ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို (၂)

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယန်ကျွင်းဇဲ တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပြင်ဘက်စင်္ကြံမှ အသံဖြင့် အလုပ်လုပ်သော မီးမှိတ်သွားခဲ့သည်။

တံခါးဖွင့်ပြီးနောက် အေးစက်သော လေအေးများ တိုးဝင်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ကျောပေါ်တွင် "ရွေ့လျားလေအေးပေးစက်" ခေးအာ ရှိနေသည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖြစ်သည်။

သူဆွယ်တာထူထူဝတ်ထားသော်

လည်း တုန်ယင်မိခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ တံခါးဝတွင် အရပ်နိမ့်သော ပုံရိပ်ငယ်လေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အမြင့် ၁.၅ မီတာခန့်သာ ရှိမည်ထင်သည်။ လရောင်အောက်တွင် တံခါးခေါက်သူမှာ တကယ်ပင် အဖွားအိုတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ပခုံးအထိ ညီညာစွာဖြတ်ထားသော ဆံပင်၊ အပြာနုရောင် ပါးလွှာသော ဂွမ်းဂျာကင်၊ အနက်ရောင်ဘောင်းဘီနှင့် အညိုရောင်ဂွမ်းဖိနပ်တစ်ရန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် စင်္ကြံအပြင်ဘက်မှာ မှောင်မည်းနေပြီး မည်သည့်အသံမှ ထွက်မလာပေ။ အသံဖြင့် အလုပ်လုပ်သော မီးလည်း မပွင့်ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ အသံမပြုရဲသကဲ့သို့ သူ့ရှေ့မှ အဖွားအိုလည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ဝါးနေပြီး သူ့ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ချောင်းဟန့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အဖွားအိုသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး စင်္ကြံဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ စင်္ကြံ၏ တစ်ဖက်စွန်းသို့ လျှောက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ပိုမြင့်လာခဲ့သည်။

သူ၏ စကားလုံးများ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်နေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ အတင်းမျိုချလိုက်သည်။ တံခါးဖွင့်ပြီးနောက် အဖွားအိုက သူ့ကို နောက်ကလိုက်လာစေချင်ပုံရသည်။

ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်လာပြီး တံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

အဖွားအို လှုပ်ရှားသွားပြီး တံခါးပိတ်သံ တိုးတိုးလေး ကြားလိုက်ရသောအခါ အသံဖြင့် အလုပ်လုပ်သော မီး ပြန်ပွင့်လာသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အဖွားအို၏ ကျောပြင်ကို ကောင်းစွာ မြင်ရတော့သည်။ သို့သော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့ကျောပေါ်မှ အမွှေးများ ချက်ချင်း ထောင်လာခဲ့သည်။

ရှေ့မှ လျှောက်နေသော အဖွားအိုသည် ခြေဖျားထောက်လျှောက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ပိုမိုမြင့်လာသယောင် ဖြစ်နေရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခြေသံများ အဘယ်ကြောင့် ပြတ်‌ တောက်ပြတ်တောက်နေရခြင်းကိုလည်း ရှင်းပြနိုင်သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲ မသိစိတ်ကပင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် အဖွားအို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လှေကားသို့ တည့်တည့်သွားကာ တက်တော့သည်။

လှေကားအတက်

ယန်ကျွင်းဇဲ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဗီဒီယိုရိုက်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိရပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဖွားအိုက ရန်‌အမျိုးသမီးအမည်ရပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်ထပ်မှာပဲ နေပုံရတယ်။ သူ ဘာလိုချင်လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် လိုက်ကြည့်ဖို့တော့ အသင့်ပြင်ထားပြီ။"

သူသည် ရန်အဖွားကြီး၏ လှေကားတက်သည့် အရှိန်ကို လျှော့တွက်ထားမိသည်။ ခြေဖျားထောက်နေသော အဖွားအိုသည် လှေကားကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တက်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

ထိုစာကြောင်းကို ပြောနေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူမသည် လှေကားထောင့်ချိုးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အလျင်အမြန် လိုက်သွားပြီး လှေကားကို အမြန်တက်ခဲ့သည်။

လှည့်ကွေ့လိုက်သည်နှင့် အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံ ၅ ကို မသိစိတ်ကပင် ကြည့်မိလိုက်သည်။

နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီးသည် အခုအချိန်မှာ အဆောက်အအုံ ၅ အတွင်း တစ်နေရာရာမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရပ်နေမည်လားဟု တွေးမိသည်။

ဆက်တွေးနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ယန်ကျွင်းဇဲ ပဉ္စမထပ်သို့ တက်ခဲ့သည်။

သူ၏ အိမ်မှာ စတုတ္ထထပ်တွင်ရှိပြီး ရန်အဖွားကြီးက ပဉ္စမထပ်တွင် နေထိုင်သည်။ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ မှ နောက်ဆုံးတာဝန်အရ ရန်အဖွားကြီးသည် အခန်း ၅၀၃ တွင် နေထိုင်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ စင်္ကြံထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ခြေဖျားထောက်နေသော ရန်အဖွားကြီး တံခါးပေါက်တစ်ခုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ အပြေးအနည်းငယ် ပြေးပြီး အခန်း ၅၀၁ နှင့် ၅၀၂ ကို ဖြတ်သွားစဉ် ထိုအိမ်နှစ်အိမ်၏ အခြေအနေကို အထူးသတိထားမိခဲ့သည်။

သူတို့တံခါးများရှေ့တွင် ဖုန်များစုပုံနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခြေရာများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကျန်ရစ်နေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ မည်သူမျှ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခန်း ၅၀၃ နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး ရန်အဖွားကြီး ညတိုင်း ၂ နာရီတိတိ မပျက်မကွက် တံခါးလာခေါက်နေပါက မည်သူမျှ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ချင်မည်မဟုတ်သည်ကို စဉ်းစားနိုင်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုမိသားစုနှစ်စု ပြောင်းရွှေ့သွားပြီးနောက် ရန်အဖွားကြီးသည် သူမ၏ ညစဉ်တံခါးခေါက်ခြင်းကို အောက်ထပ်သို့၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှိန်ကို တစ်ဖန် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ရန်အဖွားကြီး ဝင်သွားသော တံခါးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

တံခါးပွင့်နေပြီး ဘေးရှိ တံခါးနံပါတ်ပြားတွင် ၅၀၃ ဟု ရေးထားသည်။ သူ နေရာမှန်ရောက်နေသည်၊ သို့သော် တိုက်ခန်းအတွင်း၌ မီးမရှိပေ။

အပြင်ဘက်မှ လရောင်ဖြင့်သာ ပရိဘောဂများ၏ မှုန်ဝါးသော ပုံရိပ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးစုံမှိတ် ကြည့်သော်လည်း ရန်အဖွားကြီး မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို မမြင်နိုင်သေးပေ။

ထိုအတောအတွင်း ခေးအာသည် ယခုအချိန်အထိ သူ့ကျောပေါ်တွင် ကပ်လျက်ရှိနေပြီး ရန်အဖွားကြီးကို မြင်ပြီးနောက်တွင်ပင် ယန်ကျွင်းဇဲကို ထားခဲ့ရန် ရည်ရွယ်ချက် မပြသပေ—ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ရစဉ်က အမူအရာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

"သိလား၊ ငါခေါင်းလျှော်တိုင်း မင်း ကြည့်နေရတာ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက မိမိကိုယ်ကို ပြောသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ပိုင်း ဘာမမျှော်လင့်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးရမယ်။

အဆိုးဆုံးကတော့ နောက်တစ်ခါ ခေါင်းလျှော်ရင် ဆယ်မိနစ် ပိုလျှော်ပေးမယ်၊ ဒါမှ မင်း အဝကြည့်ရတာပေါ့။"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် အခန်းအတွင်း ဝင်ပေါက်အနီးနားရှိ နံရံဆီသို့ လက်လှမ်းကာ မီးခလုတ်ကို ရှာသည်။ သူ လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း နှိပ်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အရာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် အိမ်သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပြတ်တောက်နေပုံရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲတွင် မလိုလားအပ်သော သံသယတစ်ခု ရှိသည်။ တာဝန်အရ ရန်အဖွားကြီးသည် ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သင့်ပြီး သူမ အခန်းထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး သေဆုံးနေခဲ့ပြီဖြစ်နိုင်သည်။

အကြောင်းတချို့ကြောင့် သူမ၏ မိသားစုသည် သူမကို တစ်ခါမျှ ဆက်သွယ်ခြင်း မရှိခဲ့၊ အဖွားအို အချိန်အကြာကြီး သေဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်းပင် သူတို့ပင် မသိကြပုံရသည်။

အခန်း ၅၀၃ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

တံခါးတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားမွေးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ဆဲလ်ဖုန်း၏ ဓာတ်မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ မြင်နိုင်ရုံသာမက ဗီဒီယိုရိုက်ကူးရာတွင်လည်း အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။ ရုပ်ထွက်အရည်အသွေး ဆိုးရွားမည်မှာ သေချာသော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဓာတ်မီးဖွင့်ပြီးနောက် သူ အခန်း ၅၀၃ ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ရန်အဖွားကြီး၏ ပုံရိပ်သည် ဧည့်ခန်းမှ အတွင်းရှိ အိပ်ခန်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ကုန်းကုန်းကွကွ ကိုယ်လုံးသည် ခြေဖျားထောက်နေဆဲပင်။

ဤရင်းနှီးမှုမရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိုမြင်ကွင်းသည် အရိုးထဲအထိ ခိုက်စေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ငါ ဒီထဲမှာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ၊ မင်းက အဲဒီမှာ ဆက်ရပ်နေတုန်းပဲ၊ ငါ အိပ်ခန်းကို စစ်ဆေးဖို့ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား" ဟု သူ မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမနောက်သို့ ချက်ချင်းမလိုက်သေးပေ။

ဓာတ်မီးအကူအညီဖြင့် သူ ဦးစွာ ဧည့်ခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ ရင်းနှီးအောင် လုပ်သည်။

တစ်ဦးတည်းနေထိုင်သော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ အိမ်၊ ယခင်က သပ်ရပ်သန့်ရှင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နေရာတိုင်းတွင် ဖုန်မှုန့်ပါးပါးလေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်—တီဗီစင်ပေါ်၊ ကော်ဖီစားပွဲပေါ်၊ ဆိုဖာပေါ်နှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

ဖုန်ထူသော်လည်း အရာအားလုံး သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားဆဲပင်။

ဧည့်ခန်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရေချိုးခန်း၊ မီးဖိုချောင်နှင့် အခြားသေးငယ်သော အိပ်ခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီးနောက် မာစတာအိပ်ခန်း၏ တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မီးရောင်အကူအညီဖြင့် မာစတာအိပ်ခန်း၏ အပြင်အဆင်ကို လေ့လာခဲ့သည်။

ကုတင်တစ်လုံး၊ စားပွဲတစ်လုံး၊ ကုလားထိုင်တစ်လုံး၊ ဗီရိုနှစ်လုံး၊ ဒါပဲရှိသည်။

ခုနက ဝင်သွားသော ရန်အဖွားကြီးကို မတွေ့ရသောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲ တံခါးဝပတ်လည်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ်ပွင့်နေသော တံခါးမှတစ်ဆင့် သေသေချာချာ ချောင်းကြည့်ကာ နောက်မှ ဝင်ရောက်သည့်အခါ ရန်အဖွားကြီးက သူ့နောက်မှ တံခါးပိတ်သွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကုတင်ဘေးတွင် အညိုရောင်ဂွမ်းဖိနပ်တစ်ရန်ကို တွေ့ရသည်။ သူနှင့် ရင်းနှီးသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို သပ်ရပ်စွာ ထားရှိထားသောကြောင့် ကုတင်ပေါ်မှ လူသည် ထလိုက်သောအခါ အလွယ်တကူ စီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် အခန်းတွင်းရှိ ကုတင်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ စောင်များအောက်တွင် လူတစ်ဦး အိပ်နေသယောင် တွေ့ရသည်။

နားလည်နိုင်သည်။ ရန်အဖွားကြီးသည် အရပ်မမြင့်သောကြောင့် အိပ်ရာခင်းများ အနည်းငယ်ထူပါက သေသေချာချာ မကြည့်ဘဲ အိပ်နေသည်ကို သတိပြုမိရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကုတင်ပေါ်မှ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရန်အဖွားကြီး၏ ရုပ်အလောင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာခဲ့သည်။

ရန်အဖွားကြီးသည် အိမ်တွင် ပြုတ်ကျသေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အခြားမတော်တဆမှုများကြောင့် သေဆုံးခြင်း မဟုတ်ဘဲ အိပ်ပျော်နေစဉ် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မာစတာအိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သတိဖြင့် ကုတင်နားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရန်အဖွားကြီး ပက်လက်လှန်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘေးတိုက်လှဲနေပြီး အတွင်းဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ သူ့ဘက်သို့ ကျောပေးထားသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် ပုပ်နံ့တစ်စိုးတစ်စမျှ မရခဲ့ပေ။

သီအိုရီအရ ရန်အဖွားကြီးသည် အချိန်အကြာကြီး သေဆုံးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုပ်ပွခြင်း မရှိဘဲ၊ အနံ့ဆိုး မထွက်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

နားမလည်နိုင်သောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထပ်မတွေးတော့ဘဲ ပြောဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ရန်အဖွားကြီး၊ အဖွားရဲ့ မပြည့်ဝသေးတဲ့ ဆန္ဒကို ငါ သိပြီထင်တယ်။ အဖွား မိသားစုကို တွေ့ချင်တာ။ ငါ သူတို့ကို အကြောင်းကြားဖို့ ကြိုးစားပေးမယ်။"

ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် တာဝန်နောက်ခံကို သတိရကာ သူ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "အထူးသဖြင့် အဖွားရဲ့ မြေး ယူရှောင်ချန်းကို၊ အဖွားရဲ့ မိသားစုကို ဒီကိုခေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ခွင့်ပေးဖို့ ငါ သေချာပေါက် ဆောင်ရွက်ပေးပါမယ်။"

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ မှ တာဝန်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ညသန်းခေါင်တံခါးခေါက်သော အဖွားအိုသည် တာဝန်ခွဲအသစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြီ။]