Main Story End

Vol. 6 Ch. 76

ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကတော့ ဒီရက်ပိုင်း အတော်လေး သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။

ချုံတကောက လူသတ်ခဲ့ပြီး အပြစ်ရှိသည့်အသိစိတ်မရှိသေးဘူး ဆိုသည်ကို ကြားကြားချင်းတွင် ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ညီကို ဆူပူခဲ့သည်။

သို့သော် လူ့စိတ်ဆိုသည်က အကွေးအကောက်ရှိ၏။ ချုံတကောကို ဖမ်းမိပြီး ထောင်ချတော့မည်ဆိုတော့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ချန်ဖန်းရှုကို မုန်းလာခဲ့ပြန်သည်။

ချန်ဖန်းရှုက ပစ္စည်းကောင်းများကို မယူဘဲ ညီဖြစ်သူကို ထောင်ချချင်နေသည့်အတွက် သူမကို သူမုန်း၏။

တကယ်တိုက်ခံရချိန်ကတည်းကသာ သေသွားခဲ့ရင် ဒီလို ပြဿနာရှာနေမည်မဟုတ် ဆိုသည့် အတွေးများလည်း ဝင်လာခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူက အခုအချိန်များတွင် အလုပ်မပျက်ချင်သည့်အတွက် ငွေရှာရင်း၊ ဆက်ဆံရေးကောင်းရန်ကြိုးစားရင်း မနားမနေနိုင်ဘဲ အလုပ်ရှုပ်နေ၏။ သူ့ဇနီးကတော့ ညီအကိုများကိုသည စိတ်ထဲထားပြီး မိသားစုနှင့်အမေကတော့ ဆာလောင်နေရပြီ ဆိုပြီး ဆူပူနေခဲ့သည်။

သူ့ဘဝက ပို၍ရှုပ်လာလေလေ ချန်ဖန်းရှုအကြောင်းတွေးပြီး အံကြိတ်ကာ မုန်းမိလေလေပင်။

သို့သော်လည်း သူကကံကောင်း၏။ စက်ရုံဒါရိုက်တာက ဖျားနေသရွေ့ သူက အချိန်ပြည့်အဆင့်အဖြင့် ရာထူးတက်ဖို့နီးနေလေပြီဖြစ်သည်။

အထည်ပစ္စည်းကိစ္စကတော့ ချန်ဖန်းရှုအတွက် သူ၏ နောက်ဆုံးလမ်းတစ်ခုပင်။

သူမက သတ္တိပြင်းပြနေရင်တော့ သူမနှင့် စကားမပြောတော့ဘဲ ထောင်ထဲမဝင်ချင်ရင် တခြားနည်းနှင့် ထွက်နိုင်အောင် လုပ်ရမည်။

သို့သော် ချုံတကောက ရာဇဝတ်မှတ်တမ်းရှိသွားမည်ဆိုလျှင် အလုပ်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ နောက်ထပ်အလုပ်ရှာဖို့ သူတို့ဘက်က ကြိုးစားပေးရဦးမည်။

ဒုစက်ရံမှူးချုံကတော့ ချန်ဖန်းရှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မုန်းနေ၏။ သူမက သူ့ကို အစိုးရထံသတင်းပေးလိုက်သည်ဟု ကြားလိုက်တော့ လုံးဝဒေါသမထိန်းနိုင်တော့ပေ။

သူက လူဆိုးတချို့ကို တာဝန်ပေးပြီး ချန်ဖန်းရှုလုပ်သည့်စက်ရုံကို သွားပြီး ပြဿနာရှာရန် ပြောခဲ့သည်။ ဘာမှ နာကျင်အောင် မလုပ်လျှင်တောင် ပြဿနာနည်းနည်းရှာရန်ဖြစ်သည်။

ရလဒ်အနေနှင့် ပထမနေ့မှာပဲ တစ်ဖက်လူက ခါးနာ၊ ခေါင်းနာဖြစ်၍ ပြန်လာပြီး ရိုက်ခံလိုက်ရသည်ဟု ပြောလာ၏။

ဒုစက်ရုံမှူးက သေချာကြည့်လိုက်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာမမြင်ရသဖြင့် အကျိုးခံစားခွင့်ပေးသည်က မလုံလောက်ဘူးဟု တွေးမိသွား၏။

သူက မိသားစုထံမှ ကောင်းမွန်သည့်အရာတချို့ယူပြီး ထမင်းစားခွင့်ပေး၊ ပျော်ပျော်နေစေပြီး နောက်တကြိမ် ထပ်ဆောင်ရွက်ရန် ပြောလိုက်ပြန်သည်။

လူဆိုးများကလည်း မျက်နှာနီနီ၊ အသံမာမာနှင့် သေသေချာချာ တာဝန်ယူဖို့ သဘောတူပြီး တစ်ညအိပ်ပြီးနောက် ပြန်သွားခဲ့၏။

ဒီတစ်ခါတော့ သင်ခန်းစာယူပြီး ပထမဦးစွာ အနီးနားကို အရင်စောင့်ကြည့်၏။ လုကောပင်း မရှိတော့မှ အမြန်ပြေးလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ လူတယောက်က မူးနေဆဲဖြစ်ပြီး ခြေနှစ်လှမ်းလောက်နှင့် ယိုင်လဲသွားကာ သူပစ်လိုက်သည့် စီးကရက်ကို သူပြန်ထိုင်မိသည်။

ပထမဆုံးတော့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိသော်လည်း စီးကရက်က မကုန်သေးသောကြောင့် သူ့ဘောင်းဘီကို မီးလောင်သွား၏။ လာကူညီသူများလည်း မီးစွဲကာ ပြန်ပြေးကြရ၏။

စက်ရုံအလုပ်သမားများက ဒီကိစ္စကိုကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ အလုပ်လည်း ပြုံးပျော်စွာဖြင့် ဆက်လုပ်ကြ၏။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုစက်ရုံမှူးက စက်ရုံထဲမှ ခိုးထုတ်လာသည့် အထည်ကောင်းများနှင့် ဒီလူဆိုးများအတွက် အဝတ်အစားအသစ်များပြင်ပေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် “မတော်တဆ” ပြန်မဖြစ်တော့ဘူးမလားဟု သူတွေးမိလိုက်၏။

ပြန်ဖြစ်သွားရင်တော့ လူအဖွဲ့ပြောင်းဖို့သာ ကြံတော့မည်။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားသည့်အဖြစ်အပျက်က ဖြစ်သွား၏။ ချန်ဖန်းရှုအတွက် သတင်းဆိုးတစ်ခုခု မရသေးခင် သူအရင် အရှုပ်ပေါ်လာ၏။

မြို့နယ် စီးပွားရေးဌာနတွင် ဒါရိုက်တာအသစ်လာပြီး တပ်သားဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ အသက်လည်း သုံးဆယ်ကျော်သာရှိသေးသည်။

ဒီလူက တပ်ရင်းမှုးအဆင့်အထိ တက်ခဲ့ဖူးပြီး အလုပ်တာဝန်ကိုလည်း ထိန်းညှိနိုင်သူဖြစ်သည်။ တာဝန်ယူယူချင်းမှာပဲ ပထမဆုံး လုပ်ခဲ့သည့် တစ်ခုက အလုပ်သဘောထားပြုပြင်ခြင်းပင်။

ရုပ်ဆိုးသည့် စက်ရုံမှူးကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကသတင်းပေးလိုက်သဖြင့် သူသိလိုက်ရခြင်းပင်။ သူက လူဆိုးများကို ပေးဆောင်ဖို့အတွက် စက်ရုံများမှ အများကြီးခိုးလိုက်ရသဖြင့် တိတိကျကျမဖုံးနိုင်ခဲ့။ အဲ့ဒါကြောင့် အစိုးရဘက်မှ နမူနာအဖြစ်ယူပြီး အလုပ်ထုတ်လိုက်၏။

ချုံမိသားစုအတွက် ဒါဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပင်။

ဝမ်ရှို့ယွင် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ငိုယိုပြီး သူ့ဆီပြေးလာကာ တကယ်လို့ တကောကို အလုပ်ထုတ်လိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဟု မေးလိုက်၏။

သူ့ဇနီးကလည်း ဒေါသထွက်ပြီး ဝမ်ရှို့ယွင်နှင့်အတူ ရန်ရှာလာရာ သူ့မျက်နှာမှာလည်း လက်သည်းရာများဖြင့် စွန်းထင်းသွားခဲ့၏။

ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးက အလွန်စိတ်ပူနေသောကြောင့် ဆေးလိပ်ကို တစ်လိပ်ပြီးတစ်လိပ် ဖွာနေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ဒါရိုက်တာအသစ်၏ လိပ်စာကို ရှာတွေ့ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

ချုံတကော ကိစ္စအတွက် မိသားစုတွင် ပိုက်ဆံအချို့ အသင့်ရှိနေသောကြောင့် ထိုပိုက်ဆံအားလုံးကို သုံးပြီး ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများ အများကြီး ဝယ်ခဲ့လိုက်သည်။ ဒါရိုက်တာနှင့် စကားပြောဖို့ ခက်ခဲလျှင်တောင် ဒါရိုက်တာ၏ ဇနီးက ဒီပစ္စည်းများကို မြင်ရင် သူ့ကို ကူညီပြောဆိုပေးလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် မြို့တော်အစိုးရ၏ ဝန်ထမ်းအဆောက်အအုံကို သွားပြီး တံခါးခေါက်ခဲ့သည်။

"တစ်ဆိတ်လောက်ပါ၊ ဒါက ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ အိမ်လား။"

မမျှော်လင့်ဘဲ တံခါးလာဖွင့်ပေးသူက ချန်ဖန်းရှူ ဖြစ်နေ၏။

ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးက ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

"မင်းက ဘာလို့ဒီမှာရှိနေတာလဲ။"

ချန်ဖန်းရှူက ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ပြီး အတွင်းဘက်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ကောပင်း၊ ရှင့်ကို ရှာနေတယ်။"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့ကို တစ်ခါက တွေ့ဖူးတဲ့ အရပ်ရှည်သည့်လူတစ်ယောက်က ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်တာလဲ။"

ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူး၏လက်ထဲမှ ပစ္စည်းက မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ့မျက်နှာကလည်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့၏။

သူ အိမ်ပြန်ရောက်သည်အထိ ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးက ချန်ဖန်းရှူ၏ ခင်ပွန်းနာမည်သည် လု မဟုတ်ဘဲ ဘာလို့ ကျန််း ဖြစ်နေသည်လဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

တကယ်လို့ သူသာ ဒါရိုက်တာကျန်း ဖြစ်ခဲ့ရင် သူက ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထားခံရသည်မှာ အံ့သြစရာမရှိတော့ပေ။

သူအရင်က လုပ်ခဲ့သည်များကို ပြန်စဉ်းစားပြီး ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယဒါရိုက်တာက သူ့မျက်နှာကို လက်နှင့်ရိုက်လိုက်ပြီး အလွန်နောင်တရခဲ့သည်။

နောက်ရက်အတော်ကြာအောင် ချုံ မိသားစုတွင် ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်နေခဲ့၏။

ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူး၏ ဇနီးက သူ့ရုပ်ဆိုးသည်က သူ့မိသားစုအတွက် ပြဿနာများ ယူဆောင်လာသည်ဟု အပြစ်တင်ပြီး ဆုံးရှုံးမှုများကို ကာမိအောင် ရုပ်ဆိုးသည့် အဖေနှင့် အမေထံမှ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရဖို့ နေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရုပ်ဆိုးသညံ မိဘများကတော့ သူတို့၏ အငယ်ဆုံးသားအတွက် စိတ်ပူနေပြီး ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မသုံးချင်ကြပေ။ သူတို့က ရုပ်ဆိုးသည့် ဒုတိယစက်ရုံမှူးကိုသာ ဖြေရှင်းနည်းရှာဖို့ ဆက်တိုက် တိုက်တွန်းနေခဲ့ကြသည်။

ချုံမိသားစု၏ တခြားအစ်ကိုများကတော့ ကူညီရန် မတတ်နိုင်ကြဘဲ ပိုက်ဆံကို အလကားယူဖို့ကိုလည်း မလိုလာသောကြောင့် အားလုံး ပုန်းရှောင်နေကြပြီး ပေါ်မလာကြတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ချုံမိသားစု၏ ဒုတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးနွယ်စုများ လုံးဝပြတ်စဲသွားခဲ့ပြီး ချုံမိဘများက သူတို့၏ အငယ်ဆုံးသားအတွက် ဒုတိယသား၏ မိသားစုကို စိတ်ဆိုးခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းရုပ်ဆိုးနေသည်အတွက် ထောင်သုံးနှစ် ကျခံခဲ့ရ၏။

ချုံတကော ထောင်ကျသွားပြီဆိုတာ ဝမ်ရှို့ယွင် သိသွားပြီးနောက် ကွာရှင်းချင်ခဲ့သည်ဟုဆိုလိုက်၏။ ချုံမိသားစု၏ မိဘ၊ အစ်ကို၊ ညီအစ်မ၊ ယောက္ခမတွေနှင့် လင်မယား အားလုံးမှာ ကွဲပြဲမှုတွေ ရှိခဲ့ပြီး နေ့တိုင်း ရန်ပွဲတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စများက ရှောင်လုထောင် အပေါ်တွင်တော့ ဘာမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

စီရင်ချက်ထွက်လာပြီးနောက် ချန်ဖန်းရှုနှင့် လုကောပင်းတို့က ချုံမိသားစုကို ဘာမှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ပွင့်လင်းလာပြီးနောက် ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းများ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းများက အသေအချာ ထိခိုက်ခံရမည်။

သူ၏ အလုပ်ပုံစံကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် လုကောပင်း မြို့ထဲမှ စက်ရုံအမျိုးမျိုး၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ခဲ့ပြီး လာမည့် ထိခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အချို့သော ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့သည့။

ချန်ဖန်းရှူက ဟောင်ကောင်မှ အထည်များ ရခဲ့ပြီး လုထောင်၏ စာအုပ်များမှလည်း အကြံဉာဏ်များ ရခဲ့သည်။

သူမက အဝတ်အထည်စက်ရုံတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အဝတ်အထည် အမှတ်တံဆိပ်ကိုပါ တည်ထောင်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့၏။

သူတို့က အရမ်းအလုပ်များနေသည်ကြောင့် မြို့ထဲသို့ ကလေးကို ကျောင်းပြောင်းရန် မလောကြဘဲ ချန်မိသားစုကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေနှင့် လုကောပင်းက လုထောင် ရှေ့တွင် နေ့တိုင်း ရှိမနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အနားယူချိန်မှသာ မြို့မှ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။

အာ့ဝူလင်က စိတ်အေးသွားသည်။

[အဖေက အမြဲပြောင်းလဲနေပေမဲ့ စနစ်ကတော့ အမြဲတမ်း အတူတူပါပဲ~ သူ့ရဲ့ ခေါင်းမာမှုကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ အဲဒါ စနစ်က သူ့နဲ့ ငြင်းခုန်ရမှာ အရမ်းပျင်းလို့ပါ။ စနစ်က တကယ် အလေးအနက်ကြီး ဖြစ်လာရင် ငါတောင် ကြောက်တယ်။]

အတော်ကြာအောင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်နေခဲ့ပြီးနောက် လုထောင်က ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် မေးစေ့ကို လက်နှင့်ထောက်ကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မိုးရေစက်များကို ငေးငိုင်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၂၅၀ က သူမကိုမေးလိုက်၏။

"ဘာတွေတွေးနေတာလဲ။"

လုထောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်ပြောလိုက်၏။

"ထောင်ထောင် အစ်က်ိုဝေ့ချောင်ကို စာပို့ပြီးတာနဲ့ မိုးရွာလာတယ်။ သူ မိုးစိုသွားမလား မသိဘူး။"

သူမက စာထဲတွင် ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံကိုလည်း ထည့်ပေးခဲ့သေးသည်။ အစ်ကိုဝေ့ချောင်က အတောင်ပံလေးများပါသည့် အဝတ်အစားများ ဝယ်ထားသည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး ထောင်ထောင် အဝတ်အစား လှလှလေးများ ဝတ်ထားသည်က်ို မြင်ချင်သည်ဟုလည်း ပြောခဲ့သည်။ အကယ်၍ မိုးစိုသွားပါက ထောင်ထောင် မလှတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

250 ကပြောလိုက်သည်။

[…မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ။ မင်းက ငါ့ကိုပဲ မြင်တတ်တဲ့ ထောင်ထောင် မဟုတ်တော့ဘူး။]

လုထောင်ကတော့ မှန်သလိုလို၊ မှားသလိုလို ခံစားရသည်။

သူမ၏အမေ အဆင်ပြေနေပြီ၊ ဖခင်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီ၊ အဘိုးအဘွားများကပါ သူမကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီ။ အခုတော့ သူမကို ချစ်ခင်နှစ်သက်သူများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မူကြိုမှ သူငယ်ချင်းများနှင့်လည်း ဆော့ကစားနိုင်သည်။ သူမ၏ဘဝသည် အထီးကျန်ခြင်းသာ မဟုတ်တော့သည်မှာ သေချာ၏။ သို့သော် သူမအတွက် အခက်ခဲဆုံးနှင့် အကူအညီမဲ့ဆုံးအချိန်များတွင် သူမနှင့်အတူတူရှိနေခဲ့သည်မှာ ၂၅၀ ပင်ဖြစ်သည်။

လုထောင်က များများစားစား နားမလည်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က ၂၅၀ ပေးခဲ့သော လုံခြုံသည့်စိတ်ခံစားချက်ကို သူမ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မှတ်မိနေပြီး သူ့ကို အလိုလို ချဉ်းကပ်ခဲ့မိသည်။ ဤချဉ်းကပ်မှုသည် သူမ၏ မိဘများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ ၂၅၀ သည် သူမ၏ နောက်ထပ်ဖခင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဒါဆို ဘယ်လိုပြောရမလဲ...

အဖေ့စကားများအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင် -

"ဘယ်လိုရည်းစားတွေ ဘယ်လောက်ပဲများပါစေ၊ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အချစ်ဆုံးကတော့ ဒီတစ်ယောက်တည်းပင်~"

လုထောင်က ဒီနေ့အထိလည်း ဂုဏ်ယူနေဆဲပင်။

လုထောင် ပြည်မကြီးသို့ ပြန်ရောက်ပြီး နှစ်လအကြာတွင် အဒေါ်ကျန်းက သူမထံ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။ စာထဲတွင် သူမ လုထောင်ကို အခြေခံ၍ ရေးဆွဲခဲ့သော "ကမ္ဘာမြေပေါ်က နတ်သမီးလေး" ပန်းချီကားနှင့် သူမ ဆုဖလားကို ကိုင်ထားသော ဓာတ်ပုံများစွာ၊ သူမ နိုင်ငံတကာ အလေးချိန်ဆုကြီးကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သတင်းဖော်ပြထားသော ဟောင်ကောင်သတင်းစာတစ်စောင်တို့ ပါဝင်ခဲ့သည်။

တစ်အိမ်လုံး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ အဘွား လုကွေ့ရင်းက မျက်မှန်တပ်ကာ သတင်းစာပေါ်ရှိ ရိုးရာတရုတ်စာလုံးများကို ကြိုးစားပမ်းစား ဖတ်နေရင်းနှင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီနိုင်ငံခြားသားတွေက တကယ်ကို ချီးကျူးတတ်တာပဲ။ တကယ်ဖြစ်နေသလိုတောင် ပြောထားတယ်"

ချန်ပေါင်ခဲ့လည်း ထိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်းပြောလိုက်၏။

"အမေ ဒီမှာကြည့်။ နိုင်ငံခြားက ချမ်းသာတဲ့လူတစ်ယောက်က ဒီပန်းချီကားကို မြင်မြင်ချင်း ကြိုက်သွားပြီး ရတနာအဖြစ် ဝယ်ဖို့ ဒေါ်လာသိန်းချီ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ ရေးထားတယ်။ ထောင်ထောင်ရဲ့ အဒေါ်ကလည်း မရောင်းချင်ဘူးတဲ့။"

"ဒေါ်လာသိန်းချီတောင်လား။"

ဟူချူရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဝယ်ဖို့ ဒေါ်လာသိန်းချီ သုံးရမှာလား။"

သူမ၏အမြင်တွင် မိသားစုတစ်စု၌ ဒေါ်လာသောင်းချီရှိနေပြီဆိုလျှင်ပင် ချမ်းသာနေပြီ။ ကျန်းမိသားစုသည် ထိုဒေါ်လာသိန်းချီကို မလိုအပ်ကြောင်း ချန်ဖန်းရှု ကောင်းကောင်းသ်ိထား၏။

သူမက လက်ထဲမှ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ပြုံးကာ စကားစမြည်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ယောက်မက စာထဲမှာ သူမကို F နိုင်ငံမှာ အနုပညာပြပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူမက ထောင်ထောင်ရဲ့ ဒီပန်းချီကားကို အဆုံးသတ်အဖြစ် သုံးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်တဲ့။"

အဆုံးသတ်အဖြစ် အသုံးပြုမည်ဆိုသောကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရောင်းချ၍မရနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။ လူတိုင်း ခေါင်းငြိမ့်ကြပြီး ချမ်းသာသူများသည် ဉာဏ်ကောင်းသည်ဟု တွေးမ်ိကြသည်။

အခုတော့ မရောင်းသေးဘူး။ ပြပွဲလုပ်ပြီး ပိုနာမည်ကြီးလာတော့မှ ရောင်းလျှင် ပို၍ဈေးရနိုင်၏။

လုထောင်က လူကြီးများ ဘာတွေတွေးနေသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့။ မစ္စကျန်းက ပန်းချီကားအပြီးအစီးပုံကို ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး မိတ္တူတစ်စောင်ကို သူမထံ ပို့ပေးခဲ့သည်။ လုထောင်က ပုံကိုကြည့်လိုက်၊ ပြီးနောက် မှန်ထဲက သူမကိုယ်သူမ ကြည့်လိုက်နှင့် သူမက ပန်းချီကားထဲတွင် ပိုလှနေသည်ဟု အမြဲခံစားရသည်။

သူမ၏အမေက အနုပညာပြပွဲအကြောင်း ပြောနေသည်ကို ကြားတော့ သူမက ဓာတ်ပုံကို တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်၍ ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အနုပညာပြပွဲမှာ ထောင်ထောင်ကို လူတွေအများကြီး မြင်ရမှာလား။"

"ဟုတ်တယ်။"

ချန်ဖန်းရှူက သူမ၏ ပါးဖောင်းလေးကို ညှစ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"သမီးအဒေါ်က အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ယောကလေ။"

လုထောင်က ကျေနပ်သွားပြီး ခေါင်းစောင်းကာ သူမနာမည်ကြီးသွားမည့်အကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်နေမိတော့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မကြာခဏ သူမ အဘွားကို ဖုန်းဆက်တိုင်း ပြပွဲကျင်းပပြီးပြီလား၊ထောင်ထောင်ကို သဘောကျကြရဲ့လားဟု မေးလေ့ရှိသည်။

လုကွေ့ရင်းက သတင်းစာနှင့် ဓာတ်ပုံကို ပင်မအခန်းထဲမှ မှန်ကြီးဘေးတွင် နေရာချထားလိုက်၏။

အိမ်ကို ဘယ်သူလာလာ အဘွားကြီးက ထောင်ထောင် နိုင်ငံခြားမှာ နာမည်ကြီးနေပြီဟု ပြောပြတတ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ နေ့ဘက်စဉ်းစားနေသည့် အရာများကို ညဘက်အိပ်မက်မက်တတ်သည်။ ဒီလိုမျိုး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောပြီးနောက် သူမအိပ်မက်ထဲတွင် တောင်ပံပါသည့် လုထောင်က သူမကို အရုပ်တစ်ရုပ်ပေးခဲ့သည်။

နောက်နေ့တွင် ဟွမ်ရှောင်းမေ ဗိုက်နာပြီး ညနေပိုင်းမှာ ရင်သွေးလေးကို အပြည့်အဝ မွေးဖွားခဲ့သည်။

ချန်ပေါင်မင် လက်ထပ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည့်တိုင် ကလေးမရခဲ့ပေ။ သမီးလေးတစ်ယောက် ရလာလျှင်တောင် သူအလွန်ပျော်နေခဲ့သည်။

လျှာရှည်သူများကတော့ သူမနောက်ကွယ်မှ "ပိုက်ဆံဆုံးမဲ့ ကလေးမွေးလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ" ဟု မြည်တမ်းပြောဆိုနေကြ၏။

လုကွေ့ရင်းက သူမမက်ခဲ့သည့် အိပ်မက်အကြောင်း စဉ်းစားနေသည်။ ထောင်ထောင်က ကလေးကို သူမထံပေးခဲ့သည်ဆိုတော့ ယောင်္ကျားလေးဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ် ကောင်းသည့်ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးထင်နေမိသည်။

မစ္စရွှီ၏ စိတ်ကူးက ပိုရိုးရှင်း၏။

နတ်သမီးထောင်ထောင်ကလည်း မိန်းကလေးပဲလေ၊ ဒီလူက ထောင်ထောင်ကို ပိုက်ဆံဆုံးမဲ့သူလို့ ပြောရဲတယ်၊ ဒုက္ခရှာတာပဲ!

ညီမလေးတစ်ယောက်ရပြီးနောက် လုထောင် အိမ်စာလုပ်ခြင်း၊ ပုံဆွဲခြင်၊ suona တီးခြင်းအပြင် နေ့စဉ် နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်စရာတစ်ခု တိုးလာခဲ့သည်။ ညီမလေးကို ကြည့်ရှုခြင်းပင်။

ကလေးက ဗိုက်ထဲမှာတည်းက suona သံကို ကျင့်သားရနေပုံရ၏။ ကလေးက ဆူညံသံကို လုံးဝမကြောက်ဘဲ suona သံနှင့်အတူ လက်သီးဆုပ်များကို ဝှေ့ယမ်းတတ်သည်။

သူမပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် လှုပ်ရှားနေကာ ထပြီး ကခုန်ချင်နေသလိုမျိုးပုံစံကို မြင်ရတော့ လုထောင် သူမ၏လက်နှင့် ခြေထောက်များကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ညီမလေးက ပါရမီပါပြီး ထူးခြားတဲ့ စရိုက်ရှိတယ်။ ထောင်ထောင်ဆီက sona သင်ဖို့ သင့်တော်တယ်။"

သူမနှင့် ညီမလေးပေါင်းပြီး ဖွဲ့စည်းမည့်အဖွဲ့ကိုလည်း "လာဘာရွှမ်းယာ" ဟု နာမည်ပေးခဲ့သည်။

အိမ်မှ လူကြီးများက လဲကျမတတ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ချန်ပေါင်ခဲ့က စောင်သေးသေးလေးကို ယူသွားပြီး ဟွမ်ရှောင်းမေကို ပေးလိုက်သည်။

"မြန်မြန်ယူပြီး ယာယာကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ။ သူကြီးလာပြီး ထောင်ထောင်နဲ့ suonaတီးတာကို မမြင်ချင်ဘူး။"

ဟွမ်ရှောင်းမေလည်း ရယ်လိုက်၏။

သူမ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့မှုက ကလေးမရှိခြင်းပင်။

အခု သမီးတစ်ယောက်ရပြီဆိုတော့ သူမ ကျေနပ်နေပြီ။ အိမ်တွင် မီးနေ ကာလပြီးနောက် ကလေးကို ဂရုစိုက်ရင်း ချန်ဖန်းရှူကို အိမ်အလုပ်များ ကူလုပ်ပေးခဲ့၏။

သူမတွင် ကျွမ်းကျင်မှုကောင်းများရှိပြီး လက်ရှိတွင် သူမ၏ထုတ်ကုန်များကပဲ ချန်ဖန်းရှူပြင်ဆင်ထားသည့် အလယ်အလတ်မှ အဆင့်မြင့်အဝတ်အထည်များ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

ချန်ဖန်းရှူက ပြည်တွင်းဈေးကွက်ကို အာရုံစိုက်နေသော်လည်း သူမ၏ ပန်းတိုင်များကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ခဲ့ပေ။

ချန်ဖန်းရှူက ပြည်နယ်ဈေးကွက်ကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် တစ်နှစ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ပြီးနောက် ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ဗဟိုပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ပြည်နယ်များထံ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမဂရုတစိုက်ပြင်ဆင်ခဲ့သည့် အလယ်အလတ်မှ အဆင့်မြင့်အဝတ်အထည်များ၏ ပထမဆုံးအသုတ်ကိုလည်း ကျန်းမိသားစုရဲ့ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဟောင်ကောင်မြို့ကို ပို့ပေးခဲ့သည်။

ချန်ဖန်းရှူ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ပြီး ကျန်းအိမ်မှ လူများက လူမှုရေးပွဲများကို သွားခဲ့ကြသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ချင်ရှို့က ဟောင်ကောင်တွင် အနည်းငယ်နာမည်ကြီးလာခဲ့တော့သည်။

လုထောင် ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် ချင်ရှိူ့က ပုံမှန်ရှိုးတစ်ခုတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါဝင်ခဲ့ပြီး လုကောပင်းလည်း ရာထူးတိုးလာခဲ့ပြန်၏။

သူက ချန်ဖန်းရှူထံမှ စိတ်ကူးရပြီး မြို့ထဲတွင် စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်မည့် နေရာအချို့ကို ရွေးချယ်ကာ ဆုကြေးစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။

အရင်တုန်းက အဆင့်အတန်းအလိုက် လုပ်ခပေးချေပြီး စက်ရုံ၏ ဝင်ငွေအားလုံးက လုပ်ခလစာအပြင် ကုန်သွယ်ရေးဗျူရိုကို ပေးအပ်ရသေးသည်။ အလုပ်သမားများက အလုပ်ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်ရလုပ်ရ တူညီသည့် လုပ်ခသာ ရသောကြောင့် သိပ်ပြီးစိတ်အားထက်သန်မှုမရှိကြသလို အရောင်းသမားများကလည်း ဖောက်သည်များကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းလျှင် ဆုကြေးများရမည်ဟု ကြားပြီးကတည်းက လူအများစုက စိတ်အားထက်သန်လာကြပြီး မြို့၏ဝင်ငွေလည်း နှစ်စဉ်တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဒီလိုကြောင့် လုကောပင်းကို အထက်အရာရှိများက အကြိမ်ကြိမ်ချီးကျူးခဲ့ကာ ပြည်နယ်ကို ပြောင်းရွှေ့ရန် လုပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ပြည််နယ်မြို့တော်တွင် သွားလာရေးအဆင်ပြေသည့်အတွက်ကြောင့် ချန်ဖန်းရှုက ထိနေရာတွင် ပိုကြီးသည့် စက်ရုံတစ်ရုံ ဆောက်ရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။ ယခုရှ်ိနေသည့် စက်ရုံငယ်လေးကိုတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြည်နယ်များနှင့် မြို့အတော်များများထံ အဝတ်အထည်ဖြန့်ဖြူးပေးရန်အတွက် အခွဲစက်ရုံအဖြစ် ဆက်ထားမည်။

လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး ထွက်သွားကြတော့မည်ဖြစ်သည့်အတွက် ကလေးကို ထားခဲ့ဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။ ဒါကြောင့် လုထောင်နှင့် သူ့အစ်ကို လုဟွေ့တို့ကို ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။

လုထောင် ထွက်သွားတော့မည်ဆိုသည်က်ို ကြားတော့ မူကြိုကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံး ငိုသံများ ဆူညံသွားပြီး မျက်ရည်များက မြစ်တစ်စင်းလို ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်သို့သို့နှင့် လီကျွမ်းတို့ကတော့ အဆင်ပြေကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မနှစ်ကမှ မူလတန်းကျောင်း စတက်ခဲ့ကြသည်မို့လို့ ငိုခဲ့ကြသည်မှာ အတော်ကြာလေပြီ။

ကျန်သော ကလေးများကတော့ အလွန်ဝမ်းနည်းနေကြပြီး သူတို့၏ ငိုသံများက ပိုပိုပြီး ကျယ်လာခဲ့သည်။ အနီးအနားမှ လူများက မူကြိုတွင် တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီဟုပင် ထင်ခဲ့ကြ၏။

ကျောင်းမှဆရာမပင် မသွားစေချင်သည့်ပုံပေါက်နေခဲ့သည်။ သူမက လုထောင်၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အဝေးကြီးအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ကလေးများက နာကျင်စွာ ငိုကြတော့ လုထောင်၏ မျက်လုံးများလည်း နီရဲလာသည်။

ခုနစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးကတော့ သူမ၏ အဆီပိုများကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ချွန်ထက်သည့် မေးစေ့နှင့် မျက်လုံးနီနီလေးများက ချစ်စရာကောင်းနေခဲ့သည်။

အာ့ဝူလင်က သူမ၏ ဒီလိုပုံစံကိုမကြည့်နိုင်တော့သောကြောင့် သူမကို စကားဖြတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မငိုပါနဲ့။ ငိုရင် မလှတော့ဘူး"

လုထောင်က ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးထားသည့် မျက်ရည်များကို အတင်းအောင့်ထားလိုက်သည်။

၂၅၀ - [မင်း ခုနစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်တာတောင် ဆက်ပြီး အပိုတွေလုပ်နေတုန်းပဲ။]

ဒါပေမဲ့ ဒီလို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပသည့် ထောင်ထောင်လေးကပဲ လူအများ သူမကို ပိုချစ်စေပြီး လက်မလွှတ်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမ အလွန်စိတ်ဆိုးသွားမည်ဖြစ်သဖြင့် ဒီအရာအားလုံးကိုတော့ သူမကို ထုတ်ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

အိုး၊ မဟုတ်သေးဘူး!

[လုရှောင်ထောင်! အဲဒီ အမှန်တရားပြောစက်ကို ငါ့ကို မချိန်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ မင်း ထပ်မေ့သွားပြန်ပြီ၊ မဟုတ်လား...]