← Chapters

ရှောင်းမင်၏ နှုတ်ဆက်ခြင်း

Vol. 42 Ch. 618

ရှောင်းမင်၏ နှုတ်ဆက်ခြင်း

Vol. 42 Ch. 618

လူအရေခွံစာရွက်နှင့် ပတ်သက်သော အစီအစဉ်မှာ အားကိုး၍မရတော့သည့်အတွက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကျန်ရှိနေသော မျှော်လင့်ချက်များကို တစ္ဆေဗီရိုပေါ်တွင်သာပုံအပ်ထားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေဗီရိုက တာချန်မြို့တွင် ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားရပ်တန့်ပြီးနောက်တွင် ယန်ကျန့်သည် တာချန်မြို့သို့ ပြန်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် လူအရေခွံစာရွက်ကို သူနှင့်အတူမယူဆောင်သွားဘဲ ဟဲထျန်းရှုံး၏ဗီလာအနီး မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာကို တာချန်မြို့သို့ပြန်ယူသွားပါက ဒုက္ခများကိုပါ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ စွန့်ပစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့ အဝေးတစ်နေရာတွင် စွန့်ပစ်လိုက်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုသော ယန်ကျန့်အတွက် တာချန်မြို့သို့ပြန်ရန် တစ်မိနစ်ပင်မကြာပေ။ အကွာအဝေးသည် သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ တိတ်တဆိတ်ပြန်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ခမ်းနားစွာဝင်ရောက်လာခဲ့ပါက ဌာနချုပ်သည် တစ္ဆေဗီရိုတည်ရှိနေခြင်းကို သေချာပေါက်သိရှိသွားလိမ့်မည်။

လျိုရှောင်ယွီပင်လျှင် ကျန်းဝေ၏ကွန်ပျူတာထဲတွင် ရုပ်ရှင်ဘယ်နှကားရှိသည်ကို သိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

သတင်းအချက်အလက်ခေတ်ကြီးထဲတွင် လူများစွာအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်ဟူ၍ မရှိတော့ပေ။

ယနေ့။

တာချန်မြို့၏ မွန်းတည့်ချိန်ကောင်းကင်သည် အနည်းငယ်မှိုင်းနေပြီး ဆောင်းရာသီ၏အအေးဓာတ်သည် တောင်ဘက်မှရွာသွန်းသောမိုးနှင့်ပေါင်းစပ်ကာ လေထုထဲတွင် ချမ်းစိမ့်စိမ့်စိုထိုင်းမှုကို ပျံ့နှံ့စေသည်။

မြို့အစွန်အဖျားရှိ ကွမ်းကျန်းအိမ်ရာဝင်းသည် လူဦးရေကျဲပါးနေဆဲဖြစ်ပြီး အိမ်ပိုင်ရှင် အလွန်နည်းပါးစွာသာ နေထိုင်ကြသည်။

နေထိုင်သူနည်းသော်လည်း အိမ်ရာဝင်းတွင် အဆောက်အအုံမျိုးစုံတပ်ဆင်ထားပြီး တာချန်မြို့ရှိ အဆင့်မြင့်လူနေရပ်ကွက်များထက်ပင် ပိုမိုတင်းကျပ်သော စီမံခန့်ခွဲမှုရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် အိမ်ရာဝင်းအတွင်းရှိ ဥရောပဟန် ခေါင်းလောင်းစင်တစ်ခု၏ထိပ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤခေါင်းလောင်းစင်၏ ထပ်ခိုးငယ်လေးအတွင်း၌ သစ်သားဗီရိုတစ်လုံးရှိသည်။ ဤဗီရိုတွင် အဆင့်နှစ်ဆင့်ပါရှိပြီး ၎င်း၏တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားကာ လတ်ဆတ်သောသွေးကဲ့သို့ နီစွေးတောက်ပသော ဆေးနီတစ်ထပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

၎င်း၏တောက်ပသောအရောင်အဆင်းရှိနေသော်လည်း ဗီရို၏ကျန်အစိတ်အပိုင်းများမှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထားရှိခဲ့ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်မွမ်းမံရန်ပင်မတန်သော စွန့်ပစ်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤဗီရိုအဟောင်းသည် ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သစ်သားဗီရိုအတွင်း၌ မသိရှိရသေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု သံသယရှိရသည်၊ သို့မဟုတ် ဗီရိုကိုယ်တိုင်ကပင် တစ္ဆေဖြစ်နေနိုင်သည်။

တစ္ဆေဗီရို။

ထိုအမည်မှာ ယန်ကျန့်က ယခင်က ပေးထားခဲ့သောအမည်ဖြစ်သည်။

"တစ်နှစ်အတွင်း ရှာဖွေပါ"

သူသည် တစ္ဆေဗီရို၏ နောက်ဆုံးတောင်းဆိုမှုကို မှတ်မိနေသေးသည်။ ထို့နောက်တွင် ၎င်းက သူ့အား အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ပေးခဲ့သည်။ သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းသည်- ဓာတ်ပုံထဲမှလူကို တစ်နှစ်အတွင်းရှာပါ။

အကယ်၍ သူ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဟု ယူဆလိုက်ပါက မည်သို့တုံ့ပြန်သင့်သနည်း။

ယန်ကျန့်သည် ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကြိုတင်ပြင်ဆင်လာသော စက္ကူနှင့်ဘောပင်ကိုထုတ်ကာ စာတစ်စောင်ရေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သူမကို ရှာတွေ့ပါပြီ။ အခု ကျွန်တော့်အလှည့် တောင်းဆိုစရာရှိတယ်။ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကိုဖြေဖျောက်ဖို့ ကူညီပါ"

သူသည် စာတိုကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ပြီး အဆင်ပြေသည်ဟု ခံစားရသည်။

တစ္ဆေဗီရိုက သူ့ကို တစ်နှစ်အတွင်း လူရှာခိုင်းခဲ့ပြီး သူကလည်း ရှာတွေ့ပြီဟု မတိကျသော၊ လှည့်စားသည့်အဖြေမျိုးကို ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအရာက တစ္ဆေဗီရိုကို လှည့်စားနိုင်လောက်သည်။

မဆိုင်းမတွပင် ယန်ကျန့်သည် စာတိုကို တစ္ဆေဗီရို၏ အပေါ်ဆုံးအကန့်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

အပေါ်ဆုံးအကန့်သည် ပိတ်ထားသော်လည်း အပေါက်ငယ်များပါသောဒီဇိုင်းရှိသဖြင့် ပစ္စည်းများကို ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ သို့သော် အတွင်းပိုင်းမှာ မည်းမှောင်နေပြီး အလင်းရောင်ပင်မဖောက်နိုင်သဖြင့် မည်မျှပင်ကပ်ကြည့်စေကာမူ အတွင်း၌ ဘာတစ်ခုမှ မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က သူ၏တစ္ဆေအမြင်ဖြင့် အတွင်းသို့ကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာ သူ့ကိုပြန်စိုက်ကြည့်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံကိုတွေ့လိုက်ရ၍ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏စပ်စုချင်စိတ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား" သူသည် တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မကြာမီပင် တစ္ဆေဗီရို၏အောက်ခြေတံခါးပွင့်လာပြီး သူယခင်ကထည့်သွင်းခဲ့သော စာရွက်သည် အတွင်း၌ ပြန်လည်ပေါ်လာပြန်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ကောက်ကွေးနေသော လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသည့် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းပါ ထပ်ပါလာသည်။ ထိုလက်ရေးမှာ နတ်ဆိုးတစ္ဆေတစ်ကောင်က ရေးခြစ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"မင်း သူမကို မတွေ့သေးဘူး၊ မင်း မြင်ရုံပဲမြင်ဖူးသေးတယ်" ဟု စာထဲတွင် ရေးထားသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းတည်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် တစ္ဆေဗီရို၏တောင်းဆိုချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်သေးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အဖြေနှင့် အလွန်နီးစပ်နေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမြင်ဖူးသည်တဲ့လား?

မြင်ဖူးသည်ဆိုခြင်းက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို မြင်ဖူးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

သူ မရှာတွေ့သေးခြင်းမှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲရှိ အရင်းအမြစ်တစ္ဆေ မပေါ်သေးသောကြောင့် တာဝန်မှာ မပြီးဆုံးသေးခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီ အရောင်းအဝယ်ကို ဘယ်လိုပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရမလဲ"

ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်စာတစ်စောင်ရေးကာ အတွင်းသို့ပစ်ထည့်ရင်း ထပ်မံစဉ်းစားနေသည်။

မကြာမီ၊ ဗီရိုထိပ်သို့ သူပစ်ထည့်လိုက်သော စာရွက်သည် အောက်ခြေတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

"မင်းအတွက် ကိုးလနဲ့ သုံးရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

၎င်းသည် အချိန်ကိုသတိပေးခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားမည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မှမပါပေ။

"သဲလွန်စလေးတောင် မပေးနိုင်ဘူးလား? ဒီတာဝန်ကို ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ပြီးအောင်လုပ်ရမှာပဲ" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဗီရိုသည် လူအရေခွံစာရွက်ကဲ့သို့ လှည့်စားခြင်းမရှိသော်လည်း ပြီးမြောက်ရန်အခက်အခဲမှာ အတော်လေးကြီးမားပြီး တာဝန်များကိုပြီးမြောက်စေရန် သူသည် အန္တရာယ်များပါဝင်သော နတ်ဆိုးတစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ တာဝန်ကို ဘယ်လိုပြီးမြောက်အောင်လုပ်ရမလဲဆိုတာ လူအရေခွံစာရွက်ကို မေးကြည့်ရမလား? မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါ အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ လူအရေခွံစာရွက်ကို မေးလိုက်ရင် ရိုးရှင်းတဲ့ကိစ္စက အရမ်းရှုပ်ထွေးသွားနိုင်တယ်။ သူက အမှန်တရားကို ပေးနိုင်ပေမယ့် ငါ့ကို ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် အခက်ခဲဆုံးနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ပေးနိုင်တယ်၊ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး သေအောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနေသလိုမျိုးပဲ။"

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ တွေးထင်ချက်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သင် လူအရေခွံစာရွက်ထံမှ မည်သည့်အရာကို တောင်းဆိုသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် သင်မသိသော ကြောက်မက်ဖွယ်အန္တရာယ်အချို့ကို အမြဲတစေ ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ် အဖြစ်ဆိုးမရှိဘဲ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏အသက်ကို အကြိမ်တိုင်းလောင်းကြေးမထပ်ရဲပေ။

သူ တစ်ကြိမ်ရှုံးသွားလျှင် သူ၏အသက်ကိုစွန့်စားရပြီး ဘာတစ်ခုမှကျန်မည်မဟုတ်၊ သို့သော် လူအရေခွံစာရွက်ရှုံးသွားပါက ကိစ္စမရှိ၊ ၎င်းတွင် ထပ်မံကြိုးစားရန် နောက်တစ်ကြိမ်အခွင့်အရေးရှိလိမ့်မည်။

"ငါ အခု အကျပ်ရိုက်နေပြီ။ တစ်ခုတည်းသောထွက်ပေါက်က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' အဖြစ်အပျက်ထဲကို ဝင်ပါပြီး အရင်းအမြစ်တစ္ဆေကို ရှာဖို့ပဲ" ယန်ကျန့် စတင်တွေးတောနေသည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာအတွက် သုံးရက်ကျန်သေးသည်။

ဤသုံးရက်အတွင်း သူသေမည်မဟုတ်။ ပန်းချီကားထဲကတစ္ဆေကိုရှာဖို့ အချိန်လုံလောက်ပါ့မလား။

သို့သော် သူ တစ္ဆေဗီရို၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးသည့်တိုင် ပြီးမြောက်သည်ဟု မသတ်မှတ်လျှင်ကော။

"တစ္ဆေဗီရိုက စာတစ်စောင်ပြသွားတယ်—ငါ မြင်ရုံပဲမြင်ဖူးသေးတယ်၊ မတွေ့သေးဘူးတဲ့။ ဒါက အရင်က ပဟေဠိခန့်မှန်းချက် မှားနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ တစ္ဆေဗီရိုအတွက်တော့ သူက ငါ့ကို အပိုင်းအစအားလုံးကို ရှာခိုင်းနေတာမဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုရဲ့တည်နေရာကို အတည်ပြုပေးဖို့ပဲလိုတာ။ ဒီတော့ ဒီနေရာက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲက တစ္ဆေလား၊ ဒါမှမဟုတ် လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဝိညာဉ်ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ငါတို့တွေ့ခဲ့တဲ့တစ်ကောင်လား။"

ယန်ကျန့်သည် ဓာတ်ပုံထဲကအမျိုးသမီးနှင့်တူသော နောက်တစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို မမေ့သေး... အရိုးခြောက်သတို့သမီး။

အရိုးခြောက်သတို့သမီး၊ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲကတစ္ဆေ၊ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု။

နှစ်ခုစလုံးသည် တစ္ဆေဗီရို၏ ယခင်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သော: မြင်ဖူးသည်၊ သို့သော် မတွေ့သေးဟူသောအဖြေနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

"ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေးပဲ—မှားရွေးမိရင် တာဝန်ကျရှုံးပြီး အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကျိန်စာကြောင့် ငါသေရလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်သည် မြေကြီးပေါ်တွင်ထိုင်ချကာ သူ့ရှေ့မှ တစ္ဆေဗီရိုကိုစိုက်ကြည့်ရင်း အတွေး နယ်ချဲ့နေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်။

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ အရမ်းတွေးနေမိပြီ။ ရွေးချယ်စရာတွေရှိနေပုံရပေမယ့် တကယ်တော့မရှိဘူး။ ငါ ဝိညာဉ်ဘတ်စ်ကားကို မစီးနိုင်ဘူး၊ အရိုးခြောက်သတို့သမီးကို ရှာနိုင်တဲ့စွမ်းရည်လည်းမရှိဘူး။ ငါ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကိုပဲ လောင်းကြေးထပ်နိုင်တယ်။"

"'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲက အရင်းအမြစ်တစ္ဆေကို ရှာတွေ့ရင် ငါ့တာဝန်ပြီးပြီ။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' အဖြစ်အပျက်ကို ဖြေရှင်းစရာမလိုဘူး။"

ဤအတွေးဖြင့် အခက်အခဲလျော့ကျသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း တိုးလာကာ သူ့ကို လုံးဝလမ်းစပျောက်အောင် မထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ထိုလမ်းကြောင်းပါ ပိတ်ဆို့နေပါက ယန်ကျန့်သည် သူ၏အသက်ကို ဝမ်ရှောင်းမင်အပေါ်ပုံအပ်ရလိမ့်မည်—သူ ဘတ်စ်ကားစီးရဲလောက်အောင် သတ္တိမရှိလျှင်ပေါ့။

"ဒါဆို သုံးရက်အတွင်း၊ သန်ဘက်ခါ ညသန်းခေါင်ယံမှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲက တစ္ဆေကိုရှာ၊ တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ အရောင်းအဝယ်ကိုပြီးအောင်လုပ်၊ ပြီးတော့မှ အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကျိန်စာကိုဖြေရှင်းဖို့ တောင်းဆိုရမယ်။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ အချိန်ကို အဲ့လောက်ထိကပ်လို့မဖြစ်ဘူး။ တခြားရွေးချယ်စရာတွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချိန်ပိုပေးထားရမယ်။"

"နှစ်ရက်။ နှစ်ရက်အတွင်း 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲက အရင်းအမြစ်တစ္ဆေကိုရှာမယ်။ တစ္ဆေဗီရိုက မအောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့တစ်ခုတည်းသော လောင်းကြေးက ဝမ်ရှောင်းမင် ဒါမှမဟုတ် ဘတ်စ်ကားပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ဤအရာသည် အကျိုးကြောင်းအရှိဆုံး စီစဉ်မှုဖြစ်ပြီး သူ၏ရှင်သန်နိုင်ခွင့်ကို သိသိသာသာတိုးမြှင့်ပေးသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဤသို့တွေးပြီး သူသည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ရင်းမြစ်ကိုစုံစမ်းရန် ပြန်လှည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် အိမ်ရာဝင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အသိအကျွမ်းအချို့နှင့် သူ၏အမေကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူတို့ကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ လှည့်ထွက်ကာ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် ဂျေမြို့ကြီး၌ ချောင်ယန်ဟွာကို ထားခဲ့သော ဝမ်ရှောင်းမင်၏ကားသည် မြို့တွင်းရှိ အဆင့်မြင့်အိမ်ရာဝင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင် ကားပေါ်မှဆင်းလာပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ဖုန်းကိုငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဖုန်းပေါ်ရှိ ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြစနစ်တွင် အချက်ပြမှုနှစ်ခု ပေါ်နေသည်။

"တိကျတယ်။ ကောင်းဖန်က ဒီအိမ်ရာဝင်းထဲမှာနေတာ" ဟု ဝမ်ရှောင်းမင်က တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း ကောင်းဖန်နှင့်တွေ့ဆုံရန် နှုတ်ဆက်စာတစ်စောင်ပို့လိုက်သည်။

မကြာမီ အဆင့်မြင့်အိမ်ရာဝင်းအတွင်းရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗီလာတစ်လုံးထဲတွင် လှပသော သစ်သားအစစ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် လက်ဖက်ရည်စားပွဲတစ်လုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ချထားပြီး ၎င်းကို ရှေးဟောင်းပုံစံ ကာရံများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

လက်ဖက်ရည်စားပွဲ၌ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ပိန်ပါးသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စားပွဲပေါ်ရှိ မီးသွေးမီးဖိုဖြင့် အပူပေးနေသော လက်ဖက်ရည်အိုးကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။

ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသည်ဖြစ်စေ၊ မျက်နှာကြက်မီးရောင်အောက်တွင် ထိုလူ၏ အသားအရောင်သည် သဘာဝမကျစွာ ဖြူဖျော့နေပြီး သက်ရှိတစ်ယောက်၏ လန်းဆန်းတက်ကြွမှု ကင်းမဲ့နေကာ မနှစ်မြို့ဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကိုပေးနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ထုံထိုင်း၍ လစ်ဟာနေပြီး အသက်၏အရိပ်အယောင်မရှိ။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေပုံမှာ အလောင်းကောင်တစ်ကောင်နှင့်တူသည်။

ကောင်းဖန်သည် လက်ဖက်ရည်မကြိုက်၊ သို့သော် လူတို့သည် အားနေသည့်အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေရန် တစ်ခုခုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူ့လိုလူမျိုးများအတွက် လမ်းလွဲအတွေးများ မတွေးမိရန် အာရုံလွှဲခြင်းသည် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ရေနွေးဆူအောင်တည်ခြင်း၊ လက်ဖက်ရည်ဖျော်ခြင်း—ရိုးရှင်းသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ကောင်းဖန်သည် အမြဲတစေ ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်သည်။

လက်ဖက်ရည်အိုးအမျိုးအစား၊ လက်ဖက်ခြောက်ရွေးချယ်မှု၊ မီးအပူချိန်၊ မီးသွေးအမျိုးအစားပင်လျှင် သူသည် အချိန်ယူ၍ အားလုံးကို လေ့လာခဲ့သည်။

"ဝမ်ရှောင်းမင်က စာပို့တယ်၊ မင်းကိုရှာနေတယ်"

လက်ဖက်ရည်စားပွဲတစ်ဖက်ရှိ အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးက စာတစ်စောင်ပြနေသော ဖုန်းကို ကမ်းပေးရင်းပြောသည်။

ကောင်းဖန်၏ မျက်နှာအနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့်: "ပါမောက္ခဝမ်က ကျွန်တော့်ကိုရှာနေတာလား? ဒါတော့ ထူးဆန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့က သိပ်မသိသာတဲ့လူတွေ၊ အသင်းခေါင်းဆောင်တောင်ဖြစ်ဖို့ ကျရှုံးခဲ့ဖူးသေးတယ်။ ဘာလို့ ပါမောက္ခဝမ်က ကျွန်တော်တို့အတွက် အချိန်ပေးရတာလဲ"

"ငါ့ကိုမဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို"

ကျုံးရှန်က ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာခါရင်း ပြောသည်။

"စိတ်ရှုပ်စရာပဲ၊ တံခါးဝရောက်နေပြီဆိုမှတော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်ရမယ်"

ကောင်းဖန်သည် အနည်းငယ်အားမတန်သလိုခံစားရပြီး သူ့ဘေးရှိ စီးကရက်တစ်လိပ်ကို အားရပါးရရှိုက်သွင်းလိုက်ကာ ဤဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်ကို ကြိုဆိုရန်ထွက်သွားသည်။

မကြာမီ တံခါးမကြီးပွင့်လာသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် အပြင်ဘက်တွင် တစ်ယောက်တည်းရပ်နေပြီး သူ့နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်သော ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးနှင့် လက်ထောက်တစ်ဦးသာပါသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ရှားရှားပါးပါး လာလည်တာပဲ"

ကောင်းဖန်သည် နွေးထွေးဟန်ဆောင်ရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ မချိပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် ယဉ်ကျေးစကားဆိုမနေဘဲ အိမ်ထဲသို့ တန်းဝင်သွားသည်: "ကျုံးရှန်လည်း ဒီမှာရှိလား"

"ကျုံးရှန်က ကျွန်တော့်ရဲ့သူငယ်ချင်းလေ၊ ဒီမှာရှိတာပေါ့"

ကောင်းဖန်က ပြန်ဖြေသည်။

"လတ်တလော တစ္ဆေခေါင်းဆောင်အစီအစဉ်မှာတောင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူလုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ ယုံကြည်ရတဲ့အသင်းဖော်တစ်ယောက်ရှိဖို့ မလွယ်ဘူး။ ခင်ဗျား သူ့ကိုလာဆွယ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား ပါမောက္ခဝမ်"

"ထိုင်ပြီးစကားပြောကြမလား" ဝမ်ရှောင်းမင်သည် သူ့ကိုကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ကျုံးရှန်နဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်နေတာပါ။ ပါမောက္ခဝမ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့လက်ဖက်ရည်ဖျော်တဲ့ပညာကို မှတ်ချက်ပေးလို့ရတယ်—ကျွန်တော် ပညာရှင်နဲ့သင်ထားတာ"

ကောင်းဖန်က အားတင်းရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ပါမောက္ခဝမ်"

ဝမ်ရှောင်းမင် ဝင်လာသည်နှင့် ကျုံးရှန်သည် အလျင်အမြန်ထ၍ နှုတ်ဆက်သည်။

"ဒီနေရာက ဘယ်သူ့ကိုမဆို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်ကိုတော့ သွားမထိနဲ့။"

All Chapters