အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု

သာမန်လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းဟုထင်ခဲ့သောအရာသည် ကြိုတင်ကြံစည်ပြင်ဆင်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် ကောင်းဖန်၏လက်ထဲရှိ အဆောင် အတွက် အထူးလာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထို အဆောင် မှာ ကောင်းဖန်၏ ဟန်ချက်ကိုထိန်းသိမ်းရန် အရေးပါသောအရာဖြစ်သည်။ ၎င်းမရှိလျှင် သူသည် လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤအသက်ရှင်သန်ရေးနှင့် သေဆုံးရေးကိစ္စကို အသိဉာဏ်ရှိသော မည်သည့်လူကမှ အခြားသူတစ်ဦးအား ငှားရမ်းရန်မစဉ်းစားပေ၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှောင်းမင်၏ လွန်ကဲသောတောင်းဆိုမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ပိုဆိုးသည်။

သူက ကောင်းဖန်အား အဆောင် ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ်ဝင်ရန် တကယ်ပင်တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဒါကဘာလဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ဆောင်အဖြစ်၊ လှပစွာထုပ်ပိုးပြီး ပေးအပ်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းဖန်သည် ယခင်က ဝမ်ရှောင်းမင်အား မည်မျှပင်ယဉ်ကျေးခဲ့စေကာမူ ရန်လိုရန်အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

"ငါမင်းကို ပစ္စည်းမပေးဘူးဆိုရင် မင်းက အတင်းအဓမ္မယူမလို့လား။ မင်းတကယ်ပဲ လှုပ်ရှားဖို့ကြံစည်ထားရင် ငါမင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ အလဲထိုးနိုင်တယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်အတူတူ သေသွားကြတာပေါ့—သေရမှာပဲဆိုတော့ ဘာထူးမှာလဲ"

အလောင်းကောင်နှင့်တူသော ကောင်းဖန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဆိုးယုတ်ကြမ်းကြုတ်သော သဘာဝအရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

တကယ်တမ်း ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရသည့်အခါ သူသည် ဝမ်ရှောင်းမင်ကိုသတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် တုံ့ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းဖန်၊ စိတ်အေးအေးထား"

ကျုံးရှန်က သူသည် ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မည်ကိုစိုးရိမ်၍ အလျင်အမြန်တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ဤတင်းမာသောအချိန်တွင် မည်သည့်အသေးအဖွဲလုပ်ဆောင်မှုကမဆို ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍မရနိုင်သော ပြင်းထန်သည့်အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"ဝမ်ရှောင်းမင်က ငါ့အသက်ကိုလိုက်နေတာကို မင်းက ငါ့ကိုဘယ်လိုစိတ်အေးအေးထားခိုင်းရဲတာလဲ။ မင်းမမြင်ဘူးလား။ ငါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်သေရတော့မှာဆိုရင် စိတ်အေးအေးထားနေလို့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ"

ကောင်းဖန်သည် ကျုံးရှန်၏ ဖျောင်းဖျမှုကိုလက်မခံဘဲ သူ၏ထုံထိုင်းနေသောအကြည့်များက သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ဝမ်ရှောင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဌာနချုပ်၏အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းတွင် ယန်ကျန့်၊ လီကျွင်း၊ ချောင်ယန်၊ လဲ့စန်း… သို့မဟုတ် ဖုန်းချွမ်နှင့် စုဖန်ကဲ့သို့သောလူများက ပို၍အရေးပါသည့်အတွက် သူသည် မထင်မရှားဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအခြေအနေတွင်သာဖြစ်သည်။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိမြို့တွင် သူသည် သူဌေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သာမန်လူတစ်ဦးကိုသတ်ရန် စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှောင်းမင်၊ ငါမင်းနဲ့ ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလိုပဲဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့"

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းဖန်ကို အလားတူစိုက်ကြည့်နေသည်:

"မင်းငါ့ကိုသတ်ရင် မင်းသေချာပေါက်သေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနောက်ကလူတော်တော်များများကိုပါ ဆွဲချသွားလိမ့်မယ်။ မင်းငါ့ရဲ့အဆိုပြုချက်ကိုသဘောတူရင် မင်းသေချင်မှသေမှာ၊ အနည်းဆုံးတော့ ရှင်သန်နိုင်ခြေနည်းနည်းရှိသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းကိုယ်တိုင်လည်း တောင်းဆိုမှုတချို့လုပ်နိုင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ကြိုးစားမယ်"

"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းဆိုးနေပြီ။ ငါဒီနေ့မင်းဆီမလာရင်တောင် မင်းဘယ်လောက်ကြာကြာအသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ။ ကြမ်းတမ်းတယ်လို့ထင်ရပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတစ်ခုခုလုပ်သွားစေချင်လို့ပဲ"

"တကယ်တော့ ငါမင်းကိုလှည့်စားလို့ရတယ်။ မင်းရဲ့တစ္ဆေတွေပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမယ်လို့ဟန်ဆောင်ပြီး မင်းကို အဆောင် ကိုဆန္ဒအလျောက်လက်လွှဲပေးအောင် သွေးဆောင်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါအဲ့လိုမလုပ်ချင်ဘူး၊ ငါမင်းကို ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်တဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲ ပေးနေတာ"

"ငါတို့နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီးစဉ်းစားကြည့်ရင် မင်းတကယ်သေသွားရင်တောင် မင်းရရှိခဲ့တဲ့ဂုဏ်သတင်း၊ ရာထူးနဲ့အာဏာတွေ၊ ပြီးတော့နောက်ဆက်တွဲလျော်ကြေးတွေက မင်းအခုရှိနေတာထက် အများကြီးသာလွန်တယ်"

ကောင်းဖန်၏မျက်နှာအရောင်သည် မသက်မသာပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်ရှောင်းမင်၏စကားများတွင် အမှန်တရားအချို့ပါဝင်သော်လည်း သူ၏အသက်ကို သူတစ်ပါးလက်ထဲသို့ ဆန္ဒအလျောက် မည်သို့အပ်နှင်းနိုင်မည်နည်း။

"မင်းစကားနည်းနည်းနဲ့ ငါ့ကိုစည်းရုံးနိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား"

ဝမ်ရှောင်းမင်က ခေါင်းခါသည်:

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါမင်းကိုစည်းရုံးနေတာမဟုတ်ဘူး။ ငါအရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါမင်းကို ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပေးနေတာပဲ"

ထို့နောက် သူကထပ်ပြောသည်:

"မင်းက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာတာနဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်မယ်လို့တော့ မယုံကြည် လောက်ပါဘူးနော်။ လူတိုင်းမှာ သေရမယ့်နေ့ရှိတယ်။ တချို့က တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထလာလို့ သေတယ်၊ တချို့က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု မှာသေတယ်၊ တချို့က တခြားသူတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကြောင့်သေတယ်။ ဒီသေဆုံးမှုတွေက တန်ဖိုးသိပ်မရှိဘူး။ မင်းကသေတော့မှာအတူတူ တန်ဖိုးအရှိဆုံးသေနည်းကို ဘာလို့မရွေးချယ်တာလဲ။ ဒါ့အပြင် မင်းသေချင်မှလည်းသေမှာ"

"အသက်ရှင်နိုင်ခြေက ဝန်ခံရရင်တော့ အရမ်းနည်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှိတော့ရှိနေတုန်းပဲ"

သူ၏စကားများသည် တိုက်ရိုက်ကျသော်လည်း အလွန်အမင်းရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

တကယ်တော့ ဝမ်ရှောင်းမင်တံခါးပေါက်ကနေဝင်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး ကောင်းဖန်ရှေ့မှာ ချထားတဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုပဲရှိတယ်—သဘောတူဖို့။

သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမကျန်တော့ဘူး။

ဒီကိစ္စက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ပျက်စီးခြင်းနဲ့အဆုံးသတ်ရင် သူဝမ်ရှောင်းမင်ကို အောင်မြင်စွာ အလဲထိုးနိုင်မလား ဆိုတာ မပြောနဲ့၊ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် ကောင်းဖန်လည်းသေရမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထူးဆန်းတဲ့အမှောင်ထုတစ်ခုက စိမ့်ဝင်နေပြီဖြစ်ပြီး ဒါက ဝမ်ရှောင်းမင်ကို တိတ်တဆိတ်ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေတယ်။ သူတို့ရန်မဖြစ်ကြသေးလို့သာ ထိုသူကမလှုပ်ရှားသေးတာ။

"ဒီကိစ္စကို ခဏစောင့်ကြရအောင်။ ငါဒုဝန်ကြီးကိုဖုန်းဆက်ပြီး အခြေအနေမေးကြည့်ဖို့လိုတယ်၊ ဒုဝန်ကြီးက ဘာပြောမလဲဆိုတာကြည့်ရမယ်"

ဤအချိန်တွင် ကျုံးရှန်သည် အချိန်ဆွဲရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပါမောက္ခဝမ်၏ ယနေ့ လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို အတည်ပြုရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါမင်းကို အများဆုံးဆယ်မိနစ်ပဲပေးမယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်က သူ၏နာရီကိုကြည့်လိုက်သည်:

"ငါဓာတ်ခွဲခန်းကိုပြန်ဖို့ အလျင်လိုနေတယ်"

တစ္ဆေခေါင်းတလားကိုလေ့လာနေသော နောက်ဆုံးဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ပြဿနာရှိခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုတည်းရှိတာမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းမှ ပိုင်ဆိုင်မှုအချို့ကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက် အချို့သောအရာများသည် သူ့အတွက် ပိုမိုအဆင်ပြေလာခဲ့သည်။

"ကျုံးရှန်၊ ဒါဆို မင်းငါ့အတွက် ဒုဝန်ကြီးကို အမြန်မေးပေး၊ ငါဝမ်ရှောင်းမင်ကို စောင့်ကြည့်ထားမယ်"

ကောင်းဖန်သည်လည်း ယာယီစိတ်ငြိမ်သွားပြီး ကျုံးရှန်၏ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို သဘောတူလိုက်သည်။

အလျင်အမြန်ပင် ကျုံးရှန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အော်ပရေတာနှင့်အဆက်အသွယ်ရသွားပြီး ထို့နောက် ဒုဝန်ကြီးချောင်ယန်ဟွာထံသို့ ဖုန်းလွှဲပြောင်းကာ ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အကြမ်းဖျင်းရှင်းပြလိုက်သည်။

"အခြေအနေက လောလောဆယ်ဒီလိုပါပဲ၊ ပါမောက္ခဝမ်က ကောင်းဖန်လက်ထဲက အဆောင် ကိုလာယူတာပါ။ ခင်ဗျားလည်း ကောင်းဖန်ရဲ့ဖိုင်ကိုမြင်ဖူးမှာပါ၊ သူက အဲ့ဒီ အဆောင် ကြောင့်ပဲ အသက်ရှင်နေတာ။ အဲ့ဒါကိုယူသွားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့တစ္ဆေနှစ်ကောင်ဟန်ချက်က ချက်ချင်းပျက်သွားပြီး မကြာခင်မှာသူသေသွားလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ပါမောက္ခဝမ်က ကောင်းဖန်ကို အဆောင် ထဲ နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ဝင်ခိုင်းပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာခိုင်းနေတယ်"

"ဒါကဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ဒါက ကောင်းဖန်ရဲ့အသက်ကို သွယ်ဝိုက်တဲ့နည်းနဲ့ယူတာနဲ့တူတူပဲ"

"လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းသိမ်မွေ့နေတယ်။ ကောင်းဖန်က ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ပါမောက္ခဝမ်ကို နေရာမှာတင်သတ်တော့မလိုဖြစ်သွားတယ်၊ ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော်ဖျောင်းဖျထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခဝမ်ကလည်း လက်လျှော့မယ့်ပုံမပေါ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒုဝန်ကြီး၊ ခင်ဗျားဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုချတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် တကယ်ပဲဒုက္ခဖြစ်နိုင်တယ်"

ဌာနချုပ်သို့ ကားမောင်းပြန်လာနေသော ချောင်ယန်ဟွာသည် ရုတ်တရက် ဤဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီး ကျုံးရှန်၏စကားကိုနားထောင်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ချောင်ယန်ဟွာသည် ပါမောက္ခဝမ်က ကောင်းဖန်၏လက်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့်လိုချင်သည်ကို လျင်မြန်စွာသဘောပေါက်သွားသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်အတွက်ပဲ။

ယန်ကျန့်အတွက် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာကိုဖြေရှင်းရန် ကောင်းဖန်၏လက်ထဲရှိ အဆောင် ကိုလိုအပ်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤအချက်က သူ့ကိုတုံ့ဆိုင်းသွားစေပြီး အခြေအနေကိုမည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်မသိဖြစ်သွားစေသည်။

ယန်ကျန့် သေလို့မဖြစ်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။ နှစ်ရက်အတွင်း ဝမ်ရှောင်းမင်က အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာကျိန်စာကို ဖြေရှင်းပေးရန်မကူညီနိုင်လျှင် ယန်ကျန့်ဘာလုပ်မည်ကို ဘယ်သူမှမသိနိုင်ပေ။

သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့နှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သောပြဿနာကပင် အလွန်မကောင်းမွန်ခဲ့ပေ။ ဤတစ်ကြိမ်သဘောတူညီချက်ကို ချိုးဖောက်ပါက ဌာနချုပ်သည် ဒုတိယ 'မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်း' ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သူသည် ယခုသေခါနီးဖြစ်နေသော်လည်း မသေခင်တွင် သူသည် တက်ကြွသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

"ဖုန်းကို ကောင်းဖန်ဆီပေးလိုက်၊ ငါသူနဲ့ကိုယ်တိုင်စကားပြောချင်တယ်"

ချောင်ယန်ဟွာက တွေးတောနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်ဖက်တွင် ကျုံးရှန်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဖုန်းကိုကမ်းပေးလိုက်သည်:

"ကောင်းဖန်၊ ဒုဝန်ကြီးမင်းနဲ့စကားပြောချင်လို့"

ကောင်းဖန်၏မျက်နှာတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာသော်လည်း သူသည်ဖုန်းကိုယူလိုက်သည်:

"ဟလို၊ ဒုဝန်ကြီးလား။ ကျွန်တော် ကောင်းဖန်ပါ။ ဝမ်ရှောင်းမင်ရဲ့ကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်သင့်တယ်လို့ထင်လဲ"

"ကောင်းဖန်၊ စိတ်ချပါ၊ ငါမင်းကိုအာမခံတယ်၊ ပါမောက္ခဝမ်က မင်းကိုလုံးဝထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းစိတ်အေးအေးထားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး မင်းလက်ထဲကအဲ့ဒီပစ္စည်းကို တကယ်လိုအပ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ချဉ်းကပ်ပုံက နည်းနည်းလွန်ကဲကဲ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက အများအကျိုးအတွက်ပဲ။ မင်းနားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

ချောင်ယန်ဟွာက အလေးအနက်ပြောသည်။

ကောင်းဖန်ကပြောသည်၊

"ဒုဝန်ကြီးက ဝမ်ရှောင်းမင်က ကျွန်တော့်အသက်ကို လိုချင်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မသိဘူးလား"

"အခြေအနေက အဲ့လောက်ထိမဆိုးပါဘူး။ နားလည်မှုလွဲတာတစ်ခုခုရှိရမယ်။ ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်၊ ဖုန်းကို ပါမောက္ခဝမ်ဆီပေးလိုက်၊ ငါသူ့ကိုမင်းရဲ့လုံခြုံရေးကိုအာမခံဖို့ ကိုယ်တိုင်အမိန့်ပေးမယ်၊ လုံးဝမဆင်မခြင်မလုပ်ဖို့ပြောမယ်"

ချောင်ယန်ဟွာ၏အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒုဝန်ကြီးအာမခံတယ်ဆိုမှတော့ ကျွန်တော်ဒီတစ်ခါခင်ဗျားကိုယုံကြည်လိုက်မယ်"

ကောင်းဖန်ကပြောပြီး ဖုန်းကို ဝမ်ရှောင်းမင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ဖုန်းထဲသို့ပြောလိုက်သည်၊

"ငါပဲ၊ ဝမ်ရှောင်းမင်"

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ဒီနေ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကြောင့် တခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို မထိခိုက်စေနဲ့။ ကောင်းဖန်ကလည်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့မှာပြဿနာရှိရင် ဖြေရှင်းနည်းကိုစဉ်းစားသင့်တယ်၊ ပြဿနာကို ပိုဆိုးအောင်မလုပ်သင့်ဘူး။ ကောင်းဖန်ကိုလုံခြုံအောင်ထားဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ"

ချောင်ယန်ဟွာက ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါသူ့ကိုလုံခြုံအောင်ထားဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားမယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်သည် တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေပြီးနောက် ဖုန်းကိုတိုက်ရိုက်ချလိုက်သည်၊ သို့သော် ထို့နောက်ပြောသည်၊

"မင်းမှာနောက်ထပ်မေးခွန်းရှိသေးလား။ မရှိရင် အဆောင် ကို ချက်ချင်းလက်လွှဲပေး"

"ဝမ်ရှောင်းမင်၊ ဒုဝန်ကြီးက ခုနက မင်းလုပ်နေတာကိုသဘောမတူဘူး"

ကောင်းဖန်က ချက်ချင်းပြောသည်။

"ဒါကို ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဆောင်ချက်လို့ မှတ်ယူနိုင်တယ်၊ ဌာနချုပ်နဲ့မသက်ဆိုင်ဘူး"

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြန်ဖြေသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်ဖုန်းချလိုက်သည်ကိုမြင်သောအခါ ဘေးရှိကျုံးရှန်သည် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုမျှသာမက၊ သူသည် အိမ်ထဲသို့တိုးဝင်လာသောအမှောင်ထုသည် ပိုမိုထူထဲလာသည်ကိုမြင်နိုင်သည်၊ မီးများရုတ်တရက်မှိန်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည် ချမ်းစိမ့်စိမ့်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုနက်ရှိုင်းသောအမှောင်ထုထဲတွင် သူသည်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသည်လားမသိ၊ သူတို့အားစောင့်ကြည့်နေသော လစ်ဟာအေးစက်သည့်မျက်လုံးတစ်စုံရှိနေသကဲ့သို့ ခပ်ရေးရေးခံစားမိသည်၊ တကယ့်တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်က ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

"ကောင်းဖန်၊ အမှောင်ထဲမှာ တစ်ခုခုမင်းကိုကြည့်နေတယ်၊ သတိထား"

ကျုံးရှန်က သူ့အားသတိပေးအော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည်လည်း အမှောင်ထုသည် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး အရပ်ရပ်မှ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းမရှိသည်ကို သတိပြုမိသည်မှာသေချာသည်။ ယခုအချိန်တွင် လက်ဖက်ရည်စားပွဲပတ်လည် သုံးမီတာအတွင်းရှိအလင်းရောင်မှလွဲ၍ အခြားနေရာများအားလုံးသည် လုံးဝမမြင်ရတော့ပေ။

"မင်းရပ်တန့်ဖို့ရည်ရွယ်ချက်မရှိမှတော့ ငါ့ကိုအပြစ်မတင်နဲ့။ မင်းကိုဖမ်းပြီးရင် ငါဒီနေရာကနေ ဖောက်ထွက်ပြီး နိုင်ငံခြားကိုထွက်ပြေးမယ်"

သူသည် အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ဝမ်ရှောင်းမင်ကိုသတ်ရန်မရဲသော်လည်း လက်မြှောက် အရှုံးပေးရန်လည်း မလိုလားပေ၊ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသောထွက်ပေါက်မှာ ဝမ်ရှောင်းမင်ကိုဓားစာခံအဖြစ်ဖမ်းဆီးပြီး ဤနေရာမှအသက်ရှင်လျက်ထွက်ခွာကာ ထို့နောက်ဝမ်ရှောင်းမင်ကို အလဲအလှယ်လုပ်၍ နိုင်ငံခြားရှိတစ္ဆေဆရာများ၏ဌာနချုပ်တွင် အသက်ရှင်ရန်အခွင့်အရေးရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူလက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင်—

သူ့နောက်ကျောမှအမှောင်ထုထဲမှ ဟောင်းနွမ်းမည်းညစ်နေသော ကောက်ရိုးကြိုး တစ်ချောင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်ခံစားချက်ကိုပေးသည်၊ သေဆုံးသူတစ်ဦး၏ ကြိုးကွင်းကဲ့သို့ပင်။ ကြိုးသည် ကောင်းဖန်၏လည်ပင်းကိုပတ်သွားပြီး ချက်ချင်းတင်းကြပ်သွားသည်။

မယုံနိုင်လောက်သောအားပမာဏတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းဖန်၏လျှာသည် အပြင်သို့ ထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားကာ သူ၏လည်ပင်းသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ကျိုးသွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်ဆီသို့ ဆန့်တန်းနေသောသူ၏လက်သည် လေထဲတွင်ရပ်တန့်သွားပြီး စင်တီမီတာ နှစ်ဆယ်ခန့် လွဲချော်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင်သူ့ရှေ့မှ အနည်းငယ်ပိန်လှီသောသာမန်လူကို မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ဆက်လက်ရွေ့လျားနေသည်။

ဟောင်းနွမ်းသောကောက်ရိုးကြိုးဆန့်ထွက်လာသည့်အမှောင်ထုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ္ဆေကြမ်းများက ကြိုးကိုဆွဲနေသကဲ့သို့ပင် သူ့အားအရှင်လတ်လတ်ဆွဲခေါ်သွားနေသည်။

"ကျုံးရှန်၊ ကူညီပါ၊ ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေကြိုးပဲ၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်… ဒီအရာက တစ္ဆေတွေကိုတောင် ချည်နိုင်တယ်"

ကောင်းဖန်၏မူလဖြူဖျော့သောမျက်နှာသည် ပို၍ပင်ဆိုးရွားသွားပြီး မည်သည့် အချိန်မဆို သေဆုံးတော့မည့် ပုံစံဖြင့် ပြာနှမ်းသွားကာ ကျုံးရှန်၏အကူအညီကို အသည်းအသန်တောင်းခံနေသည်။

ကျုံးရှန်သည် လှုပ်ရှားရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝမ်ရှောင်းမင်၏စကားများက သူ့ကိုတားဆီးလိုက်သည်၊

"ဒါက မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ မင်းပါဝင်လာရင် အဓိပ္ပာယ်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်"

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ခင်ဗျားဒီလိုလုပ်လို့မရဘူး"

ကျုံးရှန်သည် မဆင်မခြင်မလှုပ်ရှားရဲဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကိုဖြေရှင်းဖို့ လူတော်တော်များများက စတေးခဲ့ရတယ်၊ အခုသူ့အလှည့်ရောက်လာတာပဲ"

ဝမ်ရှောင်းမင်၏သဘောထားသည် အလွန်တင်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။

ကောင်းဖန်သည် ရုန်းကန်ရင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲကျိန်ဆဲနေသည်၊

"မဟုတ်တာတွေ၊ ဝမ်ရှောင်းမင်၊ မင်းဘာလို့သွားမစတေးတာလဲ…"

သို့သော် သူ၏အသံသည် စူးရှ၍ခြောက်ကပ်နေပြီး စကားပြောရန် အလွန်ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က လှည့်ပြီး သူ့အားအလေးအနက်ပြောသည်။

"အချိန်တန်ရင် ငါလုပ်မှာပါ"

သူ့နောက်တွင် တစ္ဆေကြိုးသည် ပိုမိုတင်းကြပ်လာပြီး ကောင်းဖန်ကို သူ့နောက်မှအမှောင်ထုထဲသို့ ပို၍ဆွဲသွင်းသွားသည်။ သူသည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအချိန်တွင် ကြိုးသည် သူ၏လည်ပင်းကိုသာတင်းကြပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိတစ္ဆေကိုပါ ဖိနှိပ်နေသည်ကို သူသဘောပေါက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ အဆောင် ထဲမှတစ္ဆေသည် လုံးဝတုံ့ပြန်မှုမပြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤခံစားချက်နှင့် အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသောဖြစ်စဉ်သည်… တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်။

"ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ"

ကောင်းဖန်သည် တုန်လှုပ်ဒေါသထွက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ္ဆေကြိုးသည် ယန်ကျန့်၏ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယနေ့ပေါ်လာသောသူသည် ယန်ကျန့်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်ဟု စိတ်ထဲတွင်သေချာနေသည်။

သူ၏လည်ပင်းသည် အလွန်တင်းကြပ်နေသဖြင့် သူ၏လည်ပင်း အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသံကို ကြားနိုင်ပြီး ကြီးမားသောနာကျင်မှုကိုခံစားနေရသော်လည်း သူ့နောက်မှအမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူကိုမြင်ရန် သူ၏လည်ပင်းကို အသည်းအသန်လှည့်ကြည့်နေသည်။

ပြီးတော့ ဘယ်သူက သူ့ကို လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ကြောက်စရာကောင်းနေတာလဲ။

သူသည် အမှောင်ထုထဲသို့ လုံးဝဝါးမျိုခြင်းမခံရမီအခိုက်အတန့်တွင် သူမြင်လိုက်သည်။

သူသည် တစ္ဆေကြိုး၏အခြားတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသောလူတစ်ဦးကိုမြင်လိုက်သည်၊ အေးစက်တောင့်တင်းပြီး အလောင်းကောင်နှင့်တူသောလူတစ်ဦး။

ထိုသူ၏မျက်နှာအရောင်သည် မည်းညစ်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များ ထွက်နေကာ သူ၏အကြည့်များသည် လစ်ဟာ၍ထုံထိုင်းနေပြီး အရောင်အဝါကင်းမဲ့နေသည်။

ကောင်းဖန်ကို အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်စေသောအရာမှာ ဤသူ၏မျက်နှာသည် တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ပါး၏ မျက်နှာနှင့် ထူးဆန်းစွာတစ်ထပ်တည်းတူညီနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဒါက တစ္ဆေတမန်တော်… ဝေ့ကျင်းပဲ။

မဟုတ်ဘူး။

ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ တစ္ဆေတမန်တော်တွေက ဝမ်ရှောင်းမင်ရဲ့အမိန့်ကိုနာခံမှာမဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမှားနေတယ်။

ဒါက တစ္ဆေတမန်တော်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဝေ့ကျင်းပဲ။

ဝေ့ကျင်း ပြန်ရှင်လာတာလား။

တစ်ခဏအတွင်း ကောင်းဖန်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်က သူ့ကိုလွှမ်းမိုးသွားသည်။

သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး တစ္ဆေကြမ်းပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ပါးဖြင့် အစားထိုးခံခဲ့ရသောလူတစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က အခု တစ္ဆေကြမ်းပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် လူတွေကို ပြန်လည် အသက်ရှင်အောင်လုပ်နိုင်ပြီလား။

"စောင့်၊ ခဏစောင့်ပါ၊ ငါမင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်ကိုသဘောတူတယ်…"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းဖန်သည် နောက်ဆုတ်ရန်ရွေးချယ်လိုက်သည်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး တစ္ဆေတမန်တော်ဖြစ်သည်ဟုယူဆရသော ဝေ့ကျင်းပေါ်လာသည့်အတွက် သူဆက်မတိုက်ခိုက်ရဲတော့ပေ။

ဒါက အနိုင်ရနိုင်ခြေမရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ ဆယ်စက္ကန့်ပဲရှိတယ်"

ဝမ်ရှောင်းမင်၏အသံက ရောက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းဖန်သည် သူ၏လည်ပင်းပတ်လည်ရှိ တစ္ဆေကြိုးသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လျော့သွားသည်ကိုခံစားလိုက်ရပြီး ယခင်ကဲ့သို့မတင်းကြပ်တော့ဘဲ ထူးဆန်းသော ဖိနှိပ်မှုသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါက ကောင်းဖန်၏နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

သူသဘောမတူလျှင် ဝေ့ကျင်းက အတင်းအဓမ္မယူလိမ့်မည်။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသည့်အတွက် ကောင်းဖန်သည် အံကြိတ်ကာ သူ၏အင်္ကျီကြယ်သီးများကို အလျင်အမြန်ဖြုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းအင်္ဂါမရှိသော လစ်ဟာနေသည့်ဝမ်းဗိုက်ကိုဖော်ပြလိုက်သည်၊ ပုပ်သိုးသော အနံ့တစ်ခုထွက်နေသည်။ သူသည် အတွင်းသို့လက်နှိုက်ကာ ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အဆောင် ပေါ်တွင် အလောင်းကောင်တစ်ကောင်၏ဓာတ်ပုံတစ်ပုံရှိပြီး ဓာတ်ပုံထဲမှလူသည် ကောင်းဖန်နှင့်အလွန်တူသည်။

ဒါက တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်—

ဓာတ်ပုံထဲမှလူသည် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသော ကောင်းဖန်သည် အဆောင် ပေါ်ရှိဓာတ်ပုံထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ဓာတ်ပုံထဲမှတစ္ဆေသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်၏လည်ပင်းမှ ကျိုးကြေသံတစ်ချက်ထွက်လာပြီး လည်သွားသည်။ ကြိုးရာများသည် လျင်မြန်စွာရောင်ရမ်းလာပြီး ကုစားလာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အသက်၏အရိပ်အယောင်မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေ၏အေးစက်မှုက ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။

ယခု ကောင်းဖန်သည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ္ဆေပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် အပေါ်မှကျန်ရှိနေသောတစ်ခုတည်းသောအလင်းရောင်သည် ငြိမ်းသွားပြီး တစ္ဆေသည် လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်းသည် သူ့နောက်မှအမှောင်ထုထဲတွင်ပုန်းအောင်းနေသော ဝေ့ကျင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေကြိုးသည် နောက်တစ်ကြိမ်တင်းကြပ်လာပြီး ကောင်းဖန်ကိုယခင်ကကဲ့သို့ တစ္ဆေ၏လည်ပင်းကိုပတ်လိုက်သည်၊ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ပင်ပြင်းထန်သည်။

တစ္ဆေကလွှမ်းမိုးထားသော ကောင်းဖန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်မှကြွတက်သွားပြီး လေထဲတွင် အတင်းအဓမ္မဆွဲထားခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။

တစ္ဆေ၏လက်ထဲတွင် သစ်သားအဆောင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ ရုတ်တရက်လွတ်ကျသွားပြီး လေထဲမှပြုတ်ကျသွားသည်။

အဆောင် ထဲတွင် ကောင်းဖန်သည် ကြောက်လန့်တကြားအမူအရာဖြင့်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး အဆောင် အတွင်း၌နေထိုင်သော စိတ်အသိတစ်ခုဖြစ်လာသည်ကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"ပစ္စည်းတွေသိမ်း၊ ငါတို့သွားဖို့အချိန်တန်ပြီ"

ဝမ်ရှောင်းမင်ကပြောရင်း နောက်ဆုံးတွင်ထရပ်လိုက်သည်။

ကျုံးရှန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေသည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့သောအရာများဖြစ်ပျက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

အမှောင်ထုထဲတွင်ပုန်းအောင်းနေသော တစ္ဆေဆရာသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်၊ ကောင်းဖန်သည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်အခွင့်အရေးပင်မရခဲ့ပေ၊ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ အသနားခံမည်မဟုတ်ပေ။

"သူ သေချာပေါက် သေတော့မှာလား"

ကျုံးရှန်က ဝမ်ရှောင်းမင်ကို ကြည့်ရင်းမေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်းမင်က ပြန်ဖြေသည်၊ "သူသေဖို့များတယ်။ အဲ့ဒါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ"