ရုတ်တရက် ရောက်လာတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု

ညအရမ်းနောက်ကျမှ အိပ်ရာဝင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ပထမဆုံးတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာပြီးမြောက်ခဲ့တာကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး တစ်ညလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားခဲ့ရကာ တကယ်တမ်း အိပ်ပျော်ခဲ့တယ်ဆိုတာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိပါတယ်။

အပြင်မှာ လင်းစပြုလာချိန်မှာတော့ အေးစိမ့်နေတာကြောင့် သူ နိုးလာခဲ့ပါတယ်။ မေလမှာ မနက်ခင်းလေက အေးပေမယ့် စောင်ပါးတစ်ထည်လောက်က နွေးထွေးဖို့ လုံလောက်သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ သူ့ကို နိုးသွားစေခဲ့တာက အအေးဒဏ်ဆိုတာ သေချာနေခဲ့ပါတယ်။

အိပ်ရာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ခေါင်းကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဘာမှမမြင်ရပေမယ့် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်လာတဲ့ အေးစိမ့်မှုက သူ့ကို ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်စေခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူ အဝတ်လဲပြီး ဘီရိုမှန်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သေချာတာပေါ့၊ သူ့ရဲ့ကျောပေါ်မှာ အနီရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ခေးအာဟာ အိပ်ပျော်နေသလိုမျိုး ကျောမှီနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

မကောင်းဘူး၊ ဒီကလေးမသာကောင်က ဆင်းမသွားတော့ဘူး၊ သူ့မှာလည်း သူမကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိသေးဘူး။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ပထမဆုံး နွေးထွေးအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ထူးဆန်းမှုတွေကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး မသေခင်မှာ အအေးဒဏ်နဲ့ပဲ အရင်ဆုံး သေဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ဗီရိုထဲကို မွှေနှောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကာကီရောင် ထူထဲတဲ့ဆွယ်တာတစ်ထည်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ဝတ်လိုက်ပါတယ်။ သူ အဝတ်လဲနေတုန်း သူ့နောက်က ခေးအာက ဘာမှ မသက်ရောက်သလိုပဲ၊ သူမက အဲဒီအချိန်မှာ ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားသလိုပါပဲ။

ရေချိုးခန်းထဲက ဖြစ်ရပ်က ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ပြီ၊ ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ သူ့ရဲ့မိဘတွေကို နတ်ဆိုးနှင်သူ ခေါ်ဖို့အတွက် ခက်ခဲတဲ့အရာတွေ လုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးဆိုတာကို ယုံကြည်အောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ မနက် ၆:၁၀ ရှိနေပါပြီ၊ သူ့အဖေ ယန်တာ့ကော် နိုးပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဖွင့်ဖို့အတွက် မိနစ် ၂၀ ပဲ ကျန်တော့ပါတယ်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ စတင်နွေးထွေးလာတာကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲက အိပ်ရေးပျက်နေခဲ့တာတောင် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းမွန်နေတာကို သတိပြုမိခဲ့ပါတယ်။ ငယ်ရွယ်နုပျိူခြင်းက တကယ်တော့ အကျိုးကျေးဇူးတစ်မျိူးပါပဲ။

သူ့ရဲ့ကျောပေါ်မှာ မှီနေတဲ့ ခေးအာကတော့ အအေးဓာတ်ကိုပဲ ခဏတာ ယူဆောင်လာပေးပုံရပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ တခြားဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကိုတော့ သူ မတွေ့ရှိသေးပါဘူး။

ယန်ကျွင်းဇဲက အစီအစဉ်တစ်ခုကို အမြန်စဉ်းစားလိုက်တယ်။ သူက လဲထားတဲ့ ရေချိုးခန်းသော့ကို ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့မိဘတွေ မနိုးခင်မှာပဲ သူ ဒါကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ရေချိုးခန်းတံခါးနဲ့ မီးခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူက သူ့ဖုန်းပေါ်က အချိန်ကို ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ မနက် ၆:၂၀ မှာတော့ သူ့ရဲ့စိတ်ခံစားမှုတွေကို ထိန်းညှိပြီး သူ့ရဲ့မိဘတွေရဲ့ အိပ်ခန်းဆီကို ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ပြေးသွားခဲ့တယ်၊ ပထမတော့ ပိတ်ထားတဲ့တံခါးကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ခေါက်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ "အဖေ၊ အမေ၊ မြန်မြန်ထပါ! ရေချိုးခန်းတံခါး ပွင့်နေတယ်၊ ဟိုအရာက ပျောက်ကွယ်သွားပုံပဲ။" လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။

၃ မိနစ်အကြာမှာတော့...

ယန်တာ့ကော်၊ လီမန်နဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲတို့ဟာ ပွင့်နေတဲ့ ရေချိုးခန်းတံခါးရှေ့မှာ ရပ်နေကြပြီး အတွင်းကို ရှုပ်ထွေးတဲ့အမူအရာတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ဟာ နှစ်မိနစ်ကျော်ကြာ အဲဒီမှာ ရပ်နေခဲ့ကြပြီး ဘာမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ကြပါဘူး။

တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက်မှာတော့ ယန်တာ့ကော်က ယန်ကျွင်းဇဲကို "မင်းထတုန်းက တံခါးက ဒီလိုပဲလား" လို့ နောက်ဆုံးတော့ မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဟုတ်တယ်၊ အတွင်းက မီးကလည်း ဖွင့်ထားတယ်၊ ဒါက အတော်ကြာကြာ ဖွင့်ထားပုံရတယ်" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်ပြီး အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။

စကားပြောနေစဉ်မှာတော့ သူက သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကို တမင်တကာ လှည့်လိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့ကျောကို ယန်တာ့ကော်နဲ့ လီမန်တို့ရှေ့မှာ လှုပ်လိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့မိဘတွေက သူ့ရဲ့ကျောပေါ်က ခေးအာကို မြင်နိုင်မလားဆိုတာကို သိချင်တာကြောင့်ပါပဲ။

အခုလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ့ကိုယ်သူကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ ခေးအာကို မမြင်နိုင်ပုံရတာကြောင့် သူ့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေက မလိုအပ်ခဲ့ပါဘူး။

ယန်ကျွင်းဇဲကိုယ်တိုင်ကတောင် မှန်ကတဆင့်မှသာ ခေးအာကို မြင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ယန်တာ့ကော်က အချိန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ မနက် ၆:၃၀ မရှိသေးဘူး။ သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံအရ ဒီအချိန်မျိုးမှာ ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်ဖို့ မလုံခြုံနိုင်သေးပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အနီရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးများနေလို့ပါပဲ။

ခဏအကြာမှာတော့ သူအံ ကြိတ်လိုက်ပြီး လက်ခံတဲ့အကြည့်နဲ့ ယန်တာ့ကော်က လီမန်ကို "မိန်းမ၊ ငါ ဝင်ကြည့်လိုက်မယ်။ မင်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့သားက တံခါးအပြင်ဘက်မှာ နေကြ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုပြောပြီး လီမန်ရဲ့ကန့်ကွက်မှုကို မစောင့်တော့ဘဲ သူက ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်သွားခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တွေ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေတာကနေ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့အဖေရဲ့ခြေလှမ်းဟာ ငရဲထဲကို ဝင်နေတာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသလိုပါပဲ၊ ယန်တာ့ကော်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ အကြာကြီး ရပ်နေခဲ့ပြီး အမေနဲ့သားကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း အပြင်ဘက်မှာ အကြာကြီး ရပ်နေခဲ့ကြပါတယ်။

ဧည့်ခန်းနာရီက မနက် ၆:၄၁ ကို ပြနေချိန်မှာတော့ ယန်တာ့ကော်က ရေချိုးခန်းထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

"တကယ်ပဲ... ပျောက်ကွယ်သွားတာထင်တယ်။"

သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်ရင်း ယန်တာ့ကော်က အနီရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေး ပြန်ပေါ်လာမှာကို ကြောက်ရွံ့ရင်း အိမ်ထဲက အခန်းတိုင်းကို စစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်။ သူမက တခြားအခန်းတွေမှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ပေါ်လာရင် အခြေအနေက အခုထက် အများကြီး ပိုဆိုးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

လီမန်ကလည်း အပေါ်အောက်ကို တက်လိုက်ဆင်းလိုက်နဲ့ နေရာတိုင်းကို စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။

နာရီဝက်အကြာမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြတယ်။

တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီထင်ပါတယ်။

စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသေးတဲ့ ယန်တာ့ကော်က လီမန်နဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကို "နောက်ရက် နှစ်ရက်လောက် ရေချိုးခန်းတံခါးကို အချိန်မှန် ဆက်ပိတ်ထားကြရအောင်။ ညသန်းခေါင်ကျော်ရင်တော့ ငါ ရေချိုးခန်းထဲကို ဝင်ကြည့်မယ်။

အဲဒီအရာ မပေါ်လာတော့ဘူးဆိုတာ ငါ သေချာသွားရင် တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"ဘုရားသခင် ကယ်မပါပြီ!" လီမန်က သူမရဲ့လက်တွေကို ယှဉ်လိုက်ပြီး ကျေးဇူးတော်အတွက် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ သူမရဲ့မျက်နှာမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေတဲ့အမူအရာ ပေါ်နေပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူမရဲ့လက်တွေကို ချလိုက်ပြီး လီမန်ရဲ့အမူအရာက အံ့အားသင့်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်- "ဇဲ၊ မင်း ဘာလို့ ဇွန်ဇီ (ဆန်လုံး) လို ဝတ်ထားတာလဲ။ ဒီလောက်တောင် အေးနေတာလား။ မင်းက ဆောင်းတွင်းအတွက် ထူထဲတဲ့ဆွယ်တာ ဝတ်ထားတယ်။"

"အေးတယ်" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။

"ဒီရက်ပိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ရမယ်" လို့ ယန်တာ့ကော်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ လီမန်ကို "အခု ငါ ထင်တာကတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို နတ်ဆိုးနှင်သူခေါ်ခိုင်းဖို့ကို ခဏ ရပ်ထားလို့ရပြီ။ အဲဒီအရာက တကယ်ပဲ ရှိနေသေးလားဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ အဲဒီအခါ ပိုက်ဆံသုံးဖို့ နောက်မကျသေးပါဘူး။"

လီမန်က ဒီအကြံပြုချက်ကို ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။

မိသားစုမှာ ပိုက်ဆံက မလုံလောက်နေတာကြောင့် သူမရဲ့ မလုံလောက်တဲ့ လစာကို ကြိုတင်မသုံးရတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။

လီမန်က ထီပေါက်သလိုတောင် အံ့အားသင့်မှု ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

တခြားသူတွေ ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ တွေ့ကြုံရတဲ့အခါ နတ်ဆိုးနှင်သူ ရောက်လာတဲ့အထိ ကြောက်ရွံ့စွာ ခံစားနေရတာ ဒါမှမဟုတ် ရိုးရိုးလေး ရွှေ့သွားကြတာမျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့အိမ်ထဲက ထူးဆန်းမှုကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။

သူမရဲ့သားက ဘာကြောင့် ဆန်လုံးလို ဝတ်ထားရတာလဲဆိုတဲ့ တကယ့်အကြောင်းရင်းကို သူမသိခဲ့ရင်တော့ သူမ ထီပေါက်သလို ခံစားရမှာမဟုတ်ဘဲ ကျိန်စာတိုက်ခံရသလိုမျိုး ခံစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

...

တစ်နာရီအကြာမှာတော့...

ရှုန့်ထျန်နံပါတ် ၃ အလယ်တန်းကျောင်း၊ အထက်တန်းနှစ် ပဉ္စမတန်းမှာတော့ မနက်ခင်းစာဖတ်ချိန် စနေပါပြီ၊

ဆရာကတော့ အခန်းထဲမှာ မရှိသေးပါဘူး။ စာဖတ်သံတွေ ရောထွေးနေတာက ယန်တာ့ကော်ရဲ့ စက်ရုံက စက်တွေလိုပဲ အသံဗလံတွေ ဆူညံနေပြီး ရပ်တန့်မသွားပါဘူး။

ဒီကမ္ဘာမှာလည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်ကလိုပဲ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှာ ပြောဆိုကြတဲ့ အင်္ဂလိပ်စာလိုမျိုး USA ဘာသာစကားဆိုတဲ့ နိုင်ငံတကာ ဘာသာစကားတစ်ခု ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ ကျောင်းသားအများအပြား USA ဘာသာစကားကို ရွတ်ဆိုနေကြပါတယ်။ ယန်ကျွင်းဇဲက သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အသံထွက်နဲ့ အသုံးပြုပုံတွေက အင်္ဂလိပ်စာနဲ့ သိပ်မကွာဘူးလို့ ခံစားရတယ်၊ သူ့အတွက်တော့ အသေးအဖွဲလောက်သာ ကွဲပြားမှု ရှိပါတယ်။

သူ USA ဘာသာစကားကို လေ့လာနေစဉ်မှာ ကျိုးတာ့လီက အံအားသင့်တဲ့အကြည့်နဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကျိုးတာ့လီကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်- "ဘာလဲ။"

"မင်း ဘာလို့ ဆန်လုံးလို ဝတ်ထားတာလဲ" လို့ ကျိုးတာ့လီရဲ့ အမူအရာက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ဆောင်းတွင်းလို ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို အာရုံစိုက်လိုက်ပါတယ်။

"မင်း ဆန်လုံးကို သဘောကျတာလား" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက စိတ်ထဲကနေ မကျေမနပ် ပြောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ထူထဲတဲ့ဆွယ်တာအပေါ် ဝတ်ထားတဲ့ အင်္ကျီကို တင်းကြပ်လိုက်တယ်- "ငါ နည်းနည်း ဖျားနေလို့ အေးစိမ့်နေတာ။"

"ဒီရာသီဥတုမှာ အေးတယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျိုးတာ့လီက သူ့ရဲ့လက်မောင်းထူထူတွေကို ပြဖို့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပါဘူး၊ ဒီလက်မောင်းတွေက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ခါးလောက်ရှိပါတယ်။ သူက အင်္ကျီလက်တွေကို လှန်တင်လိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့ကြွက်သားတွေကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး ဘောင်ကျိနဲ့ ကျန်းရူရှင်းတို့ရဲ့ စူးစိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေအောက်မှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ သူ့ရဲ့လက်မောင်းတွေကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ကြွက်သားတွေကို ထုတ်ပြနေရင်းနဲ့ သူ့ရဲ့အလွန်အကျွံ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်မှုတွေကနေ ဖြစ်လာတဲ့ အံ့မခန်း လက်အမြန်နှုန်းနဲ့ ယမ်းခါနှုန်းကိုလည်း ပြသလိုက်ပါတယ်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်က သူ့ကို လူမိုက်လိုမျိုး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာစကားမှ မပြောကြပါဘူး။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ကျောပေါ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ထင်ရတဲ့ ခေးအာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး လှုပ်သွားတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ကျောင်းတက်ခေါင်းလောင်း မြည်လာပြီး ဆရာရောက်လာခဲ့ပါသည်။