နံရံအက်ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း (အပိုင်း ၁)

[တာဝန်တည်နေရာ- ကျန့်ယဲ့အဆောက်အအုံ မြေအောက်ထပ်၊ အခန်း ၀၀၄ သိုလှောင်ခန်း]

[တာဝန်အမည်- နံရံအက်ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း;

တာဝန်အဆင့်- စိတ်ပူပန်စေသော (မြင့်မား);

တာဝန်နောက်ခံ- သူ့ကံကြမ္မာက ကြေကွဲစရာ၊ ဇနီးပျောက်၊ သားသမီးပျောက်။ သူ့နာမည်က အထီးကျန်ခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်တူဖြစ်လာသည်။ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီး၊ မတော်တဆဖြစ်စဉ်တစ်ခုပြီးနောက် ထောင့်တစ်နေရာမှာ မေ့လျော့ခံခဲ့ရတယ်။ ဟုတ်‌ပေသည်၊ သူက အဲဒီမှာပဲ ရှိနေသေးသည်၊

အဆောက်အအုံရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။

တာဝန်ဖော်ပြချက်- သူ့ကို ထာဝရငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခွင့်ပေးပါ။

တာဝန်ဆုလာဘ်- မတူညီသော အတိုင်းအတာ စွမ်းအင် ၃၀၀ မှတ်;

တာဝန်ပြစ်ဒဏ်- သူ၏လွတ်မြောက်မှုအတွက် အစားထိုးဖြစ်လာရန်;

တာဝန်အကြံပြုချက်- ၁။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်၍မရပါ။ သူသည် သနားစရာကောင်းပြီးဖြစ်၍ ချမ်းသာပေးပါ။ ၂။ လျှို့ဝှက်ချက်သည် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရှိသည်။

မှတ်ချက်- အချို့ကိရိယာများ ယူဆောင်သွားသင့်ပါသည်။]

ရပ်ကွက်တံခါးဝမှ ထွက်လာပြီး အခြားသူများကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံမှ တာဝန်စာရင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ သေချာဖတ်ရှုသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တာဝန်မှာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထာဝရငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခွင့်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သနားစရာကောင်းသော ထိုသူမှာ အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေပေမည်။

သူသည် သူ့ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းလိုအပ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ အနားယူနိုင်ပေမည်။

အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အချိန်မှန်ကြသည်။ ည ၉ နာရီမတိုင်မီ တက္ကစီတစ်စီး ရပ်ကွက်အဝင်ဝတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

နောက်ခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး ပေါင်ကျယ်နှင့် ကျန်းရွီရှင်းတို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခုန်ထွက်လာသည်။

နှစ်ဦးစလုံး အနက်ရောင် အားကစားဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး လှုပ်ရှားရလွယ်ကူစေရန်နှင့် ကျောဘက်တွင် ကင်မရာ၊ ဓာတ်မီးစသည်တို့ ထည့်ထားသည့် ကျောပိုးအိတ်ငယ်များ ကိုယ်စီ လွယ်ထားကြသည်။ ထို့နောက် ခရီးသည်ထိုင်ခုံတံခါးပွင့်လာပြီး ကျိုးတာ့လီသည် သူ့ "ဆင်ခြေထောက်" ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဦးစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သုံးဦးစလုံး၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် သူ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို ကားထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ရွှေ့ထုတ်လိုက်သည်။

ကားထဲမှ ထွက်လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကားသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားပြီး "ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ကျသွားခြင်း" ဟူသော စကားရပ်ကို အမှန်တကယ် ပုံဖော်နေသည်။

တက္ကစီခ ပေးဆောင်ပြီးနောက် ကျိုးတာ့လီသည် သူ့ဖင်ကို ပုတ်ကာ ယန်ကျွင်းဇဲအား "အချိန်မှန်တယ်မလား? ဒီလောက်နောက်ကျနေပြီ၊ မစခင် ညစာစားကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒိုင်ယာရင်" မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငြင်းဆိုသည်။

ကျိုးတာ့လီသည် သူ့ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "မင်းတို့မိန်းကလေးတွေကတော့ ဒိုင်ယာရင်ချည်းပဲ၊ ကံကောင်းတာက ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာလို့ပဲ။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဘီစကစ်အထုပ်အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ဆုတ်ဖြဲပြီး အားရပါးရ ဝါးစားတော့သည်။

ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာချိန်မှစ၍ ညဘက်လမ်းများတွင် ခြေလျင်သွားလာသူ အလွန်နည်းပါးသွားသော်လည်း လှည့်ကင်း လုံခြုံရေးကားများ ပိုများလာသည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် မီးရောင်များ လင်းလက်နေသော လှည့်ကင်းကားများကို လမ်းမပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မောင်းနှင်သွားသည်ကို မြင်ရသည်။

လူလေးယောက်စလုံး ကျောပိုးအိတ်ကိုယ်စီ လွယ်ထားကြသဖြင့် ညဘက် လူရှင်းသော လမ်းများပေါ်တွင် အထူးထင်ရှားနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ လမ်းဖြတ်ကူးကာ နောက်ထပ် မီတာတစ်ရာခန့် လမ်းလျှောက်၍ ကျန့်ယဲ့အဆောက်အအုံအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယာဉ်ဝင်ပေါက်ကို လျှပ်စစ်ဂိတ်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဘေးတွင် သံတံခါးငယ်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ် ဟဟစေ့စေ့ဖြင့် တွန်းလိုက်သည်နှင့် ပွင့်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသံတံခါးငယ်နှင့် ကပ်လျက်တွင် လုံခြုံရေးခန်းမရှိပြီး လုံခြုံရေးယူနီဖောင်းဝတ်ထားသည့် အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တီဗီဒရာမာတစ်ခုကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ကြည့်ရှုနေသည်။ ဇာတ်လမ်းမှာ "ငါမင်းကို ချစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို မချစ်ဘူး၊ မင်းက သူ့ကို ချစ်တယ်၊ သူက ငါ့ညီမကို သဘောကျတယ်၊ ငါ့ညီမကို သူ့ကို ချစ်ဟန်ဆောင်ခိုင်းတယ်၊ သူက မင်းကို ပစ်သွားတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းပြန်လာပြီး ငိုပြီး ငါ့ကို ချစ်ဖို့ တောင်းပန်တယ်" စသည်ဖြင့် ရှုပ်ထွေးပွေလီသော အချစ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။

လုံခြုံရေးဦးလေးအတွက် ဇာတ်လမ်းမှာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူ တီဗီကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏နောက်ဘက်ရှိ သံတံခါးငယ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ခါးကို ကုန်းပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ ကျန့်ယဲ့အဆောက်အအုံ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ယောက်ပျောက်နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ ချက်ချင်းချွေးအေးများ ပြန်လာသည်။

"ရွီရှင်း၊ မြန်မြန်လာပါ!

" ပေါင်ကျယ်လည်း အခြေအနေမူမမှန်သည်ကို သတိပြုမိပြီး နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းရွီရှင်းသည် လုံခြုံရေးခန်းမပြတင်းပေါက်နောက်မှ ချောင်းကြည့်ရင်း အလယ်အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှင့်အတူ ဒရာမာကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း ကြည့်နေသည်။

သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ကျန်းရွီရှင်း လျင်မြန်စွာ ပြေးလာကာ "မင်းတို့နဲ့ ဝိညာဉ်ရှာဖွေရေးလုပ်ဖို့ပဲ၊ ငါ ဒီနေ့ 'မင်းကို အရမ်းချစ်တာတောင် မင်းက ပန်းခြံထဲမှာ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်တွဲပြီး ငါ မင်းကို သေလုမျောပါး ထိုးချင်တာ' အပိုင်း ၂၁ ကို လွဲသွားတယ်" ဟု တိုင်တောပြောဆိုလိုက်သည်။

အစ်ကို အာ့အာ့ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်။

ကျိုးတာ့လီနှင့် ယန်ကျွင်းဇဲတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ လုံးဝနားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"မင်းပြောတာ ဒီဒရာမာနာမည်က..."

"မင်းကို အရမ်းချစ်တာတောင် မင်းက ပန်းခြံထဲမှာ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်တွဲပြီး ငါ မင်းကို သေလုမျောပါး ထိုးချင်တာ" ဟု ပေါင်ကျယ်က တသွင်သွင် ပြန်ပြောပြီးမှ "ဒီကားကို လွန်ခဲ့တဲ့လက ငါလိုက်ကြည့်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရပ်လိုက်ပြီ။ အဓိကက ဇာတ်လမ်းက နည်းနည်းဝေးလွန်းတယ်" ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။

"နာမည်ကြားရုံနဲ့ကို ဝေးလွန်းနေပြီ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းခါသည်။

ကျိုးတာ့လီက သူ့ရယ်မောသံကို အားဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်လောင်စွာ မရယ်မိတော့ပေ။

သူတို့လေးယောက် ကျန့်ယဲ့အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

အဆောက်အအုံသည် ၃၅ ထပ်မြင့်ပြီး ကုမ္ပဏီ ၅၀ ခန့် ရုံးခန်းဖွင့်ထားသည်။ သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ယင်းအစား ဓာတ်လှေကားကို ကျော်ကာ လှေကားမှ မြေအောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

လှေကားထစ်များတွင် အသံဖြင့် အဖွင့်အပိတ်လုပ်သော မီးလုံးများရှိသဖြင့် အာရုံစူးစိုက်မှုမခံရစေရန် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ရွေ့လျားကြသည်။

လှေကားထစ်အဝင်ဝတွင် ကျန်းရွီရှင်းသည် မိမိတို့မိသားစု စူပါမားကတ်မှ ရရှိထားသော ဓာတ်မီးသေးသေးလေးများကို တစ်ဦးစီ ဝေငှပေးသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဦးဆောင်ပြီး လေးယောက်စလုံး လှေကားမှ မြေအောက်ထပ်သို့ ဆင်းသက်သွားကြသည်။

လှေကားများမှာ အတော်လေး သန့်ရှင်းနေသည်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားပုံရပြီး စက္ကူစ၊ ကတ်ထူပြားစပင် မတွေ့ရပေ။

မြေအောက်ထပ်လှေကားအဝင်ဝသို့ ရောက်သောအခါ ဓာတ်မီးထိုးကြည့်လိုက်ရာ တံခါးမှာ U ပုံသဏ္ဌာန်သော့ဖြင့် ခတ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျိုးတာ့လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးတာ့လီသည် ထိုင်ချကာ ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်ပြီး သော့ဖြတ်ကတ်ကြေးတစ်စုံကို ထုတ်ကာ "ငါ့အဖေရဲ့ ကိရိယာပုံးကို မှောက်လှန်ပြီး ရှာခဲ့တာ၊ ဒါတွေက ငါ ယူလာနိုင်တဲ့ အမာဆုံးပစ္စည်းတွေပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုအခွင့်အရေးကိုယူကာ သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးရင်း ထိုသူကို ခဏတာ စိတ်အားထက်သန်စေသည်။

မဟုတ်ရင် ကျိုးတာ့လီရဲ့ နှလုံးအားနည်းမှုကြောင့် နောက်ပိုင်းကြောက်ရွံ့ပြီး ဆုတ်ခွာချင်လာရင် ယုန်ထက်ပိုမြန်မြန် ပြေးလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ အဖွဲ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအတွက် မကောင်းပေ။

ကျိုးတာ့လီ "ဟဲဟဲ" ဟု ရယ်မောရင်း သော့ဖြတ်ကတ်ကြေးကို ကိုင်ကာ မြေအောက်ထပ်တံခါးရှေ့တွင် ထိုင်ချပြီး ကိုင်တွယ်နေသည်။

သူ အလုပ်များနေစဉ် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံကို ခေါ်ယူပြီး ကျိုးတာ့လီက U ပုံသဏ္ဌာန်သော့ကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ပြန်ရစ်ရန် အစမှတ်ကို သတ်မှတ်ကာ မိနစ် ၄၀ အကြာတွင် အဆုံးမှတ်ကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်‌ ပေသည်၊ အကယ်၍ ဒီကာလအတွင်း အရေးပေါ်အခြေအနေကြောင့် အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုကို ပြန်ရစ်ရမယ်ဆိုရင် ပြန်ရစ်တဲ့ အချိန်ဇယားတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ အရှည်က သင့်လျော်စွာ တိုတောင်းသွားမှာပါ။

အကယ်၍ အကြိမ်များစွာ ပြန်ရစ်ရမယ်ဆိုရင် မတူညီတဲ့အတိုင်းအတာ စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကြောင့် နောက်ဆုံး ပြန်ရစ်နိုင်တဲ့ အချိန်အရှည်က မိနစ်အနည်းငယ်သာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

တံခါးပွင့်လာပြီးနောက် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော စင်္ကြန်လမ်းမှ လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး လှေကားထိပ်တွင် ရပ်နေသူတိုင်း မသိစိတ်ကပင် ချမ်းစိမ့်သွားကြသည်။

ကျိုးတာ့လီတစ်ဦးတည်းသာ သူ့လက်ပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်သင်ရင်း အေးစက်ခြင်းကို လုံးဝမခံစားရဘဲ သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အထဲထဲမှာ ရေခဲသေတ္တာရှိသလိုပဲ!" ပေါင်ကျယ်က ခန့်မှန်းသည်။

"တာ့လီ၊ မင်းမချမ်းဘူးလား?" သူမလက်များကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ပိုက်ထားရင်း ကျန်းရွီရှင်းက တုန်ယင်စွာဖြင့် စူးစူးစမ်းစမ်းမေးသည်။

"ဟဲ၊ လုံးဝမချမ်းဘူး" ဟု ကျိုးတာ့လီက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆို မင်းရှေ့ကနေသွား၊ ငါတို့အတွက် လေတိုက်တာကို ကာကွယ်ပေး" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောသည်။

ကျိုးတာ့လီ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး "မင်းသိလား... တကယ်တော့... နည်းနည်းတော့ ချမ်းတယ်။ နောက်ပြီး ငါ့မျက်လုံးက သိပ်မကောင်းဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါသွားမယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ်သည် သူမယူလာသော အိတ်ဆောင်ဗီဒီယိုကင်မရာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကင်မရာထိပ်မှ အလင်းတန်းတစ်မျှင်သည် မြေအောက်ထပ်၏ အမှောင်ထုကို အနည်းငယ် ပိုမိုထွန်းလင်းစေသည်။