ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို (၃)
Vol. 2 Ch. 23
ယန်ကျွင်းဇဲ "ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို" အမည်ရှိ တာဝန်ကို မရရှိမီကပင်၊ ထိုတာဝန်တွင် အစပျိုးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော တာဝန်ခွဲတစ်ခု ရှိကြောင်း သိထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မြေပုံမှ တာဝန်ခွဲ စတင်ပြီဟု ပြသသောအခါ သူ အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း ပေါ်လာသော စာသားကို ကြည့်လိုက်သည်။
[တာဝန်အမည်: ဆံပင်ဖြီးခြင်း;
တာဝန်အဆင့်- စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်စေသည် (အနိမ့်);
တာဝန်နောက်ခံ- ရှုဉ်ထျန်းမြို့တော်ကြီး၏ တျန်းမန်ခရိုင်ရှိ ကြာပန်းမြို့ဓလေ့ထုံးတမ်းများအရ ကွယ်လွန်သူ၏ ဆံပင်ကို သုံးကြိမ်ဖြီးပေးမှသာ ကျန်ရစ်သော ဆန္ဒများမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကွယ်လွန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ရန်အဖွားကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွဲလမ်းမှုမှာ နက်ရှိုင်းသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ကို သုံးကြိမ်ဖြီးပေးခြင်းဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကွယ်လွန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
တာဝန်ဖော်ပြချက်- ဘီးတစ်ချောင်းရှာပါ၊ ရန်အဖွားကြီး၏ ဆံပင်ကို "နောင်ဘဝအတွက် စကားများ- အမြင့်ဆုံးသော ချမ်းသာခြင်း၊ ဤဘဝ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ဖယ်ရှားပါ"၊ "နောင်ဘဝအတွက် စကားများ- အမြင့်ဆုံးသော ချမ်းသာခြင်း၊ ဤဘဝ၏ နာကျင်မှုကို ဖျက်ပစ်ပါ"၊ "နောင်ဘဝအတွက် စကားများ- အမြင့်ဆုံးသော ချမ်းသာခြင်း၊ ဤဘဝ၏ ကံကြမ္မာအတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပါ" ဟု ရွတ်ဆိုရင်း ဖြီးပေးပါ;
တာဝန်ဆုလာဘ်- မတူညီသော အတိုင်းအတာ စွမ်းအင် အမှတ် ၁၀၀;
တာဝန်ပြစ်ဒဏ်- မသိရှိရ;
တာဝန်အကြံပြုချက်များ- ၁. နတ်ဆိုးကို ပိတ်လှောင်၍မရပါ; ၂. နောင်ဘဝအတွက် စကားများကို မှားယွင်းစွာ မရွတ်ဆိုပါနှင့်;
မှတ်ချက်- ရန်အဖွားကြီးသည် အသံမထွက်နိုင်သူမဟုတ်ပါ။]
ယန်ကျွင်းဇဲ အလေးအနက် စဉ်းစားပြီး ဤတာဝန်ခွဲသည် မခက်ခဲဘဲ ဘေးကနေ အလွယ်တကူ ပြီးမြောက်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူသည် လူသေဆံပင်ဖြီးရာတွင် အတွေ့အကြုံမရှိခြင်းပင်။
ထို့အပြင် ရန်အဖွားကြီး သေဆုံးနေသည်မှာ မည်မျှကြာပြီကို သူ မသိသလို၊ သူမ စတင်ပုပ်ပွနေပြီဆိုလျှင် ဆံပင်ဖြီးနေစဉ် ဦးရေပြား ကျွတ်ထွက်လာနိုင် မလာနိုင်ကိုလည်း မသိပေ။
ထိုအခြေအနေကို တွေးရုံဖြင့်ပင် သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားခဲ့သည်။
"ညင်သာစွာပဲ ဖြီး၊ ဆံပင်ဖြီးတာက ပန်းတိုင်မဟုတ်ဘူး၊ နောင်ဘဝအတွက် စကားတွေကို မှားယွင်းစွာ မရွတ်ဆိုမိဖို့ပဲ အရေးကြီးတယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မီးမှိန်နေပြီး ဘီးကို ဘယ်နေရာမှာ ထားသည်ကို မတွေ့ရပေ။
သူ အိပ်ခန်းမှ ထွက်လာပြီး ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်လာကာ နေရာတိုင်းကို စတင်ရှာဖွေသည်။ ဧည့်ခန်းတွင် မတွေ့ရသောအခါ ရေချိုးခန်းသို့ ပြေးရှာသည်။ အံဆွဲများနှင့် လက်ဆေးကန်ကို မွှေနှောက်ကြည့်သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူ ဘီး၏ အရိပ်ကိုပင် မတွေ့သေးပေ။
"ရန်အဖွားကြီး ဘီးလုံးဝ မဖြီးဖူးတာလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ သူက ငါမှ မဟုတ်တာ။"
ယန်ကျွင်းဇဲ မိမိကိုယ်ကို ပြောဆိုရင်း အိပ်ခန်းသို့ ပြန်လာပြီး ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရန်အဖွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
စောင်အပြင်ဘက်တွင် ဆံပင်အနည်းငယ်သာ ပေါ်နေသည်။
ယခင်က ရန်အဖွားကြီး၏ နောက်ကျောကို မြင်ခဲ့ရသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များ သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားပြီး ဆံပင်မဖြီးတတ်သူတစ်ယောက်နှင့် မတူပေ။
"ထပ်ရှာဦးမယ်။"
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲ အိပ်ခန်းအတွင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရန်အဖွားကြီး ဒီမှာ အိပ်သောကြောင့် ဘီးရှာတွေ့ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိသည်။
တကယ်လို့ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် သူ့အိမ်ကို ပြန်သွားပြီး ဘီးရှာပြီး ပြန်ယူလာရလိမ့်မည်။
သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲ ထိုသို့လုပ်လိုခြင်းမရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ဆူညံသံအနည်းငယ်မျှ ထွက်ပေါ်လာပါက မိဘများကို နှိုးမိနိုင်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ပါက တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ဉာဏ်ရှိရာ ရောက်မည်။ တာဝန်များ မပြီးစီးနိုင်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို သူ မစဉ်းစားရဲပေ။
ကုတင်ဘေးစားပွဲ၊ စားပွဲ၊ ဗီရိုနှင့် ကုတင်အောက်ပင်၊ ယန်ကျွင်းဇဲ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော နေရာအားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘီးကို မတွေ့ရသေးပေ။
ဒါ တကယ် ထူးဆန်းတယ်!
သူ ကုတင်ပေါ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲ ဝင်လာခဲ့သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ မျိုချလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကျန်းထျန်းထျန်းနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာမျိုး မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။"
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်က "ကျန်းထျန်းထျန်းနှင့် အခန်းထဲတွင်" တာဝန်အတွင်း ဘောပင်တစ်ချောင်းကို အပေါ်အောက် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းထျန်းထျန်း၏ မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။
"ဒီဘီးက ရန်အဖွားကြီးရဲ့ ရုပ်အလောင်းထဲမှာ ပိတ်မိနေတာလား"
ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "သူမ သေနေပြီလေ; သူမ ထလာပြီး ဘီးကိုရှာ၊ သူမကိုယ်သူမ ထိုးထည့်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ရပ်မျိုးလဲ။"
သံသယရှိသော်လည်း သူ့မှန်းဆချက် မှန်မမှန်ကို သူ စစ်ဆေးရဦးမည်။
ယန်ကျွင်းဇဲ ရန်အဖွားကြီး၏ ကုတင်နားသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး စောင်ကို ဆွဲယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ တစ်လျှောက်လုံး သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူရှိုက်ခဲ့သော်လည်း ပုပ်နံ့တစ်စိုးတစ်စမျှ မရခဲ့သေးပေ။
ရန်အဖွားကြီးသည် မပုပ်ပွနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အရင်ဆုံး ဘီးကို ရှာရမည်။
သူ စောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှန်လိုက်ရာ သူမ၏ ပါးလွှာသော ဂွမ်းအဝတ်များဖြင့် ရန်အဖွားကြီးသည် သူ့ဘက်သို့ ကျောခိုင်း၍ ကွေးကွေးလေး လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ နောက်ကျောတွင် ဘီးပိတ်မိနေခြင်း မရှိသလို၊ ခေါင်းနောက်ဘက်တွင်လည်း မရှိပေ။
"တစ်ခုခု မှားနေပြီ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ သံသယမျက်နှာဖြင့် ရန်အဖွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရန်အဖွားကြီး အိပ်ပျော်နေစဉ် သေဆုံးခဲ့လျှင် အဝတ်အစားအားလုံး သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ထားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
သာမန်လူများသည် ထိုမျှများပြားသော အဝတ်အစားများဖြင့် မအိပ်ကြပေ။
သံသယများနှင့်အတူ သူ ကုတင်ပတ်ပတ်လည် လျှောက်ကာ ဘေးတိုက်လှဲနေသော ရန်အဖွားကြီး၏ ရှေ့တွင် သူ့ကိုယ်သူ နေရာယူလိုက်သည်။
ဤအနေအထားမှနေ၍ သူ ရန်အဖွားကြီး၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရတော့သည်။
အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖျော့တော့သော အဝါရောင် မျက်နှာဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ မပွင့်ပေ။ မဟုတ်ပါက ယန်ကျွင်းဇဲ သူ့ကိုယ်သူ ဆီးမသွားမိကြောင်း အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုတင်းတင်းပိတ်ထားသော မျက်လုံးများနှင့် ၎င်းတို့ကြားရှိ အရေပြားများ ပူးကပ်နေပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော နာကျင်မှုအချို့ကို ပေးနေပုံရသည်။
ရန်အဖွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကွေးညွှတ်နေပြီး သူမ၏ လက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ထိုအနေအထားမှာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ပုံမှန်လူတစ်ယောက် အိပ်နေပါက ထိုမျှ အဆင်မပြေသော အနေအထားကို ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။
ဘီးကို ဘယ်နေရာမှ မတွေ့ရပေ။
ယန်ကျွင်းဇဲ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို သေချာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယခုအတိုင်းဆိုလျှင် ရန်အဖွားကြီးပေါ်တွင် ဘီးမရှိသည်မှာ သေချာသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ တာဝန်ထဲမှ မှတ်စုကို သတိရသည်။ ရန်အဖွားကြီးသည် အသံမထွက်နိုင်သူမဟုတ်ပါ။
သူမသည် အသံမထွက်နိုင်သူမဟုတ်၊ သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် လူသေတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ လူသေတစ်ယောက် စကားပြောနိုင်သေးသလား။
ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ရန်အဖွားကြီး၊ အဖွား ဒီနေရာကနေ ငြိမ်းချမ်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်အောင် အဖွားရဲ့ ဆံပင်ကို အခု ဖြီးတော့မယ်။
မိသားစုဘီးက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား။"
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်ပြီး ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုများ မရှိပေ။
ယန်ကျွင်းဇဲ စောင့်ဆိုင်းပြီး ချောင်းဟန့်ကာ ထပ်မံပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဖွားကို ကူညီချင်တာ၊ တခြား ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ အဖွား ဆံပင်မြန်မြန်ဖြီးနိုင်ရင် ကျွန်တော် အဖွားမိသားစုကို ပိုစောစော အကြောင်းကြားနိုင်ပြီး အဖွားရဲ့ မြေး ယူရှောင်ချန်းကိုလည်း ပိုစောစော တွေ့နိုင်မှာပါ။"
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။
ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရန်အဖွားကြီး၏ ကြာမြင့်စွာကတည်းက တောင့်တင်းနေသော ခြေလက်များသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာကာ၊ ကြာရှည်စွာ ပစ်ထားသော တံခါးတစ်ချပ် ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ တကျွီကျွီအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းမှ လာနေခြင်းဖြစ်သည်။
"အာ... အာ... အာ..."
အသံမထွက်နိုင်သူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ အသံပြုလိုသည့်၊ စကားပြောလိုသည့်ပုံမျိုးပင်။
ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ဆန်လာသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျော်လွှားကာ အနည်းငယ် ကိုယ်ကိုင်းလိုက်သည်။
သို့မှသာရန်အဖွားကြီး ဘာပြောနေသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရမည်။
"ဒီမှာ..."
အသံသည် အလွန်မရှင်းလင်းသော်လည်း ရန်အဖွားကြီး၏ စကားများမှာ အလွန်နှေးကွေးသောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲ မနည်းနားလည်နိုင်ခဲ့သည်။
"ဒီမှာလား? 'ဒီမှာ' ဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ?" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းစောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ရန်အဖွားကြီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
ထိုစကားနှစ်ခွန်း ပြောပြီးနောက် ရန်အဖွားကြီး ထပ်မလှုပ်ရှားတော့ဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်တောင့်တင်းသွားသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူမ၏ ရေခဲတမျှအေးသော ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်များကို တစ်ဖက်စီ ကိုင်ကာ လက်များကို ခွဲလိုက်သည်။
စူးစမ်းချင်သော အားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး သိပ်လည်း မပင်ပန်းလှပေ။
ချက်ချင်းပင် သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး "အာ" ဟူသော အော်သံဖြင့် နောက်သို့ စူးရှစွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ရန်အဖွားကြီး၏ ရင်ဘတ်တွင် သွေးစွန်းနေသော ဘီးအနီရောင်ဟောင်းတစ်ခု စိုက်ဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဘီး၏ လက်ကိုင်ဖျားသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပြီး သွားများသာ ထိုးထွက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သွေးများ ဘီးတွင် ကပ်ငြိနေပြီး ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သည်။
သူမ သေဆုံးပြီးနောက် ရန်အဖွားကြီး ကိုယ်တိုင် ထိုးထည့်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါ။
သူမသည် သဘာဝအလျောက် သေဆုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ မတော်တဆမှုကြောင့် သို့မဟုတ် လူသတ်မှုကြောင့် သေဆုံးခြင်း ဖြစ်သည်!
ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာပြီး သူ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကံကောင်းတာက ကျွန်တော် တစ်လျှောက်လုံး ဗီဒီယိုရိုက်နေတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ကင်းမှုကို သက်သေပြဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ အခု ရန်အဖွားကြီး အိမ်မှာ မတော်တဆ သေဆုံးခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော် သူမကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
ရန်အဖွားကြီး၏ နှလုံးနေရာတွင် ဘီးစိုက်ဝင်နေသည်ကို အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု ယန်ကျွင်းဇဲသည် စုံထောက်တစ်ယောက်မဟုတ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။
သူ စိုးရိမ်သည်မှာ ဆံပင်ဖြီးခြင်း တာဝန်ကို ချက်ချင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်၊ ထို့နောက် ရဲကို ဖုန်းခေါ်ပြီး ရန်အဖွားကြီး၏ မိသားစုကို လာရန် အကြောင်းကြားရန်ဖြစ်သည်။