နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့် ပျက်စီးသွားပြီလော

မည်းနက်သောတိမ်တိုက်များအောက်တွင် သံကြိုးများ နည်းသထက်နည်းလာပြီး ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် စတင်ယိုင်နဲ့လာသည်။

နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲမှ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ အက်ရာများသည် တိုးများလာပြီး သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

အောက်တွင် လျိုကျန့်လီသည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အခြေအနေကို မည်သည့်အရာကမှ မတားဆီးနိုင်တော့သည်ကို သူမ နားလည်သည်။

သူမ အနန္တဓားဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်က ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ မခုခံနိုင်သောစွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်၊ ချင်ဖုန်းတစ်ယောက်တည်းသာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံသော့ခလောက် တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။"

ချန်းဖေးလန်သည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးသံကြိုးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုသို့ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းသည် လူအများစု၏ အာရုံကို သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်၏စွမ်းအားကို မာနထောင်လွှားစွာ ရင်ဆိုင်နေသော ငွေဖြူရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။

ဘုန်း!

နောက်ဆုံးသံကြိုးသည် လူတို့၏ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများကြားတွင် ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ မည်းနက်သောတိမ်တိုက်များ၏ နက်ရှိုင်းရာတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တပြက်လက်သွားပြီး မကြားတကြား အေးစက်သောနှာမှုတ်သံတစ်ခုသည် ဟိန်းသံများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချန်းဖေးလန်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏အတွင်းမှ အငွေ့အသက်သည် ပိုမိုထူထပ်လာကာ သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေးစက်ဝန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တော်ဝင်မြို့တော်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မည်းနက်သည့်တိမ်တိုက်များ ပြေပျောက်သွားပြီး ကောင်းကင်သည် ကြည်လင်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသောအခါ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းရှိရာနေရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းအစီအရင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမကို အားနည်းစွာ ပြုံးပြလိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများသည် မည်းမှောင်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အဖြူရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်တပြက် လက်ကာ ချင်ဖုန်းကို သူမ၏လက်မောင်းများထဲတွင် လုံခြုံစွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ လျိုကျန့်လီပင်။

ချန်းဖေးလန်သည် ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာပြီး သတိလစ်နေသော ချင်ဖုန်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့်တက်ခြင်းမှ ရရှိသော သူမ၏ပျော်ရွှင်မှုသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အစားထိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်နေ့နှင့်တစ်ညလုံး သတိမေ့နေခဲ့သည်။

ချင်မိသားစုတစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေကြသည်။ မြို့ထဲမှ သမားတော်များစွာကို ရှာဖွေပြီး နန်းတော်မှ နန်းတွင်းသမားတော်များကိုပင် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှ ယန်ချန်နှင့် ဖေးရွှင်တို့သည် လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။ အဆင့်မြင့် စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယန်ချန်သည် သဲလွန်စအချို့ကို သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ချန်က လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်က အပြင်းအထန် ထိခိုက်သွားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ သတိမေ့နေတာ။ ကံကောင်းတာက သူ့ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုတော့ မထိခိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့…"

စကားဝက်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ယန်ချန်သည် မည်သို့ဆက်ပြောရမည်ကို မသိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအမူအရာသည် ချင်အိမ်တော်မှ အခြားသူများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပိုမိုမြင့်တက်စေသည်။

ဖေးရွှင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ အစ်ကိုယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပါ။"

အခန်းထဲမှ လူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယန်ချန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မှန်းတာမမှားဘူးဆိုရင် ညီငယ်ချင်ရဲ့ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်က ပျက်စီးသွားပြီ။"

"ဘာ။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ဖေးရွှင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

အခြားသူများလည်း ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာများ ပြသကြသည်။ သူတို့သည် စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးရိုးကို မကျင့်ကြံသော်လည်း နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်သည် ထိုလမ်းစဉ်ကို လိုက်သူများအတွက် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။

ဒုတိယအမေသည် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အားလုံး တိတ်နေကြတာလဲ။ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ဆိုတာ ဘာလဲ။ အဲ့ဒါ ပျက်စီးသွားတာက ဖုန်းအာကို ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိမှာလဲ။"

လန်နင်ရွှမ်က မျက်လုံးနီနီဖြင့် ပြောသည်။

"နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်သာ ပျက်စီးသွားရင် သခင်… သခင်လေးက စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးရိုးလမ်းစဉ်ကို နောက်တစ်ခါ ပြန်ကျင့်ကြံလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ဒုတိယအမေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဖခင်ချင်က အချိန်မီ ထောက်ပံ့ပေးလိုက်သည်။

သူမသည် ကုတင်ပေါ်မှ သတိလစ်နေသော ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောလိုက်သည်။

"ဖုန်းအာက နောက်ဆုံးတော့ စာပေသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ပြီးတော့ မနေ့ကမှ မင်္ဂလာဆောင်ထားတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။"

"ဒါတွေအားလုံး ကျွန်မအပြစ်ပါ။"

ချန်းဖေးလန်က သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အပြစ်တင်နေသည်။

ချန်းမုက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ဖြစ်လာတာကို ဘယ်သူမှ အလိုမရှိပါဘူး။"

ထို့နောက် သူမသည် ယန်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာက နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား။"

ထိုမေးခွန်းသည် အုပ်စုအတွက် နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့အားလုံး၏ အကြည့်များသည် သူ့ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ချန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ ဆရာ့အကူအညီကိုပဲ တောင်းခံရမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်အရမ်းမထားကြနဲ့။ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်နိုင်ခဲ့တဲ့ သာဓကမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး။"

ချင်ဖုန်းဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဟသွားသည်။

"ကျွန်မအရင်က ပျက်စီးနေတဲ့ သွေးကြောတွေကို ဘယ်သူမှ ကုသနိုင်ခဲ့ဖူးတာ မရှိဘူး။ သူ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်။"

ယန်ချန်နှင့် အခြားသူများ ချင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့သည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီသို့ အလျင်အမြန် သွားကြပြီး မျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်း၏အခြေအနေကို နိုင်ငံတော်ဆရာတော်အား ပြန်လည်ပြောပြကြသည်။

ရွှီလဲ့ရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ထိုရလဒ်သည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်အတွင်း၌ ရှိနေသည်။

သူ၏ညီငယ်သည် သူ၏စွမ်းရည်ထက် အဆမတန်သာလွန်သော အစီအရင်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ရာ သူ ရရှိသော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးသည် သဘာဝအတိုင်း ကြီးမားသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုညီငယ်လေးကို အလွန်လေးစားမိသောကြောင့် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကာ လက်ရန်းဘေးတွင် ရပ်နေသော ကောင်းကင်မျှော်စင်နိုင်ငံတော်ဆရာတော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဆရာသည် ဖြေရှင်းနည်းအချို့ကို ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

ညလေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ဆရာသခင်ကြီး၏ ဆံပင်ဖြူများကို လွင့်စင်စေကာ လကိုဖုံးကွယ်နေသော မည်းနက်သည့်တိမ်တိုက်များကို ကွဲလွင့်စေသည်။

ကောင်းကင်မျှော်စင်နိုင်ငံတော်ဆရာတော်သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏တွန့်ချိုးနေသော မျက်ခုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားသည်။

"ကံကောင်းခြင်းက ကံဆိုးခြင်းအပေါ် မှီခိုနေပြီး၊ ကံဆိုးခြင်းက ကံကောင်းခြင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ သူ့အတွက်တော့ ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဆရာ၊ အဲ့ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ။"

ကောင်းကင်မျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော်ဆရာသည် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သတိပြန်လည်ရလာပြီး အခန်းထဲမှ လူတိုင်း စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အပြင် ပြန်ပင်မဖြေနိုင်ပေ။

အစ်ကိုယန်က သူ၏နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့် ကြေမွသွားပြီဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် အတိုင်းအဆမရှိ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် သူ၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် နတ်ဘုရားပင်လယ်သို့ သွားခဲ့သည်။

အစ်ကိုယန် ပြောသည့်အတိုင်းပင်၊ သူ၏ ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော နှလုံးသား စစ်မေးခြင်းစင်မြင့်၏ မျက်နှာပြင်သည် အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အံ့ဩခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ အားကိုးရာမဲ့ခြင်းတို့သည် ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။

ဒီလောကမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာရန် အရင်းအနှီးကို ဆုံးရှုံးသွားပါက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

သို့သော် သူ နောင်တမရခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးပေးလျှင်ပင် သူသည် ဖေးလန်ကို ကယ်တင်ရန် ရွေးချယ်ဦးမည်သာ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်သည် သူချစ်သောမိန်းမကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိလျက်နှင့် မျက်ကွယ်ပြုလိုက်ပါက ထိုသည်သာ အမှန်တကယ် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စီနီယာရွှမ်း၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် ပေါ်လာပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ကြည့်ကာ ထို့နောက် ဖြောင့်မတ်သောမိုးကြိုးချီစွမ်းအင်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများ၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။

"စီနီယာရွှမ်း၊ ခုကစပြီး ကျွန်တော်က သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့မှာ ထင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"အဲ့လိုချည်းတော့လည်း မဟုတ်ဘူး။"

"ဟမ်။"

ချင်ဖုန်းသည် ထိုစကားကိုကြားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာက ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ပြုပြင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလို့လား။"

"နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့် ကြေမွသွားတာက စာပေသူတော်စင်တာအိုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ပျက်စီးသွားတာကို ဆိုလိုတယ်။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ပြုပြင်နိုင်မှာလဲ။"

"စီနီယာက ကျွန်တော်နဲ့ နောက်နေတာများလား။"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စီနီယာရွှမ်းက ရှင်းပြသည်။

"ငါ မပြုပြင်နိုင်ပေမယ့် မင်းကိုယ်တိုင် မလုပ်နိုင်ဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူး။"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ စီနီယာ။"

ချင်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် စာပေသူတော်စင်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်တွေ ပြန့်ကျဲသွားတယ်၊ စာပေချီစွမ်းအင်တွေ ကွယ်ပျောက်သွားတယ်၊ ကံကြမ္မာ ကြယ်တာရာတွေနဲ့ ဆက်သွယ်မှုတောင် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းခေါင်းပေါ်က ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်တိမ်တိုက်နဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကို ကြည့်လိုက်ဦး။"

ချင်ဖုန်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲမှ ဖြောင့်မတ်သောချီစွမ်းအင်နှင့် ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများသည် သူ၏နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့် ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် မပြေပျောက်သွားသည့်အပြင် ပုံမှန်ထက်ပင် သူ့နှင့် ပိုမိုအားကောင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကို အမှန်ပင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"စီနီယာရွှမ်း၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

ထိုထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်သည် စီနီယာရွှမ်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကိုပင် ကျော်လွန်နေသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"စာပေဖြင့် တာအိုသို့ဝင်ရောက်ပြီး ကံကြမ္မာကြယ်တာရာများကို ဆွဲငင်ရာတွင် ခေတ်အဆက်ဆက်၌ တစ်ယောက်သည် ကြယ်တစ်လုံးနှင့်သာ အမြဲတမ်း ဆက်စပ်ခဲ့တယ်။"

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတာက မင်းက မသိလိုက်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကို ဆွဲငင်ခဲ့လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ မင်း စမ်းကြည့်သင့်တယ်။"

"စီနီယာ၊ ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲ။"

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အတွက် မည်သည့်ဖြစ်နိုင်ခြေမဆို အသက်ကယ်ကြိုးတစ်ချောင်းပင်။

"ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကို လမ်းညွှန်၊ ပထမ မူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ထဲကို သွင်းလိုက်။"

"ရှေးကျတဲ့ ပထမ မူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကိုသုံးပြီး နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ကို ပြန်လည်သွန်းလောင်းလိုက်။"