ကောင်းကင်ဘုံအလင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ဓာတ်ငါးပါးကားချပ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တက်နေသည်ကို ထူးခြားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ဓမ္မပုံစံအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ရုပ်သွင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပို့ဆောင်ရေးစွမ်းအားက လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် မသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရှိနေပြီး ပတ်လည်တွင် ရှန်းရူယန်၊ ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ယောက်ျား၊ ရှင် ထွက်လာပြီလား။" သူ့အနီးမှ ရှန်းရူယန်၏ အံ့ဩသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချန်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်းပြသလိုက်သည်။

"ရူယန်၊ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က..."

"အင်း။"

ရှန်းရူယန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းကျန်း..."

ဤအခိုက်တွင် မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော ချင်မန်ချန်း၊ ချန်တုန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ရှေ့သို့တက်လာကြသည်။

"ဒီမသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူခရီးစဉ်မှာ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်စလုံး ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို အများကြီးအားကိုးခဲ့ရပါတယ်။ ဒီနေရာမှာပဲ ကျွန်မတို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြချင်ပါတယ်။

အနာဂတ်မှာ ရှင်တို့နှစ်ယောက် တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ကျွန်မတို့ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်ပါ။ ကျွန်မတို့လုပ်နိုင်သရွေ့ ငြင်းဆန်မှာမဟုတ်ပါဘူး။"

ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများ၏စကားကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်စကားများ ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် နှစ်ဖက်စလုံးသည် ဤတောင်ပေါ်တွင် ဆက်မနေခဲ့ကြပေ။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့တစ်ဦးစီသည် တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

.......

နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ဇနီးမောင်နှံသည် အခြားနေရာအချို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏သက်ဆိုင်ရာဂိုဏ်းများသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

"ယောက်ျား၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မအများကြီးရခဲ့တယ်။ ပြန်ရောက်ရင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တရားကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်နိုင်တယ်။" ရှန်းရူယန်က ကျန်းချန်ရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း အတူတူပဲခံစားရတယ်။ ပြန်ရောက်ရင် ငါလည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တရားကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်နိုင်တယ်။ နောက်မှ ဆက်သွယ်ကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပြီ!"

သူတို့စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် မိုးကြိုးချောက်တောင်ကြားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ရှန်းရူယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊

"ရူယန်၊ ဒီမှာပဲ ငါတို့လမ်းခွဲကြရတော့မယ်။ မင်းပြန်ရောက်ပြီးရင် တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်တယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ရှန်းရူယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရှေ့သို့တက်ကာ ကျန်းချန်ရွှမ်ကို ညင်သာစွာပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးချောက်တောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ရှန်းရူယန်၏ရုပ်သွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် မိုးကြိုးချောက်တောင်ကြား၏ ဝင်ပေါက်မှ ထွက်ခွာကာ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏ ဦးတည်ရာသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

.....

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တစ္ဆေခန်းမနှင့် မြင့်မြတ်သောအရိုးစုဂိုဏ်းတို့သည် ခန်းယွမ်ဖေး၊ ထျန်းယိုနှင့် အခြားသူများ သေဆုံးသွားကြောင်းကို တစ်ချိန်တည်းလိုလို သိရှိခဲ့ကြသည်။

ဤသတင်းသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

သူတို့သည် မသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူများဖြစ်သော ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်နှင့် ချန်မိသားစုဝင်များကို ချက်ချင်းနီးပါး ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၊ မိုးကြိုးချောက်တောင်ကြား သို့မဟုတ် ချန်မိသားစုဖြစ်စေ မည်သူမျှ အလွယ်တကူခြယ်လှယ်နိုင်သော အဖွဲ့အစည်းများ မဟုတ်ကြပေ။

မကြာမီမှာပင် အင်အားစုသုံးခုလုံးသည် သူတို့၏အကြီးအကဲများအကြောင်း စုံစမ်းရန် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပယ်ချခဲ့ကြသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဤအကြောင်းကို သိရှိခဲ့သည်။

သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ချင်ရှန်းဝူက သူ့ကို ရိုးရှင်းသောသတင်းစကားတစ်ခု ပေးခဲ့သည်- ဤကိစ္စအတွက် စိတ်မပူရန်၊ မကြာမီ သူ့ကိုယ်စား တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုင်တွယ်လိမ့်မည်ဟု ဖြစ်သည်။

ဤအတွေ့အကြုံက ကျန်းချန်ရွှမ်ကို အင်အားကြီးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိခြင်းသည် မည်မျှစိတ်ချရသည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမှတ်စေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တောင်ထွတ်ဖြစ်သော တိမ်မြူခိုးတောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သည်။

သူ၏အိမ်မွေးသမင်ဖြူလေးနှင့် အချိန်အနည်းငယ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂူစံအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ဤခရီးစဉ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများအတွက် အလွန်အကျိုးရှိခဲ့သည်။

သူနားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းတစ်ခု၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို မဆိုထားနှင့်၊ လမ်းတစ်လျှောက် သူရရှိခဲ့သော အမျိုးမျိုးသောရတနာများကပင် သူ၏ကြွယ်ဝမှုကို သိသိသာသာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏မူလဝိညာဉ်နှင့် အနှစ်သွေးဖြင့် နေ့ရောညပါ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဓာတ်ငါးပါးကားချပ်သည် နီးပါးပြီးစီးနေပြီဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူ၏ပင်ကိုဝိညာဉ်ရတနာ ပေါ်ထွက်လာရန် နောက်ထပ်အနှစ်တစ်ရာသာ လိုတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏စွမ်းအားသည် နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ထိုမတိုင်မီတွင် သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ထပ်မံတိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။

မသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူရှိ နောက်ဆုံးမူလဝိညာဉ်ချီဓာတ်လှိုင်းက သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ဓမ္မပုံစံအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံအလင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန်မှာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် အောင်မြင်ရမည့် ချိုးဖြတ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

........

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ်နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ဤနေ့တွင်။

သူ၏ဂူစံအိမ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သီးသန့်ထားသော တိတ်ဆိတ်သည့်အခန်းတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ယခုအခါ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ၏တည်ရှိမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်လေဟာနယ်ကို စိမ့်ဝင်နေပုံရသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်သည့်အခန်းတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖြည့်ဆည်းသွားသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေပါက ဤပုံရိပ်များထဲမှ မည်သည့်ပုံရိပ်မျှ ထင်ယောင်ထင်မှားမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် သူ၏မူလဝိညာဉ်၏ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာမှုများဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းရည်သည် ကောင်းကင်ဘုံအလင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ပိုင်ဆိုင်သည့် စွမ်းရည်ဖြစ်သည် - သူတို့၏ မူလဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း။

မူလဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း ကျန်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ကို လုံးဝမသတ်နိုင်ပေ။

ကျန်ရှိသော မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအလင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လုံးဝပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ပြီး ဤသည်မှာ ဤဘုံရှိ ကျင့်ကြံသူများကို "မသေနိုင်သောအခြေအနေ" တွင် ရှိသည်ဟု မကြာခဏရည်ညွှန်းရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ဒါပေါ့။

အကယ်၍ ကမ္ဘာလောကထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားသော သင်၏မူလဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပါက မသေနိုင်သောအဖြစ်ကို မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သေခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်ပေ။

ဂျီ!

ထိုအခိုက်တွင် ငါးရောင်စုံတောက်ပမှုကွင်းတစ်ခုသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ နဖူးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထို့နောက် မီးတောက်များ၊ စီးဆင်းနေသောရေ၊ မြင့်မားသောတောင်များ၊ တောအုပ်များနှင့် သဲကန္တာရတွင်းများကို ပုံဖော်ထားသော ငါးရောင်စုံတောက်ပသည့် စာလိပ်တစ်ခုသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အမှန်ပင်၊ ဤသည်မှာ ကျန်းချန်ရွှမ်၏ မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်များအတွင်း သူ၏မူလဝိညာဉ်နှင့် အနှစ်သွေးဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ပင်ကိုဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သည့် ဓာတ်ငါးပါးကားချပ်ဖြစ်သည်။

ပုံကားချပ်သည် ယခုအခါ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ဤအချိန်မှစ၍ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပင်ကိုဝိညာဉ်ရတနာကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ထို့အပြင် ဤပင်ကိုဝိညာဉ်ရတနာသည် သာမန်တစ်ခုမဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ပင်ကိုစင်ကြယ်သောယန်ရတနာငါးမျိုး၏ ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများဖြင့် ထပ်မံသန့်စင်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးမှ ပြီးစီးခဲ့သည်။

ဓာတ်ငါးပါးကားချပ် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်နေသော ငါးရောင်စုံရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုသည် ဂူစံအိမ်မှ သူနေထိုင်ရာတောင်ထိပ်အထက်ရှိ မြင့်မားသောကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ထွင်းမြင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် စာလိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အံ့ဩမှုဖြင့် မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီရတနာက တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး။ မွေးဖွားလာတာနဲ့တင် အမြတ်ဆုံးတန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်တယ်။

ဒါငါ့ဘေးမှာရှိနေရင် အနာဂတ်မှာ ထွင်းမြင်အဆင့်က ရန်သူတွေနဲ့တွေ့ရင်တောင် ငါတိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားရှိလိမ့်မယ်။"

***