ဤကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးထားသော ထူးဆန်းမှုများ

ဓာတ်ခွဲခန်း ပေါက်ကွဲပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ယန်ကျွန်းဇဲ ဒီကမ္ဘာပေါ်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာ ဒီနေ့ဆိုရင် (၃)ရက်မြောက်နေ့ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာက ဟွားရင်းမြို့တော်လို့ခေါ်တဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုမှာပါ။

ရွှင်ထျန်းမြို့၊ ထျန်းမန်ခရိုင်မှာ ရှိတဲ့ ဒီမြို့က ယန်ကျွန်းဇဲမွေးဖွားခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာပေါ်က ဟွားနိုင်ငံရဲ့ ဒုတိယ (သို့) တတိယအဆင့်မြို့နဲ့ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အတူတူပါပဲ။

အခြားပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတွေနဲ့မတူဘဲ ယန်ကျွန်းဇဲက ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက်မှာ မိဘနှစ်ပါးစလုံး အသက်ရှင်သန်နေသေးပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် ကြော်ငြာနေကြတဲ့ “၉၈ယွမ်နဲ့ အရာရာကို အိမ်ကိုယူသွားပါ” ဆိုတဲ့ ကျန်းမာရေးဖြည့်စွက်စာရောင်းချသူတွေတောင်မှ သူတို့ရဲ့ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချဖို့ ထောင့်တစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်အောင် သူက ကျန်းမာနေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျွန်းဇဲက တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး ညီအစ်မတွေလည်း မရှိတာကြောင့် အမျိူးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေမှာပဲ စွဲလမ်းနေသူတွေကတော့ ညာဘက်ထိပ်ထောင့်ကို နှိပ်ပြီး ထွက်နိုင်ပါတယ်။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်ကတော့ ဒီပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ကမ္ဘာကြီးဟာ နာမည်မသိရတဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေအများကြီးနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပါပဲ။

ဥပမာအားဖြင့် မနက် ၂ နာရီတိတိမှာ ဧည့်ခန်းအပြင်ဘက်က တံခါးကို ခေါက်တာမျိုးပေါ့။ အဲ့ဒီအသံက ညအချိန်အခါမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းထစေမယ့် ကြည်လင်ပြီး စက်ပိုင်းဆိုင်ရာသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာစေပါတယ်။

နောက်ဥပမာတစ်ခုကတော့ သန်းခေါင်ယံနောက်ပိုင်းမှာ ရေချိုးခန်းကို အသုံးမပြုရဘူးဆိုတဲ့ တင်းကျပ်တဲ့အိမ်စည်းကမ်းပါပဲ။

များသောအားဖြင့် ည ၁၁ နာရီ ၅၀ လောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က သော့နဲ့ ရေချိုးခန်းတံခါးကို လော့ချလိုက်လေ့ရှိပါတယ်။

သေချာတာကတော့ အသက်ရှင်နေတဲ့လူတွေကို ဆီးဝမ်းချုပ်ပြီး သေစေလို့မရနိုင်တဲ့အတွက်ကြောင့် အိပ်ခန်းတိုင်းမှာ ရိုးရှင်းတဲ့ အိမ်သာခွက်တစ်ခုစီ တပ်ဆင်ထားပါတယ်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်မှာတော့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က ပြန်မကောင်းလာခဲ့ပါဘူး။ ယန်ကျွန်းဇဲက ဒီမိသားစု၊ ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ အရာရာကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ ရှင်းပြလို့မရနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။

ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့က စနေနေ့ဖြစ်ပြီး အွန်လိုင်းကနေ အချက်အလက်တွေကို ရှာဖွေကြည့်ခြင်းဖြင့် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့အချို့သော ကဏ္ဍတွေကို အကြမ်းဖျင်းနားလည်ခဲ့ပါတယ်။

ထူးဆန်းမှုလို့ခေါ်တာကို ဒီနေရာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေအဖြစ် ရည်ညွှန်းပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လခန့်က ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေဟာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆက်တိုက်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ သီးခြားဖြစ်ရပ်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေဟာ ကမ္ဘာအနှံ့ကို လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါတယ်။

ထူးဆန်းမှုတွေကို ရည်စူးပြီး ဖန်တီးထားတဲ့ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ပေါင်းများစွာက မိုးရေထဲကမှိုတွေလိုပဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး အင်တာနက်အသုံးပြုသူတွေက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းတဲ့ ဓာတ်ပုံများစွာနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ရတဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို အများအပြားတင်ခဲ့ကြပါတယ်။ အထူးပြုလုပ်ချက်အဖွဲ့တွေ၊ ဘီ-စတေးရှင်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေနဲ့ အခြားအရာတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရင် ပုံမှန်အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီဧရိယာကိုသာ မချဉ်းကပ်ခဲ့ရင် ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အန္တရာယ်တစ်ခုခုမရှိပါဘူး။ ဒါက ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့မိဘတွေက သူ့ကို သန်းခေါင်ယံနောက်ပိုင်းမှာ ရေချိုးခန်းထဲ မဝင်ဖို့ တားမြစ်ထားတာနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။

သူ့ဖခင် ယန်တာကော့က ရေချိုးခန်းတံခါးကို ည ၁၁ နာရီ ၅၀ မှာ လော့ချပြီး နောက်နေ့မနက် ၆ နာရီ ၃၀ မှသာ ပြန်ဖွင့်ဖို့ မှာကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒီအရာတွေရဲ့နောက်ကွယ်က အကြောင်းပြချက်တွေအတွက်ကတော့ ယန်တာကော့က သူ့ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းတွေအတွက်တော့ အမြဲတမ်းခြွင်းချက်တွေရှိနေပါတယ်။ ယန်ကျွန်းဇဲတစ်ယောက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာ မကြာသေးတဲ့အတွက် ဒီကဏ္ဍကို အပြည့်အဝနားမလည်သေးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအသစ်နဲ့ အကျွမ်းတဝင်မဖြစ်သေးတာကြောင့် အဲ့ဒီစနေနေ့ညမှာ အိပ်ခန်းကို ပြန်လာမှ သူရဲ့မျက်မှန်ကို ရေချိုးခန်းထဲက လက်ဆေးကြွေဘေစင်အောက်မှာ ထားခဲ့မိမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။

ဒီခန္ဓာကိုယ်က အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး နေ့ရောညပါ လေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ ပြန်လည်လေ့လာမှုတွေလုပ်ရတာကြောင့် မျက်မှန်ပါဝါ သုံးရာကျော်ရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တခြားခန္ဓာကိုယ်လုပ်ဆောင်ချက်တွေကတော့ ကောင်းမွန်နေဆဲပါ။

ဒီတစ်နှစ်ပဲသည်းခံပြီး ဘွဲ့ရစာမေးပွဲကို အတုအယောင်ဖြေဆိုပြီးတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာတဲ့လူတစ်ယောက် ပြန်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့စိတ်ကူးတွေက အနည်းငယ်ရိုးအပြီး ရယ်စရာကောင်းပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲက အချိန်ကို တမင်စစ်ဆေးကြည့်ပါတယ်။ နာရီက ည ၁၁ နာရီ ၅၄ မိနစ်ကို ပြနေပါပြီ။ အခု မျက်မှန်ပြန်ယူတာက တစ်မိနစ်တောင် အချိန်ယူရမှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် သူ့အဖေ ယန်တာကော့ရဲ့စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်မှာမဟုတ်ပါဘူး။

ဒါ့အပြင် သူက ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်ရောက်တာရဲ့ပြင်းထန်မှုကို အပြည့်အဝနားလည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိသေးပါဘူး။

ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေတဲ့လား? ပလုတ်ကျင်းခွက်က သူ့အလိုလိုရေတွေထဲခုန်ဝင်တာ၊ ရေပိုက်ခေါင်းကနေ သွေးတွေထွက်လာတာ၊ မှန်ထဲမှာ ကြောက်စရာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်လာတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ချိတ်ပေါ်က သဘက်တစ်ခုက မားစ်ညီအစ်ကိုရဲ့ "မြို့တွင်းအက" ကို ဖျော်ဖြေတာတွေကရော ပါဝင်မှာလား။

ကိုယ်တိုင်မကြုံတွေ့ရခင်မှာတော့ တကယ့်ထိတ်လန့်စရာတွေက သူတို့နဲ့ဝေးနေတယ်လို့ လူတိုင်းက တွေးကြပါတယ်။ ယန်ကျွန်းဇဲကလည်း ဒီလိုပဲ ယုံကြည်နေခဲ့ပါတယ်။

အိပ်ခန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီး စင်္ကြံထဲမှာ ထိုင်ချလိုက်ကာ ရေချိုးခန်းတံခါးအောက်က ရေစုပ်ဖျာအောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့သော့ကို ယူလိုက်ပါတယ်။ ယန်ကျွန်းဇဲက သော့ကို လော့ခ်ထဲထည့်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်ဖို့ အမြန်လှည့်လိုက်ပါတယ်။

ရေချိုးခန်းက အတော်လေးကျဉ်းမြောင်းပါတယ်။

လက်ဆေးကြွေဘေစင်နဲ့အိမ်သာက နေရာတစ်ဝက်လောက်ယူထားပြီး ကျန်နေရာက ရေချိုးခန်းအတွက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရေချိုးတဲ့အခါ ရေတွေက လက်ဆေးကြွေဘေစင်နဲ့ သူ့ရှေ့ကမှန်ပေါ်ကို ပက်နိုင်ပါတယ်။

ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးကို အနီနဲ့အဖြူရောင်စတုရန်းအုတ်ကြွပ်တွေနဲ့ ခင်းထားပါတယ်။ လက်ဆေးကြွေဘေစင်နဲ့အိမ်သာကတော့ အဖြူသက်သက်ပါပဲ။

ရေချိုးခန်းမီးကိုဖွင့်လိုက်တော့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့နေရာက နွေးထွေးတဲ့အဝါရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပေမဲ့ ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အလင်းရောင်က မှိန်နေဆဲပါ။

ယန်ကျွန်းဇဲက သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှင်းပြလို့မရနိုင်တဲ့ ဟာတာတာအဖြစ်ကို ခံစားနေရပါတယ်။ သူရဲ့မှုန်ဝါးဝါးအမြင်အာရုံက ရေချိုးခန်းထဲက အမျိုးမျိုးသောပစ္စည်းတွေကို ခြုံငုံကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အရာရာတိုင်းက ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ။ သူရှေ့ကိုတိုးသွားပြီး လက်ဆေးကြွေဘေစင်အောက်က မျက်မှန်ကိုယူကာ ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးနောက် ရေချိုးခန်းအဝင်ပေါက်ကို ပြန်သွားပြီး မီးပိတ်ဖို့အတွက် လက်လှမ်းလိုက်ပါတယ်။

မျက်မှန်တပ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့အမြင်အာရုံက သိသိသာသာ ပိုပြီးကြည်လင်လာပါတယ်။

မီးပိတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေက တစ်စုံတစ်ခုအပေါ် မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပဲ သူ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး လက်ဆေးကြွေဘေစင်နဲ့အိမ်သာကြားက ထောင့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်နေမိပါတယ်။

အဲ့ဒီနေရာမှာ ဘယ်ကနေဘယ်လိုပေါ်လာမှန်းမသိတဲ့ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။

ကောင်မလေးက ၅ နှစ် (သို့) ၆ နှစ်အရွယ်လောက်ရှိပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးဘက်ကို ကျောပေးကာ ထောင့်ကိုမျက်နှာမူထားပါတယ်။ သူက အနီရောင်ဖဲကြိုးအလှဆင်ထားတဲ့ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ရဲ့လက်မောင်းနဲ့ ခြေသလုံးတွေက အပြင်မှာပေါ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာတွေမှာ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာတွေ အများအပြားရှိနေပြီး လည်ပင်းကလည်း ညာဘက်ကို ၁၈၀ ဒီဂရီလောက် လိမ်နေပါတယ်။ အရေပြားတော့ မ‌ေပါက်ပြဲပါဘူး။

သူ့ရဲ့သေးငယ်ပြီး ဖိနပ်မပါတဲ့ခြေထောက်လေးကလည်း အပေါ်ဘက်ကို လှည့်နေပါတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါက "ပင်လယ်ဓားပြ" ရုပ်ရှင်ထဲက ကပ္ပတိန် ဘာဘိုဆာနဲ့ နည်းနည်းဆင်တူပါတယ်။

အနည်းဆုံးတော့ သူက အရက်ကို သူ့ရဲ့အတုလုပ်ထားတဲ့ခြေထောက်ထဲမှာ သိမ်းထားလို့ရတယ်လေ၊ ဒါက အရမ်းအေးဆေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအနီရောင်အဝတ်အစားနဲ့ ကောင်မလေးရဲ့အဖြစ်အပျက်ကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းတာက ကောင်မလေးရဲ့ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးက သစ်ပင်အိုကြီးရဲ့ ပင်စည်လို S-ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်နေပြီး အဲ့ဒီနေရာမှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ထူထဲပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့ဆံပင်တွေက သူ့နောက်ကျောမှာ ဖရိုဖရဲကျနေပါတယ်။

အခုအချိန်မှာ ယန်ကျွန်းဇဲတစ်ယောက် ကပ္ပတိန်ဘာဘိုဆာနဲ့ သူ့ရဲ့အတုလုပ်ထားတဲ့ ခြေထောက်ထဲမှာ အရက်သိမ်းတာတွေအကြောင်းကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရှိတော့ပါဘူး။

သူ့ကိုဖုံးလွှမ်းလာတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေက သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ယင်လာစေခဲ့ပါတယ်။ အေးစက်စက်ခံစားမှုတစ်ခုက ရေချိုးခန်းထဲကနေ အပြင်ဘက်စင်္ကြံဆီကို ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲက သူ့ရဲ့အသက်ရှုသံတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေပေါ့၊ အဲ့ဒီဖြစ်ရပ်တွေထဲက တစ်ခုဟာ သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတာပါ၊ ဒီကမ္ဘာကြီးတစ်ဝန်းလုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုးပေါ့။

တီဗီပေါ်က သတင်းတွေကိုကြည့်ရတာနဲ့ တကယ်တမ်းကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ရတာက လုံးဝကို ကွာခြားပါတယ်။ အခုမှပဲ သူတို့နှစ်ခုကြားက ကြီးမားတဲ့ကွာဟချက်ကို နားလည်လာခဲ့ပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့လက်ဖဝါးနဲ့ နောက်ကျောတွေမှာ ချွေးအေးတွေ စိမ့်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

သူမျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနီရောင်ဝတ်ထားတဲ့ကောင်မလေးကို ထပ်မကြည့်ချင်တော့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့အကြည့်က ရွေ့လို့မရပါဘူး၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ပုံရိပ်ကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေခဲ့တဲ့ အနီရောင်ဝတ်ထားတဲ့ကောင်မလေးရဲ့ လည်ပင်းက လှုပ်ရှားလာပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးဘက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လာပါတယ်။ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမှာတော့ အရိုးတွေအချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မိတဲ့ ကာကာအသံတွေက ထွက်ပေါ်လာပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာရှိပြီဖြစ်တဲ့ သစ်ကိုင်းဟောင်းတစ်ခု ကျိုးသွားသလိုမျိုး ညအချိန်အခါမှာ အလွန်စူးရှနေပါတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွန်းဇဲက သူ့ရဲ့ကိုယ်အင်္ဂါတွေကတဆင့် အေးစက်နေတဲ့အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဘယ်ကနေရလာမှန်းမသိတဲ့ သတ္တိကို မွေးပြီး သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ ရေချိုးခန်းတံခါးလက်ကိုင်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး တံခါးကို ဘန်းခနဲ ပိတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးနောက် သော့ကို ၂ ကြိမ်အမြန်လှည့်ပြီး သူ့ရဲ့တုန်ယင်နေတဲ့လက်တွေနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့မိဘတွေရဲ့ အိပ်ခန်းတံခါးက ချက်ချင်းဖွင့်လာပြီး မျက်လုံးတွေမှုန်ဝါးနေတဲ့ သူ့ဖခင် ယန်တာကော့နဲ့ သူ့မိခင် လီမန်တို့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

“ဇဲ၊ သားက ဘယ်လောက်ကြာအောင် စာကြည့်နေတာလဲ။ ဘာလို့မအိပ်သေးတာလဲ” လို့ လီမန်က အံ့သြစွာမေးလိုက်ပြီး အခုမှပိတ်ထားတဲ့ ရေချိုးခန်းတံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

“သား အခုမှ ရေချိုးခန်းထဲက ပြန်လာတာလား” တာကော့ရဲ့ အိပ်ချင်စိတ်တွေ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက အိပ်ခန်းကို ချက်ချင်းပြန်သွားကာ သူ့ဖုန်းပေါ်ကအချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် လေးမိနစ်။

ယန်တာကော့က အိပ်ခန်းထဲကနေ ပြန်ထွက်လာပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးဆီကို ချဉ်းကပ်ကာ လက်ကိုင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးက လော့ခ်ကျနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

အဲ့နောက် သော့ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ်တုန်ယင်နေတဲ့ ယန်ကျွန်းဇဲကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့လက်ထဲက သော့ကိုယူပြီး တာကော့က လီမန်ကို ခပ်တင်းတင်းလေသံနဲ့ “ငါပြောတယ်လေ။ အဆင်ပြေအောင် သော့ကို ဒီအတိုင်းမထားဘဲ သတိထားဖို့” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လီမန်ကတော့ ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာပေါ်ကနေ မပြောဖြစ်တဲ့သတင်းအချက်အလက်ကို ဖတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ တာကော့က ဒေါသထွက်နေတဲ့အတွက် သူမက ဘာစကားမှမပြောဘဲ နေလိုက်ပါတယ်။

တာကော့က ယန်ကျွန်းဇဲရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ သူ့အကြည့်က ခိုင်မာနေပေမဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက “သား မြင်လိုက်လား” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲက ဘာမှပြန်မဖြေပါဘူး။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူပေါ်နေတဲ့အချိန်အတွင်း ရေချိုးခန်းထဲကို သားမဝင်နေသရွေ့ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး” လို့ တာကော့က နှစ်သိမ့်ဖို့ ကြိုးစားပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

“အဖေ၊ အဲ့ဒီအရာက သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာပဲ ပေါ်တာမဟုတ်ဘူး” လို့ ယန်ကျွန်းဇဲက ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဒါကြောင့်လည်း ငါက ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဆယ်မိနစ်စောပြီး လော့ချဖို့ အထပ်ထပ်ပြောနေတာ” လို့ တာကော့က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး လီမန်ကိုလှည့်ကာ “နောက်တစ်ခါ သော့ကို တံခါးရှေ့မှာမထားနဲ့တော့။ ငါ့ဘာသာပဲ ယူထားတော့မယ်။ နေ့တိုင်း ညဘက် လော့ချပြီး နောက်နေ့အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ပြန်ဖွင့်မယ်” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

“ဒီလိုထပ်မဖြစ်စေရပါဘူး” လို့ လီမန်က တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ပြောလိုက်ပြီး ယန်ကျွန်းဇဲဆီကို ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ရဲ့ပခုံးကို လက်တွေနဲ့ထိလိုက်ပါတယ်။

“အဖေ၊ ငါတို့အိမ်က ထူးဆန်းတာကို သတင်းမပို့ဘူးလား” လို့ ယန်ကျွန်းဇဲက မေးလိုက်ပါတယ်။

ရှေးခေတ်ရဲမှူးနဲ့ ဆင်တူတဲ့ လူထုစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူနဲ့တူတဲ့ လုံခြုံရေးအရာရှိရဲ့အခန်းကဏ္ဍက ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တကယ်တမ်းမှာတော့ တတ်နိုင်စွမ်းမရှိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့အရေအတွက်က လျင်မြန်စွာတိုးလာတဲ့အတွက် သရဲတစ္ဆေနှိမ်နင်းသူတွေကို သတင်းပို့ပြီးနောက်မှာတောင်မှ ချက်ချင်းအကူအညီရဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေ စတင်ပေါ်ပေါက်တဲ့ ကနဦးရက်တွေမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဘာသာအလေ့အကျင့်တွေက ခဏတာ လူကြိုက်များခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိခေတ် ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေအပေါ်မှာ အမျိုးမျိုးသော ဘုန်းကြီးပရိတ်ရည်တွေ၊ မှော်ဆန်တဲ့ကိရိယာတွေ၊ နတ်ဆိုးတွေနဲ့သရဲတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ရည်ရွယ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက အနည်းငယ်သာအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်ဆိုတာကို လူတွေက တဖြည်းဖြည်းသိလာခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီလိုအကြောင်းတွေကြောင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို လွန်လွန်ကျူးကျူးလုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေ အချိန်မတိုင်ခင် သေဆုံးမှုတွေရှိခဲ့ပြီး ဒီလိုကိစ္စတွေကို သရဲတစ္ဆေနှိမ်နင်းသူတွေကသာ ထိထိရောက်ရောက် ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းက နားလည်လာခဲ့ကြပါတယ်။

သရဲတစ္ဆေနှိမ်နင်းသူတွေက ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုဖယ်ရှားရမလဲဆိုတာကို လေ့လာဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့အခကြေးငွေတွေကို ပေးခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့နည်းလမ်းတွေက သာမန်လူတွေရဲ့လက်လှမ်းမမီတဲ့အပြင် သူတို့ နားမလည်နိုင်တဲ့အရာတွေဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးလည်းမရှိသလို အရည်အချင်းလည်းမရှိပါဘူး။

တာကော့တစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ “ငါတို့အရင် တစ်လတည်းက သတင်းပို့ခဲ့တာ။ သူတို့က တန်းစီရမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့က တန်းတောင်မစီရသေးဘူး” လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယန်ကျွန်းဇဲက အတော်လေးစကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

ကမ္ဘာကြီးက ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ ပုံမှန်လူမှုရေးအဆက်အသွယ်တွေနဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုတွေက လျော့နည်းသွားတာမျိုး မရှိနိုင်ပါဘူး။ သူတို့က တန်းစီနေတယ်လို့ ပြောတာက တစ်ယောက်ယောက်က အထူးဆက်ဆံရေးတွေကနေတဆင့် တန်းစီမှုကို ကျော်သွားတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သရဲတစ္ဆေနှိမ်နင်းသူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စောင့်ရတာ အဆုံးမဲ့အချိန်ယူရနိုင်ပါတယ်။

ဒီကာလအတွင်းမှာတော့ တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာက သက်ရောက်မှုရှိတဲ့နေရာကို ယာယီပိတ်ဆို့ဖို့ပါပဲ။

ကံကောင်းစွာပဲ ရေချိုးခန်းထဲက အနီရောင်ဝတ်ထားတဲ့ကောင်မလေးက ပြဿနာရှာတဲ့အမျိုးအစားမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ မနှစ်မြို့စရာကောင်းနိုင်ပေမဲ့ သူက ငြိမ်သက်နေပါတယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာ ရေချိုးခန်းကို ရှောင်နေသရွေ့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။

သူ့ဖခင် ယန်တာကော့က စက္ကူစက်ရုံတစ်ခုမှာ ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ပါတယ်။ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းဖြစ်ပြီး တစ်လကို ယွမ်တစ်သောင်းအောက်ပဲ ရပါတယ်။

တကယ်တမ်းတော့ သုံးထောင်ကျော်ပဲ ရှိပါတယ်။

သူ့မိခင်က သန့်ရှင်းရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ သန့်ရှင်းရေးဝန်ထမ်းဖြစ်ပြီး တာကော့နဲ့အတူ လူမှုအဆင့်အတန်းအတူတူပါပဲ။

အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်း၊ ရေချိုးခန်းတစ်ခုနဲ့ မီးဖိုချောင်တစ်ခုပဲရှိတဲ့ အိမ်ဟောင်းတစ်ခုမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ အလုပ်သမားလူတန်းစားမိသားစုအတွက် ဒီလိုခြောက်ခြားစရာနေရာကနေ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ဆိုတာ တကယ်တမ်းတော့ ရွေးချယ်စရာမရှိပါဘူး။

ဒါ့အပြင် တာကော့နဲ့လီမန်တို့ရဲ့ လူမှုရေးဆက်ဆံမှုတွေအပေါ် အခြေခံပြီး ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို သတင်းပို့ပြီးနောက်မှာ တန်းစီမှုကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားတာက လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် အခြေအနေက အခုလိုပဲ ရပ်တန့်နေခဲ့ပါတယ်။

အကယ်၍ ပြင်းထန်တဲ့ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ဧရိယာကျယ်ကြီးတစ်ခုအပေါ်ကို သက်ရောက်မှုရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဟွားရင်းရဲ့မြို့တော်ကြီးပေါ်ကို ဖိအားပေးနိုင်ပြီး သရဲတစ္ဆေနှိမ်နင်းသူတွေကို အမြန်လာဖို့ တွန်းအားပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ သူတို့ရဲ့ရေချိုးခန်းထဲက ကောင်မလေးလို သိမ်မွေ့တဲ့ အနီရောင်ဝတ်ထားတဲ့သရဲကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် သုံးလ (သို့) ငါးလလောက်အထိ တန်းစီပြီး စောင့်ရနိုင်ပါတယ်။ ဒီအချိန်အတိုင်းအတာက အဲ့ဒီကောင်မလေးရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ကြောက်စရာကောင်းမှုအတွက် တောင်းပန်စရာ ကာလတစ်ခုနီးပါးပါပဲ။

ယန်ကျွန်းဇဲက သူ့အိပ်ခန်းထဲကို ပြန်သွားပြီး လီမန်ကတော့ သူ့နောက်ကိုလိုက်ကာ နူးညံ့တဲ့စကားတွေနဲ့ နှစ်သိမ့်ပေးပါတယ်။ တာကော့ကတော့ ရေချိုးခန်းတံခါးမှာ လော့ခ်ကျနေလားဆိုတာကို တစ်ခါထပ်စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ ဧည့်ခန်းတံခါးကိုလည်း လုံလုံခြုံခြုံ လော့ချထားကြောင်း သေချာစေပြီးနောက်မှာတော့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးက မီးပိတ်ပြီး သူတို့ရဲ့အိပ်ခန်းကို ပြန်သွားခဲ့ကြပါတယ်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွန်းဇဲက အိပ်လို့မရနိုင်ပါဘူး။ သူခုနက မြင်ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းက သူ့ဘဝမှာ ထူးဆန်းမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရတာဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ရတဲ့ ခံစားချက်က သူ့ကို ဆက်ပြီး ကြက်သီးမွှေးညင်းထစေခဲ့ပါတယ်။

သူအိပ်လို့မရနိုင်တဲ့ နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုကတော့ အနီရောင်အဝတ်အစားနဲ့

ကောင်မလေးကိုမြင်ပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မြေပုံစာအုပ်တစ်ခု မရှင်းပြနိုင်ဘဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။