ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို (၅)

ယန်ကျွင်းဇဲ ထင်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်၊ ဝဝလုံခြုံရေးအရာရှိနှင့် ပိန်ပိန်လုံခြုံရေးအရာရှိ နှစ်ဦးသားသည် အခန်း ၅၀၃ အတွင်းရှိ အိပ်ခန်းသို့ အမြန်ဝင်ကြည့်ပြီး မကြာမီပင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြန်ထွက်လာကြသည်။

ထို့အပြင် နှစ်ဦးစလုံး ဆေးလိပ်တစ်လိပ်စီ ဖွာရင်း မျက်နှာမသာမယာဖြင့် တံခါးဝတွင် မတ်တပ်ရပ်၍ ဆေးလိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်နေကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ဆေးလိပ်သောက်ချင်စိတ် ပိုတိုးလာသဖြင့် ဝဝလုံခြုံရေးအရာရှိကို ပြုံးပြရင်း "ကျွန်တော်လည်း တစ်ချက်လောက် ဖွာလို့ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝဝလုံခြုံရေးအရာရှိက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ရင်း "မင်းက ကျောင်းသားပဲရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။

ဦး‌လေးဝေလို့ ခေါ်၊ ဒါက ဦး‌လေးပိုင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဦး‌လေးပိုင်ဟု ခေါ်သော လုံခြုံရေးအရာရှိက ကျန်းအဘိုးကြီးကို "ခင်ဗျား ဒီမှာ ဘာမှ မလုပ်တော့နဲ့၊ ပြန်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အေး" ကျန်းအဘိုးကြီးက ထွက်သွားချင်နေတာဖြစ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်သွားတော့သည်။

"အဘိုးကြီးဝေရေ၊ လောကကြီး ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲ" လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က လှည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ပထမဆုံး လုံခြုံရေးအစောင့် လုပ်တုန်းက ဒီလို အဆုံးသတ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့လား။

ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့် ဖြစ်ရတာလည်း မထင်မှတ်ထားဘူး"။

လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက ဆေးလိပ်ကို ပါးစပ်မှာ ကိုက်ထားရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး "ဘာလုပ်လို့ရမလဲ။ အခုခေတ်မှာ ထူးဆန်းမှုတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဝင်လာတုန်းက မြင်လား။ ဒီတိုက်ခန်းမှာ အဆောက်အအုံငါးရဲ့ အောက်ခြေမှာ သတိပေးဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု စိုက်ထူထားတာ၊ ထူးဆန်းမှုပြဿနာတွေလည်း ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရှိနေတာ၊ ပုံမှန်အမှု မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး" လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အင်း" လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက အခန်း ၅၀၃ ထဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီအမှုက လူသတ်မှုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။ လူသတ်သမားက အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အဖွားအိုအလောင်းကို ကုတင်ပေါ် ရွှေ့ထားတာ"။

လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က သဘောတူလိုက်သည်။ "မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဘီးက တစ်ခုတည်းသော လူသတ်လက်နက်ဆိုရင် ဒီဖြစ်ရပ်က မတော်တဆ ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ရာဇဝတ်မှုအတွက် ပိုထက်တဲ့ ဓားတစ်ချောင်း မပြင်ဆင်မိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"။

"ဒါပေမဲ့ ဘီးကို ချန်ထားခဲ့တယ်၊ ယူသွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်မှာ ထားခဲ့တာ။ လူသတ်သမားက အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး လူသတ်လက်နက်ကို ချန်ထားခဲ့လောက်အောင် အသိဥာဏ်နည်းလား" လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက နားမလည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အွမ်" ယန်ကျွင်းဇဲက လက်ထောင်လိုက်ပြီး "အမှုစုံစမ်းနေတဲ့ လုံခြုံရေးအရာရှိနှစ်ဦးလုံးကို နှောင့်ယှက်တာ မသင့်တော်မှန်း သိပေမဲ့လည်း ကျွန်တော် ဝင်ပြောချင်ပါသေးတယ်။ ဘီးက... အဖွားရန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကနေ ကျွန်တော် ဆွဲထုတ်ခဲ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အား!" လုံခြုံရေးအရာရှိနှစ်ဦးလုံး အံ့ဩစွာဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဖွားရန်ရဲ့ ဝိဉာဉ်က သူ့ဆံပင်ဖြီးချင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ကြာပန်းမြို့မှာ ဓလေ့ထုံးတမ်းလို့ ဆိုတယ်။ ကျွန်တော် ဘီး ဘယ်မှ ရှာမတွေ့တော့ ဒါကို မြင်တာနဲ့..." ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စကားတွေက အမှန်တရားနဲ့ လိမ်ညာမှု ရောနှောနေပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံပြင်တွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဒီလိုပြောဆိုမှုမျိုးက သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။

လုံခြုံရေးအရာရှိနှစ်ဦးသား အချင်းချင်းကြည့်ပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက အောင့်သက်သက်ပြုံးပြီး "မင်း တကယ် ကျောင်းသားလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရွှန်းထျန်း အထက်တန်းကျောင်း နံပါတ် ၃ အစစ်ပါ" ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျောင်းမှာ 'ရဲရင့်ခြင်း လေ့ကျင့်ရေးအတန်းတွေ' သင်နေပြီလား။ ဒါမှမဟုတ် 'ထူးဆန်းတာတွေနဲ့ ထိထိရောက်ရောက် ဆက်သွယ်နည်း' သင်တန်းလား။ မင်း ဘယ်ကနေ အဲ့ဒီလို သတ္တိမျိုး ရတာလဲ" လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒေသခံများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် ကွယ်လွန်သူ၏ ဆံပင်ဖြီးခြင်းကဲ့သို့သော ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို သူတို့ ကြားဖူးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားများကို အနည်းငယ် သံသယရှိသော်လည်း ထိုအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်မနေကြပေ။

သူတို့ ပို၍ စိုးရိမ်သည်မှာ ဒီလူ ဘယ်လောက် ရဲရင့်လဲဆိုတာပင်!

"မွေးရာပါပါပဲ" ယန်ကျွင်းဇဲ ပြုံးပြီး "ခင်ဗျားတို့ အရာရှိနှစ်ဦးက လူသတ်မှုလို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ဘာလို့ နေရာကို ပိတ်ပြီး သက်သေ မစုဆောင်းတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် အကူအညီ မခေါ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက ရယ်မောလိုက်ပြီး "ငါတို့ကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မင်း ပြောစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က ရှင်းပြလိုက်သည်မှာ "မင်း ခုနက ပြောတယ်မဟုတ်လား၊ အဖွားအိုရဲ့ ဝိဉာဉ်က သူ့ဆွေမျိုးတွေကို အကြောင်းကြားခိုင်းတယ်လို့။ ဒါကြောင့် ငါတို့လည်း သူ့ဆန္ဒပြည့်ဝတဲ့အထိ စောင့်ရမယ်၊ အဲ့ဒါပြီးမှပဲ နေရာကို တရားဝင် ပိတ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မထင်မှတ်ထားတဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ပေါ်လာလိမ့်မယ်"။

သူ့စကား မဆုံးမီပင် ဗန်ကားတစ်စီး တိုက်ခန်းဝင်းထဲသို့ မောင်းဝင်လာသည်။ ဗန်ကားနောက်တွင် တိုက်ခန်းဝင်းအဝင်ဝ၌ တက္ကစီနှစ်စီး ရပ်သွားပြီး အသက်အရွယ်မတူညီသော လူအများအပြား ဆင်းလာကာ ဒီဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လာနေကြသည်။

"သူ့မိသားစု ရောက်လာပြီ ဖြစ်မယ်" ဝဝလုံခြုံရေးအရာရှိဝေက ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ကျန်းအဘိုးကြီးနှင့်အတူ လူငါးခြောက်ဦးခန့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။

အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးရော၊ အိုကြီးရော လူငယ်ရော ပါဝင်ပြီး အများစုမှာ မျက်နှာပျက်နေကြသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှု၏ လက္ခဏာ မတွေ့ရပေ။

ကျန်းအဘိုးကြီးမှာ ညှိုးငယ်သော မျက်နှာဖြင့် လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်ကို "ဒီလိုမှန်းသိရင် အောက်ကို ပြေးဆင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" ဆိုသည့် ပုံစံဖြင့် ကြည့်ရင်း နံရံကို မှီကာ အသက်ကို ဆက်တိုက် ရှူနေသည်။

"မစ္စတာလုံခြုံရေးအရာရှိ၊ ကျွန်မအမေ ဘယ်မှာလဲ" ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် အရပ်ပုပု အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခုနစ်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ဦးကို လက်ဆွဲပြီး သူတို့ဆီသို့ အရင်ဆုံး လျှောက်လာသည်။

သူမ၏ အသံနေအသံထားကို နားထောင်ရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက သူမ၌ ဝမ်းနည်းမှုခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာ မပြသဘဲ သူမ၏အသံမှာ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

"အိပ်ခန်းထဲမှာလား။ သူမ ဆုံးသွားတာ ကြာပြီ ဖြစ်ရမယ်" လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "အဖွားအိုမှာ နောက်ဆုံးဆန္ဒတွေ ရှိတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ အရင် သွားကြည့်သင့်တယ်၊ အဲ့ဒါပြီးမှပဲ ငါတို့ နေရာကို ပိတ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်"။

"အိပ်ခန်းထဲကိုပဲ ကြည့်လို့ရမယ်၊ အိမ်ထဲက ဘာကိုမှ မထိနဲ့၊ တခြားအခန်းတွေထဲကို မဝင်နဲ့" လုံခြုံရေးအရာရှိဝေက ဘေးကနေ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ အကိုကြီး ဘာလို့ မလာသေးတာလဲ" အမျိုးသမီးက သူ့နောက်ကနေ လိုက်လာသည့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးရောက်လာသည့် သမီးလေးတစ်ဦးကို ခေါ်လာသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

"သူ အရက်မူးနေလို့ ထလို့ မရဘူး" အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အရပ်ပုပု အမျိုးသမီး၏ ကောင်လေးဘက်သို့ ကိုယ်ကိုင်းလိုက်ပြီး "မင်းက... ယူရှောင်ချန်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဦးလေး မင်္ဂလာပါ" မျက်ရည်များ ကျလာတော့မလိုဖြစ်နေသော ကောင်လေးက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ အောင့်သက်သက်ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အမြင်အာရုံ မကောင်းတာကလွဲရင် မင်းက ဒီမှာ အကြင်နာဆုံးပဲလို့ ငါ ခံစားရတယ်၊ အစ်ကိုလို့ ခေါ်လိုက်ပါ"။

"အစ်ကို" ယူရှောင်ချန်းက အမြန် ပြင်ခေါ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ဒီလိုပြောရတဲ့ အကြောင်းရင်းရှိပါတယ်။ အဖွားရန်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေထဲမှာ ခုချိန်ထိ ယူရှောင်ချန်းပဲ မျက်ရည်ကျတာကို သူ မြင်တွေ့ရတယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ မျက်နှာထား မဲ့နေကြတယ်၊ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးရဲ့ သမီးလေးအပါအဝင်ပေါ့။

"မေမေ၊ ကျွန်တော် အဖွားကို တွေ့ချင်တယ်!" ယူရှောင်ချန်းက ခေါင်းမော့ပြီး သူ့အမေကို သနားစရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

ဆံပင်တိုတိုနဲ့ အမျိုးသမီးက မကျေမချမ်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "သူ့ကို မင်းပဲ မှတ်မိတယ်၊ သွား၊ သွားကြည့်ပြီးရင် အိမ်ပြန်ကြရအောင်။

မင်းရဲ့ အဘိုးအကြီးဆုံးဦးလေးနဲ့ ဒုတိယဦးလေးတို့ ဒီမှာ ရှိတယ်၊ သားတွေက သိက္ခာရှိရှိ ဖြောင့်ဖြာင့်မတ်မတ်နေရမယ့်အချိန်ပဲ၊ သားအမိနှစ်ယောက် အလှည့် မဟုတ်ဘူး"။

"ဟေး၊ ဒါ ဘာစကားမျိုးလဲ" သမီးကို ခေါ်လာတဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းက သူ့ရဲ့ သွေးသားရင်း သမီး မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ ပြောပြီးပြီပဲ၊ မင်းရဲ့ အကိုကြီးက အိမ်မှာ အရက်မူးနေတုန်းပဲ၊ မနက်ဖြန် မနက်အထိတောင် မနိုးနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒါ့အပြင် ငါက မိသားစုထဲကို လက်ထပ်ဝင်လာတဲ့ သူစိမ်းပဲ၊ ငါ ဘာဂရုစိုက်ရမှာလဲ!"

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး၊ ၎င်းတို့ထဲတွင် အဖွားအို၏ ဒုတိယသားဖြစ်ပုံရသူက ချက်ချင်းပင် "ရှင်းရှင်းပြောရအောင်၊ ကျွန်တော် အမေကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လာတွေ့တာပဲ၊ ပြီးရင် အိမ်ပြန်တော့မယ်။ မနက်ဖြန် မနက်အစောကြီး ကုန်တင်ဖို့ ရှိတယ်၊ ကောင်းကောင်း မအိပ်ရရင် မတော်တဆဖြစ်မှာ စိုးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အား၊ ဒီဒေါသထွက်လွယ်တဲ့ ငါ့ဒေါသ!" လုံခြုံရေးအရာရှိဝေရဲ့ အသံက ရုတ်တရက် အသံအတိုးအကျယ်များစွာ မြင့်တက်လာပြီး "မင်းတို့ သူ့ရဲ့ သားသမီးတွေ ဖြစ်လျက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်တာလဲ။ မင်းတို့ ဘယ်လိုလူတွေလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအရာရှိပိုင်ကလည်း ဒေါသထွက်နေပြီး လက်ကို စိတ်မရှည်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဝင်ကြည့်ချင်လား၊ မကြည့်ချင်ဘူးလား။ မကြည့်ချင်ရင် အားလုံး ထွက်သွား!"

ကျန်းအဘိုးကြီးက နောက်ကနေ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်သည်။

"ဟေး၊ ရှောင်ချန်း!" ယူရှောင်ချန်းရဲ့ အမေက ရုတ်တရက် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်မှာ သူ့သားက သူမရဲ့လက်ကို လွှတ်ပြီး အခန်း ၅၀၃ ထဲကို တစ်ယောက်တည်း ပြေးဝင်သွားသောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်လာသည်။

[ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်စေသည် (အလယ်အလတ်)၊ ပြီးစီး၊ မတူညီသော အတိုင်းအတာ စွမ်းအင် အမှတ် ၂၀၀ ရရှိသည်။]