ဓားဝိညာဉ်မြက်၊ သီးခြားစီလှုပ်ရှားခြင်း

"ဟမ်...?"

ဤသည်ကိုမြင်သော် ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်၊ ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများအားလုံး၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။

အနီရောင်နှင့် အဝါရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် အပင်နှစ်ပင်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အားအင်သည် ဗလာနယ်ပြန်အဆင့် အရှင်ဆရာတစ်ပါး၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနှင့် ညီမျှနေပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီမှာရှိတဲ့ အပင်တွေက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာလား။"

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ အမှန်ဖြစ်ပါက ဤနေရာရှိ အန္တရာယ်အဆင့်သည် သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေပြီ။

ကလန်!

လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူတို့ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လာသော အလင်းတန်းနှစ်ခုကို အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှလွတ်-

ကျန်းချန်ရွှမ်က သူ၏ လက်ချောင်းအားဖြင့် အလင်းတန်းနှစ်ခုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီရောင်နှင့် အဝါရောင် အပင်နှစ်ပင်သည် ရုတ်တရက် သူတို့၏ အကိုင်းအခက်အရွက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှူးခနဲမြည်သံနှင့်အတူ ဓားချီနှစ်ခုသည် ကျန်းချန်ရွှမ်ထံသို့ တည့်တည့် ပစ်လွှတ်လာပြန်သည်။

"ဟမ်?"

ဤသည်ကိုမြင်သော် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ ထပ်မံ အံ့ဩသွားကြပြန်သည်။

ချင်မန်ချန်းက ရုတ်တရက် "ကျွန်မ ဒါတွေ ဘာလဲဆိုတာ သိလောက်ပြီထင်တယ်။ ဒါတွေက ဓားဝိညာဉ်မြက်တွေပဲ။ တခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဓားချီတွေ ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အထူးဝိညာဉ်အပင်တစ်မျိုးပဲ။"

"ဓားဝိညာဉ်မြက်?"

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လျင်မြန်စွာပင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ဓားချီကို ထပ်မံ ချေဖျက်လိုက်ပြီး ဓားဝိညာဉ်မြက်ပင်နှစ်ပင်ကို ချုပ်နှောင်ရန် ဂါထာတစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ချင်မန်ချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမြက်ပင်ဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်ဘုံရေလွှာဘုံမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သောင်းချီကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ဆိုကြတယ်။ မသေမျိုးတောင်ထိပ်ဂူထဲမှာ ဒီလို ဝိညာဉ်အပင်မျိုးကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"ဒါဆိုရင် နတ်သမီးမန်ချန်းကို မေးပါရစေ၊ ဒီဓားဝိညာဉ်မြက်ဟာ တခြားသူတွေကို ဓားချီနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တာကလွဲလို့ တခြားအထူးအသုံးဝင်မှုတွေ ရှိသေးလား။" ဟု ရှန်းရူယန်က မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ မေးခွန်းကိုကြားသော် ချင်မန်ချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ရှိပါတယ်။ ဒီမြက်ကို ဓားနှလုံးသားဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာမှာ အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အဲဒီဆေးလုံးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို သူတို့ရဲ့ သိမြင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ ဓားနှလုံးသားကို ခိုင်မာစေဖို့ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ဆေးတစ်မျိုးပါပဲ။"

"ဓားနှလုံးသားဆေးလုံး?"

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် ချင်မန်ချန်းပြောသော ဓားနှလုံးသားဆေးလုံးသည် သာမန်ဆေးလုံးမဟုတ်ဘဲ ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ဆေးလုံးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။

အချို့ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်ရတနာများနှင့်ပင် လဲလှယ်ရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

"ဒီပင်မကျွန်းမှာ အန္တရာယ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေရုံသာမက အခွင့်အရေးတွေလည်း အများကြီး ရှိနေပုံပဲ။"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အဖွဲ့သည် ချုပ်နှောင်ထားသော ဓားဝိညာဉ်မြက်ကို စုသိမ်းလိုက်ကြသည်။

၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ဗလာနယ်ပြန်အဆင့်နှင့် ညီမျှသော်လည်း ထိုမြက်တွင် အသိဉာဏ်မရှိပေ။

ဗလာနယ်ပြန်အဆင့်ရှိ မည်သူမဆို ၎င်းကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။

"နတ်သမီးမန်ချန်း၊ ကျွန်တော်တို့ ရရှိလာတဲ့အရာတွေကို ကိုယ့်စွမ်းဆောင်ရည်အလိုက် ခွဲဝေယူကြရင် ဘယ်လိုလဲ။"

ကျန်းချန်ရွှမ်က ချင်မန်ချန်းဘက်သို့ ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် အကြံပြုလိုက်သည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ ရှေ့ဆက်၍ရရှိမည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို တစ်ဦးချင်း၏ ပါဝင်မှုအပေါ်မူတည်၍ ခွဲဝေမည်ဟု ဖြစ်သည်။

ချင်မန်ချန်းက ဤအပေါ် ကန့်ကွက်စရာမရှိဘဲ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှ တရားမျှတမှာပေါ့။"

ထို့ကြောင့် သူတို့အဖွဲ့သည် ပင်မကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားကြသည်။

.......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားကျွန်းအချို့သည်လည်း ပင်မကျွန်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ထိုကျွန်းများထဲမှ တစ်ခုတွင် ခန်းယွမ်ဖေး၊ ထျန်းယိုနှင့် သူတို့အဖွဲ့ ပါဝင်သည်။

ရှေ့ရှိ ပင်မကျွန်းကို ကြည့်ရင်း ခန်းယွမ်ဖေးက၊

"ထျန်းယို၊ ငါသိသလောက်တော့ အဲဒီပင်မကျွန်းမှာ မင်းနဲ့ငါ နှစ်ယောက်စလုံး လိုအပ်တဲ့ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ တတိယစမ်းသပ်မှုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ တိုက်ခိုက်ဖို့ထိုက်တန်တဲ့ ပစ်မှတ်တစ်ခုခုတွေ့ရင် ငါတို့ ပူးပေါင်းကြရင် ဘယ်လိုလဲ။"

"အင်း၊ ငါ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး။"

ထျန်းယိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် ခန်းယွမ်ဖေး၊ ထျန်းယိုနှင့် သူတို့အဖွဲ့သည်လည်း ပင်မကျွန်းပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ကြသည်။

.......

နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင်။

ကြီးမားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်၊ ချင်မန်ချန်းနှင့် အခြားသူများသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသော ပျံသန်းသည့် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်စုကို ရှင်းလင်းပြီးခါစ ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော ပျံသန်းသည့် ပုရွက်ဆိတ်အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း ချင်မန်ချန်းနှင့် ချန်တုန်းဟိုင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။

ဤပျံသန်းသည့် ပုရွက်ဆိတ်များသည် သူတို့အတွက် အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်သာ မရှိပါက ချန်မိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အထိအခိုက်များ ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းကျန်း၊ နတ်သမီးရှန်၊ ဒီမှာ အပင်နှလုံးသား ခြောက်ခုရှိတယ်။ ကျွန်မတို့ နှစ်ခုယူမယ်၊ ကျန်တာတွေ ရှင်တို့အတွက်ပဲ။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"

ချင်မန်ချန်းက ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းရူယန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာကို ရှင်တို့ အရင်တွေ့တာပဲလေ။ မဟုတ်ရင်လည်း အပင်နှလုံးသားကို အညီအမျှ ခွဲဝေလို့လည်း ရပါတယ်။"

"အညီအမျှ ခွဲဝေမယ်?"

ချင်မန်ချန်းသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါတော့ မသင့်တော်ပါဘူး။ ရှင်နဲ့ တာအိုရောင်းရင်းကျန်းသာ မရှိရင် ကျွန်မတို့ထဲက တချို့ မတော်တဆမှုတွေ ကြုံနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ရှင်တို့ အပင်နှလုံးသား လေးခုကို ယူတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က ကျန်တဲ့နှစ်ခုကို ယူပါ့မယ်။" ချင်မန်ချန်းက ပြောရင်း အနီးအနားရှိ ဂူတစ်ခုမှ မြစိမ်းရောင်တောက်နေသော အပင်နှလုံးသား ခြောက်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူမက နှစ်ခုကို မိမိအတွက် သိမ်းထားပြီး ကျန်လေးခုကို ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သော် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် နောက်ထပ် မငြင်းတော့ဘဲ အပင်နှလုံးသား လေးခုကို လက်ခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဖွဲ့သည် သူတို့ရှေ့မှ လမ်းအတိုင်း ဆက်လက်ရှေ့သို့ ချီတက်သွားကြသည်။

.....

ရက်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင်။

သူတို့လက်ထဲတွင် အပိုထပ်ရလာသော အပင်နှလုံးသား သုံးခုသာ ရှိသည်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အမူအရာများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က "ဒီအတိုင်းဆက်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒီနေရာက ငါတို့စမ်းသပ်မှု ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ မပြောထားပေမဲ့၊

တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုအပ်တဲ့ အပင်နှလုံးသားအားလုံးကို စုဆောင်းပြီးသွားရင် သူက နောက်တစ်ဆင့်စမ်းသပ်မှုကို အရင်တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်။

ပြီးတော့ အပင်နှလုံးသား စုဆောင်းမှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုရောက်သွားရင် စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးပြီလို့ ကြေညာနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့်။

တစ်နည်းပြောရရင် ငါတို့ဒီမှာရှိနေတဲ့အချိန်က အကန့်အသတ်ရှိနိုင်တယ်။"

"တာအိုရောင်းရင်းကျန်းရဲ့ အကြံက ဘာလဲ။"

"ရှင်းရှင်းလေးပါ။ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ သီးခြားခွဲပြီး ရှာဖွေတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။" ကျန်းချန်ရွှမ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း ချက်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်အောင် သေချာစေဖို့အတွက် စိတ်ချင်းဆက်သော့ တစ်ခုစီ ဆောင်ထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။"

ကျန်းချန်ရွှမ်ရည်ညွှန်းသော စိတ်ချင်းဆက်သော့သည် အချင်းချင်း၏ တည်နေရာကို အာရုံခံနိုင်ပြီး သတင်းစကားများ ပေးပို့နိုင်သော ရတနာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်သည်။ စိတ်ချင်းဆက်သော့သည် ပင်မကျွန်းပေါ်တွင် ကန့်သတ်ခံရခြင်းမရှိပေ။

ဤသည်မှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ထိရောက်မှုကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေရန် အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

ခေတ္တဆွေးနွေးပြီးနောက် ချင်မန်ချန်းနှင့် သူမ၏အဖွဲ့သည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းကျန်း၊ ရှင့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကျွန်မတို့ ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး။"

***