီဂိုဏ်းနဲ့ ဘာသာရေးနယ်မြေတွေရဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့ သူတော်စင်
အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အလံတွေပဲ။ သူတို့က အရည်အချင်းအရှိဆုံး ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် အလှဆုံးနဲ့ အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်ကြတယ်” ဟု ဆို၏။
ယခင်ဘဝက တချို့တက္ကသိုလ်တွေလိုပဲ ကောင်းမွန်တဲ့ ကြော်ငြာ၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ကျောင်းသားသစ်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားက ကျောင်းက ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဗီဒီယိုတိုလေးနဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး။
ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။
“မင်းလို သဘာဝအလှရှိတဲ့သူကို ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ တွေ့ရခဲတယ်”
လင်းယွဲ့က သူမကို ပြုံးပြုံးလေးကြည့်လိုက်ပြီး “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်အဆင့်အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ပြောင်းလဲသွားတယ်။ တချို့ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာတွေက ခန္ဓာကိုယ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတော်စင်တွေနဲ့ သူတော်စင်အမျိုးသမီးတွေက အရမ်းကြည့်ကောင်းကြတယ်” ဟု ဆို၏။
“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို သိပ်ဂရုစိုက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မကတော့ ဂရုမစိုက်ဘူး”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ဆို၏။
“ဘယ်လိုလုပ် ဂရုမစိုက်ပဲနေနိုင်မှာလဲ”
လင်းယွဲ့က ခေါင်းခါသည်။
“ကျင့်ကြံသူတွေက လူသားတွေပဲရှိသေးတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေအဖြစ် မဆက်ဆံတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာတွေကလွဲလို့ ကျင့်ကြံသူအများစုဟာ ဆန္ဒတွေနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေရှိတဲ့ လူသားတွေပဲ။ ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့အာရုံခံစားမှုတွေက အလွန်စူးရှလွန်းလို့ သေမျိုးတွေကို အထင်သေးပြီး သေမျိုးတွေထက် ပိုရွေးချယ်တတ်တယ်”
ဘိုင်လီဖုန်းကျီ စဉ်းစားကြည့်တော့ ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူမက ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုပေမဲ့ သူမ တကယ်လေးစားတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရှာမယ်ဆိုရင် မင်းသားလို ထူးထူးခြားခြား ချောမောလှပဖို့တော့ မတောင်းဆိုပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အိုမင်းရုပ်ဆိုးတဲ့လူ မဖြစ်သင့်ဘူး။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့မျက်နှာအသွင်အပြင်က ကောင်းမွန်ပြီး ကြည့်လို့ကောင်းသင့်တယ်။
“တကယ်တော့ လက်တွေ့ကမ္ဘာက ဥပမာတွေ အများကြီးရှိတယ်”
လင်းယွဲ့က ပြုံးပြီး “လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်ဖတ်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာတွေထဲက တစ်ခုမှာ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အသန်မာဆုံးဂိုဏ်းက ဓားသူးတော်စင်အကြီးအကဲက ဓားကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ပိုသင့်တော်တဲ့ အမတဓားဂိုဏ်းကို မသွားခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက အသန်မာဆုံးဂိုဏ်းရဲ့ အရင် သူတော်စင်နတ်သမီးယုရှောင်ကို လေးစားလို့ပဲ။ အမတဓားဂိုဏ်းကတော့ ဓားသူတော်စင်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီးနောက် အမျိုးသမီးဓားကျင့်ကြံသူကို ကျင့်ကြံစေခဲ့တယ်။ သတင်းအရဆိုရင် ဒါဟာ အဲဒီကတည်းက တပည့်သစ်အရေအတွက်ကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တယ်”
လူ့သဘာဝအရ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း နားလည်ရလွယ်ပါတယ်။
တပည့်သစ်အများစုမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်ကြသလို သူတို့ရဲ့စိတ်ဓာတ်တွေကလည်း သေမျိုးတွေထက် သိပ်မသန်မာကြဘူး။ ဒါ့အပြင် သူတို့က အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံမှုမှာ အသုံးပြုကြလို့ အလှအပကို ခုခံနိုင်စွမ်းက သေမျိုးတွေထက်တောင် ပိုနည်းနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် တပည့်သစ်တွေ ပထမဆုံးအကြိမ် လေးစားဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ သွားတဲ့အခါ ချောမောပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် တခြားကမ္ဘာက နတ်သမီးလို အစ်မကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့ရတဲ့အခါ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရည်မှန်းချက်ထားတာက သဘာဝကျပါတယ်။