တောင်ထိပ်သို့ရောက်ရှိခြင်း၊ စမ်းသပ်မှုပြီးဆုံးခြင်း
Vol. 42 Ch. 791
ခန်းယွမ်ဖေး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။
နောက်ထပ် မဆိုင်းမတွဘဲ သူတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ကျန်းချန်ရွှမ်၏ လက်ဟန်အမူအရာနှင့်အတူ ဂျီ ဟူသော အသံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဖျက်ဆီးခြင်းဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီးခိုးနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ခန်းယွမ်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"သတိထား၊ ဒါ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာပဲ!"
ဘုန်း!
ခန်းယွမ်ဖေးရှေ့တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သော အရိုးဓားကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
လေထဲတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားပြီး အရိုးဓားသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ၎င်း၏အလင်းသည် ချက်ချင်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။
ခန်းယွမ်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သွားသည်။
သို့သော် သူတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်ကိုင်စွဲထားသော ဖျက်ဆီးခြင်းဓားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်ပမှုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် စစ်မြေပြင်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။
"ဒါက ဘာလဲ?"
ခန်းယွမ်ဖေး၊ ထျန်းယိုနှင့် သွေးနှော ကျင့်ကြံသူများအားလုံး တုန်လှုပ်မှုဖြင့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။
ဂျီ၊ ဂျီ၊ ဂျီ!
ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းဓားပေါ်မှ မီးခိုးနက်ရောင် အလင်းသည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။
ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နေသော ဧရာမဓားအရိပ်တစ်ခုသည် ယခုအခါ ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် အခြားသူများ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆွဲထားသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် သာမန် ဝိညာဉ်ရတနာများထက် ရှင်းလင်းစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုသည် ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖွဲ့၏ နှလုံးသားများတွင် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဒါက အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာပဲ! မဟုတ်ဘူး၊ မမှန်ဘူး! ဒါက အဆင့်မြင့်တန်းစားဖြစ်လုနီးပါး အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာပဲ!"
ရုတ်တရက် သွေးနှော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အဆင့်မြင့်တန်းစားသို့ ရောက်လုနီးပါး အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုသည် ၎င်း၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်သည်ကို သူတို့အားလုံး ရှင်းလင်းစွာ သိကြသည်။
သူတို့၏လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို ခုခံရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။
"ခန်းယွမ်ဖေး၊ ဒီလူရဲ့စွမ်းအားက မင်းနဲ့တန်းတူပဲလို့ မင်းမပြောခဲ့ဘူးလား။ ဘာလို့ သူ့မှာ ဒီလို ဝိညာဉ်ရတနာ ရှိနေရတာလဲ။"
ဤအခိုက်တွင် အညိုရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ခန်းယွမ်ဖေးဘက်သို့ မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် ထပ်မံလှည့်လိုက်သည်။
ခန်းယွမ်ဖေးသည်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ခါးသီးနေသည်။
ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ဝိညာဉ်ရတနာသည် အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သူဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းသည် အမြင့်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာများ၏ ဘုံသို့ ဝင်ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။
ရုန်း!
ကောင်းကင်ပြိုကျပြီး မြေကြီးကွဲအက်သွားသည့်အလား။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းရောင်သည် ရှိနေသော ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဓားအလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လူလေးယောက်ထက်မနည်း ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
၎င်းတို့မှာ ခန်းယွမ်ဖေး၊ ထျန်းယိုနှင့် အညိုရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားတို့ဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။
"ဟမ်? မသေသေးဘူးလား?"
ကျန်းချန်ရွှမ်က ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ဓမ္မစွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်များကိုလည်း သိသိသာသာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။
ဤသည်က ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာရောင်ကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
"မဖြစ်ဘူး! သူ့ကိုတား!"
ရှင်းလင်းစွာပင် ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ကျန်းချန်ရွှမ်က ထိုသို့သော အတိုင်းအတာရှိ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်ပါက သူတို့ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့သုံးယောက်လုံးထံမှ ကြီးမားသောအလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပေသိန်းပေါင်းများစွာမြင့်သော ဧရာမဓမ္မပုံစံများသည် သူတို့နောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သို့သော် သူတို့က ကျန်းချန်ရွှမ်ကို သူ၏ဓမ္မစွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းမှ တားဆီးရန် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ရန် အလုပ်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်းရူယန်နှင့် ချင်မန်ချန်းတို့က သူ့ကိုကာကွယ်ရန် ရှေ့သို့တက်လာကြသည်။
ရှန်းရူယန်က "မင်းတို့က ငါ့ခင်ပွန်း ဓမ္မစွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းတာကို တကယ်ပဲ တားနိုင်မယ်ထင်နေတာလား။ ငါတို့ကို သေနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏စကားများနောက်တွင် ရှန်းရူယန်၊ ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ဓမ္မရတနာများနှင့် နတ်ဘိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြသည်။
ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း!
လေဟာနယ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ မရေမတွက်နိုင်သော ပေါက်ကွဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည်။
အကြောင်းမှာ ရှန်းရူယန်နှင့် အခြားသူများထံမှ တိုက်ခိုက်မှုများသည်လည်း သူတို့အပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဖိအားပေးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ရှန်းရူယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ။
သူမတစ်ယောက်တည်းက ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ယောက်ကို နီးပါး ဖိနှိပ်ထားသည်။
"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်..."
ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖွဲ့ နားမလည်နိုင်မီမှာပင် ယခင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းရောင်နှင့် နီးပါးတူညီသော ဓားအလင်းရောင်တစ်ခုသည် သူတို့၏ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"တောက်!"
ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာရောင်သည် ပြာနှမ်းသွားသည်။ သူတို့သည် ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိကြသည်။
သူတို့၏တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ...
ရုတ်တရက် ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အကြည့်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ခန်းယွမ်ဖေးပေါ်မှ အရိုးဓားနှင့် ထျန်းယိုနှင့် အညိုရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားပေါ်မှ အချို့ရတနာများသည် အလွန်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာတွေကို ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ!
ရုန်း!
ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်ရှိ ထိတွေ့ရာနေရာမှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်သည် အဆုံးမရှိသော တောက်ပသည့်မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ချင်မန်ချန်း၊ ချန်တုန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများသည် အလိုလို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း တုန်လှုပ်မှုသည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာနေသည်။
တိုက်မိမှု၏စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသည်။
ချဲ့ကားပြောခြင်းမရှိဘဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံအလင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ဤစွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရပါက ယာယီဆုတ်ခွာရဖွယ်ရှိသည်။
"အား!"
ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်နှစ်ယောက်လုံး ပြင်းထန်စွာ သွေးအန်ထုတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏အရှိန်အဝါများသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အားနည်းသွားသည်။
ဤအခိုက်တွင် သူတို့သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့နှင့် ပြိုင်ဆိုင်ရန် မည်သည့်အတွေးမျှ မရှိတော့ပေ။
သူတို့လိုချင်သည်မှာ ဤအန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမှ ထွက်ခွာပြီး လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်ရန်သာဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖတ်မိပုံရသည်။
လျင်မြန်သော လက်ပုံစံများဖြင့် ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖွဲ့ မသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူမှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်နိုင်မီမှာပင် သူသည် ငါးရောင်စုံတောက်ပမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ပဉ္စဓာတ်ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်အလင်းရောင်ဖြစ်သည်။
ရှူးခနဲမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် အခြားသူများ လုံးဝတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ပဉ္စဓာတ်ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်အလင်းရောင်သည် သူတို့အပေါ်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီးဖြစ်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခန်းယွမ်ဖေးနှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများ တောင့်တင်းသွားသည်။
သူတို့သည် ရှေ့သို့ မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မလှုပ်မယှက်။
လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာမှသာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသော ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ပျံ့လွင့်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်၊ ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများအားလုံး ရှေ့ရှိလမ်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့ယခု ရှေ့ဆက်သွားနိုင်ပြီဟု ဆိုလိုသည်။
တောင်ထိပ်သို့ ကျန်ရှိသောအကွာအဝေးသည် ယခုအခါ အလွန်တိုတောင်းသဖြင့် သူတို့သည် တောင်ထိပ်သို့ ပထမဆုံး အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိရန် သူတို့၏အရှိန်ကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ လိုအပ်သည်။
အချိန်မဖြုန်းဘဲ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် တောင်ထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်သွားကြသည်။
....
ခဏအကြာတွင်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် တောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ၏နားထဲသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ တောင်ထိပ်သို့ရောက်ရှိပြီး ဤစမ်းသပ်မှုကို ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။"
***