မျက်နှာသာပေးမှု တိုးလာခြင်း

ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ကျောင်းမပြန်ဘဲ စာသင်ခန်းထဲမှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲ မှာထားတဲ့အတိုင်း ဗီဒီယိုကို တည်းဖြတ်ကြသည်။

ပြီးတော့ နားကြပ်တပ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက အွန်လိုင်းမှာ ကြည့်မယ့်သူတွေအတွက် အခြေအနေနဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင် အသံနဲ့ ဖြည့်စွက်မှတ်တမ်းတင်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ပေါင်ကျယ်က ယန်ကျွင်းဇဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြော်ငြာထားတဲ့ အပိုင်းမှာ စာတန်းထိုးလေးတွေ ထည့်ပေးလိုက်တာမို့ "အမြင်ပွင့်" ပလက်ဖောင်းပေါ်က ဗီဒီယိုကို ကြည့်တဲ့ တခြားသူတွေက စာသားပေါ် မူတည်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အသုံးပြုသူအမည်—ညခရီးသည် ခွေး‌ ပေါက်လေး—ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှာဖွေနိုင်မယ်။

ဗီဒီယို ပြီးသွားတော့ လေးယောက်သား စုပြီး တစ်ခါကြည့်လိုက်ကြတော့ အရည်အသွေးက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တာ တွေ့ရတယ်။ အကြောင်းအရာကလည်း စူးစမ်းချင်စိတ်ကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွပေးတယ်။ အထူးသဖြင့် ယန်ကျွင်းဇဲက အဖွားရန်ရဲ့ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ချန်ထားခဲ့တာမို့ ကြည့်ရှုသူတွေ မှတ်ချက်ပေးဖို့ သံသယမရှိ ဆွဲဆောင်မှာ သေချာသည်။

မူလက ယန်ကျွင်းဇဲ "ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို" တာဝန်ပြီးမြောက်ဖို့ မိနစ် ၂၀ ကျော် ကြာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗီဒီယိုတည်းဖြတ်ပြီးနောက် ၁၃ မိနစ်ကျော်လေးပဲ ရှိတာကြောင့် ဇာတ်လမ်းက ပိုပြီး ကျစ်လျစ်သွားတယ်။

"ပေါင်ကျယ်၊ နင် ရုပ်ရှင်အကယ်ဒမီမှာ ဒါရိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် တည်းဖြတ်ပညာ သွားသင်သင့်တယ်" ကျိုးတာ့လီက ဘေးကနေ အံ့သြစွာ ပြောလိုက်တယ်။

"ငါတို့ ပေါင်ကျယ်က ဒါရိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းသမီးလည်း လုပ်လို့ရတယ်။ အဲ့ဒီမျက်နှာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆို သူ အားသာချက် သေချာပေါက် ရှိတယ်!" ကျန်းရွေ့ရှင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"အင်း၊ လုံးဝပဲ" ကျိုးတာ့လီက ခေါင်းပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်တယ်။ "ဟွားရင်းမဟာမြို့တော် က ထိပ်တန်း ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ—ပေါင်ကျယ်။ ဘာလို့ ထိပ်တန်းလဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရုပ်ရှင်တွေမှာ တကယ်တမ်း သရဲတွေ ပါဝင်မှာမို့လို့ပဲ။ ဟဲဟဲဟဲ..."

"နင် သေပြီ!" မိန်းကလေးနှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြီး ဆဲလိုက်ကြတယ်။

"ဪ၊ မှန်တယ်" ကျန်းရွေ့ရှင်း ရုတ်တရက် အသက်ရှူမှားသွားပြီး ပေါင်ကျယ်ကို သတိပေးလိုက်တယ်။ "နင် ကျိုးကျားကျယ်နဲ့ ချိန်းထားတာ မဟုတ်လား"

"အာ..." ကြောင်သွားပြီး ပေါင်ကျယ် အချိန်ကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ လက်ပ်တော့ကို ပိတ်၊ ကူးထားတဲ့ ဗီဒီယိုပါတဲ့ ဖုန်းကို ယန်ကျွင်းဇဲဆီ ပြန်ပေး၊ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ကျောပိုးအိတ်နဲ့ ပြေးထွက်သွားတယ်။

"ဆဲမယ်ကွာ" ကျိုးတာ့လီရဲ့ မျက်နှာ စိမ်းသွားတယ်။ ပေါင်ကျယ် စာသင်ခန်းထဲက ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ သူ မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ကျိုးကျားကျယ်ရဲ့ အဖေက မြို့တော်ခန်းမမှာ မဟုတ်ရင် ငါ အဲ့ဒီ ကောင်လေးကို စောစောစီးစီး နာမည်ပျက်အောင် လုပ်မှာ!"

ကျန်းရွေ့ရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို ဖိထားပြီး လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်တယ်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကျိုးတာ့လီရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး "သူရဲဘောကြောင်ပြီး အရည်အချင်းမရှိတာကို ဒီလောက် ဖြောင့်မတ်အောင် ပြောနိုင်တာ ဒီကျောင်းမှာ ဒုတိယတစ်ယောက် မရှိဘူး" ဟုသာ ပြောလိုက်တယ်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပေါင်ကျယ်က ကျိုးကျားကျယ်ကို ကြိုက်တာကို ဘယ်တုန်းကမှ အကောင်းမြင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်ပါဖို့က သူ့နေရာ မဟုတ်ချေ။

နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကတော့ သူ့နဲ့ ပေါင်ကျယ်ကြားက ဆက်ဆံရေးက အသင့်အတင့်ပဲ ရှိတာကြောင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့လောက် နီးစပ်တာ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ အိမ်ရောက်တော့ မိဘတွေ ပြန်မရောက်သေးတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဗီဒီယိုကို "အမြင်ပွင့်" ပလက်ဖောင်းပေါ် တင်လိုက်တယ်။ သူ စစ်ဆေးကြည့်တော့ လက်ရှိ ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်က "၁" လို့ ပြနေတယ်။

အဲ့ဒီ "၁" က သူ့ကိုယ်တိုင် နှိပ်ခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက မဆိုင်းမတွဘူး။ ပလက်ဖောင်းကနေ ထွက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲပြေးဝင်ပြီး ခေါင်းလျှော်တယ်၊ ကျောပေါ်က ခေးအာကို ခံစားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နှစ်မိနစ် ပိုကြာအောင် နေတယ်။

တကယ်ပဲ ခေါင်းလျှော်နေတုန်း လည်ပင်းနောက်ကနေ ဆက်တိုက် ထွက်လာတဲ့ "အယ်... အယ်... အယ်" ဆိုတဲ့ အသံကြားရတာက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အရင်လို ပျင်းစရာကောင်းတာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေးအာကို အချိန်ပိုပေးခဲ့တာက "ညသန်းခေါင်တံခါးလာခေါက်သော အဖွားအို" တာဝန်လုပ်နေတုန်း အဖွားရန်ရဲ့ ဆံပင်ကို ဖြီးနေတုန်း မမျှော်လင့်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်လို့ ခံစားရလို့ပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူ့ကျောပေါ်မှာ မှီနေတဲ့ ခေးအာက "နိုးထလာ" သလိုမျိုးပဲ။

ခေးအာရဲ့ "နိုးထမှု" က အဲ့ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ဆက်စပ်နေလား မသိပေမဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေးအာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်။

မဟုတ်ရင် သူ အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း ကို အသုံးပြုရတော့မှာပဲ။

ခေါင်းလျှော်ပြီးတော့ အချိန်-ဟင်းလင်းပြ‌င်‌‌ မြေပုံမှာ စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

[ခေးအာ (လေလွင့် ဝိဉာဉ်) မျက်နှာသာပေးမှု တိုးလာသည်၊ လက်ရှိ မျက်နှာသာပေးမှု- ဖော်ရွေသည်]

ယန်ကျွင်းဇဲ တစ်ခဏတော့ ကြောင်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ ခေးအာ သူ့ကျောပေါ် ကပ်ကတည်းက ဒီနေ့အထိ သူ ခေါင်းလျှော်ခဲ့တာ ဆယ်ကြိမ်လောက် ရှိပြီဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။

အမှားအယွင်းမရှိပေ ခေးအာက သူ ခေါင်းလျှော်တာ (ရေချိုးတာ အပါအဝင်) ကို ကြည့်နေခဲ့သည်၊ အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ တိုးတက်မှု ရှိလာပေပြီ၊ လူနဲ့ ထူးဆန်းမှုကြားက သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဖော်ရွေလာချေပြီ။

သူ ခန့်မှန်းရရင် ဒီမျက်နှာသာပေးမှုက "ကြားနေ" ကနေ စတယ်၊ အဲ့ဒါအောက်မှာ "ရန်လို" ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အပေါ်မှာကတော့ "ဖော်ရွေ" ဖြစ်တယ်။ "မုန်းတီးမှု" လိုမျိုး ပိုပြီး အစွန်းရောက်တဲ့ သဘောထားတွေ ရှိသေးလားဆိုတာတော့ သူ မသိချေ။

ရှိခဲ့ရင် အနာဂတ်မှာ သူ့ကို "မုန်းတီး" တဲ့ ထူးဆန်းမှုနဲ့ မတွေ့ကြုံချင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ ဘယ်သွားသွား ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

နေ့လယ်ခင်းမှာ သူ့မိဘတွေ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြန်ရောက်လာကြတယ်။

တံခါးပိတ်ပြီးတာနဲ့ သူ့အမေ လီမန်က မီးဖိုချောင်ကို ချက်ချင်းမဝင်ဘဲ ယန်တာ့ကောနဲ့အတူ ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ် ထိုင်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို သူတို့နဲ့ လာထိုင်ဖို့ ဆွဲခေါ်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေက တင်းမာနေတယ်။

"သား၊ နင် အပြင်သွားရင် ဒီကစပြီး နံပါတ်ငါး အဆောက်အအုံနားကနေ မဖြတ်ရဘူး!" လီမန်က တင်းမာတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ မေမေ" ယန်ကျွင်းဇဲက နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကို နံပါတ်ငါး အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်မှာ၊ လမ်းကို ကျောပေးပြီး အဆောက်အအုံဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး ရပ်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်" ယန်တာကောက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ!" ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့သြစွာ အော်လိုက်သည်။

"နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီး ထွက်လာပြီလား။ သူမရဲ့ လှုပ်ရှားနယ်မြေကနေ ထွက်လာတာပဲ!"

"နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီး??" ယန်တာကောက သူ့သား အလျင်စလို ပြောလိုက်တဲ့ စကားကို ပြန်ပြောရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ "အတော်လေး လိုက်ဖက်တဲ့ နာမည်ပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီ နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီးက နံပါတ်ငါး အဆောက်အအုံတင် မဟုတ်ဘဲ ပိုကျယ်ပြန်တဲ့ လှုပ်ရှားနယ်မြေ ရှိပုံရတယ်"။

လီမန်က ဆက်ပြောသည်၊ "နေ့လယ်တုန်းက ကျွန်မတို့ အဆောက်အအုံရဲ့ တတိယထပ်က ဦးလေးဝမ် အပြင်ထွက်တုန်းက နံပါတ်ငါး အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်မှာပဲ ... ကျောလှည့်အမျိုးသမီးနဲ့ တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ခဲ့သည်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဦးလေးဝမ်က ဘာကြောင့်မှန်းမသိ တစ်ကိုယ်လုံး ခရမ်းရောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့ပါးစပ်၊ နားရွက်နဲ့ နှာခေါင်းပေါက်တွေကနေ ဆံပင်တွေ ထွက်လာတယ်..."

"ဘေးအိမ်က ဦးလေးဝမ်!?" ယန်ကျွင်းဇဲက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။ "အခု သူ ဘယ်လိုနေလဲ"

လီမန်က သူ့သားကို မကျေမနပ် ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောတယ်၊ "သူ့ကို လူနာတင်ယာဉ်နဲ့ ခေါ်သွားပြီ"။

"အဲ့ဒါ အကောင်းဆုံးပဲ" ယန်တာ့ကောက သူ့ပေါင်ကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်၊ "ဒီနောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီးက လှုပ်ရှားနယ်မြေ အလွန်ကျယ်ရင် သူက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေက ပိုပြီး အာရုံစိုက်မယ်၊ သူ့ကို ရှင်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပိုပြီး မြန်မြန် ပို့ပေးလိမ့်မယ်"။

"သူ အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဘူးလား" ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားလိုက်တယ်။

နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီး ပါဝင်တဲ့ "သူမရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပါ" ဆိုတဲ့ တာဝန်က "ကြက်သီးထဖွယ်ရာ (အနိမ့်)" လို့ သတ်မှတ်ပြီးသား၊ ဒါက သူ ခုချိန်ထိ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးနဲ့ အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ။

ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီတာဝန်ကို လက်ရှိမှာ ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ချင်ဘူးလို့ ဆိုလိုသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ အရင်ဆုံး လမ်းတစ်ဖက်က ကျန်းရဲအဆောက်အအုံကို သွားကြည့်ပြီး "နံရံအက်ကွဲကြောင်းကနေ ချောင်းကြည့်ခြင်း" ကို ဖြေရှင်းမယ်။

အဲ့ဒီနောက် အိမ်နီးချင်း အဆောက်အအုံက "လရောင်အောက်က အရိပ်" တာဝန်ကို ဖြေရှင်းမယ်၊ အဲ့ဒီနောက်မှပဲ သူ ကျောလှည့်အမျိုးသမီးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်မယ်။

"သူမရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပါ" တာဝန်ကို ခုချိန်မှာ တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်သင့်သည်၊ သူ့အမေ လီမန် ပြောသလိုပဲ၊ အဆောက်အအုံကနေ ထွက်တဲ့အခါ တိုက်ရိုက် နံပါတ်ခြောက် အဆောက်အအုံကနေ ဖြတ်ပြီး နံပါတ်လေးနဲ့ နှစ် အဆောက်အအုံတွေကနေ ထွက်ပြီး၊ နံပါတ်ငါး အဆောက်အအုံနားက ဘက်ကို ခဏတာ ရှောင်ရှားထားရမယ်။

သူတို့ စကားပြောပြီးနောက် မိဘတွေက သူတို့ရဲ့ သီးခြားအလုပ်တွေကို သွားလုပ်ကြသည်၊ ယန်ကျွင်းဇဲက အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်ပြီး၊ သူ တင်ထားတဲ့ ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ကြည့်၊ ကြည့်ရှုသူ ခုနစ်ယောက်ပဲ ရှိပြီး မှတ်ချက်တစ်ခုမှ မရှိတာကို တွေ့တော့၊ သေလောက်အောင် ပျင်းလာတာနဲ့ ပလက်ဖောင်းကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။