ယာယီအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခြင်း

ကျောင်း၌ တစ်နေ့တာ။

ဆယ်တန်းသင်ရိုးညွှန်းတမ်းသည် ပြန်လည်လေ့လာရေးအဆင့်သို့ အပြည့်အဝရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး စာသင်ချိန်၌ပင် မေးခွန်းများ ဖြေဆိုခြင်း၊ ဖြေဆိုခြင်း၊ ဖြေဆိုခြင်းများဖြင့် မနားတမ်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ အရေးကြီးတာတွေကို သုံးခါပြောရမယ်။

"တော်ပါတော့" ကျိုးတာ့လီ နားရွက်များကို ဖုံးအုပ်ရင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသော ထို ကောင်လေးသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်ရင်း "မင်း သုံးခါတောင် ပြောပြီးပြီ။

ငါ့အဖြေကတော့ ငါ...မ...သွား...ဘူး!" ဟူ၍ဖြစ်သည်။

"မင်း တကယ်မသွားဘူးဆိုတာ သေချာလား" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက အလေးအနက်မေးသည်။

"မင်းတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ" ဘေးစားပွဲမှ ပေါင်ကျယ်က စူးစမ်းလိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ကုန်း၍ မေးလိုက်သည်။

"တခြားလူမရှိတဲ့ နေရာကို" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဟန်ဆောင်၍ ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာတွေတော့ ရှိတယ်" ဟု ကျိုးတာ့လီက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်- "မင်းတို့ ဗီဒီယို ရိုက်တော့မလို့လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဗီဒီယိုကို 'အမြင်ပွင့်' ပလက်ဖောင်းပေါ် တင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီငကြောက်တာလီက မသွားရဲဘူး။"

"ဘယ်သူက ကြောက်တယ်ပြောလို့လဲ။"

သူ ကြိုက်တဲ့ကောင်မလေးရှေ့မှာ ကျိုးတာ့လီရဲ့ ခပ်မိုက်မိုက်စိတ်ဓာတ်ဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို တဟုန်ထိုးတက်လာခဲ့ပေမယ့် ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ပြန်ကျသွားပြီး သူ့အသံက မကြားတကြား ဖြစ်သွားတယ်၊ "ဒီစနေမှာ ငါ အလုပ်များနေလို့ မအားဘူး။"

ထို့နောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပေါင်ကျယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်း သွားချင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများပေါ်လာကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်- "ငါ မျက်နှာပြင်ကနေပဲ ကြည့်ရဲတယ်၊ ထူးဆန်းတဲ့နေရာကို ကိုယ်တိုင်မဝင်ရဲဘူး။"

ယန်ကျွင်းဇဲက သူတို့ကို စိတ်ချစေသည်- "မင်းတို့ စိတ်ချနေလို့ရတယ်၊ ဘာဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့အတွက် အန္တရာယ်မရှိဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်။"

သူ စကားပြောနေရင်း အနက်ရောင်ခလုတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် ခဏတာ ချိန်ဆကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက..." ကျိုးတာ့လီ ပို၍နီးကပ်လာပြီး ခဏကြာ ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်- "ဒါ အဲ့ဒီ..."

"မှန်တယ်၊ 'လျှိုဝှက် ကြယ်သီး'၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း နည်းစနစ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက အနက်ရောင်ခလုတ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"မင်းမှာ အဲ့ပစ္စည်း ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ" ဟု ပေါင်ကျယ်က အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။ "ငါ တီဗီမှာ မြင်ဖူးတယ်၊ သာမန်လူတွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိဘူးလို့ ကြားတယ်၊ မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေ ကြီးနိုင်တယ်တဲ့။"

ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးလိုက်သည်- "အဲ့ဒါကို မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး၊ ငါ့အဒေါ်ရဲ့ အိမ်နီးချင်း ခွေး အာလင်က ရွှန်းထျန်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ ခွေး အာယာနဲ့ ပေါင်းပြီး ကစားရင်း မတော်တဆ ယူလာခဲ့တာ။"

ပေါင်ကျယ်နှင့် ကျိုးတာ့လီတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး မျက်လုံးပြူးကုန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရွှီရှင်း အိမ်သာမှ ပြန်လာပြီး စိုစွတ်နေသော လက်များကို ခါချလိုက်ရာ မတော်တဆ ကျိုးတာ့လီ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရေများ စင်ကုန်သည်။

ကျိုးတာ့လီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို အမြန်မေးသည်- "မင်း ခုနက ဘာပြောနေတာလဲ။"

"လျှိုဝှက် ကြယ်သီးရဲ့ မူလအစက ရှင်းတယ်၊ စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလို့ ပြောတာ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်..." ပေါင်ကျယ် စဉ်းစားလိုက်သည်- "ဒါဆို ငါ့ကို ထည့်တွက်လိုက်ပါ။ ငါမိသားစုမှာ သယ်ဆောင်ရနိုင်တဲ့ DV ကင်မရာရှိတယ်၊ အကောင်းဆုံး ရိုက်ကူးနိုင်တယ်။ အချိန်ကျရင် ငါ မင်းရဲ့ ဗီဒီယိုရိုက်သူ လုပ်ပေးမယ်။"

"မင်း တကယ် မသွားတော့ဘူးလား" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ကျိုးတာ့လီကို ခေါင်းစောင်း၍ မေးသည်။

ထိုကောင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းချုပ်နေဟန်ရှိပြီး တစ်နေကုန် ရုန်းကန်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် "ကောင်းပြီ! ဒါပေမဲ့ ငါ ပေါင်ကျယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ သွားတာ၊ မင်းကို မျက်နှာသာပေးတာ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါသိတယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ" ကျန်းရွှီရှင်း သူမ၏လက်များကို သုတ်ပြီး သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် တွေဝေနေဟန်ရှိသည်။

ငါးစက္ကန့်အကြာတွင် ဤသဘာဝလွန်စွန့်စားခန်းလေးယောက်အဖွဲ့ကို ယာယီဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက "ငါတို့ စနေနေ့မှာ စတင်လုပ်ဆောင်ဖို့ ယာယီသတ်မှတ်ထားတယ်။ ငါ group chat တစ်ခု စလုပ်မယ်၊ ပြီးရင် group ထဲမှာ တိကျတဲ့နေရာနဲ့ အချိန်ကို အားလုံးကို အကြောင်းကြားမယ်။

ပြီးတော့ တာလီ၊ မင်း စနေမနက်အတွက် နံရံတူးဖော်ဖို့နဲ့ တူးဆွဖို့အတွက် ကိရိယာတွေ ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုမယ်။ အဲ့တာက မင်းရဲ့တာဝန်ပဲ။"

"မင်း ငါ့ကို ခေါ်လာကတည်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပြီးသား" ဟု ကျိုးတာ့လီက ညည်းညူသည်။

"ငါ အားကောင်းတဲ့ ဓာတ်မီးအများကြီး ပြင်ဆင်ပေးမယ်" ဟု ကျန်းရွှီရှင်းက လက်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မိသားစုတွင် ကုန်စူပါမားကတ်ငယ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ထိုအရာများ ရရှိရန် မခက်ခဲပေ။

တစ်ယောက်ချင်းစီ တာဝန်ပေးအပ်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲမှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးနေသည်။

သောကြာနေ့ ကျောင်းတက်ချိန် အလျင်အမြန် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ကျောင်းမှ မထွက်ခွာမီ သူတို့လေးယောက်သည် "ငါတို့ ထူးဆန်းတာတွေကို မကြောက်ဘူး" ဟူသော အမည်ရှိ group chat တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး ထိုအမည်သည် ကျိုးတာ့လီ၏ ဉာဏ်ထက်မြက်မှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ခြေချောင်းလေးဖြင့်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ကျိုးတာ့လီ၏ ဦးနှောက်သည် သူ၏လက်မောင်းလုံးပတ်ထက်ပင် သေးငယ်သည်။

အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူကောက်ယူခဲ့သော အနက်ရောင်ခလုတ်ကို အမှိုက်ပုံးထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ၏ 'လျှိုဝှက် ကြယ်သီး' ကို လုံးဝ မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။ သူသည် ထိုလှည့်ကွက်ကို အခြားသူများကို စိတ်အေးစေရန်သာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်သည် 'လျှိုဝှက် ကြယ်သီး' မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကို ပြန်ရစ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို မည်သူနှင့်မျှ မျှဝေ၍မရနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူတို့ကို "နံရံအက်ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း" တာဝန်တွင် ကူညီရန် ရွေးချယ်ခြင်းအတွက်လည်း အကြောင်းပြချက်ရှိသည်။ ပထမ၊ တာဝန်မှတ်စုများတွင် ကိရိယာများ လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ထိုအချက်သည် နံရံများကို ဖောက်ထွင်းရဖွယ်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ထိုတာဝန်သည် ကျိုးတာ့လီအတွက် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ပုံရသည်။

ထို့နောက် မရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေခြင်း၊ အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးမှုအတွက် သူငယ်ချင်းများ ပါရှိခြင်းက ကောင်းသည်။ မဟုတ်လျှင် ယန်ကျွင်းဇဲ တစ်ယောက်တည်း ကျန့်ယဲ့ အဆောက်အအုံ၏ B1 ထပ်သို့ ခိုးဝင်ရန် စဉ်းစားရုံဖြင့် အတော်လေး ခက်ခဲပုံရသည်။

ယခုအခါ မတူညီသော စွမ်းအင်များ ပေါများစွာရှိနေပြီး တာဝန်များစွာ မပြီးဆုံးသေးသောကြောင့် အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် သင့်တော်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် အချို့သော တာဝန်များသည် တစ်ယောက်တည်း ပြီးဆုံးခြင်းထက် အဖွဲ့ဖြင့် ပြီးဆုံးခြင်းက ပို၍ ထိရောက်ပုံရသည်။

တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့ဖြင့်ဖြစ်စေ နှစ်ခုလုံးကို စမ်းကြည့်ပြီးမှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

ထို့အပြင် "နံရံအက်ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း" တာဝန်၏ အဆင့်သည် "စိတ်ပူပန်မှုဖြစ်စေသည် (မြင့်မား)" အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း "ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သည်" အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ပြီးဆုံးရန် မခက်ခဲသင့်ဘဲ ဤအချက်ကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအတန်းဖော်သုံးဦးကို သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ မစတင်မီ သူသည် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုအနေဖြင့် အချိန်ပြန်ရစ်သည့် မှတ်တိုင်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားမည်ဖြစ်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မထင်မှတ်ထားသော အခြေအနေမျိုး ကြုံလာပါက ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးများကို ချိန်ဆပြီး တာဝန်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်လား သို့မဟုတ် ရပ်နားမည်လား ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။

FH ရပ်ကွက်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး အဆောက်အအုံ ၇ ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီး၏ အဖြူရောင်ရုပ်ပုံကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီးသည် ပထမထပ်ရှိ လှေကားအနီး နံရံဘေးသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်; လှေကားကို အသုံးပြုရန် သူမ၏နောက်မှ ဖြတ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဂျာကင် ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လှေကားမှ ဆင်းလာပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။ လက်တစ်ဖက်က ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်က လှေကားလက်ရန်းကို ကိုင်ထားကာ သူသည် အသက် ရှူရန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီးကို အာရုံစိုက်နေသောကြောင့် လှေကားဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေသော ယန်ကျွင်းဇဲကိုပင် သတိမထားမိပေ။

နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီးသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ခြေဖျားထောက်ကာ ခြေလှမ်းများကို ဂရုတစိုက် ဆင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ကြည့်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အဆောက်အအုံ ၇ မှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုအမျိုးသားသည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သောအခါ သတိထားရန် သူ့ကို သတိပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနားလည်လိုက်သည်။

နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူမကို နိုးဆွမခံရသရွေ့ အန္တရာယ် မရှိပုံရသည်—အထူးသဖြင့် သူမသည် နံရံဘက်သို့ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေသောအခါတွင် ဖြစ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာ၍ ယန်ကျွင်းဇဲသည် လက်ရန်းနှင့် ကပ်လျက် လှေကားကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် တက်လာပြီး နောက်ကျောခိုင်းအမျိုးသမီးနောက်မှ ဖြတ်သွားသောအခါ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အပေါ်ထပ်သို့ အခက်အခဲမရှိရောက်ရှိခဲ့ပြီး မိဘများကို စာတိုပေးပို့ကာ ပြန်လာသောအခါ သတိထားရန် သတိပေးလိုက်သည်။

ထို့အပြင် အံ့ဩစရာမရှိစွာပင် သူ့နောက်ကျောတွင် ကပ်လျက်ရှိနေခဲ့သော ခေးအာ မှာ ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာကြာပြီဖြစ်

သည်။