ပန်းချီကားထဲမှ မြို့တော်

"အဲ့ဒီဖိုင်က ပြဿနာရှိဖို့များတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အရေးကြီးတဲ့ထောက်လှမ်းရေးသတင်း တစ်ဝက်လောက်ပဲပါပြီး ငါ့ကိုမျှားခေါ်ဖို့ထောင်ချောက်အနေနဲ့ရည်ရွယ်ထားတာ။ ငါသာ အဲ့ဒီသတင်းအချက်အလက်ကိုကြည့်လိုက်ရင် မှားယွင်းတဲ့အချက်အလက်တွေရဲ့နှောင့်ယှက်မှုကိုခံရပြီး ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သက်ရောက်မှုရှိသွားနိုင်တယ်"

"အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ လုံးဝမကြည့်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဝမ်ယဲ့ဆိုတဲ့လူက ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့လာတာ၊ တကယ့်ရိုးသားမှုနဲ့လာတာမဟုတ်ဘူး။ ငါသူတို့နဲ့ အငြင်းအခုံ လုပ်ဖို့အချိန်မရှိဘူး။ သူက ငါ့လိုအပ်ချက်နဲ့မကိုက်ညီမှတော့ သူ့ကိုသတ်လိုက်ရုံပဲ။ နောက်တစ်ခါဆိုရင် သူတို့ရိုးသားမှုရဲ့အရေးပါပုံကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ဗီလာအမှတ် ၈ သို့ပြန်လာခဲ့ပြီး ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ ဝမ်ယဲ့၏သေဆုံးခြင်းသည် သူ့အတွက် အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်မှုတစ်စုံတစ်ရာမခံစားရပေ။

သူသည် သာမန်လူများကို မဆင်မခြင်မထိခိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် သူမိမိကိုယ်ကိုချမှတ်ထားသော ချုပ်တည်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် လူသားဆန်မှုကင်းမဲ့ပြီး ထုံထိုင်းနေသော ကွပ်မျက်သူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲချင်သော်လည်း ၎င်းက သာမန်လူများသည် သူ၏ရှေ့တွင် သူတို့၏လှည့်ကွက်များကို လွတ်လပ်စွာကစားနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သာမန်လူများသည် ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် မသမာသောရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ရပ်တည်သောအခါ သူတို့သေရန်ပြင်ဆင်ထားရမည်။

ထို့အပြင် 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' နှင့်ပတ်သက်သော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းသည် ယန်ကျန့်အတွက် ထိုမျှအရေးမကြီးပေ။

အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာဖြင့် သူသည် 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ၏ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ရဲတင်းစွာစွန့်စားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ဒီတစ်ခေါက်ရည်ရွယ်ချက်မှာ 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ကိုအကျဉ်းချရန်မဟုတ်ဘဲ အတွင်း၌ရှိသော တကယ့်အရင်းအမြစ်တစ္ဆေကိုရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒီပန်းချီကားမှာ ဘာမှားနေလဲဆိုတာ သေချာကြည့်လိုက်ရအောင်"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို လုံခြုံသောအိမ်ငယ်လေးနှင့်တူသော အခန်းတစ်ခန်းသို့ ယူဆောင်လာသည်။

သူသည် တံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်။

ဒီနေရာသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်၊ အနီးအနားရှိနံရံများက ပြင်းထန်သောပျက်စီးမှုအချို့ကို မခံရသရွေ့ပေါ့။

သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို နံရံရှေ့တွင်ထောင်လိုက်ပြီး ၎င်းကိုဖုံးအုပ်ထားသောအဖြူရောင်ပိတ်စကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

၎င်းသည် အနောက်တိုင်းအနုပညာလက်ရာများကို အမှတ်ရစေသော ဆီဆေးပန်းချီကား အဟောင်းတစ်ချပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာသည်။

"တုံ့ပြန်မှုမရှိဘူး၊ ပုံမှန်မဟုတ်တာ ဘာတစ်ခုမှမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ဤကြီးမားသောဆီဆေးပန်းချီကားရှေ့တွင်ရပ်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။

"ငါအခု သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီသေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေပန်းချီကားက မနိုးထသေးတာလား"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားက ယခင်ကသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်—လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က လီယောင်နှင့်အတူ အိမ်ရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က လူတစ်ဦးသည် တစ္ဆေပန်းချီကားရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေပြီး သူ၏ခေါင်းသည် ဘောင်ထဲသို့နစ်မြုပ်နေသည်… အချို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် လူတစ်ဦးသည် ပန်းချီကားထဲသို့ အမှန်တကယ်ဝင်ရောက်နိုင်ပုံရသည်။

တစ္ဆေပန်းချီကားထဲသို့ဝင်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်မည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

သို့သော် အရင်းအမြစ်တစ္ဆေကိုရှာဖွေရန် သူသည် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ဝင်ရန်လိုအပ်သည်။

အကြောင်းမှာ တစ္ဆေပန်းချီကားများသည် အချင်းချင်းဆက်စပ်နေသည်ဟု သံသယရှိရသည်၊ ပန်းချီကားများထဲမှတစ်ချပ်မှတစ်ဆင့် သူသည် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်က တကယ်တမ်းပိုင်ဆိုင်ထားသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏လက်သည် မဖြတ်သန်းသွားပေ၊ ၎င်းသည် ဆီဆေးပန်းချီကား၏မျက်နှာပြင်ကိုသာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ သူစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မျိုး မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ယခုတိတ်ဆိတ်မနေပါက သူသည် ဤအရာသည် ထူးခြားပြီး အထူးလက္ခဏာများကင်းမဲ့သော အတုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟုပင် သံသယဝင်မိနိုင်သည်။

"ငါက အခြေအနေတွေနဲ့မကိုက်ညီသေးတာပဲဖြစ်ရမယ်"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာသည် တာချန်းမြို့ရှိတစ္ဆေမှန်ကို စဉ်းစားမိရင်း အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သာမန်လူများသည် မှန်ကိုပထမဆုံးကြည့်သောအခါ သူတို့၏ရုပ်ပုံကိုမြင်ရမည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် မှန်၏အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့နှင့်တူအောင် တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ မှန်အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ကိုက်ညီသွားသည်နှင့် တစ္ဆေမှန်သည် လူကိုအတွင်း၌သော့ခတ်လိုက်ပြီး မှန်ထဲမှတစ္ဆေသည် ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ တစ္ဆေမှန်အတွက်အခြေအနေများမှာ ကြည့်ရှုသည့်အချိန်ကြာမြင့်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုကိုက်ညီမှုတို့ဖြစ်သည်။

'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' အတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် အခြေအနေများသည် အနည်းငယ်ပို၍ထူးခြားပုံရသည်။ ယန်ကျန့်သည် ပန်းချီကားထဲသို့ဝင်ရန် ဤအခြေအနေများကို တက်ကြွစွာဖြစ်ပေါ်စေရန် ကြိုးစားနေခြင်းသည် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

"ကြည့်ရုံနဲ့လည်းမဟုတ်ဘူး၊ ထိရုံနဲ့လည်းမဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေက ဘာလို့ 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူခံရတာလဲ။ ပြီးတော့ တစ္ဆေပန်းချီကားတွေရဲ့ပေါ်ပေါက်လာပုံကလည်း လုံးဝကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရဘူး"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လက်ထဲတွင်သဲလွန်စမရှိဘဲ 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ၏သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ယန်ကျန့်သည် အကယ်၍သူသည် သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းများကို မထိတွေ့နိုင်သေးပါက ကျန်ရှိသောနည်းလမ်းမှာ အခြားတစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

တစ္ဆေနယ်ပယ်တစ်ခု ဖန်တီးပြီးဖြစ်သော တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်နည်းအားဖြင့် တစ္ဆေနယ်ပယ်သည် 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ၏ ဆင်းသက်လာသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မြောင်ရှောင်ရှန်းရဲ့ကျောင်းမှာ ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ပန်းချီကားက တစ္ဆေနယ်ပယ်တစ်ခုဖန်တီးပြီးပြီ။ အဲ့ဒါကသေးတယ်၊ နှစ်ထပ်ပဲလွှမ်းခြုံထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကငါ့အတွက်ကောင်းတဲ့ပစ်မှတ်တစ်ခုပဲ—ဒါကသိပ်အန္တရာယ်မများဘူး၊ ပြီးတော့ ငါပန်းချီကားထဲကို အမြန်ဝင်လို့ရတယ်"

ထိုအချိန်က သူသည် ထိုသို့သောရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘဲ တစ္ဆေပန်းချီကားကို အကျဉ်းချထားခဲ့သည်။

အကျဉ်းချပြီးသည်နှင့် ၎င်းကိုပြန်လွှတ်ပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ငါနောက်ထပ်တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရှာဖို့လိုနေတာလား"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကိုရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မြို့ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ်လှည့်လည်ရန်စဉ်းစားနေသည်။

သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယတစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်ကိုရှာဖွေရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤစွမ်းဆောင်ရည်သည် သူ့တစ်ဦးတည်းအတွက်သာကန့်သတ်ထားသည်၊ အခြားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများအတွက် ဤမျှကြီးမားသောအတိုင်းအတာဖြင့် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် လက်တွေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေခြင်းနှင့်တူသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထလာခြင်း ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူတို့၏စွမ်းအားများကို တစ္ဆေများကိုဆန့်ကျင်ရန်သာ အသုံးပြုကြသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာတွင်အချိန်ပိုမဖြုန်းချင်တော့ပေ။

သို့သော် သူတံခါးဖွင့်ပြီးထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် အခန်း၏မီးများမှိန်သွားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သောထူးဆန်းသည့်ခံစားချက်တစ်ခု သူ့နောက်တွင်ပေါ်လာသည်။

"ဟင်မ်?"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာအနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်သည်၊ သူ၏အကြည့်များသည် နံရံဘေးတွင်ထောင်ထားသောဆီဆေးပန်းချီကားကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် နံရံပေါ်မှပန်းချီကားသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တံခါးပေါက်ကဲ့သို့ဆွဲထားသော ဘောင်တစ်ခုသာကျန်တော့သည်။ အပေါက်မှတစ်ဆင့် သူသည် အခြားမြင်ကွင်းတစ်ခုကိုပင်မြင်နိုင်သည်။

၎င်းသည် မှိုင်းညို့ပြီး ဖိနှိပ်မှုရှိသောမြို့ပြရှုခင်းဖြစ်ပြီး မြို့အထက်ကောင်းကင်တွင် မီးခိုးရောင်-အဖြူရောင်အရာများသည် စက္ကူပြာ သို့မဟုတ် မှိုင်းညို့မှုတစ်မျိုးကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသည်။

"ပေါ်လာပြီလား"

ယန်ကျန့်သည် ဤအချိန်တွင် အလွန်အံ့အားသင့်မိသည်။

ခဏအကြာကပင် တစ္ဆေပန်းချီကားသည် နဂိုအတိုင်းဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာမပြပေ၊ သူသည် ၎င်းကိုအနည်းငယ်ကန်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူထွက်ခွာရန်စဉ်းစားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပန်းချီကားသည် ဤမယုံနိုင်စရာ၊ ထူးဆန်းသောပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး၊ တစ်ခုခုလိုနေတယ်၊ ပန်းချီကားထဲကအမျိုးသမီး"

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ ပန်းချီကားထဲမှတစ္ဆေသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် သို့မဟုတ် အခန်းထဲတွင် ပေါ်မလာပေ။

"အတွင်းထဲမှာပဲရှိနေတုန်းလား"

သူသည် ပန်းချီကား၏ဘောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေသည် ၎င်း၏အနေအထားကို မပြောင်းလဲခဲ့ပါက ၎င်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းရှိကမ္ဘာ၊ သူအရင်ကသွားခဲ့သော စုချင်းနေထိုင်သည့်လူနေရပ်ကွက်တွင် ရှိနေသင့်သည်။

"ငါက တကယ့်ကမ္ဘာမှာတစ္ဆေပန်းချီကားကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပန်းချီကားထဲကနောက်ခံက အချိန်မီမပြောင်းလဲသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် တစ္ဆေက ထွက်ပေါက်ကိုမမှတ်မိဘဲ ဒီဝင်ပေါက်ကနေမထွက်လာသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီထွက်ပေါက်ကဆက်ရှိနေရင် တစ္ဆေက တကယ့်ကမ္ဘာကို နောက်တစ်ကြိမ်ကျူးကျော်မှာသေချာတယ်"

"ဒါကြောင့် တစ္ဆေပန်းချီကားကို အတော်အတန်လုံခြုံတဲ့အခြေအနေမှာထိန်းသိမ်းထားဖို့ အဆက်မပြတ်ရွှေ့ပြောင်းနေဖို့လိုတယ်"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့တွင် တစ္ဆေပန်းချီကားကိုပထမဆုံးမြင်ခဲ့သည်ကို အမှတ်ရလိုက်သည်။

ထိုအချိန်က တစ္ဆေပန်းချီကားသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်တစ်ခုဖွဲ့စည်းပြီးဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေသည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရပြီး အဆက်မပြတ်လှည့်လည်နေခဲ့သည်။

ယခုသူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို အဘယ်ကြောင့်ရွေ့လျားနေအောင်ထားရသည်ကို နားလည်ပုံရသည်—ထိုသို့လုပ်ခြင်းဖြင့်သာ တစ္ဆေသည် အန္တရာယ်အနည်းဆုံးဖြစ်စေသည်။ အကယ်၍ရပ်တန့်သွားပါက တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့်ပတ်သက်သောပြဿနာများသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်။

"ငါဝင်ပြီးကြည့်သင့်လား"

ယန်ကျန့်သည် ပန်းချီကားရှေ့တွင်ရပ်နေသည်။ သူသည် အတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်သော မြို့ပြရှုခင်းကို မြင်နိုင်သည်၊ သူရှိနေသောမြို့နှင့်တစ်ထပ်တည်းတူညီသော်လည်း အချို့နေရာများတွင် ချို့ယွင်းချက်များရှိပြီး အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပုံရကာ အခြားနေရာများနှင့်ဆက်စပ်မနေပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် ပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ္ဆေပန်းချီကား၏ဒီမြို့ကိုကျူးကျော်မှုသည် တစ်ဝက်ကျော်တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ရက်အနည်းငယ်ကြာလျှင် တစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှနောက်ခံသည် နောက်တစ်ကြိမ်ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လမ်းတစ်လမ်း သို့မဟုတ် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုသာမကတော့ဘဲ မြို့ကြီးတစ်မြို့လုံး၏နောက်ခံဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအခါဘာဖြစ်မည်ကို ယန်ကျန့်မသိသော်လည်း ၎င်းသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ယခု သူတစ္ဆေပန်းချီကား၏ကမ္ဘာသို့ဝင်ရန်တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းသည် သေခြင်းကိုကြောက်ရွံ့၍မဟုတ်ဘဲ ဝင်ရောက်ရန်လွယ်ကူသော်လည်း ထွက်ခွာရန်ခက်ခဲမည်ကိုစိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သူသည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာပိတ်မိသွားပြီး နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ဖြုန်းတီးလိုက်ပါက သူသည် အသံရှစ်ခု ဂီတသေတ္တာ၏ကျိန်စာကြောင့်သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဝင်ပြီးကြိုးစားကြည့်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခန်းသည် ယာယီလုံခြုံသည်ကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူသည်ကုန်းလိုက်ပြီး ဘောင်ကိုကျော်ဖြတ်ကာ 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' ထဲသို့တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

အတွင်းသို့ခြေချပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် မှိုင်းညို့မှုများဖြင့်ဝန်းရံနေသည်ကိုတွေ့ရှိရပြီး အဝေးရှိမသဲမကွဲမြို့ပြရှုခင်းကိုသာမြင်နိုင်သည်။ ပန်းချီကား၏ဘောင်သည် သူ့နောက်တွင် ရှိသော်လည်း သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် အခြားဘာမျှမရှိဘဲ လိုက်လျှောက်ရန်လမ်းပင်မရှိပေ။

သူသည် ဤရုပ်ပုံကိုနားမလည်နိုင်ခဲ့၊ သူသည် အရာအားလုံးမှ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ခံစားရသည်။

"ငါထွက်ပေါက်ရဲ့တည်နေရာကို မမေ့ရဘူး"

ယန်ကျန့်သည် အမှတ်အသားအဖြစ် ရွှေကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကိုချလိုက်သည်။ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏သက်ရောက်မှုကိုမခံရဘဲ သူ၏ပတ်လည်တွင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နေရာမှာပင်ရှိနေလိမ့်မည်။

သူသည် အဝေးရှိမှိုင်းညို့မှုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသောမြို့ကြီး၊ တစ္ဆေပန်းချီကား၏အသည်းနှလုံးဆီသို့ လျှောက်သွားရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

တစ္ဆေပန်းချီကားများ၏နောက်ခံများစွာသည် ပြသထားပြီးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာလှမ်းရသေးသည်နှင့် လမ်းတစ်လမ်းသည် သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် ထူးဆန်းစွာပေါ်လာပြီး အဝေးရှိမြို့တော်လမ်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေသည်၊ သူအား ထိုတိတ်ဆိတ်ပြီးစွန့်ပစ်ထားသောမြို့ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ပေါ်ထွက်လာသောလမ်းသည် ကောက်ကွေးပြီးပုံမမှန်ဖြစ်နေသည်၊ စုတ်တံတစ်ချက်ဖြင့် ကျပန်းဆွဲထားသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏အကြည့်များပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူသည်မကြောက်ဘဲ လမ်းပေါ်သို့ခြေချကာ ရှေ့သို့ဆက်သွားသည်။

"အဲ့ဒီမြို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ 'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းနေထိုင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ သေဆုံးသွားတဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေကလည်း ပန်းချီကားထဲမှာပိတ်မိနေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့တစ္ဆေတွေကလည်း အတွင်းထဲမှာပိတ်မိနေနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ဆက်သွားပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား၏ကမ္ဘာသည် ကြီးမားပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အဝေးရှိမြို့သည် လမ်းလျှောက်နေစဉ်သူ၏ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာလိမ့်မည်ကိုတွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဤအခြေအနေသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိ၊ အကွာအဝေးအာရုံခံစားမှုသည် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

သူသည် ဤအရာသည် တစ္ဆေနယ်ပယ်၏စွမ်းအားဖြစ်သည်ကိုသိသည်။

တစ္ဆေနယ်ပယ်အတွင်းရှိအကွာအဝေးသည် တကယ့်ကမ္ဘာနှင့်မယှဉ်နိုင်ပေ။

အဝေးဟုထင်ရသောနေရာတစ်ခုကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့်ရောက်ရှိနိုင်သည် သို့မဟုတ် နီးသည်ဟု ထင်ရသောနေရာတစ်ခုကို သင်မည်မျှပင်လမ်းလျှောက်စေကာမူ ဘယ်တော့မှမရောက်ရှိနိုင်ပေ။

"ငါဒီမှာအချိန်အကြာကြီးနေရင် တစ္ဆေမျက်လုံးက 'သေလောက်အောင်' ဖိနှိပ်ခံရမလား"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ဖမိုးကိုထိလိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးကို လုံးဝမခံစားရတော့ပေ၊ တစ္ဆေသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် တစ္ဆေအရိပ်နှင့် တစ္ဆေလက်တို့သည် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

မကြာမီ သူသည် လမ်းကိုလျှောက်ပြီးဆုံးသွားပြီး မြို့၏အဓိက သွေးကြောလမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဘယ်ညာကြည့်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းသည် မြို့၏မြင်ကွင်းနှင့်တစ်ထပ်တည်းတူညီနေပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာ—ဆိုင်များ၊ ကားများနှင့် စူပါမားကတ်များထဲမှအချို့ပစ္စည်းများပင်လျှင်—လက်တွေ့နှင့်ခွဲခြားမရနိုင်ပေ။

"တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့တစ္ဆေနယ်ပယ်က အခုလက်တွေ့ကိုလွှမ်းမိုးနိုင်ပြီ၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကပိုပြီးထူးခြားတယ်"

ယန်ကျန့်သည် လမ်းဘေးတွင်ရပ်ထားသော ကားတစ်စီးကိုကန်ကြည့်လိုက်သည်။

အချက်ပေးသံမမြည်ခြင်းမှလွဲ၍ ကန်လိုက်သည့် တုံ့ပြန်မှုသည် တကယ့်အရာနှင့်တူညီပြီး သူကန်လိုက်သည့်နေရာသည်ပင်လျှင် လက်တွေ့အတိုင်းချိုင့်ဝင်သွားသည်။

"ဟင်မ်?"

အခြားမည်သူမျှမရှိသော ထူးဆန်းစွာတိတ်ဆိတ်နေသည့်လမ်းများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လမ်းဘေးရှိဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသည်လားမသေချာသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကိုစောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။