ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို (၁)

ရှန်းဒီချိုင် ပြောသည့်အတိုင်း နေ့လယ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် တစ်နာရီကြာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ပေးခြင်းကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

စိတ်ပညာရှင် ဆရာဆန်းသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး ဆံပင်ဖြူများ သမ်းနေကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် စနစ်တကျ ပြောဆိုတတ်သူဖြစ်သည်။

အကြံဉာဏ်ပေးခြင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိ၊ မရှိ ပြောမရနိုင်သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုလေးနက်သောအသံကို နားထောင်ရင်း အိပ်ငိုက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ပျော်သွားကာ ဆရာဆန်း အမှန်တကယ် ဘာတွေပြောသွားသည်ကို ကောင်းစွာမကြားလိုက်ပေ။

သူနိုးလာသောအခါ တစ်နာရီခွဲ ကြာသွားခဲ့ပြီ။ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပထမဆုံး ထိတ်လန့်သွားပြီးမှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ဆရာဆန်းသည် သူ့ထက်ပင် ပိုမိုနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပြီး ဟောက်သံစည်းချက်မှာ နားထောင်လို့ကောင်းသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

အကြံဉာဏ်ပေးနေစဉ် မိမိကိုယ်ကိုယ် အိပ်ပျော်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းမှာ တကယ်တော့ လွယ်ကူသောအရာမဟုတ်ပေ။

ဆရာ၏ ချိုမြိန်သောအိပ်မက်ကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သမ်းဝေကာ အကြံဉာဏ်ပေးခန်းမှ ခြေဖျားထောက်၍ ထွက်လာခဲ့သည်။

တစ်နေ့တာလုံး အတန်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကျိုးတာ့လီသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အတန်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပြေးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုလူမှာ သူ့ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်များတွင် ဆွဲခေါ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း သိသည်။

သို့သော် အွန်လိုင်းတွင် ထိုသို့သော ထူးခြားသည့် ဗီဒီယိုများကို ရိုက်ကူးပြီး ပလက်ဖောင်းများသို့ တင်ကာ လူအများအပြား၏ ဖော်လိုဝါ ရရှိနေသည့် အဖွဲ့များ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

အိမ်ရောက်သောအခါ သူ့မိဘများ မပြန်ရောက်သေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိမ်အပြန်လမ်းတွင် အဆောက်အအုံ ၅ ကို အထူးဂရုပြုခဲ့ပြီး ယာယီဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု စိုက်ထူထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်-

"ဤအဆောက်အအုံတွင် သရဲခြောက်နေသည်၊ ကျေးဇူးပြု၍ တစ်ဦးတည်း မနေပါနှင့်။ အထပ် ၅ မှ နေထိုင်သူများသည် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို လော့ခ်ချပါ။ နံရံဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ မတ်တပ်ရပ်နေသော ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် ပိန်သွယ်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့ပါက တိတ်ဆိတ်စွာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပါ။"

အိမ်စာများကို အမြန်လုပ်ပြီးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ အဆောက်အအုံ ၅ မှ လူများဝင်ထွက်သွားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အဆောက်အအုံမှ လူနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ထိုလူများသည် အလောတကြီး အမူအရာများဖြင့် အဆောက်အအုံ ၅ ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ အလွန်တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ယနေ့ညတွင် "ညသန်းခေါင် တံခါးခေါက်သော အဖွားအို" ကို ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး လုံလောက်သော စွမ်းအင်မှတ်များ ရရှိသည်နှင့် အဆောက်အအုံ ၅ မှ ကျောနောက်ပြန်လှည့်အမျိုးသမီးကို သေချာပေါက် စဉ်းစားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် ညဘက်တာဝန်ကို ရိုက်ကူးရန် ဖုန်းကို ဆက်တိုက်အားသွင်းထားသည်။

တာဝန်ပြီးစီးပါက ဗီဒီယိုကို တည်းဖြတ်ပြီး နောက်ဆုံးဗီဒီယိုကို "မျက်လုံးဖွင့်" ပလက်ဖောင်းသို့ တင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ တကယ်ငွေရှာနိုင်မည်ဆိုပါက ပခုံး သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်တွင် တပ်ဆင်နိုင်သော သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသည့် ကင်မရာတစ်လုံး ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။

ညနေစောင်းတွင် သူ့မိဘများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အိမ်ပြန်ရောက်လာကြသည်။

လီမန်၏ သတင်းပေးချက်ကို ကြားပြီးနောက် ယန်တာ့ကော၏ မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤရပ်ကွက်ဟောင်းတွင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များသည် အလွန်အဖြစ်များနေပုံရသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကလေးမလေး ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း တစ်ညလုံး တံခါးလာခေါက်သည့် ကိစ္စမှာမူ မဖြေရှင်းရသေးပေ။

တံခါးခေါက်သည့် ဖြစ်စဉ်များ ဆက်လက်ရှိနေရုံသာမက အနီးရှိ အဆောက်အအုံ ၅ မှ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထူးဆန်းမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘဝသည် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်လာနေသည်။

ညစာစားချိန်တွင် ဇနီးမောင်နှံသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို ပြင်းထန်စွာ သတိပေးခဲ့ကြသည်။ ညနေပိုင်း လမ်းလျှောက်ထွက်ခြင်းကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများကို တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။

အမှန်စင်စစ် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ရှုမ်ထျန်းမြို့၏ လမ်းမများမှာ ညဘက်တွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အရေးကြီးသည့် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မည်သူမျှ အပြင်ထွက်ရန် စိတ်ကူး သို့မဟုတ် သတ္တိမရှိကြပေ။

သူ၏ အားအင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ည ၈ နာရီခွဲတွင် အိပ်ရာဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နေ့လယ်တွင် စိတ်ပညာရှင်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားသော ထူးချွန်သည့် အပ်မွေ့ချသူ ဆရာဆန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အိပ်ပျော်ပြီးနောက် သူ အလွယ်တကူ အိပ်မပျော်နိုင်တော့ပေ။

ည ၁၁ နာရီကျော်မှသာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

နံနက် ၁ နာရီခွဲတွင် သူ့ဖုန်းမှ နာရီနှိုးသံ မြည်လာသည်။ နာရီနှိုးသံမှာ ယန်ကျွင်းဇဲ သတ်မှတ်ထားသည့် အတိုင်း အသံအလွန်တိုးသောကြောင့် သူ နိုးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ဘက်ထရီအားပြည့်နေကြောင်း သေချာစေရန် ဖုန်းကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ဤဖုန်းသည် ဟွာယင်တွင် အလုံးစုံ ထုတ်လုပ်ထားသော Great Capital အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ဗီဒီယိုအရည်အသွေး ကောင်းမွန်သည်။

အလင်းရောင်နည်းသော အခြေအနေများတွင် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးမှု ရှိသော်လည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။ ဘက်ထရီလည်း ကြာရှည်ခံသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ၎င်းကို ကျောင်းသားကတ်ပြားမှ အပြာရောင်ကြိုးဖြင့် လုံခြုံစွာ ချည်နှောင်ကာ လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားပြီး ဖုန်း၏ တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ကာ ကင်မရာကို ဗီဒီယိုရိုက်ကူးရန် ထုတ်ထားသည်။

နေ့လယ်ပိုင်း အိမ်မပြန်မီကပင် သူသည် ပထမဆုံးဗီဒီယိုကို သူ့ဆဲလ်ဖုန်းဖြင့် ရိုက်ကူးထားပြီး ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကင်မရာကို မျက်နှာမူလျက် မိဘများ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့၊ ကလေးပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့၊ ဇနီးသည် အလုခံရသကဲ့သို့သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာကို ပြသပြီး အလေးအနက် ပြောကြားခဲ့သည်– "ညတိုင်း နှစ်နာရီတိတိမှာ ကျွန်တော့်တံခါးကို ခေါက်တဲ့လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။

ဘယ်တော့မှ မပျက်ကွက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီည 'ဒီလူ' ခေါက်တဲ့အခါ တံခါးဖွင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ သူ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ပဲ။ ဒီဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေမယ်။

အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားမယ်။ ကျွန်တော် ဒီဗီဒီယိုကို မတင်ခဲ့ရင် ဒီဖုန်းကို တွေ့တဲ့သူက ကျွန်တော့်အတွက် တင်ပေးရမယ်။ အာ... ကျွန်တော်က ညခရီးသည်ခွေးပေါက်လေးပါ။

'မျက်လုံးဖွင့်' ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်းကို သွားပြီး “ညခရီးသည်ခွေးပေါက်‌လေး” ကို ရှာဖွေပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖော်လို လုပ်ပါ၊ ထူးဆန်းမှုတွေရဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေကို အတူတူ ကြည့်ကြစို့။"

နောက်ဆုံးစာကြောင်းသည် "ဤကား အံ့ဖွယ်ရာကို မြင်တွေ့ရမည့် အချိန်ပင်" ဟူသော စကားစုကို ငှားသုံးထားပုံရပြီး ယန်ကျွင်းဇဲသည် နောက်ဆုံးကြော်ငြာမပါဘဲပင် အကြောင်းအရာ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် နက်တီဇင်အများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိကြမည်။

သူသည် နာရီဝက်စောပြီး ထကာ ပြင်ဆင်ပြီး အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ခါချလိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ညသန်းခေါင်တံခါးခေါက်သည့် အဖွားအို သူ့အိပ်ခန်းပြတင်းပေါက်နားကနေ ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဧည့်ခန်းတံခါးနားတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါက်ပါက သူ့ဖခင် ယန်တာ့ကောသည် သေချာပေါက် ပြန်နိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေ့ကကဲ့သို့ပင် အိပ်ခန်းမှ ထွက်ကာ စင်္ကြံတွင် ရပ်ပြီး နားထောင်ရန် အခွင့်အရေး အလွန်မြင့်မားသည်။

သူ၏ အစီအစဉ်များကို ယန်တာ့ကော မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားရမည်၊ အနည်းဆုံးတော့ အကောင်အထည်မဖော်မီအထိတော့ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး အချိန်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ ဖွင့်ထားသောအိပ်ခန်းတံခါးနှင့် အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်စင်္ကြံကြားတွင် ရပ်ကာ ခေါင်းကို စောင်းပြီး အများသုံးခန်းမနှင့် အနီးဆုံးဘက်ခြမ်းရှိ ပြတင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မိနစ်နှင့် စက္ကန့်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ခေးအာသည် သူ့ကျောပေါ်တွင် ကပ်လျက်ရှိနေပြီး ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်ရှိ အသံဖြင့် အလုပ်လုပ်သော မီးပွင့်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲသည် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်—နံနက် ၂ နာရီတိတိ။

သူ အဖွားအိုကို ဂရုဏာသက်မိသည်။

အချိန်မှန်ရန် မလွယ်ကူဘဲ တစ်မိနစ်စောပြီး ထွက်လာရခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ခြေသံတိုးတိုးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ကုန်းကုန်းကွကွ ပုံရိပ်တစ်ခု ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး အလွန်နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသည်။ ခြေသံများမှာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သော်လည်း သဘာဝကျသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော တိတ်ဆိတ်မှု မရှိခဲ့ပါက ဤတိုးတိုးခြေသံများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ယန်တာ့ကောစတင်သည့် အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းအမှတ်ကို လက်ရှိအချိန်သို့ ချက်ချင်း သတ်မှတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအမှတ်ကို နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

[ကျန်းထျန်းထျန်းနှင့် အခန်းထဲတွင် ပိတ်မိခြင်း] မစ်ရှင်တွင် စွမ်းအင်မှတ် ၅၀၀ ရရှိပြီးနောက် သူသည် ယခုအနည်းဆုံး မိနစ် ၆၀ အထိ ယန်ကျွန်းဇဲလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ မိနစ် ၃၀ အသုံးပြုခြင်းသည် လုံလောက်သင့်သည်။

အဓိကအားဖြင့် အလုပ်တွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက်များ မပါဝင်သောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အချိန်ကို ကိုယ်တိုင် ခန့်မှန်းရခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ မိနစ် ၃၀ အတွင်း ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်သော အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပါက သူသည် အချိန်နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းကို စတင်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်ဘဲ ဤအချိန်သို့ ပြန်လာပြီး မမျှော်လင့်သော အခြေအနေ၏ အခက်အခဲပေါ် မူတည်၍ ဒုတိယအကြိမ် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

ဖုန်း၏ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးမှုကို ဖွင့်ပြီး သူ၏ အိပ်ခန်းတံခါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် နှေးကွေးပြီး လေးလံသော ခြေလှမ်းများ ရှေ့တံခါးသို့ မရောက်မီ ဧည့်ခန်းဝင်ပေါက်သို့ အလျင်အမြန်သွားကာ ထိုနေရာတွင် ဦးစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

အပြင်ဘက်မှ အရာသည် တံခါးကို ခေါက်ရင်း ဆူညံသံများ မလုပ်မိစေရန်လိုအပ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ပါက သူ့မိဘများကို သေချာပေါက် နိုးထစေလိမ့်မည်။

အစီအစဉ်မှာ ခေါက်သံကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် တံခါးကို ချက်ချင်းဖွင့်ရန် ဖြစ်သည်။

ပြန့်ကျဲနေသော ခြေသံများ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး ပို၍ ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို လှမ်းယူကာ လုံခြုံရေးသော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ခေးအာ၏ အေးစက်စက်ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချွေးပြန်နေဆဲပင်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ဘောင်းဘီပေါ် ပွတ်သုတ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးဖွင့်မည့် အခိုက်အတန့်တွင် လက်များ ချော်ထွက်သွားမည်ကို မသေချာသဖြင့် တံခါးလက်ကိုင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ခြေသံများသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤအချိန်အတွင်း အတွင်းနှင့် အပြင် နှစ်ခုလုံးတွင် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အသက်ပင် မရှူဝံ့ပေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နှလုံးခုန်သံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုန်း…

အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို ဖိချကာ ဧည့်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။