အဒေါ်ရဲ့ သင်ကြားမှုက မှန်ကန်တယ်

"ဒါက ကောင်းကင်ရေကန်ကြာစိမ်းရဲ့ ကြာစေ့လား။"

"အင်း။"

ချန်းဖေးလန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ချန်၏ မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ရေကန်ကြာစိမ်းသည် သဘာဝရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ရာတွင် အံ့ဖွယ်အာနိသင်များ ရှိသည်။

၎င်းသည် အပွင့်ပွင့်ရန် နှစ်တစ်ရာ၊ အသီးသီးရန် နှစ်တစ်ထောင် ကြာမြင့်ပြီး လောကတွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည်။

အရင်က ဧကရီမိဖုရားကြီး စားမဝင်အိပ်မပျော်ဖြစ်ပြီး စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေစဉ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် တစ်ခါက ဈေးကြီးပေး၍ လူလွှတ်ကာ ထိုပစ္စည်းကို ရှာဖွေစေခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်လုံးစားသုံးရုံဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ရုံသာမက အလွန်အမင်း အားကောင်းစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

စာပေသူတော်စင်တာအိုနှင့် တစ္ဆေတစ်ရာတာအို ကျင့်ကြံသူများအတွက် ထိုပစ္စည်းသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ပါးပင်။ ယန်ချန်က ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ် ထိခိုက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပြုပြင်သည့် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးနိုင်လျှင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ်သည် ထိုအဖိုးတန်ရတနာကို သုံးစွဲရန် လိုအပ်သည့်အခြေအနေအထိ ထိခိုက်သွားခြင်း မရှိပေ။

"ဒါကို ဘယ်ကရှာတွေ့တာလဲ။"

ယန်ချန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီး လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ ကျွန်မလည်း အတိအကျမသိဘူး။"

"ကျွန်မ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကနေ ထွက်လာတုန်းက အဘိုးနဲ့အဖေက အရေးအကြောင်းဖြစ်ရင်သုံးဖို့ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ရတနာတချို့ကို ယူသွားဖို့ ပြောတယ်။ ဒါက ကျွန်မ ဖြစ်သလိုကောက်ယူလာခဲ့တာ။"

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် အခန်းထဲမှလေထုသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နဂါးမျိုးနွယ်သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း လူတိုင်းသိသော်လည်း သူတို့ မည်မျှအထိ ချမ်းသာသည်ကိုမူ မည်သူမျှ တိကျသော အယူအဆ မရှိကြပေ။

အကြောင်းမှာ ဆင်းရဲမွဲတေမှုက သူတို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကျင့်ယန်မြို့မှ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်၊ ထိုသူက မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ပေးပစ်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ယခင်ဘဝတွင် အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ခဲ့သော ချမ်းသာပြီးလှပသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်ထပ်ကာ အေးဆေးနေထိုင် စားသောက်လိုသည့်ဆန္ဒသည် ယခုဘဝတွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လောက၏ နည်းလမ်းများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကိုမြင်သော် ချန်းဖေးလန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက ကျွန်မရဲ့ယောင်္ကျားကို သူ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် မကူညီနိုင်လို့လား။"

ထိုသည်မှာ သူမ "ယောင်္ကျား" ဟူသော စကားလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းမာသောစရိုက်ဖြင့် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်းကို "ယောင်္ကျား" ဟု ပုံမှန်ခေါ်ဝေါ်ပုံကို တွေးမိသောအခါ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း နောက်ဆုတ်၍မဖြစ်ပေ။

"ကူညီနိုင်တာပေါ့။ ဒီလိုရတနာမျိုးက ညီငယ်ချင်ရဲ့ ထိခိုက်သွားတဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုပြင်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

ယန်ချန်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။"

ချန်းဖေးလန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီးနောက် လျိုကျန့်လီကို မသိမသာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ငါ့အဒေါ်ပြောတာ တကယ်မှန်တာပဲ၊ ကိုယ့်အားသာချက်ကိုသုံးပြီး တခြားသူရဲ့အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်ရမယ်။

ထိုသို့တွေးရင်း သူမသည် သူမ၏အိတ်ထဲမှ ကြာစေ့နှစ်စေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကျွန်မဆီမှာ နောက်ထပ်နှစ်စေ့ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်မ ယောင်္ကျားက တစ်နေ့တစ်လုံး သောက်သွားရင် သူ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က အမြန်ဆုံး ပြန်ကောင်းလာသင့်တယ်။"

"အာ"

လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများ တောင့်တင်းသွားသည်။

ယန်ချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လောက် မလိုအပ်ပါဘူး။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ချန်းဖေးလန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ သုံးစေ့က မလုံလောက်လို့လား။ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ပတ်လည်မှာ အဲ့ဒီကြာစိမ်းစေ့တွေ ပေါက်နေတာ မှတ်မိတယ်။ ကြာစေ့တွေ လိုအပ်ရင် ကျွန်မအဒေါ်ကို ပြန်သွားယူခိုင်းလို့ရတယ်။"

"ငါ ဆိုလိုတာက အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းကင်ရေကန်ကြာစိမ်းက ဝိညာဉ်ကိုအားဖြည့်ပေးတဲ့ ရတနာဖြစ်ပေမယ့် အများကြီးစားသုံးရင် ဝိညာဉ်ကို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေပြီး အန္တရာယ်ရှိစေတယ်။ ညီငယ်ချင်ရဲ့အခြေအနေမှာ တစ်စေ့ဆိုရင် လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုနေပါပြီ။"

ယန်ချန်က ရှင်းပြသည်။

"ဒီလိုကိုး။"

ချန်းဖေးလန်သည် ကြာစေ့များကို ပြန်ယူလိုက်ရင်း အနည်းငယ် နှမြောတသသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လျိုကျန့်လီနှင့် ဤတိုက်ပွဲသည် သရေဖြင့် အဆုံးသတ်သင့်သည် မဟုတ်လော။

ချင်ဖုန်းသည် ယခုမှ နိုးထလာပြီး သဘာဝအတိုင်း အနားယူရန် ပိုမိုလိုအပ်သည်။

လူတိုင်း လာရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ချန်းဖေးလန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဒေါ်ရဲ့ သင်ကြားမှုတွေက တကယ်ပဲ မှန်ကန်တာပဲ။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ချန်းမုက သက်ပြင်းချကာ သူမ၏နဖူးကို ထိလိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို သိသိသာသာ အထင်လွဲနေသည်။

ဒါက မင်းရဲ့အားသာချက်ကိုသုံးပြီး တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ပုံစံလား။

သူမသည် ထိုမိန်းကလေးက လျိုကျန့်လီကို မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ လျိုကျန့်လီသည် လောကီရေးရာများကို နားလည်မှုမရှိသောကြောင့် ထိုမိန်းကလေးသည် မိန်းမတစ်ယောက်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် သူ၏နှလုံးသားကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း ချန်းမုသည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ၏တူမကိုယ်တိုင်ပင် လူမှုဆက်ဆံရေးကိစ္စတွင် လျိုကျန့်လီထက် သာလွန်ပုံမပေါ်ဘူး မဟုတ်လား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချမ်းသာမှုကိုပြသခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

တူမလေး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အပြုံးကိုကြည့်ရင်း ချန်းမုအတွက် သူမ ထိုမျှပျော်ရွှင်နေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ထားလိုက်တော့၊ သူ့ဘာသာသူ နေပါစေ။ ချန်းမုသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အဒေါ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် သူမတတ်နိုင်သလောက် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"မင်းနဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေး အဆင်ပြေနေတာတွေ့ရတော့ စိတ်အေးသွားပြီ။"

"နဂါးမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကို အကြာကြီး စွန့်ခွာထားလို့မရဘူး။ အဘိုးကြီးနဲ့ တခြားသူတွေက အလွန်ဆုံး နောက်နေ့လောက် ပြန်ရတော့မယ်ထင်တယ်။ ငါလည်း ပန်းတစ်ရာတောင်ကြားကို ပြန်ပြီး အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ဖို့လိုတယ်။"

"အင်း။"

ချန်းဖေးလန်သည် သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် နှုတ်ဆက်ခွဲခွာလိုစိတ်မရှိသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ မင်းထွက်လာတုန်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးစတင်ဖို့ အဝေးကြီးလိုသေးတယ်လို့ မင်းအဖေဆီက ငါကြားတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် မင်း ရုတ်တရက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကပ်ဘေးနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာလဲ။"

"အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးကောင်းကင်ကပ်ဘေးက ရှေးခေတ်ကပိုင်တယ်လို့ မင်းအဘိုးကပြောတယ်၊ အခုလက်ရှိမှာ မဖြစ်သင့်တော့ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မင်း ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲ။"

ချန်းမုသည် သူမ၏တူမကို စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မေးလိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေး စက်ဝန်းနယ်ပယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသောနယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေလိုသောကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏တူမ၏ ရှင်းပြမရသော အဆင့်တက်မှုနောက်ကွယ်တွင် သူမအတွက်လည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းအချို့ ရှိနိုင်ပါသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် ချန်းဖေးလန်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်အတောအတွင်း ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ မရှိခဲ့ပါဘူး။"

"တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်ကတော့ ကျွန်မ ယောင်္ကျားနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ညမှာ… အင်း၊ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ နဂါးပုလဲက ကျွန်မကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်လာတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မနိုးလာတဲ့အခါမှာ ကျွန်မကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားမိတယ်။ အဲ့ဒီအခါ အတားအဆီးတွေက သဘာဝအတိုင်း ပွင့်သွားသလိုပဲ။"

ချန်းမုက စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဖြစ်ပုံအရတော့ အကြောင်းအရင်းအားလုံးက မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ညမှာပဲ၊ ပြီးတော့ မင်း နဂါးပုလဲကို ပြန်ရတာနဲ့လည်း ဆက်စပ်မှုရှိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်မှာ အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ရှောင်တိမ်းပြီး ပြောနေရတာလဲ။"

ချန်းဖေးလန်၏ ပါးပြင်များ နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏ဖြူဖွေးသော နားရွက်ဖျားများတွင် ပန်းရောင်သန်းနေကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက… ဒါက လင်မယားအရေးကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်တယ်။"

ချန်းမုသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများတွင် ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူမသည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏တူမမှာမူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းနှင့်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ခံစားချက်များသည် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သို့သော် သူမ၏တူမပြောသည့်စကားအရ ထိုလူငယ်နှင့် လက်ထပ်ပြီးမှ ပြောင်းလဲမှုအားလုံး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဆိုလျှင် ထိုသို့သောအရာများသည် နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးများကို အဆင့်တက်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

'မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒီကိစ္စက ကြားတောင်မကြားဖူးဘူး။'

ချန်းမု၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

သို့သော် သူမ၏တူမအပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော ပြောင်းလဲမှုများက သူမကို ပိုမိုစဉ်းစားစေသည်။

'ပြဿနာအားလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်က အဲ့ဒီကလေးဆီမှာပဲ ရှိမနေဘူးဆိုရင်ပေါ့။'

'သေချာစဉ်းစားကြည့်။ အဲ့ဒီကလေးရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ် ယင်နဲ့ယန်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အဋ္ဌဂံပုံကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ အစီအရင်တွေ တည်ဆောက်နိုင်မှာလဲ။'

'ပြီးတော့ ဒီကလေးကိုယ်တိုင်ကလည်း အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ တစ်နှစ်တိုတိုလေးအတွင်းမှာ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ကနေ စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးရိုးရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်။'

'အဲ့လို ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အံ့မခန်းပဲ ပြောရမှာပဲ။'

'တစ်နည်းအားဖြင့် ချင်မိသားစုက ကလေးရဲ့ကျင့်ကြံမှုစွမ်းရည်က လျိုကျန့်လီထက်တောင် ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။'

'ဒီကလေးက သေချာပေါက် ထူးဆန်းတယ်'

ချန်းမုသည် ပို၍စဉ်းစားလေ၊ ပို၍အဓိပ္ပာယ်ရှိလာလေ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမှန်တရားကို ရှာဖွေလိုသော်လည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိပေ။

သူမနှင့် ထိုကလေး ပတ်သက်ဆက်နွှယ်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ချန်းမုသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအဓိပ္ပာယ်မရှိသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"အဒေါ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ချန်းဖေးလန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ချန်းမုက ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။