လမ်းကျဉ်းတွင်တွေ့ဆုံခြင်း၊ ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင်များနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း

အချိန်သည် တစ်စတစ်စ ကုန်လွန်သွားသည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ နှစ်နာရီကြာ စောင့်ဆိုင်းချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားလူတိုင်းသည် စမ်းသပ်မှု၏ ဒုတိယအဆင့် တရားဝင်စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

တောင်ခြေရှိ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများအပြင် အခြားနေရာများရှိ လူများသည်လည်း မဆိုင်းမတွ တောင်တက်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

ဒုန်း!

သူတို့တက်၍ မကြာမီမှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့အပေါ်မှ မိုးခြိမ်းသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထဲသော လျှပ်စီးတန်းများသည် သူတို့အပေါ်သို့ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ရွာကျလာကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖော်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

တောင်တက်စဉ်အတွင်း ကြုံတွေ့ရမည့် အတားအဆီးများတွင် ဤကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုများ ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ကရက်—

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများ ဖန်တီးထားသော ကာကွယ်ရေးမန္တာန်အဆောင်အကာများသည် အက်ကွဲကြောင်းများ စတင်ပြသလာပြီး လျှပ်စီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် ဓမ္မပုံစံအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ရှန်းရူယန်က "အခု ကျွန်မတို့လုပ်ရမှာက ဒီနေရာမှာ လျှပ်စီးတွေကို ခုခံကာကွယ်နေမယ့်အစား ဒီနေရာကနေ မြန်မြန်ရွှေ့ဖို့ပဲ။" ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ဂျီ!

သူမစကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူမ၏လည်ပင်းရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်ခုမှ အလင်းကွင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့ထံဝင်လာသော လျှပ်စီးအားလုံးကို ချက်ချင်းတားဆီးလိုက်သည်။

"သွားကြစို့!"

ရှန်းရူယန်က တစ်ဖန်တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

သူမ၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့လိုက်ကာ သူမနှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်တို့သည် ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လျားထွက်ခွာသွားပြီး အကာအကွယ်အလင်းရောင်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း မဆိုင်းမတွ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

အချိန်အနည်းငယ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝေါင်း!

သို့သော် သူတို့မိုးကြိုးမုန်တိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပေပေါင်းထောင်ချီမြင့်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်က သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဤသတ္တဝါသည် ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းကိုမြင်လျှင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် တင်းမာသွားကြသည်။

"ဒါက? ခြင်္သေ့ခေါင်းနဲ့မြွေကိုယ်သတ္တဝါပဲ!"

ထိုအခိုက်တွင် သတ္တဝါ၏ပါးစပ်သည် ကျယ်လောင်စွာပွင့်လာပြီး စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော အားကောင်းသည့် စုပ်ယူအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ထံသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။

"သွား!"

ချင်မန်ချန်းက သူမ၏လက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းပါသော မန္တာန်အဆောင်တစ်ခုသည် သတ္တဝါ၏ ဟနေသော ပါးစပ်ပေါက်ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းသွားသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့် ၇ စိမ်းလဲ့ရောင်ဓားသတ်မန္တာန်အဆောင်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးမန္တာန်အဆောင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

သို့သော် ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်သတ္တဝါက ၎င်းချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိပင်မထားမိသည့်အလား။ တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် ၎င်းသည် စိမ်းလဲ့ရောင်ဓားသတ်မန္တာန်အဆောင်ကို တစ်ခုလုံးမျိုချလိုက်သည်။

"ဘာလဲဟ?"

ထိုအခိုက်တွင် ချင်မန်ချန်း၏ မျက်နှာရောင်သည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ စိမ်းလဲ့ရောင်ဓားသတ်မန္တာန်အဆောင်နှင့် ဆက်သွယ်မှု လုံးဝပြတ်တောက်သွားသည်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်သတ္တဝါသည် မန္တာန်အဆောင်၏ စွမ်းအားကြောင့် လုံးဝမထိခိုက်သည့်အလား။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ချင်မန်ချန်း တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည်လည်း ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်သတ္တဝါထံသို့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းအငွေ့အသက်ပါဝင်သော မီးခိုးရောင်-အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်စွဲထားသည်။

ချင်မန်ချန်း၊ ချန်တုန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားကြသည်။

အကြောင်းကတော့ ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြုနေကြောင်း သူတို့သိရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဝှီး!

အထည်စုတ်သံနှင့်အတူ ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်သတ္တဝါ၏ ဧရာမပါးစပ်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ ဓား၏အရှိန်သည် မရပ်မနား ဆက်လက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုသတ္တဝါကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ခြင်္သေ့ခေါင်းနှင့်မြွေကိုယ်သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ဓားအလင်းရောင်တွင် ပါလာသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ဘာမှမရှိခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သွားကြစို့။"

ကျန်းချန်ရွှမ်က အဖွဲ့ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အခုငါတို့လုပ်ရမှာက ဒီဧရာမတောင်ထိပ်ကို အမြန်ဆုံးတက်ဖို့ပဲ။ အဲ့ဒီလိုလုပ်မှသာ ဒီစမ်းသပ်မှုမှာ အောင်မြင်မှုကို ရနိုင်မှာ။"

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ သတိပေးမှုကြောင့် ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းကုန် မထုတ်သုံးသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

အမှန်ပင်။

ဘာမှ ချန်မထားဘဲ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဟုထင်သည်။

အဖွဲ့သည် ရှေ့ဆက်သွားခဲ့ပြီး ယခင်ကဲ့သို့သော စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲပြီး အလွန်အန္တရာယ်များလာခြင်း သို့မဟုတ် ဤနေရာမှ သတ္တဝါများက သူတို့ကို တားဆီးရန် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

....

နေ့တစ်ဝက်အကြာတွင်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် တောင်စောင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့သည် တောင်ထိပ်သို့ ခရီးတစ်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အခြားအဖွဲ့များအတွက်လည်း အလားတူအကွာအဝေး ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ကွာဟချက်ရှိလျှင်ပင် သိပ်မကြီးသင့်ပေ။

"ဟမ်?"

ထိုအခိုက်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏အကြည့်ကို သူတို့၏ညာဘက် မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လှည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အဲ့ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။" ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားကြပြီး သူတို့ရှေ့မှ အဖွဲ့သည် ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

အမှန်ပင်။

အခြေအနေသည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့အားလုံးအတွက် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမျိုးမျိုးသောအဖွဲ့များကြား တွေ့ဆုံမှုများနှင့် ပဋိပက္ခများသည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အပြာရောင်မျက်နှာရှိသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် သူတို့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ချက်ချင်းစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူသားကျင့်ကြံသူတွေပဲ။"

ရက်စက်သော အကြည့်နှင့် နဖူးပေါ်တွင် ထူထဲသောအကြေးခွံများရှိသော နောက်တစ်ဦးက ကြမ်းတမ်းစွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ သူတို့ကို ဒီမှာပဲ ရှင်းပစ်လိုက်ကြစို့။ အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါတို့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် လျော့သွားတာပေါ့။"

ဤအခိုက်တွင် ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကျန်းချန်ရွှမ်၏အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့လုံးသည် ဤနေရာမှ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သာ ရှေ့ဆက်သွားနိုင်မည်ကို ကောင်းစွာနားလည်ကြသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့တွေ့ဆုံသည့်အခိုက်တွင် သူတို့ရှေ့၌ လမ်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

.......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

သူတို့၏နားထဲသို့ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အောင်နိုင်သူသည် ရှေ့ဆက်သွားနိုင်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်သူသည် ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်ခံရမည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းသည် သင်တို့၏စွမ်းအားပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်လိမ့်မည်။"

နောက်ဆုံးစကားလုံးများက သူတို့၏လာမည့်တိုက်ပွဲသည် မည်သည့်နယ်ပယ်၏စည်းမျဉ်းများနှင့်မျှ ကန့်သတ်မထားဘဲ လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။ ဤနားလည်မှုက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကြားရှိ လေထုကို ပိုမိုတင်းမာစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ ငါးအမြီးပါသော ဆံပင်ရှည်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ၏အဖော်များဘက်သို့ မာနကြီးသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်-

"မင်းတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေ အခုပဲ အရှုံးပေးဖို့ ရွေးချယ်ရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထွက်သွားလို့ရတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ မင်းတို့ အရင်စမ်းသပ်မှုသုံးခုကနေ ဆုလာဘ်တချို့ ရနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မှာ ငါတို့ ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင်တွေကို ရန်သူမလုပ်မိဖို့ ကိုယ့်အဆင့်ကိုမသိကြရတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။"

ဤနေရာတွင် ပင်လယ်နက်ခြေသလုံးအိမ်တိုင် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီနေ့ ဒီမှာရှိနေတဲ့ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ၊ ခြွင်းချက်မရှိ သေရမယ်။"

***