မျက်နှာချိုသွေး၍ အသက်ရှင်နေသောသူ
Vol. 42 Ch. 625
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များသည် အိမ်နီးချင်းလမ်းပေါ်ရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
စောင့်ကြည့်ခံနေရသည့် ခံစားချက်သည် ထိုနေရာမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် အလွန်အာရုံခံစားမှုကောင်းသူဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဤနေရာသို့ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အဆက်မပြတ် သတိထားနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲအာရုံစိုက်နေသည်။
"သွားကြည့်လိုက်ရအောင်"
ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ကျွမ်းကျင်မှုရော ရဲစွမ်းသတ္တိပါရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားများအတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း အနီးအနားရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစုံစမ်းရန် ရဲတင်းနေသည်၊ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ရှားမည့်အရာဖြစ်သည်။
သူသည် ဆိုင်ဘက်သို့ရွေ့လျားသွားသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့် အနားမကပ်နိုင်မီတွင် သူသည် ဆိုင်အတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် တစ္ဆေပန်းချီကားများထဲမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်၊ လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရသည်—၎င်းသည် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကြောက်လန့်တကြားအမူအရာဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး မြို့၏အတွင်းပိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာပြေးသွားကာ မကြာမီ ရှေ့ရှိထောင့်တစ်နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက်လား"
ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမကိုတားဆီးရန်မကြိုးစားဘဲ ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် လိုက်သွားသည်။
"သူမက တစ္ဆေပန်းချီကားတွေထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်လား။ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စဉ်တွေက နိုင်ငံခြားမှာ အရင်ဆုံးဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူအများအပြားသေဆုံးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီသေဆုံးမှုတွေရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်တော့မှအတည်မပြုနိုင်ခဲ့ဘူး။ အများစုကတော့ ပန်းချီကားတွေထဲက တစ္ဆေနယ်ပယ်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံရပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့သူတွေထဲက တချို့က ဒီတစ္ဆေ နယ်ပယ်အပိုင်းအစထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား"
သူသည် ထိုကဲ့သို့ မှန်းဆလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ဤအရာသည် အလွန်ယုတ္တိမတန်ဟု ခံစားမိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုံးတစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်စဉ်သည် လွန်ခဲ့သောခြောက်လကျော်က ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သောနေရာတွင် ပိတ်မိနေသော သာမန်လူတစ်ဦးသည် ငတ်မွတ်၍ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ သူတို့မည်သို့ အသက်ရှင်နေနိုင်မည်နည်း။
"အကယ်၍ အစားအစာနဲ့ ရေသလုံလောက်ရင် ဒီမှာအသက်ရှင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသမီးနောက်သို့လိုက်ရင်း သူမသည် မှိန်ဖျော့နေသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးပြန့်ကျဲနေသည်။
ယန်ကျန့်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ကျန်ခဲ့သော သတ္တုတွင်းရေသန့်တစ်ပုလင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒါက တစ္ဆေပန်းချီကားများထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူ၏မျက်နှာအမူအရာအနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ပုလင်းကိုကောက်ယူကာ အဖုံးဖွင့်ပြီး သွန်ချလိုက်သည်။
အေးမြသောသတ္တုတွင်းရေသည် သူ၏လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားသည်၊ တစ္ဆေနယ်ပယ်က ဖန်တီးသော ထင်ယောင်ထင်မှားမဟုတ်ဘဲ တကယ့်ရေဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေပန်းချီကားတွေရဲ့ တစ္ဆေနယ်ပယ်က အခုလက်တွေ့ကိုပြောင်းလဲနိုင်ပြီလား"
ယန်ကျန့်သည် မြေပြင်ပေါ်မှရေစိုကွက်ကိုမြင်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုပြလိုက်သည်။
သူသည် ဟွမ်ကျီယောင်၏လက်ဝယ်ရှိ တစ္ဆေလူလိမ်ဟု အမည်ပေးထားသောတစ္ဆေကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။
၎င်းသည်လည်း လက်တွေ့ကိုအကျိုးသက်ရောက်နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှအရာများကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းပင် ရှိသည်။
"ဒါက တကယ်ကိုမယုံနိုင်စရာပဲ။ ငါ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်ပယ်က ဆဋ္ဌမအလွှာကိုရောက်ရင်တောင် တစ္ဆေနယ်ပယ်ကအရာတွေကို တကယ်ဖြစ်အောင်မလုပ်နိုင်ဘူး"
ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူတွေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီအရာတွေက တစ္ဆေပန်းချီကားတွေထဲမှာပဲ တည်ရှိနိုင်တယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်။ တစ္ဆေပန်းချီကားတွေကနေထွက်သွားတာနဲ့ သူတို့ကချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲ။ ဒါက သဘာဝလွန်စွမ်းအားနဲ့တည်ရှိနေတဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ"
"တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရရင် ဒါက တကယ်ရော အထင်အမြင်ရောဖြစ်တယ်"
"အကယ်၍ တစ္ဆေပန်းချီကားတွေထဲကကမ္ဘာက တကယ်ဖြစ်တယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဆက်လက်ရှင်သန်နေဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့မဟုတ်ဘူး"
ဤအန္တရာယ်များသောနေရာတွင် အသက်ရှင်ရန်ခက်ခဲသော်လည်း ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေပန်းချီကားများအတွင်း၌ တစ္ဆေများနှင့် ကြုံတွေ့နိုင်ခြေမြင့်မားသော်လည်း တစ္ဆေများ၏သတ်ဖြတ်မှုပုံစံများကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် လုံလောက်သောရေနှင့်အစားအစာရရှိနိုင်လျှင် အသက်ရှင်ရန်အတွက် အခြေအနေများပြည့်စုံနေသည်။
"အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ကောက်ချက်ကမှန်တယ်ဆိုရင် ဒီတစ္ဆေပန်းချီကားက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီးထူးခြားတယ်။ ဒါက သက်ရှိတွေကိုအတွင်းမှာနေထိုင်ခွင့်ပြုနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပဲ"
ယန်ကျန့်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိအဆောက်အအုံကိုကြည့်ပြီး ခြေရာခံလိုက်သည်။
သူသည် အကယ်၍မည်သူမဆို ဤနေရာတွင်အသက်ရှင်နိုင်လျှင် သူတို့သည် ဤနေရာအကြောင်းကို အလွန်ကောင်းစွာနားလည်လိမ့်မည်ဟု ခံစားမိသည်။
သို့သော် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအဆောက်အအုံများနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အနီးအနားရှိဗိသုကာပုံစံသည် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။
ရင်းနှီးသောမြို့၏လမ်းများသည် နိုင်ငံခြားပုံစံဖြစ်လာပြီး ဆိုင်းဘုတ်များနှင့် အမှတ်တံဆိပ်များအားလုံးသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် အချို့ကိုမှတ်မိသော်လည်း အများစုမှာ သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ကျော်လွန်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် သူ၏အတန်းတွင် ပျင်းရိသူအဖြစ်လူသိများပြီး သူ၏နိုင်ငံခြားဘာသာစကားကျွမ်းကျင်မှုသည် အခြေခံ သာမန်ဝေါဟာရအချို့နှင့် သာကန့်သတ်ထားပြီး ကျန်းဝေ၏ ကိုယ်တိုင်သင်ယူထားသော ဂျပန်ဘာသာထက်ပင် ကျွမ်းကျင်မှုနည်းပါးသည်။
"ငါနောက်ထပ်တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်ရဲ့ နောက်ခံပဟေဠိထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီ။ နောက်ဆုံးဌာနချုပ်အစည်းအဝေးမှာ ဝမ်ရှောင်းမင်ရဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့မှန်းဆချက်တွေက မှန်တယ်၊ ပန်းချီကားတွေထဲက နောက်ခံတွေက ချိတ်ဆက်နေတယ်"
ယန်ကျန့်က သူ့နောက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။
မြို့ပဟေဠိနှစ်ခုသည် ချောမွေ့စွာပေါင်းစပ်နေသည်၊ တစ်ဖက်တွင် ဂျေးမြို့ကြီးနှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် နိုင်ငံခြားမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။
သို့သော် မြို့နှစ်မြို့လုံး၏ဖွဲ့စည်းပုံသည် တူညီနေပြီး အဝေးမှကြည့်လျှင် ခွဲခြားရန်ခက်ခဲကာ မြို့တစ်မြို့တည်းဟုပင် ထင်မှတ်နိုင်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားတိုင်းမှာ ထွက်ပေါက်တစ်ခုပါဝင်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်လည်းပါဝင်တယ်။ ထွက်ပေါက်ဘယ်မှာပုန်းနေလဲ၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေဘယ်မှာလဲဆိုတာပဲကွာတယ်"
ယန်ကျန့်သည် အဆောက်အအုံထဲသို့ဝင်ရောက်စဉ် သတိကြီးစွာထားနေသည်။
ပုံမှန်အခြေအနေများအောက်တွင် သူသည် သူလိုက်နေသောအမျိုးသမီးကို လုံးဝခြေရာ ပျောက်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် အဆောက်အအုံသည် အလင်းပြန်ပစ္စည်းများစွာဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဤအလင်းပြန်ပစ္စည်းများသည် မြှားပုံအမှတ်အသားများဖွဲ့စည်းထားပြီး တိကျသောလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းလမ်းညွှန်နေသည်။
"တစ္ဆေတွေက လမ်းညွှန်အမှတ်အသားတွေကိုမရှာဘူး၊ သက်ရှိလူတွေပဲရှာတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမြှားပုံအမှတ်အသားတွေက သက်ရှိတွေကြည့်ဖို့အတွက်ပဲ"
ယန်ကျန့်သည် ဤအမှတ်အသားများ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။
၎င်းတို့သည် အကူအညီရှာဖွေရန်နှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ လမ်းမပျောက်ဘဲ အဝင်အထွက်လွယ်ကူစေရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤမြှားများနောက်သို့ အဆောက်အအုံပတ်လည်တွင် လိုက်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အထပ်တစ်ခုတွင်ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ မြှားပုံအမှတ်အသားများ ထိုနေရာတွင်ဆုံးသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"မင်းဘယ်သူလဲ"
စူးစမ်းမေးမြန်းသောအသံတစ်ခုသည် လစ်လပ်နေသောအထပ်မှလာသည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ရိုးရှင်းသောမေးခွန်းကိုနားလည်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"ငါက ဖြတ်သွားဖြတ်လာပဲ။ ဒီမှာ တရုတ်စကားပြောတတ်တဲ့သူမရှိဘူးလား"
မကြာမီ သူသည် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ရင်းနှီးသောစကားအချို့ကိုကြားလိုက်ရသည်။
"သေနာကျ၊ နောက်ထပ် ကံမကောင်းတဲ့ကောင်တစ်ကောင်ပဲ"
"စိတ်အေးအေးထားပါ၊ နတ်ဆိုးတစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘူး"
"ငါတို့ဒီသေနာကျတဲ့နေရာမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာနေရဦးမှာလဲ"
ရုတ်တရက် အာရှမျက်နှာနှင့်လူတစ်ဦးသည် တစ်ဖက်ရှိတံခါးမှထွက်လာသည်။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူ၏အကြည့်များမှာ အာရုံမစိုက်နိုင်ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိန်လှီနေကာ စိတ်အခြေအနေမကောင်းမွန်ပုံရသည်။
"မင်းထွက်သွားဖို့လိုတယ်၊ မင်းရှိနေတာက ငါတို့ကိုအန္တရာယ်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"
ထိုလူက ယန်ကျန့်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း သတိပေးသည်။
"ဒါဆို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ တကယ်ရှိတာပဲ"
ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ဒီမှာ ဘယ်နှယောက်ကျန်သေးလဲ"
ထိုလူသည် အံ့အားသင့်သည့်အမူအရာပြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အသစ်ရောက်လာသူ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် အလွန်အကျွံဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိရုံသာမက သူတို့၏အခြေအနေအကြောင်းကိုပါ စတင်စကားပြောဆိုနေသည်။
ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ထိုလူကပြန်ဖြေသည်။
"သိပ်မများဘူး၊ ဆယ်ယောက်ကျော်ပဲကျန်တော့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က ငါတို့သုံးဆယ်ကျော်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတွေက မတော်တဆ ငါတို့ကိုရှာတွေ့သွားပြီး အများကြီးသေသွားတယ်… မင်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်းကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"
"မင်းက အသိစိတ်ရှိနေသေးပြီး ရူးမသွားသေးဘူးထင်တယ်"
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုစူးစမ်းလိုက်သည်။ "မင်းဒီမှာဘယ်လောက်ကြာကြာနေပြီလဲ"
"မသေချာဘူး၊ အချိန်အတော်ကြာပြီ။ ငါငါ့ကောင်မလေးနဲ့ နိုင်ငံခြားမှာခရီးသွားနေရင်း တစ်နည်းနည်းနဲ့ဒီကိုရောက်လာတာ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ့လိုကံမကောင်းတဲ့လူတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအရေအတွက်က နည်းသွားတယ်"
ထိုလူသည် စိတ်ဓာတ်ကျကာ တိတ်ဆိတ်ပြီး စိတ်မချမ်းမြေ့နေသည်။
"မင်းတို့ထွက်ပေါက်မတွေ့သေးဘူးလား"
ယန်ကျန့်က ထပ်မေးသည်။
"မင်းထွက်ပေါက်ဘယ်မှာလဲသိလို့လား"
ထိုလူသည် ရုတ်တရက်အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။
ယန်ကျန့်ကပြောသည်။
"မင်းအဲ့လိုပြောလို့ရတယ်ထင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါဝင်လာတဲ့နေရာက ထွက်ပေါက်ပဲ။ အဲ့ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ။ မင်းတို့သိတဲ့အရာတွေကလည်း အရမ်းကန့်သတ်ထားပုံပဲ။ မင်းတို့က သာမန်လူတွေဆိုတော့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ဒီမှာအသက်ရှင်နေတာကိုပဲ တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။ မင်းတို့တစ္ဆေတွေအကြောင်းဘာမှမသိဘူးလို့ ငါယူဆတယ်။ အဲ့လိုဆိုမှတော့ ငါမင်းတို့ကိုထပ်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ပြီးထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"စောင့်ဦး၊ မသွားနဲ့။ ထွက်ပေါက်ဘယ်မှာလဲပြောပြ၊ ငါဒီနေရာကနေထွက်သွားချင်တယ်"
ထိုလူ၏စိတ်ခံစားချက်များ လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူငိုယိုလာကာ ယန်ကျန့်၏လက်မောင်းကိုဆွဲကိုင်ပြီး မလွှတ်တမ်းကိုင်ထားသည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။
"ငါဒီကိုလာလုပ်တဲ့ကိစ္စပြီးမှပဲ မင်းကိုပြောနိုင်မယ်။ လောလောဆယ်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းဒီမှာဒီလောက်ကြာနေပြီဆိုမှတော့ နောက်ထပ်ခဏလောက်စောင့်ရတာကို စိတ်ထဲထားမှာမဟုတ်လောက်ဘူး"
ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ထိုလူ၏ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုလူသည် ပို၍ပင်စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟေ့ကောင်တွေ၊ ဒီလူက ဒီကနေဘယ်လိုထွက်ရမလဲသိတယ်ဟေ့။ မြန်မြန်၊ သူ့ကိုထိန်းထားဖို့နည်းလမ်းရှာကြ"
စကားသည် ပါးစပ်မှထွက်သည်နှင့် အနီးအနားရှိတံခါးများစွာသည် ပွင့်ထွက်သွားပြီး လူခြောက်ယောက် သို့မဟုတ် ခုနစ်ယောက် ပြေးထွက်လာကြသည်။ အားလုံးသည် ကော့ကေးဆပ် အသွင်အပြင်များဖြင့်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရူးသွပ်နေပုံရသည်။
"ဘုရားသခင်ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"မင်းကံမကောင်းတဲ့ကောင်၊ မြန်မြန်ငါ့ကိုဒီတစ္ဆေနေရာကနေထုတ်ပေး။ ငါဒီမှာနေရတာကြာလှပြီ"
"အဲ့ဒီမှာရပ်လိုက်၊ ခွေးမသား။ မင်းတစ်ယောက်တည်းခိုးထွက်ဖို့တောင်မစဉ်းစားနဲ့"
ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် သန်မာသောလူခြောက်ယောက် သို့မဟုတ် ခုနစ်ယောက်ဖြင့် ဝန်းရံခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူတို့အပြင် သူသည် အခြားအခန်းတစ်ခန်းမှထွက်လာသော ဆူညံသံကိုကြားပုံရသောအမျိုးသမီးအချို့ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ယန်ကျန့်သည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုလူပြောသည်မှာမှန်သည်—အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဒါဇင်ခန့် အမှန်တကယ်ရှိနေသည်၊ တစ္ဆေများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော သာမန်လူများဖြစ်ပြီး ဤသဘာဝလွန်မြို့တော်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ခက်ခက်ခဲခဲအသက်ရှင်နေကြသည်။
၎င်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။