ဝမ်ယဲ့

ယန်ကျန့်သည် အဖြူရောင်ပိတ်စဖြင့်ပတ်ထားသော ပန်းချီကားကိုသယ်ကာ လှေကားမှဆင်းလာသည်။

တကယ်တော့ ဒီပစ္စည်းကို သူ့လက်ထဲမှာကိုင်ထားခြင်းက စွန့်စားမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒါက တကယ့်သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် တကယ့်တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။ တာချန်းမြို့ရှိ ဆာလောင်မွတ်သိပ်သောတစ္ဆေများဖြစ်စဉ်တွင် ၎င်းသည် စတုတ္ထအဆင့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာသည် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က အတွေ့အကြုံကြောင့် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ရဲတင်းနေသည်။

လက်အိတ်ဝတ်ထားသော်လည်း သူ၏လက်များသည် ဟောင်းနွမ်းသောထွင်းထုထားသည့် သစ်သားဘောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရာ ၎င်းမှထွက်ပေါ်လာသော ကြမ်းတမ်းပြီး ချမ်းစိမ့်စိမ့်ခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဤအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် လုံးဝဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းကိုအသုံးပြုရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိတော့ပေ။

သူသည် ပန်းချီကားကိုသယ်ကာ လမ်းလျှောက်သွားပြီး မြို့စွန်ရှိ ဟဲထျန်းရှုံး၏ ဗီလာအမှတ် ၈ သို့ဦးတည်သွားရုံသာရှိသည်။

ထိုဗီလာသည် ထူးခြားပြီး ဟဲထျန်းရှုံးက ကြီးမားသောကုန်ကျစရိတ်ဖြင့်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နံရံများနှင့်ကြမ်းပြင်ကို ရွှေပြားများဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားပြီး အတွင်းတွင် သီးခြားလုံခြုံသော အိမ်ငယ်လေး တစ်လုံးရှိသည်။ အကယ်၍ ပန်းချီကားကိုသိုလှောင်ရန်အသုံးပြုပါက တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကားက အပြင်လောကကို ခဏတာအကျိုးသက်ရောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

မကြာမီ ယန်ကျန့်သည် လူနေရပ်ကွက်မှထွက်ခွာလာသော်လည်း လမ်းဆုံသို့ရောက်သောအခါ သူရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ခဏတာတုံ့ဆိုင်းမှုတစ်ခုပေါ်လာသည်။

သူလာတုန်းက တစ္ဆေနယ်ပယ်ကိုအသုံးပြု၍ ဒီနေရာသို့တိုက်ရိုက်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ယခုထွက်ခွာရန်… အနည်းငယ်အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။

သူ့မှာယာဉ်တစ်စီးလိုအပ်သည်။

လမ်းလျှောက်သွားလျှင် အချိန်အလွန်ကုန်မည်ဖြစ်ပြီး တက္ကစီတစ်စီးက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပန်းချီကားကို နေရာချနိုင်မှာမဟုတ်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။

အကယ်၍ အရင်ကသာဆိုလျှင် ဌာနချုပ်သို့ဖုန်းခေါ်လိုက်လျှင် ကားတစ်စီးက သူ့ကိုလာကြိုမည်မှာ သေချာသော်လည်း ယခုသူသည် ဌာနချုပ်နှင့်ဆက်ဆံရေးပြတ်တောက်နေပြီး နုတ်ထွက်ခြင်းနှင့်နီးပါး တူညီနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ယခုဌာနချုပ်ကိုခေါ်ဆိုလျှင် သူ့တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်မှာ သေချာသော်လည်း သူသည် သူ၏ဒီလုပ်ဆောင်ချက်အကြောင်းကို အခြားသူများသိပ်မသိစေချင်သလို ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ကိစ္စအတွက် မျက်နှာမပျက်ချင်ပေ။

"ပိုက်ဆံနဲ့မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အရာမရှိဘူး၊ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ပိုက်ဆံမလုံလောက်လို့ပဲ"

ယန်ကျန့်သည် လမ်းတစ်ဖက်တွင်ရပ်ထားသော ထရပ်ကားငယ်တစ်စီးကို မျက်စိကျနေသည်။

ထရပ်ကားမောင်းသူသည် ယာဉ်မောင်းခန်းထဲတွင် ဆေးလိပ်သောက်နေပြီး အလုပ်သမားများက နောက်ဘက်တွင် ပစ္စည်းချနေကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် သွားပြီး ယာဉ်မောင်းအား ခရီးတစ်ကြောင်းလိုက်ပို့ပေးရန် ပိုက်ဆံပေးကမ်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူလှုပ်ရှားရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောလူတစ်ဦးသည် ချွေးများရွှဲနစ်နေလျက် လမ်းတစ်ဖက်မှအဆောက်အအုံတစ်ခုမှ သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန်လျှောက်လာသည်။

ထိုသူသည် ပြေးလွှားရင်းအော်ဟစ်နေသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မစ္စတာယန်၊ ခဏလေးစောင့်ပါဦး"

ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူသည် သူ၏အသက်ကိုစွန့်စားနေသကဲ့သို့ လမ်းကိုဖြတ်ပြေးလာသည်။ အကယ်၍ ကားတစ်စီးက အချိန်မီရှောင်တိမ်းပြီး ဘရိတ်အုပ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် တိုက်သတ်ခံရပြီးသေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"လူစိမ်းတစ်ယောက်လား။ သူငါ့ကိုသိပြီး ငါ့အတွက်လာနေတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူသည် လူစိမ်းကိုကြည့်ရင်း နေရာမှာပင်ရပ်နေလိုက်သည်။

"ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူ့အသက်ကိုစွန့်စားပြီးငါ့ကိုလာတွေ့တာက သူငါ့ကိုတစ်ခုခုလုပ်ခိုင်းချင်လို့ဖြစ်ရမယ်"

သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သောကောက်ချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းချလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မိမိကိုယ်ကိုသိသည်။ သူသည် နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်သလို လူသိများသောစီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်လည်းမဟုတ်၊ မည်သူမျှသူ့ကိုမြင်လျှင် မဆင်မခြင်ပြေးလာမည်မဟုတ်ပေ။

"မစ္စတာယန်၊ တော်သေးတာပေါ့၊ ခင်ဗျားကိုတွေ့ရတာ ကျွန်တော်ကံကောင်းလိုက်တာ။ ဟလို၊ ဟလို…"

ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တက်ကြွနေသည်။ ယန်ကျန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် အလွန်လေးစားပြီး အနည်းငယ်ကျိုးနွံသည့်အဆင့်အထိပင်ဖြစ်သည်။

"ငါမင်းကိုမသိဘူး၊ ပြီးတော့ ငါအခုအရမ်းအလုပ်များနေတယ်၊ စိတ်အခြေအနေလည်းမကောင်းဘူး။ မင်းငါ့ကိုရှာဖို့လာတာဆိုရင် ငါ့ဆီကနေဝေးဝေးမှာနေတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏သဘောထားသည် အေးစက်ပြီး အတော်လေးပင်ဆိုးရွားနေသည်။

သို့သော် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူသည် လုံးဝဒေါသမထွက်ဘဲ လေးစားစွာဆက်ပြောသည်၊

"မစ္စတာယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီးအထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုနှောင့်ယှက်ဖို့လာတာမဟုတ်ဘဲ ကူညီဖို့လာတာပါ။ ခုနက ကျွန်တော်မစ္စတာယန်ကို လမ်းဘေးမှာစောင့်နေတာတွေ့တယ်၊ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ပစ္စည်းတချို့ကိုသယ်ဖို့ ယာဉ်တစ်စီးလိုအပ်နေပုံပဲ"

"ဒီသေးငယ်တဲ့ကိစ္စကို မစ္စတာယန်စိတ်ထဲမထားဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကိုလွှဲပေးပါ"

ယန်ကျန့်သည် မငြင်းဆန်ဘဲ ရန်လိုသောသဘောထားဖြင့်ပင်၊ "မင်းက မျက်နှာချိုသွေးချင်မှတော့ ကားကိုမြန်မြန်ယူခဲ့"

သူ့အတွက်တော့ ဒါက အကူအညီလို့တောင်မသတ်မှတ်ဘူး၊ သူက အချိန်မဖြုန်းချင်ရုံသာဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ခဏလေးစောင့်ပါ မစ္စတာယန်"

ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူသည် စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိသေးဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး သူ၏ဖုန်းကို အလျင်အမြန်ကောက်ကိုင်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

မကြာမီ ဇိမ်ခံ RV ကားငယ်တစ်စီးသည် သူတို့ရှေ့မှ မြေအောက်ကားဂိုဒေါင်တစ်ခုမှ ထွက်လာပြီးနောက် စည်းကမ်းမလိုက်နာဘဲ လမ်းကိုဖြတ်ကာ ယန်ကျန့်၏ရှေ့တွင် တည့်တည့်ရပ်လိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုစောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီလား"

ယန်ကျန့်သည် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကားပေါ်တက်ပါ မစ္စတာယန်"

ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောသူသည် မျက်နှာချိုသွေးသောပြုံးဖြင့်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် မငြင်းဆန်ဘဲ တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့်အတူ ကားပေါ်သို့တက်လိုက်သည်၊။

"အလဲအလှယ်အနေနဲ့ ဒီခရီးစဉ်အတွင်းမှာ မင်းငါ့ကိုရှာတဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုပြောပြ။ ရလဒ်ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းမှာဒီလောက်အချိန်ပဲရှိတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လိပ်စာတစ်ခုကိုပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာယန်က အရမ်းပွင့်လင်းတယ်။ မစ္စတာယန်လိုလူနဲ့ဆက်ဆံရတာ တကယ်ပဲဂုဏ်ယူစရာပါ"

ကားထဲတွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောအခြားလူတစ်ဦးက စောင့်နေသည်၊ သူသည် ဖော်ရွေပြီးလေးစားကာ ပြုံးရင်းပြောသည်။

"ကျွန်တော့်နာမည် ဝမ်ယဲ့ပါ။ ကျွန်တော်က မစ္စတာယန်ကို ယာယီဧည့်ခံဖို့တာဝန်ယူထားပါတယ်၊ ကားရဲ့အတွင်းပိုင်းရိုးရှင်းတာကို မစ္စတာယန်စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ယဲ့ဟုခေါ်သော ထိုလူမှလွဲ၍ RV ကားထဲတွင် လိုက်ပါလာသောအလှမယ်နှစ်ဦးလည်းရှိသည်၊ တစ်ဦးက ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ အခြားတစ်ဦးက နုပျိုပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်ကိုမြင်လျှင် အလွန်ယဉ်ကျေးစွာနှုတ်ဆက်ကြပြီး အထူး လေ့ကျင့်ထားသော PR အမျိုးသမီးများ သို့မဟုတ် လူမှုရေးလိပ်ပြာများကဲ့သို့ပင်။

ထိုင်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို သူ၏ဘေးတွင်ထားလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် သဘာဝအတိုင်း အနားသို့ကပ်လာကြသည်။

"ငါတို့က အမျိုးသမီးတွေကိုစိတ်ဝင်စားသေးတယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေတာလား။ ဒီနည်းလမ်းတွေကို မသုံးနဲ့။ ပြောစရာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြော။ မင်းတို့အချိန်ဖြုန်းချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရတယ်။ ငါသွားရမယ့်နေရာရောက်ရင် ကားပေါ်ကဆင်းသွားမယ်၊ ဆုံးရှုံးမှာက မင်းတို့ပဲ"

သူသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ယင်းအစား သူ့ရှေ့မှလူကို သတိပေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ယဲ့ဟုခေါ်သောသူသည် ပြုံးကာပြောသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီးအထင်မလွဲပါနဲ့၊ သူတို့က ခရီးလမ်းမပျင်းရအောင်လို့ပဲ ဒီမှာရှိနေတာပါ။ နောက်ဆုံးတော့ မစ္စတာယန်လိုအဆင့်အတန်းရှိတဲ့လူကို ဧည့်ခံရာမှာ ကျွန်တော်တို့က အလွန်အာရုံစိုက်ရမှာပေါ့"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဖုန်းကို တည်ငြိမ်စွာပြလိုက်သည်၊

"ဒီလမ်းညွှန်လမ်းကြောင်းအတိုင်းမောင်း"

" ပြဿနာမရှိပါဘူး။ မစ္စတာယန်က ကျွန်တော်တို့ကိုယုံကြည်ဖို့ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က မစ္စတာယန်ရဲ့ယာဉ်မောင်းအဖြစ် ဒီခရီးစဉ်အတွက် ဝန်ဆောင်မှုပေးရတာ အရမ်းပျော်ပါတယ်။ ဒါက အတိုဆုံးမောင်းနှင်ရမယ့်လမ်းကြောင်းပါ၊ အရင်လမ်းကြောင်းကလည်း အတူတူပါပဲ"

ဝမ်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်ရင်းပြောသည်။

"ငါမပြီးသေးဘူး။ လမ်းတစ်ခါမှားမောင်းရင် ငါမင်းကိုသတ်မယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့်ပြောသည်။

ဝမ်ယဲ့၏အပြုံးသည် အနည်းငယ်တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် အစောပိုင်းက လမ်းလွှဲမောင်းရန် အမှန်တကယ်စီစဉ်ထားသော်လည်း ဤသတိပေးချက်က ထိုအကြံကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

စကားပြောရန်အချိန် ကျုံ့သွားသည်။

ဝမ်ယဲ့၏မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည်ချက်ချင်းပင်ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာယန်က ကျွန်တော်တို့အပေါ်သတိထားတာ ပုံမှန်ပါပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ လူစိမ်းတွေနဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်းပဲလေ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ဌာနချုပ်က ဌာနမှူးတစ်ယောက်ပါ၊ အာရှကမဟုတ်ဘူး ။ ဒီနေ့မစ္စတာယန်နဲ့ ရုတ်တရက်ဆက်သွယ်ရတာက မစ္စတာယန်ရဲ့လတ်တလောအတွေ့အကြုံတွေကြောင့်ပါ၊ မစ္စတာယန်နဲ့ မိတ်ဆွေအဖွဲ့မှာ တော်တော်လေးပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားပါတယ်"

"တခြားဒေသဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ဆရာတွေရဲ့ဌာနချုပ်လား"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိနိုင်ငံများစွာသည် ထိုဌာနကိုတည်ထောင်ထားသည်ကို သူသိသည်။ ဂျေမြို့ကြီးသည် တကယ်တော့အာရှဌာနချုပ်ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်နှင့်ဥရောပဌာနချုပ်များလည်းရှိသည်။ သို့သော် သူတို့သည် များသောအားဖြင့် သတင်းအချက်အလက်နှင့် ဆက်သွယ်ရေးများကိုသာ မျှဝေကြပြီး တကယ်တော့ သူတို့တစ်ခုချင်းစီက သူတို့၏ကိစ္စများကိုစီမံခန့်ခွဲကြသည်။

"မိတ်ဆွေအဖွဲ့မရှိတော့ဘူး၊ မင်းရဲ့သတင်းအချက်အလက်က ခေတ်နောက်ကျနေပြီ"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောသည်၊

"ဒါဆို မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ကိုဘက်ပြောင်းခိုင်းဖို့ကြိုးစားနေတာလား"

ဝမ်ယဲ့က အလျင်အမြန်ခေါင်းခါသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဘက်ပြောင်းတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မစ္စတာယန်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဆက်ဆံရေးတချို့တည်ထောင်ဖို့ပါ"

"ဒါက အတူတူနီးပါးပဲ"

ယန်ကျန့်ကပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ပင်ကိုယ်အသိက တော်တော်လေးထက်မြက်တယ်၊ မင်းငါ့ကိုမျက်စိကျနေတာ တစ်ရက်ထက်မကတော့ဘူးထင်တယ်"

"မစ္စတာယန်ရဲ့အရည်အချင်းတွေက အလေးအနက်အာရုံစိုက်မှုကို တကယ်ပဲထိုက်တန်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ မစ္စတာယန်နဲ့ လူကိုယ်တိုင်တွေ့ဆုံရတာလည်း တော်တော်လေးခက်ခဲပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဒီနေ့နည်းနည်းရုတ်ခြည်းဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ယဲ့ကပြောသည်။

ယန်ကျန့်ကပြန်ဖြေသည်။

"ငါမင်းတို့ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုလည်း စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းတခြားတစ်ယောက်ကိုရှာသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ရဲ့စကားဝိုင်းကို ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်ကြရအောင်"

သူသည် ဝမ်ယဲ့နှင့် မည်သည့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုးကိုမဆို ဆွေးနွေးရန်ဆန္ဒမရှိသည့်အတွက် အကြောင်းအရာကိုဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာကိုခံစားနေရသည်ကိုထားလိုက်ဦး၊ ၎င်းမရှိလျှင်ပင် သူသည် ထိုအာဏာပိုင်များနှင့်ဆက်ဆံရသည်ကိုပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သည်။ ဒီမှာဌာနချုပ်တစ်ခုတည်းနှင့်ဆက်ဆံရသည်ကပင် သူ့ကိုခေါင်းခဲစေသည်၊ အခြားအာဏာပိုင်များသည် ပို၍ပင်ဆိုးရွားဖွယ်ရှိသည်ကို မပြောလိုတော့ပေ။ အကယ်၍ သူဒီတစ်ခါလွတ်မြောက်ခဲ့လျှင် သူ၏ပထမဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အာဏာစက်တည်ထောင်ရန်ဖြစ်သည်။

အခြားအင်အားစုများနှင့်ပူးပေါင်းခြင်းသည် ထာဝရလက်အောက်ငယ်သားဖြစ်နေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"မစ္စတာယန်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကိုစိတ်မဝင်စားတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားစိတ်ဝင်စားမယ့်အရာတချို့ရှိနိုင်ပါတယ်"

ဝမ်ယဲ့ကပြောသည်။

စကားပြောနေစဉ် ဝမ်ယဲ့သည် ပန်းချီကားဘက်သို့လက်ဟန်ပြသည်။

"ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်စဉ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းတစ်စောင်ရှိတယ်၊ ဥရောပကနေလာတာပါ။ ဒါက အများပြည်သူကိုမမျှဝေရသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်ပါ"

"'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ပတ်သက်တဲ့ဖိုင်တွေလား"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာသည် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

သူသည် အရင်က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်စဉ်သည် ဥရောပတွင်အစပြုခဲ့ပြီး လူများစွာသေဆုံးခဲ့သည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် ထိုဖြစ်စဉ်ကို ယာယီထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို လုံးဝမထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုကို ယာယီဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလိုလုပ်နိုင်တာက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ဖြစ်ရမယ်။ ဌာနချုပ်ကနေမျှဝေတဲ့မှတ်တမ်းတွေက သာမန်အရာတွေပဲ၊ တစ်ချက်ကြည့်ဖို့ကောင်းပေမဲ့ ကိုးကားဖို့လုံးဝတန်ဖိုးမရှိဘူး။

"မင်းရဲ့စည်းကမ်းချက်တွေက ဘာလဲ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာမေးသည်။

ဝမ်ယဲ့ကပြောသည်။

"အဆင့် A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဘယ်လိုလဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ပိုပေးနိုင်ပါတယ်။ ရွှေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ဒါမှမဟုတ် အလှမယ်တွေတောင်—ကျွန်တော်တို့ခင်ဗျားကို ဘယ်တစ်ခုမဆိုပေးနိုင်ပါတယ်"

ယန်ကျန့်သည် ပြုံးရင်းခေါင်းခါသည်။

"အရမ်းမောက်မာလွန်းတယ်။ ဖိုင်တစ်စောင်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတန်သလား။ မင်းက ငါ့ကိုငယ်ပြီး အယုံလွယ်တယ်လို့ထင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဌာနချုပ်က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်စဉ်ကို ကိုင်တွယ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြေရှင်းနိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။ အဲ့ဒါပြီးသွားရင် မင်းရဲ့သတင်းအချက်အလက်က တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး"

"ဒါ့အပြင် မင်းက ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကို အုပ်စုနှစ်စုကိုရောင်းဖို့တောင် စဉ်းစားနေနိုင်တယ်။ တစ်စောင်ငါ့အတွက်၊ တစ်စောင်ချောင်ယန်ဟွာအတွက်၊ နှစ်ဖက်စလုံးကအမြတ်ထုတ်။ ရွှေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ အလှမယ်တွေဆိုတာကရော—မင်းက အဲ့ဒါတွေက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်လို့ထင်နေတာလား။ အဆင့် A သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက မြို့တစ်မြို့လုံးကိုဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ မြို့တစ်မြို့က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲ။ အဲ့လိုဖြစ်ရပ်တစ်ခုက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကိုဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်တဲ့ ရေရှည်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မပြောလိုတော့ဘူး"

"ငါက မင်းကိုအသုံးဝင်တာတစ်ခုခုပြောဖို့လောက်တော့ ရှိတယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက နောက်ထပ်အရူးတစ်ယောက်ပဲဖြစ်နေတယ်"

သူသည် ထိုအချိန်တွင် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟုထင်မိသည်။

ဒီအင်အားစုတွေအားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ တယ်လို့ထင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေကို အရူးလို့ထင်ပြီး အကျိုးအမြတ်ငယ်လေးတွေနဲ့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ၎င်းသည် ခေတ်ဟောင်းသဘောထားများမပြောင်းလဲခြင်းကိစ္စဖြစ်သည်ဟု ပို၍ယုံကြည်သည်။

အာဏာရှိသူများသည် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများအပေါ် ခေတ်မမီတော့သောနည်းလမ်းများကို ဆက်လက်အသုံးပြုနေပြီး ထိုနည်းလမ်းများသည် ယခုအခါထိရောက်မှုမရှိတော့သည်ကို မသိရှိကြပေ။

ဝမ်ယဲ့၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့မှုပေါ်လာသော်လည်း သူကဆက်ပြောသည်။

"မစ္စတာယန်ပြောတာမှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ညှိနှိုင်းကြည့်လို့ရပါတယ်…"

"မလိုဘူး။ မင်းဦးနှောက်မှာပြဿနာရှိတယ်။ ငါဦးနှောက်မှာပြဿနာရှိတဲ့လူနဲ့ ဘာသဘောတူညီချက်မှ မလုပ်ချင်ဘူး။ သတင်းအချက်အလက်က ငါ့အတွက်အရေးမကြီးဘူး၊ စိတ်ဝင်စားတဲ့လူဆီသွားပြီး ရောင်းဝယ်လုပ်"

ယန်ကျန့်က ပြတ်သားစွာပြောသည်။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာနှင့် ထူးဆန်းသောဓားတို့ဖြင့် သူသည် အဆင့် S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ခုခံရန် အရင်းအမြစ်များယခုရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သတင်းအချက်အလက်သည် သူ့အတွက် ထိုမျှအရေးမကြီးပေ။

ဝမ်ယဲ့က နောက်ထပ်တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း သူပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ယန်ကျန့်က ဖြတ်ပြောသည်။

"မင်းအခုပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ရပြီ။ နောက်တစ်ခွန်းထပ်ပြောရင် ငါမင်းကိုဒီနေရာမှာတင်သတ်မယ်"

ယန်ကျန့်၏အကြည့်များ တင်းမာသွားပြီး သူ၏နောက်မှတစ္ဆေအရိပ်သည် ယခုအခါ သက်ရှိလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာထရပ်နေသည်။

ကားအတွင်းမှအလင်းရောင်သည် မှိန်ဖျော့နေပြီး လေထုကအေးစက်နေသည်။

ဝမ်ယဲ့သည် တုန်ရီသွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာကာ နောက်ထပ်စကားမပြောရဲတော့ပေ။

သူသည် အကယ်၍ထပ်ပြောလျှင် ကားထဲတွင်ပင် ထူးဆန်းသောသေခြင်းဖြင့်သေဆုံးသွားမည်ကို မယုံသင်္ကာမဖြစ်ပေ။

ဒီယန်ကျန့်က သူထင်ထားတာထက် ပိုအန္တရာယ်များသည်။

ကားအတွင်းပိုင်းသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေထုကပင် အနည်းငယ်ဖိနှိပ်မှုရှိနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ဝမ်ယဲ့သည် စကားမပြောရဲဘဲ တက်ကြွစွာကပ်လာခဲ့သော အလှမယ်နှစ်ဦးပင်လျှင် တင်းမာနေပြီး သူတို့၏အပြုံးများသည် အားတင်းပြုံးနေကာ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ဖုံးကွယ်မရသောကြောက်ရွံ့မှုကို သစ္စာဖောက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရှေ့တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ခေါင်းမပါသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု။

ယာဉ်သည် လမ်းပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာမောင်းနှင်နေပြီး ယန်ကျန့်၏ လမ်းညွှန်ကပေးသော လမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်ကာ မကြာမီ မြို့စွန်ရှိဗီလာဝင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မင်းနေရာမင်းသိသားပဲ"

ယန်ကျန့်သည် တံခါးကိုဖွင့်ကာ တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့်အတူ ကားပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ထူးဆန်းစွာရပ်နေသော လူပုံသဏ္ဌာန်အရိပ်သည် သူ၏ခြေထောက်အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားကာ ထူထဲသောအနက်ရောင်အရိပ်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ဒီတွေ့ဆုံမှုအတွက် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ဒီဖိုင်ကိုခင်ဗျားကို အလကားပေးပါ့မယ်၊ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတွေကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ယဲ့သည် အံကြိတ်ကာ လက်ထဲတွင်ဖိုင်တစ်စောင်ဖြင့် ပြေးဆင်းလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အရင်ကမပေးဘူး၊ အခုမှအလကားပေးနေတာလား"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကိုချထားလိုက်ပြီး ဖိုင်ကိုတစ်ချက်မျှပင်မကြည့်ဘဲယူကာ မီးခြစ်တစ်လုံးကိုတိုက်ရိုက်ထုတ်ပြီး ပြာကျသွားအောင်မီးရှို့လိုက်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အလကားရတဲ့အရာကို ယုံလို့ရလို့လား။ မင်းအပြန်လမ်းမှာသတိထားသွား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားကိုကောက်ကိုင်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲထွက်ခွာသွားသည်။

ဝမ်ယဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်မှပြာများကိုကြည့်နေပြီး ယန်ကျန့်အဝေးသို့လျှောက်သွားပြီးနောက်မှ သူခေါင်းမော့ရဲကာ သူ၏နဖူးမှချွေးစေးများကိုသုတ်လိုက်သည်။

ထပ်မံမနေရဲတော့ဘဲ သူသည် အလျင်အမြန်ကားပေါ်သို့ပြန်တက်သွားသည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ဝန်ကြီးက ဖိုင်ကိုလက်ဆောင်ပေးဖို့ ခွင့်မပြုခဲ့ပါဘူး"

ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ထားသောလူငယ်တစ်ဦးကပြောသည်။

ဝမ်ယဲ့သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကိုငြိမ်သက်စေရန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်မှာ 'ကျောက်စိမ်း' တစ်တုံးဖြစ်လာနိုင်တဲ့အလားအလာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ဌာနချုပ်က သူ့ကိုတန်ဖိုးမထားဘူး။ ငါခုနကပေးလိုက်တဲ့ဖိုင်က မိတ္တူတစ်စောင်ပဲ၊ အမှားတချို့ပါဝင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကလက်မခံသလို တစ်ချက်တောင်မကြည့်ဘူး။ ဒီလိုသတိထားတတ်မှုက အဆင့် S သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ တကယ်ပဲထိုက်တန်တယ်"

"ငါသူ့ကိုအထင်သေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်အတွက် တန်ရာတန်ကြေးပေးခဲ့ရတယ်။ ဒီကိစ္စက ဌာနချုပ်ကိုမထိခိုက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"

"ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျားဆိုလိုတာက…"

သို့သော် သူ၏မေးခွန်းမဆုံးမီပင် ရုတ်တရက်၊ အေးစက်ပြီး ပြာနှမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် လက်နှစ်ဖက်သည် ဝမ်ယဲ့၏လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်၊ ဖယ်ရှား၍မရသော ဆိုးယုတ်သည့်ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏လည်ပင်းလည်သွားပြီး သူသည် ကားအတွင်း၌လဲကျသွားသည်၊ မျက်လုံးများပွင့်လျက်၊ အသက်ရှုရပ်သွားသည်။