အခန်း (၆၁၉)

ဝမ်ရှောင်းမင်၊ ကောင်းဖန်နှင့် ကျုံးရှန်တို့ လက်ဖက်ရည်စားပွဲတွင် ထိုင်နေကြသည်။

ကောင်းဖန်သည် အလွန်တက်ကြွနေဟန်ဖြင့် သူ၏လက်ဖက်ရည်ဖျော်စပ်သည့်ပညာကို ထုတ်ဖော်ပြသရင်း ရှားရှားပါးပါးလာလည်သော ပါမောက္ခဝမ်ကို ကြိုဆိုရန် လက်ဖက်ရည်ကောင်း တစ်အိုး ဖျော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဝမ်ရှောင်းမင်၏ ထိုနေ့အထူး လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသေချာသည့်အတွက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဒိန်းတုံးနှင့်ထုနေသလိုဖြစ်နေသော်လည်း အခြေခံယဉ်ကျေးမှုကိုတော့ ပြသရန်လိုအပ်ကြောင်း သူနားလည်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က စိတ်သဘောထားသေးသိမ်ပြီး ဧည့်ခံမှုကို အပြစ်မြင်သွားလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

သို့သော် သူတို့သုံးဦးထိုင်နေသည်မှာ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကြားတွင် စကားတစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မပြောဖြစ်ကြသေးပေ။

လေထုက အလွန်ပင်တိတ်ဆိတ်၍ အနေရခက်စရာကောင်းနေသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ဒီတစ်ခေါက်လာတာ အထူးကိစ္စတစ်ခုခုရှိလို့လား"

ကျုံးရှန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က သူ၏အကြည့်ကို ကောင်းဖန်ဘက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မင်းတို့တစ္ဆေခေါ်တဲ့ အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ကျရှုံးမှုကြောင့် မြို့ထဲမှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' အဖြစ်အပျက်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတယ်။ ဒီလိုဖြစ်သွားပြီးနောက်ပိုင်းမှာ မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးလို့ မင်းထင်မနေဘူးမလား"

ရေနွေးအိုးကိုကိုင်ထားသော ကောင်းဖန်၏လက်သည် အနည်းငယ်တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်၊

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ဒါတော့ မတရားဘူးဗျ။ ကျွန်တော်အသက်ကိုစွန့်ပြီး တာဝန်ကိုပြီးအောင်လုပ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုမှားသွားရင် ကျွန်တော်ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ ဘယ်သူက လောကဖြစ်ရပ်တိုင်းကို အပြစ်အနာအဆာမရှိကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်အမှားက တမင်လုပ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီမှာ သေမလိုဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အခုလို အသက်ရှင်နေသေးတာကိုပဲ တော်တော်ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်"

"ပါမောက္ခဝမ်က အပြစ်တင်ဖို့လာတာလား" က

ျုံးရှန်က စိုးရိမ်တကြီးမေးသည်၊

"အမှားက ကြီးမားပေမဲ့ နားလည်ပေးနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေရှိပါတယ်"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါအပြစ်တင်ဖို့လာတာမဟုတ်ဘူး" ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်။

"အစီအစဉ်နဲ့ လူတွေကို ငါပဲစီစဉ်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် အမှားတွေအတွက် ငါ့မှာလည်း အပြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရှိတယ်"

"ဒါဆို ခင်ဗျားစကားရဲ့အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ"

ကောင်းဖန် အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးနေတယ်"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကောင်းဖန်၏ တင်းမာဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ဖုန်းချွမ်နှင့် ခေတ်ပြိုင်နီးပါးဖြစ်သည်။ ဖုန်းချွမ် ယခုအချိန်ထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူသည် တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲတွင် လပေါင်းများစွာ လဲလျောင်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက သူ၏သက်တမ်းကို နှစ်လနီးပါး တိုးစေခဲ့သည်။

သူ ယနေ့ထိ အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော့်အခြေအနေက နည်းနည်းဆိုးနေတယ်။ ပါမောက္ခဝမ် ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလား"

ကောင်းဖန်က သူ၏အခြေအနေကိုမဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်၊

"ငါမင်းအတွက် ဖြေရှင်းပေးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခုပေးရမယ်"

"ဘယ်လိုအကူအညီလဲ။ ပြောသာပြောပါ။ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်သရွေ့ လုပ်ပေးဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်" ကောင်းဖန်က အံ့အားသင့်စွာပြန်ဖြေရင်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ဝမ်ရှောင်းမင်က အလွတ်သဘော ပြောခြင်းသာဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး တကယ်တမ်းသဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်၊

"မင်းဆီက ပစ္စည်းတစ်ခုကို ခဏငှားဖို့လိုတယ်"

ဟင်မ်?

ကောင်းဖန် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်သလိုပြောင်သလိုဖြင့် "ပါမောက္ခဝမ်က ကျွန်တော့်အသက်ကို ငှားဖို့ကြံနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"မဟုတ်ဘူး"

"အဲ့ဒါမဟုတ်ရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့"

ကောင်းဖန်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းပြောခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ကို ငါလိုချင်တယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်က ဟန်ဆောင်မှုများကိုဖြတ်ကာ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောချလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ကောင်းဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်၊ "အဲ့ဒီဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပုန်းနေတယ်၊ အဲ့ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ပစ္စည်းပဲ။ ပါမောက္ခဝမ်က အဲ့ဒါကို လိုအပ်မှာမဟုတ်လောက်ပါဘူး။

ဒီပစ္စည်းက ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ကျွန်တော်က တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုခံနေရတာ၊ နောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခုခံဖို့ ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ထဲက တစ္ဆေကို အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် ထုတ်လွှတ်ပေးနေရတယ်"

"ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်က မနည်းရှင်သန်နေရပြီး တစ္ဆေကြမ်းပြန်လည်နိုးထလာမှုကြောင့် စောစောစီးစီးမသေခဲ့တာ။ ပါမောက္ခဝမ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ကို ယူသွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်သေမှာသေချာနေပြီမဟုတ်လား"

"မင်းအခု ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ထဲဝင်ပြီးရင် ပြန်ထွက်လာနိုင်သေးလို့လား" ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြန်မေးသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ကျုံးရှန်သည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အခြားသူများက ကောင်းဖန်၏အခြေအနေကို မသိနိုင်သော်လည်း သူကတော့သိသည်။

ကောင်းဖန်သည် မည်သည့်အချိန်မဆို ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားနိုင်ပြီး ပြန်ထွက် မလာနိုင်တော့ပေ။ လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က သူတို့၏တစ္ဆေခေါ်ယူမှု ကျရှုံးခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းဖန်၏ လမ်းညွှန်မှုတွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပြီး သူအခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် သူတစ်နည်းနည်းဖြင့် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ဒုက္ခ၏ အရိပ်အယောင်များက ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်၊ သို့မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ဝင်လျှင် ကောင်းဖန်သည် ဝိညာဉ်ဆိုင်းဘုတ်အတွင်းရှိ ဓာတ်ပုံထဲသို့ဝင်သွားပါက သူတကယ်သေသွားနိုင်သည်။

ကောင်းဖန် ထိုအချိန်တွင် မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်မသိဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဝမ်ရှောင်းမင်ကို ဘာမှမပြောရဲဘဲ ယင်းအစား "လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အမည်မသိ သဘာ၀လွန် နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် မတော်တဆဖြစ်သွားတာပါ။ ကျွန်တော် ဒီလိုနဲ့ ခဏလောက်ဆက်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်ပါသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ဌာနချုပ်က ကျွန်တော့်ကို ဒီအခွင့်အရေးပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယန်ကျန့်နှင့် မတူပေ။ သူ့တွင် ညှိနှိုင်းရန် နေရာ သို့မဟုတ် အားသာချက်မရှိသောကြောင့် အလွန်နှိမ့်ချသောပုံစံကို ယူထားသည်။

"ဒီမှာပါ ပါမောက္ခဝမ်၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ပါ"

ကောင်းဖန်သည် ဝမ်ရှောင်းမင်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်နှာချိုသွေးလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ပါဝင်နေသည်။

"ငါ့မှာ အစီအစဉ်တစ်ခုရှိတယ်၊ မင်းနားထောင်ကြည့်ချင်ကောင်းနားထောင်ကြည့်နိုင်တယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲသို့ လက်ဖက်ရည်ဖြည်းဖြည်းချင်းပြည့်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်သောမျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်ရဲ့ အကြံပြုချက်တွေက အကောင်းဆုံးတွေဖြစ်မှာပါ၊ ကျွန်တော်နားထောင်ဖို့အသင့်ပါပဲ" ကောင်းဖန်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်၊

"မင်း အဲ့ဒီဝိညာဉ်နေရာကို နောက်တစ်ခေါက်ပြန်ဝင်ဖို့လိုတယ်၊ ပြီးရင် ငါက အထဲကတစ္ဆေကို ချုပ်နှောင်ဖို့နည်းလမ်းရှာမယ်"

"ဘာ"

ကောင်းဖန် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်၊

"ခင်ဗျားက အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ချုပ်နှောင်လိုက်ရင် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကျွန်တော် အထဲမှာသေသွားမှာမဟုတ်ဘူးလား"

"ငါမင်းကို မတူညီတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲကို ပြောင်းထည့်ပေးမယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်။

ကောင်းဖန်က ခေါင်းကိုအလျင်အမြန်ခါရင်း ပြောသည်၊

"ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အဲ့လောက်မလွယ်ဘူး။ စိတ်အသိကို အလွယ်တကူပြောင်းလို့မရဘူး၊ အဲ့ဒီစွမ်းအားက တစ္ဆေတွေမှာပဲရှိတာ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတစ္ဆေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

သူစကားမဆုံးမီ ဝမ်ရှောင်းမင်က ဖြတ်ပြောသည်၊

"အဲ့ဒါက ငါ့ကိစ္စ၊ မင်းကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ငါမင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုပဲမေးမယ်၊ မင်းငှားမှာလား မငှားဘူးလား"

"ခင်ဗျားက နာမည်ကြီး ပါမောက္ခဝမ်ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော်တကယ် သဘောမတူနိုင်ဘူး... ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မငှားနိုင်ဘူး"

ကောင်းဖန်၏အကြည့်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူက ပြတ်ပြတ်သားသားငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ဝိညာဉ်နေရာကို ငှားရမ်းခြင်းဖြစ်သော်လည်း အနှစ်သာရအားဖြင့် သူ၏အသက်ကိုငှားခြင်းနှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။

သူဘယ်လိုသဘောတူနိုင်မှာလဲ။

ကောင်းကင်ဘုံက ဘုရင်ကိုယ်တိုင်လာခေါ်လျှင်ပင် သူသဘောတူမည်မဟုတ်။ ကောင်းဖန် ထိုလောက်မမိုက်မဲပေ။

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် ဤတုံ့ပြန်မှုကို မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး ပြောသည်၊ "မင်းတကယ်မငှားဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင်လာယူရလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါ့ကိုအပြစ်မတင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

"ဝမ်ရှောင်းမင်၊ မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်သည်။

"တခြားအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဒီနေ့အတွင်း မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်နေရာကို ယူချင်တယ်ဆိုတာပဲ။ မင်းငါ့အကြံကို နားထောင်သင့်တယ်၊ လူသတ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထလာမှုကြောင့် သေရမယ့်အစား ငါနဲ့ပူးပေါင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆို မင်းမှာ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် သူ၏ခွက်ထဲမှလက်ဖက်ရည်ကို မော့သောက်လိုက်ပြီး ခွက်ကိုဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းဖန်၊ တစ်ခုခုမှားနေပြီ၊ အပြင်မှာ ကောင်းကင်... မည်းမှောင်သွားပြီ"

ကျုံးရှန်သည် ထိုအချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက်သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် မည်းမှောင်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်၊ နေ့လယ်ခင်းဖြစ်သော်လည်း ညဘက်သို့ ရုတ်တရက်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

ထိုမျှသာမက၊ အပြင်ဘက်မှအမှောင်ထုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး ပြတင်းပေါက်အဟများမှတစ်ဆင့်နှင့် နံရံများ၏အရပ်ရပ်မှ အဆက်မပြတ်စိမ့်ဝင်လာနေသည်၊ ထိုအမှောင်ထုသည် ဤနေရာရှိလူတိုင်းကို ဝါးမျိုလိုနေသကဲ့သို့ပင်။

"ဒါ တစ္ဆေနယ်ပယ်ပဲ"

ကောင်းဖန်၏ မျက်နှာအရောင်သည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သောအန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တခုခုဖြစ်တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါခင်ဗျားလက်ချက်လား ပါမောက္ခဝမ်"

ကျုံးရှန်သည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာသဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ဝမ်ရှောင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်၊

"မင်းတို့က ပစ္စည်းကိုမငှားလောက်ဘူးလို့ စဉ်းစားမိတဲ့အတွက် ငါကိုယ်တိုင်လာယူရတာကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းတို့အားလုံးက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေဖြစ်နေတော့ မင်းတို့လက်ထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုကိုယူဖို့ တော်တော်ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအရေးမပါတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတချို့လုပ်ခဲ့ရတယ်၊ မင်းတို့စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စကားဆုံးသောအခါ သူသည် သူ၏ခေါင်းကိုအနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး ကောင်းဖန်ကို စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရှောင်းမင်၊ မင်းလွန်လွန်းနေပြီ၊ မင်းက ပါမောက္ခဝမ်ဖြစ်လို့ ငါမင်းကို ဘာမှမလုပ်ရဲဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ ငါ့ကိုလာစွရင် ဒီနေ့မင်းကိုပါ တစ်ခါတည်းခေါ်သွားမယ်"

ကောင်းဖန်၏ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အံကြိတ်ကာပြောသည်။

"ရတာပေါ့၊ မင်းပြန်တိုက်ခိုက်တာကို ငါမတားမြစ်ထားဘူး" ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြောသည်။

"မင်းက ပစ္စည်းကို ငါ့ဆီငှားဖို့ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ အဆင်ပြေတယ်"

သူ၏လေသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း သူ၏ရပ်တည်ချက်မှာလည်း ထိုနည်းတူပြတ်သားနေသည်။

ကောင်းဖန်၏လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်နေရာကို မရမချင်း သူအနားယူမည်မဟုတ်ပေ။