နောက်ထပ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်
Vol. 42 Ch. 622
ယန်ကျန့်သည် သူခုနကသွားခဲ့သော ခြံဝင်းမှထွက်ခွာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော နောက်တစ်နေရာသို့ အလျင်အမြန်သွားလိုက်သည်။ သူ၏တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် တစ်ချိန်က မြို့၏အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို လွှမ်းခြုံခဲ့သောကြောင့် နေရာများစွာကို သူခပ်ရေးရေးမှတ်မိနေသည်။ သို့သော် သူသည် ယနေ့တွင် ပိုမိုသတိဖြင့်လုပ်ဆောင်နေသည်။ ဌာနချုပ်က သူသည် သူ၏အကျင့်ဟောင်းများ အတိုင်း ပြန်လုပ်နေသည်ဟု ထင်မည်စိုးသောကြောင့် မြို့တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေနယ်ပယ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခြင်းကဲ့သို့သော ထင်ပေါ်သည့်လုပ်ရပ်မျိုးကို မပြသခဲ့ပေ။
သူသည် အနှောင့်အယှက်မခံချင်သလို အခြားသူများကိုလည်း အနှောင့်အယှက်မပေးချင်သောကြောင့် တိတ်တဆိတ်ရှာဖွေနေသည်။
ဒီတစ်ခေါက်တွင် ယန်ကျန့်သည် လူနေအိမ်ရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အိမ်ရာသည် မကြီးမားဘဲ အဆောက်အအုံများကို ပြန်လည်မွမ်းမံထားသော်လည်း အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေသေးသည်—ပုံမှန်အတိုင်း လှေကားများပါသော အထပ်နိမ့်တိုက်ခန်းတွဲများဖြစ်သည်။
"ဒီမှာလည်း ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ပိတ်ဆို့မထားဘူး၊ ဒါက တာဝန်ရှိတဲ့လူ တစ်ယောက်မှမလာသေးဘူးဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဘယ်သူမှ မသိသေးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုပဲ"
ယန်ကျန့်သည် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခု၏အောက်ခြေတွင် ရပ်နေသည်။
သူသည် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို ဖော်ပြနေပြီး လေးလွှာရှိအခန်းတစ်ခန်းကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ရဲဘဲ ချက်ချင်းမျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
"'တစ္ဆေပန်းချီကား' နောက်တစ်ချပ်လား"
ယန်ကျန့်က တွေးတောနေသည်။
သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။
အိမ်ရာသည် ထိခိုက်မှုမရှိသည်ကို သူတွေ့ရှိလိုက်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' သည် သူမြောင်ရှောင်ရှန်း၏ အိပ်ခန်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ်ချပ်ကဲ့သို့ တစ္ဆေနယ်ပယ်တစ်ခု မဖွဲ့စည်းသေးပေ။ ဒါက သူ့အတွက်တော့ တော်သေးတယ်လို့ ပြောရမည်။
အကယ်၍ တစ္ဆေနယ်ပယ်မဖွဲ့စည်းသေးလျှင် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' သည် သိပ်အန္တရာယ်မများဘဲ ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်စရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူထိန်းသိမ်းနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
"အပေါ်တက်ပြီး ကြည့်လိုက်ရအောင်"
ယန်ကျန့်သည် မကြောက်ပေ၊ သတိထားရုံသာဖြစ်သည်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရှေ့တွင် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် လုံးဝအသုံးမဝင်ပေ။ သူသည် လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရပြီး အချိန်မီ ဆုတ်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိလျှင် ပိတ်မိသွားနိုင်သည့်အန္တရာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
အလျင်အမြန်ပင် သူသည် လှေကားအတိုင်းတက်သွားပြီး လေးလွှာရှိ အခန်း ၄၀၁ သို့ရောက်ရှိသွားသည်။
"တကယ်ပဲ၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်မဖွဲ့စည်းသေးဘူး၊ ဒီတစ်ထပ်လုံးတောင်မထိခိုက်ဘူး။ အပေါ်နဲ့အောက်မှာ လူတွေနေတုန်းပဲ"
အပေါ်ထပ်မှနေထိုင်သူများ၏အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဒီနေထိုင်သူတွေက အရမ်းကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။
တစ်ထပ်တည်းသာခြားသော်လည်း 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ထူးခြားမှုကြောင့် သူတို့သည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်နှင့် မထိတွေ့ခဲ့ရဘဲ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ပစ်မှတ်မထားခြင်းကိုခံခဲ့ရ၍ ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အခန်း ၄၀၁ ၏တံခါးသည် သော့ခတ်ထားသော်လည်း ယန်ကျန့်အတွက်တော့ အတင်းဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဒုတိယသဘာဝဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
မကြာမီ တံခါးပွင့်သွားသည်။
ယန်ကျန့်သည် အတွင်းသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ အလင်းရောင်မှိန်နေပြီး ပုပ်သိုးသောအနံ့မထွက်သလို အေးစက်စက် သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသည့်ခံစားချက်လည်းမရှိပေ။ အမှောင်ထုသည် မီးများ ပိတ်ထားသောကြောင့် သာဖြစ်သည်။
သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တန်းဝင်သွားပြီးနောက် မီးများဖွင့်လိုက်သည်။
ဧည့်ခန်းလင်းလာသည်နှင့် သူသည် အတွင်းပိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
အံ့အားသင့်စရာမရှိပေ။
ဧည့်ခန်းထဲတွင် သူသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်၊ ကြီးမားသောဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဆီဆေးပန်းချီကားဘေးတွင် ယခင်က၎င်းကိုဖုံးအုပ်ရန်အသုံးပြုခဲ့မည်မှာသေချာသော ပိတ်စတစ်ထည်လဲလျောင်းနေသည်။
ယန်ကျန့်သည် အနားသို့တိုးကပ်သွားပြီး ဆီဆေးပန်းချီကားရှေ့တွင်ရပ်ကာ ၎င်းကိုကြည့်လိုက်သည်။ ပန်းချီကားသည် ဥရောပဟန်အနီရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပုံဖော်ထားသည်။ သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ဝေဝါးနေပြီး ပြုံးနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အခန်းထဲမှ အရာအားလုံးကို ချောင်းမြောင်းနေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကိုဖန်တီးနေသည်။
သို့သော် ဤဆီဆေးပန်းချီကား၏နောက်ခံသည် ဌာနချုပ်ရှိပန်းချီကားများနှင့် ကွဲပြားသည်။ ဤဆီဆေးပန်းချီကား၏နောက်ခံသည် ဤအိမ်ရာ၏မြင်ကွင်းကို ပုံဖော်ထားသည်။
မှိုင်းညို့ပြီး ဖိနှိပ်မှုရှိသောမြင်ကွင်းထဲတွင် အိမ်ရာအဆောက်အအုံငယ်များသည် အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး ယိုယွင်းပျက်စီးကာ စွန့်ပစ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်၊ သက်ရှိများ မနေထိုင်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး အလွန်အနုပညာမြောက်နိုင်သောဖွဲ့စည်းမှုကို ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲနေသည်။
"'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲကအမျိုးသမီးက လက်တွေမဆန့်ထုတ်ထားဘူး"
ယန်ကျန့်က လေ့လာလိုက်သည်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲမှအမျိုးသမီး၏လက်များသည် ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပန်းချီကားအပြင်ဘက်သို့ မထွက်လာပေ။
ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။ ပန်းချီကားသည် လုံးဝပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေပုံရသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်သတိပြုမိသော နောက်ထပ်အသေးစိတ်အချက်တစ်ခုရှိသည်။
၎င်းသည် ပန်းချီကားပေါ်ရှိ မည်းမှောင်ပြီး မထင်မရှားထောင့်တစ်နေရာဖြစ်သည်။
ထိုထောင့်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာသေဆုံးနေသောအလောင်းတစ်လောင်းလဲလျောင်းနေပြီး ပန်းချီကား၏နောက်ခံနှင့် သိသိသာသာကွဲပြားနေသည်။ အလောင်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကောက်လိမ်ယှက်နေပြီး ခေါင်းနောက်သို့လှန်ထားကာ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်နစ်မြုပ်နေသောမျက်နှာကို ဖော်ပြနေသည်။
ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်၊ "'တစ္ဆေပန်းချီကား' ထဲကလူက ဒီအိမ်ကနေထိုင်သူတစ်ယောက်ပဲ။ သူတစ်ယောက်တည်းနေတဲ့အတွက် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကသူ့ကိုသတ်သွားတဲ့အခါ ဘယ်သူမှအာရုံမစိုက်မိဘူး... ဒါက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' က တိုက်ရိုက်နည်းလမ်းတွေနဲ့ မသတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကိုမြင်ဖူးတဲ့လူတိုင်းကိုလည်းမသတ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတယ်"
သူသည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်မခံရဘဲ ရပ်နေသည်။
"ဒါပေမဲ့ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကိုမြင်တာက သတ်ဖြတ်ခံရဖို့အခြေအနေတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ရမယ်။ ဒါက ဘာလို့ဒီပန်းချီကားက ဒီမှာဒီလောက်ကြာနေတာတောင် အနီးအနားက ဘယ်သူမှ တိုက်ခိုက်မခံရတာလဲ ဆိုတာကို ရှင်းပြတယ်။ ဒီအခန်းထဲကိုဘယ်သူမှမဝင်ရင် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' က ဘယ်တော့မှထပ်မသတ်တော့ဘူးလို့ ငါထင်တယ်"
ယန်ကျန့်သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီး 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကိုရွှေ့ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ဌာနချုပ်အစည်းအဝေးတွင် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' များအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
'တစ္ဆေပန်းချီကား' များထဲမှနောက်ခံများသည် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။ အကယ်၍ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' များထဲမှတစ်ခုသို့ဝင်နိုင်လျှင် အတွင်း၌ရင်းမြစ်ကိုရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်၍ ယန်ကျန့်လိုအပ်သမျှမှာ ထွက်ပေါက်အဖြစ် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' တစ်ချပ်ကိုစုဆောင်းရန်သာဖြစ်သည်။
သူသည် အခြားသူများချောင်းမြောင်းခြင်းမှကာကွယ်ရန် မြေပြင်ပေါ်မှပိတ်စကို ချက်ချင်းကောက်ယူပြီး 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကိုဖုံးအုပ်လိုက်သည်၊ ထိုသို့ချောင်းမြောင်းခြင်းက ကြိုမမြင်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ယန်ကျန့်သည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို အောက်ထပ်သို့သယ်သွားသည်။
လှေကားအောက်ခြေတွင် လူနှစ်ဦးသည် အပေါ်သို့တက်လာနေပြီး သူတို့သုံးဦးသည် စင်္ကြံတွင်တွေ့ဆုံကြသည်။
"မင်းလား။ ယန်ကျန့်"
ရုတ်တရက်၊ ထိုနှစ်ဦးထဲမှတစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်ကို မှတ်မိပုံရပြီး အံ့အားသင့်သော လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်သည့်အမူအရာဖြင့်။
အမ်?
ယန်ကျန့်သည် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိသည်။ သို့သော် သူသည် သူမကိုမသိသည်မှာသေချာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဒီမြို့ထဲတွင် သူသိသောလူ အလွန်နည်းပါးသည်။
"မင်းဘယ်သူလဲ"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်ကာ သူမကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အမျိုးသမီးသည် သူမ၏နေကာမျက်မှန်ကို အလျင်အမြန်ချွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးနေကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မနာမည် စုချင်းပါ၊ ကျွန်မတို့အရင်က လေယာဉ်ပေါ်မှာတွေ့ခဲ့ကြဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ရှင့်ရဲ့သဘောထားက မကောင်းပေမဲ့ မစ္စတာယန်၊ ကျွန်မရှင်ကိုကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်"
"လေယာဉ်"
ယန်ကျန့်က ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်သည်။
သူ့မှာ အမှတ်ရစရာအချို့ရှိနေပုံရသည်။
တစ္ဆေလက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုခံခဲ့ရသော အမျိုးသမီးခရီးသည်လား။
"ငါမှတ်မိပြီ၊ မင်းက သေမလိုဖြစ်ခဲ့တဲ့အမျိုးသမီးပဲလား။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်နဲ့ယှဉ်ရင် မင်းရဲ့သဘောထားက ပိုကောင်းလာပုံပဲ—အတားအဆီးတစ်ခုက စရိုက်ကို တည်ဆောက်ပေးတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲမှန်တာပဲ"
ယန်ကျန့်ကပြောသည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် အေးစက်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး၊ မင်းရဲ့ကျေးဇူးတင်မှုကိုခံရလောက်အောင် ငါဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး။ ငါကတာဝန်တစ်ခုကိုထမ်းဆောင်နေတာပဲ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူတစ်ခါသာမြင်ဖူးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် နှုတ်ဆက်စကားပြောခြင်းသည် လုံလောက်ပြီ၊ အချိန်ပိုဖြုန်းရန်မလိုအပ်ပေ။
"ဟေး၊ သူငယ်ချင်း၊ ငါ့ကောင်မလေးက မင်းကိုကျေးဇူးတင်တယ်လို့ပြောတာ၊ မင်းရဲ့သဘောထားက ဒီလိုလား။ တော်တော်လေးမလေးမစားနိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"
သူမဘေးတွင်ရပ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းသည့်အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ်ပြောသည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စုချင်းကိုကြည့်လိုက်သည်၊
"မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကဖြစ်ရပ်ကို မဖြန့်ဝေလောက်အောင် သတိထားပုံပဲ။ အဲ့ဒါက မင်းအတွက်အကျိုးရှိမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ရတဲ့အခါ မင်းရဲ့ရည်းစားကို သင်ပေးလိုက်၊ ဘယ်လောက်ပဲစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းပြီး ရိုင်းစိုင်းနေပါစေ၊ သည်းခံရမယ့်လူတချို့ ရှိတယ်ဆိုတာကို"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက မင်းရဲ့အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားအတွက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့အချိန်ကိုမဖြုန်းနဲ့၊ ငါအရမ်းအလုပ်များတယ်"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ မစ္စတာယန်၊ တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်"
စုချင်းသည် အလျင်အမြန်တောင်းပန်ကာ သူမ၏ရည်းစား၏လက်မောင်းကိုဆွဲပြီး သူတို့ရှေ့မှလူကို မဆွရန်အချက်ပြလိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်ဟုခေါ်သော ထိုလူသည် အမှန်တကယ်ပင်အန္တရာယ်များပြီး ပို၍ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ပြန်မဖြေဘဲ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကိုယူကာ အောက်ထပ်သို့ဆက်လက်ဆင်းသွားသည်။
သူထွက်သွားသည်နှင့် ထိုအမျိုးသားသည် မထိန်းနိုင်ဘဲကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး၊ အဲ့ဒီသဘောထားက တကယ်ကိုဆိုးတယ်၊ ငါတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုတယ်။ စုချင်း၊ မင်းသာငါ့ကိုမဆွဲထားရင် ငါအဲ့ဒီကောင်နဲ့ ဘယ်တော့မှဒီအတိုင်းမထားဘူး"
"ဘာမှဆက်မပြောနဲ့တော့၊ သူက ငါတို့ ထိပါးသင့်တဲ့လူမျိုးမဟုတ်ဘူး"
စုချင်းသည် အနည်းငယ်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့်ပြောသည်၊ သူမ၏အသိတရားမဲ့သော ရည်းစားသည် ဒုက္ခရှာမည်ကိုစိုးရိမ်နေသည်။
"သူက ဘာကိုကြောက်စရာကောင်းနေတာလဲ။ သူ့မိသားစုက ချမ်းသာလို့လား၊ ဘာလား"
စုချင်းသည် မည်သို့ရှင်းပြရမည်မသိ၊ သူမသည်လည်း ဒုက္ခမရှာလို၍ လေယာဉ်ဖြစ်စဉ်အကြောင်းကို နေရာတိုင်းတွင်ပြောရန်မရဲပေ။
"အိမ်ပြန်ကြရအောင်၊ ခုနကဖြစ်ခဲ့တာကိုမေ့လိုက်တော့။ ဒါက မတော်တဆဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ၊ ငါတို့ ယန်ကျန့်လိုလူမျိုးနဲ့ ထပ်မတွေ့တော့ပါဘူး"
"ခဏလေး"
သို့သော် စုချင်းသည် လှေကားတစ်ဝက်ခန့်တက်ပြီးချိန်တွင် ရုတ်တရက်သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝထိတ်လန့်သွားပြီး အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။
"မြန်မြန်လုပ်၊ ဒီနေရာကနေထွက်သွားကြရအောင်"
သူမ၏အသံသည် အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး သူမ၏ရည်းစားကိုဆွဲကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းရန်လှည့်လိုက်သည်။
"ရုတ်တရက် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
သူမ၏ရည်းစားကမေးသည်၊ သူမ၏ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူကြောင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင်ရ ှုပ်ထွေးပြီး စိုးရိမ်နေသည်။
စုချင်းသည် အဘယ်ကြောင့်ဤသို့ပြုမူရသနည်းဆိုသော် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အရာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်- ယန်ကျန့်က ဒီမှာဘာလို့ရှိနေတာလဲ။
ဒီလူနေအိမ်ရာဝင်းကလည်း တစ္ဆေခြောက်နေတာလား။
ပြီးတော့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ယန်ကျန့်က အဖြူရောင်ပိတ်စနဲ့ပတ်ထားတဲ့ တစ်ခုခုကို သယ်သွားပုံရတယ်—ဒါက အထူးအရာတစ်ခုခုဖြစ်ပုံရတယ်။
"ငါတို့ ဒီရပ်ကွက်မှာ ဆက်နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး…"
စုချင်းသည် ကျောချမ်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အကြောင်းမှာ သူမသည် ထိုပြဿနာရှိသောအဆောက်အအုံတွင် နေထိုင်နေသည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။