နှစ်ယောက်စလုံးဆိုရင်ကော

သခင်မလေး အလွန်ပြတ်သားနေသည်ကို လန်နင်ရွှမ် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်၊ သူမ၏လေသံမှာ အလျှော့မပေးဘဲ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် နေရာမရှိပေ။

ထိုအရာအားလုံးသည် သခင်လေးအပေါ်ထားရှိသော သခင်မလေး၏ ချစ်ခင်မှုမှ မြစ်ဖျားခံကြောင်း သူမ နားလည်သည်။

သခင်လေးတွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသောကြောင့် သူသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် နေရာနှစ်ခု၌ ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဇနီးနှစ်ယောက်ဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ထက် ပို၍ မျက်နှာသာပေးရသည့် အခြေအနေများ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သခင်မလေးနှင့် သခင်မလေးချန်းတို့သည် သခင်လေးကို အိပ်ရာထဲတွင် အတူတကွ ပြုစုရန်မှာ စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်ပေ၊ ထိုသည်မှာ အလွန်ရှက်စရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

လန်နင်ရွှမ်သည် ထိုသို့သောဇာတ်ကွက်များကို ဝတ္ထုများထဲတွင် ဖတ်ဖူးသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုအကြောင်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူမ မျက်နှာနီရဲလာသည်။

လျိုကျန့်လီ၏စကားကြောင့် လေထုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အနေရခက်သွားသည်။

ချန်းဖေးလန်သည် ထိုအခြေအနေကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားသော်လည်း တခြားတစ်ယောက်က ထိုမျှပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လန်နင်ရွှမ်သည် အခြေအနေပိုမိုဆိုးရွားလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် နှစ်ယောက်ကြားတွင် ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးချန်း၊ သခင်မလေးက သခင်လေးနဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ လက်ထပ်ခဲ့ပေမယ့် သခင်မလေးက တရားဝင်ဇနီးပါပဲ။ ခံစားချက်နဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရဆိုရင် သခင်မလေးက သခင်မလေးရဲ့နောက် ဒုတိယနေရာမှာပဲ ရှိသင့်ပါတယ်။"

ထိုပြောဆိုချက်သည် လျိုကျန့်လီကို မျက်နှာသာပေးခြင်းဖြစ်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သခင်မလေး၏ ဓားအစေခံ မဟုတ်ပါလား။ ထို့အပြင် အဖွားလျိုကလည်း တရားဝင်ဇနီးသည် သခင်မနှင့် တန်းတူဖြစ်ပြီး တော်ဝင်အဆောင်တော်မှ ဧကရီမိဖုရားကြီးကဲ့သို့ မောင်းမတော်များကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ပြောဖူးသည်။ ထိုအရာများမှာ မရေးထားသော စည်းမျဉ်းများဖြစ်သည်။

လန်နင်ရွှမ်သည် ချန်းဖေးလန်ကို နောက်ဆုတ်ရန် တိုက်တွန်းလိုသော်လည်း ချန်းဖေးလန်သည် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လိုက်နာရန်မလိုအပ်သည်ကို သူမ မေ့နေခဲ့သည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်မ ဒီစည်းမျဉ်းတွေအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး၊ လိုက်နာဖို့လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။"

ချန်းဖေးလန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ငါတို့နဂါးမျိုးနွယ်မှာ အမြဲတမ်း စည်းမျဉ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"

"ဘယ်လိုစည်းမျဉ်းလဲ။"

လျိုကျန့်လီက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ဆောင်းဦးရာသီရေကန်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိပေ။

"အားကြီးသူကို လေးစားရတယ်။"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ချန်းဖေးလန်ထံမှ အငွေ့အသက်သဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ညသည် လေမရှိသော်လည်း သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် ညင်သာစွာ လှုပ်ခါနေပြီး သူမ၏ ဆံပင်ဖျားများသည် ငွေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"လူတိုင်းက ရှင်က သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားအနေနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အနာဂတ်မှာ ရှင်က တော်ဝင်မြို့တော်ရဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်နဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်တယ်။"

ကျွန်မက ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆိုပြုရင် ရှင် ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။"

အရင်က ချန်းဖေးလန်သည် သူမနှင့် လျိုကျန့်လီကြားတွင် စွမ်းအားကွာဟမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့်ကပ်ဘေးစက်ဝန်းသည် စတုတ္ထအဆင့် လူသားနယ်ပယ်နှင့် ညီမျှသည်၊ နယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုလုံး ကွာခြားသည်။

သို့သော် မိုးမြေ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူမသည် တတိယအဆင့်နှင့် ညီမျှသော သတ္တမအဆင့်ကပ်ဘေးစက်ဝန်းနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

လျိုကျန့်လီသည် တတိယအဆင့်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံမှုတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပိုမိုကျွမ်းကျင်သော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်၏ မွေးရာပါအားကောင်းသော သွေးမျိုးနွယ်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဆုံးမရှိ နဂါးစိမ်းမျိုးရိုး၏ မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည် နိုးထလာခြင်းသည် ထိုအနည်းငယ် ကွာခြားမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး သူမအား လျိုကျန့်လီနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပေးသည်။

ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူမ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးကောင်း ရှိသည်။ ချန်းဖေးလန်သည် ထိုအကြောင်းကို တွေးရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ချင်ဖုန်းနှင့် အချိန်ပိုမိုကုန်ဆုံးလိုသောကြောင့် နောက်ဆုတ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အခြေအနေများသည် အနာဂတ်တွင် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူမ နားလည်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်မှတော့ မည်သူက တာဝန်ရှိသည်ကို စောစောစီးစီး ဆုံးဖြတ်ခြင်းက နောက်ကျခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်။ ထိုသို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် နဂါးမျိုးနွယ်တွင် အဖြစ်များသည်။

လန်နင်ရွှမ်သည် မှင်သက်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ သခင်မလေးချန်းက သခင်လေးနှင့် တစ်ညတာ အတူတကွ ကုန်ဆုံးခွင့်ရရန် သခင်မလေးကို ရင်ဆိုင်ချင်နေသည်ကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် မကြားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် သခင်မလေး အလျင်စလို မလုပ်ဆောင်ရန်သာ မျှော်လင့်သည်၊ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ပိုမိုညင်သာသော နည်းလမ်းများ သေချာပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမသည် လျိုကျန့်လီ ညင်သာစွာ ပြောသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

"သခင်မလေး။"

လန်နင်ရွှမ်သည် မျက်ရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ပြေးလာသော ချင်ဖုန်းသည် တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ လျင်မြန်စွာ တွေးခေါ်နိုင်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏အစာအိမ်သည် တစ်ဖန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခံရဦးမည်ဖြစ်သည်။

သုံးဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဗျူဟာ- ထွက်ပြေးခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဗျူဟာ၊ စစ်သေနကဗျူဟာကျမ်းက တကယ်ပဲ သူ့ဂုဏ်သတင်းအတိုင်း နေထိုင်တာပဲ။

"ကဲ ဒါပြီးပြီဆိုတော့ စီနီယာရွှမ်းရဲ့နည်းလမ်းကိုသုံးပြီး ကံကြမ္မာကြယ်တာရာကနေတစ်ဆင့် ပထမ မူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို အာရုံခံဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏စိတ်ကို စုစည်းပြီး သူ၏ကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ချင်အိမ်တော်အတွင်း၌ တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဟင်။ မြေငလျင်လား။"

ထိုစဉ်မှာပင် လန်နင်ရွှမ်သည် တံခါးကို စိုးရိမ်တကြီး တွန်းဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ မကောင်းတော့ဘူး။ သခင်မလေးနဲ့ သခင်မလေးချန်းတို့ ရန်ဖြစ်တော့မယ်။"

"ဘာ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

မော့ကြည့်လိုက်ရာ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် လေထဲတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ရင်ဆိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏စွမ်းအင်များ တိုက်မိကာ လေပြင်းတစ်ချက်ကို လှုံ့ဆော်ပြီး အိမ်တော်ထဲမှ ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်စင်စေကာ သစ်ပင်များကို လှုပ်ခါစေသည်။ အစောပိုင်းက တုန်ခါမှုသည် ထိုရင်ဆိုင်မှုမှ ရှင်းလင်းစွာ မြစ်ဖျားခံသည်။

"ဘာလို့ အကြောင်းမရှိဘဲ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း အခြေအနေကို အမှန်အတိုင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုအကြောင်းကိုကြားသော် ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထူးဆန်းသွားသည်။

သူနှင့် တစ်ညတာ အတူတကွ နေထိုင်ခွင့်ကို လုယူလိုသောကြောင့် အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးပြုနေကြသည်လား။

ဘယ်လောက်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်လဲ။

အသေးအဖွဲကိစ္စများအတွက် ရန်ဖြစ်နေရသည်မှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ။ သူတို့ အတူတကွ လာလျှင်ကော…

"အင်း…"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို သုံးသပ်လိုက်သည်။ တကယ်ပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ရလျှင် အနည်းငယ် မနိုင်ဝန်ထမ်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏စွမ်းအားက မလုံလောက်၍တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သာမန်အမျိုးသမီးများသာဆိုလျှင် သူ၏လက်ရှိရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေသည် သူတို့ထဲက ဆယ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်သင့်သည်။ သို့သော် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်လုံးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ သင် ပထမညပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့နိုးလာလျှင် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို မြင်ဖူးပါသလား။

ထို့အပြင် ချန်းဖေးလန်သည် ပထမညပြီးနောက် တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်ကာ မိုးမြေ၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း…

"သခင်လေး၊ သူတို့ကို မြန်မြန်တားလိုက်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ချင်အိမ်တော်သာမက တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးပါ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်။"

လန်နင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တွေဝေခြင်းမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လေထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်ယောက်စလုံး၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ကြနဲ့၊ မြန်မြန်ဆင်းလာခဲ့။"

ထိုစကားကိုကြားသော် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် ခေါင်းလှည့်ကာ တညီတညွတ်တည်း မေးလိုက်ကြသည်။

"ဒါဆို ဒီည၊ ရှင် ဘယ်သူနဲ့အတူနေမှာလဲ။"

ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုမျိုး သေရွာပြန်မေးခွန်းမျိုးကို ထပ်မမေးကြပါနဲ့တော့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏အရွတ်နှင့်အရိုးများ ထိခိုက်လျှင်ပင်၊ သူ၏အသက်တစ်ဝက်ကို စတေးရလျှင်ပင် မိသားစုသဟဇာတဖြစ်မှုအတွက် သူ နောက်ဆုတ်၍မဖြစ်တော့ပေ။ သူ သွားများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်ယောက်စလုံးဆိုရင်ကော။"

စကားသံများ မဆုံးမီမှာပင် စွမ်းအင်နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခတ်လာပြီး သူ၏နားထင်မှ ဆံပင်အချို့ကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏နဖူးမှ ချွေးစေးတစ်စက် စီးကျလာသည်။

လန်နင်ရွှမ်၏ မျက်နှာသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီရဲသွားပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုသို့သော အရေးကြီးသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သခင်လေးသည် စကားအပိုတွေပြောရန် စိတ်ရှိနေသေးသည်။

သခင်မလေးနှင့် သခင်မလေးချန်းတို့၏ စရိုက်များအရ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သဘောတူနိုင်မည်နည်း။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည်လည်း သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် ရှက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကာ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ယောက်ျားက ဘယ်လိုရွေးချယ်ရမလဲ မသိမှတော့…"

"ငါတို့က မင်းကို ရွေးချယ်ပေးမယ်။"

ထိုသည်မှာ စစ်ကြေညာခြင်း၊ ဗြောင်ကျသော စစ်ကြေညာခြင်းပင်။

လျိုကျန့်လီသည် သူမ၏ညာလက်ဖြင့် အမူအရာပြလိုက်ရာ လန်နင်ရွှမ်၏ကျောနောက်မှ ဓားအိမ်သည် ခဏတာ တုန်ခါသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရေစီးသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ရေဓားသည် သူမ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဓားအိမ်ထဲမှ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနတ်ဘုရားဓားသည် မလိုလားသော ဓားအော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ဇနီး ဓားများကို အလေးအနက် ထားသည်ကို သူ မမြင်ရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြတော့မည်လော။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တော်ဝင်မြို့တော်တွင် စိုထိုင်းဆများ တိုးမြင့်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားသွားများသည် ထိန်းချုပ်မရဘဲ တုန်ခါနေပုံရကာ တုန်ယင်နေသကဲ့သို့ ဆူညံသံများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

များစွာသောသူတို့သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့် ဓားသွားများသည် အကြောင်းမရှိဘဲ ထိုသို့သောပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရသနည်း။

"သခင်ကြီးဒန် ကြည့်ပါဦး။"

ဒန်မော့သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းမှ ထိတ်လန့်မှုကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရား၊ ဓားပေါင်းသောင်းချီ ဦးညွှတ်ခြင်း။"