နံရံအက်ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း (အပိုင်း ၅)

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ဆက်လုပ်" ယန်ကျွင်းဇဲက တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ် တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်၊ သူ ဒီလောက်မြန်မြန် သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယန်ကျွင်းဇဲက အတော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ၊ မျက်ရည်တွေ ဆက်တိုက်ကျနေပြီး မျက်လုံးမှိတ်ရဲခြင်းမရှိတာကြောင့် ပေါင်ကျယ်ကို သူ့နေရာမှာ အမြန်ရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

"မျက်လုံးက ဘယ်မှာလဲ" ပေါင်ကျယ်က ကင်မရာကို ကျန်းရွီရှင်းကို ခဏပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက နံရံအက်ကြောင်းရှိ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "အဲဒါကို စိုက်ကြည့်ထား၊ မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့်ထား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျက်တောင်မခတ်နဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ် မျက်လုံးကို မြင်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်ပြီး ကျိုးတာ့လီနဲ့အတူ နံရံကို ရိုက်ခွဲတော့သည်။

သူတို့လေးယောက် ပုံရိပ်ယောင်တွေကြောင့် မသေခင်မှာ အတွင်းထဲက အလောင်းကို အမြန်ဆုံး တူးထုတ်ရမည်။ မဟုတ်ရင် မျက်လုံးတစ်လုံးကြောင့် သေရတာ၊ အဲဒီထက်ဆိုးတာက ဗီဒီယိုရိုက်ခံရတာက အတိုင်းအဆမရှိ ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ကျိုးတာ့လီတို့ နံရံကို အသည်းအသန် ဖောက်နေကြတုန်း နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"မြန်မြန်လုပ်၊ ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး" ပေါင်ကျယ်ရဲ့ စိုးရိမ်တကြီးအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နေရာကို လွှဲပြောင်းယူပြီး ဆယ်စက္ကန့်တောင် မပြည့်သေးခင် ဒီစကားတွေ ထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ စကားဆုံးတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အမြင်အာရုံက ပုံရိပ်ယောင်နဲ့ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူက နံရံအက်ကြောင်းကနေ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ လက်တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး သူ့ကော်လာကို ဆွဲကိုင်တာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပုပ်စပ်စပ်အနံ့က ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်မှ ပိုးလောက်တွေ တစ်စုတစ်ဝေး ထွက်လာကာ သူ့အဝတ်အစားတွေထဲ တိုးဝင်သွားသည်။

ဒီလက်ရဲ့ အားက ကြီးမားလွန်းပြီး သူ့ကို နံရံထဲကို အတင်းဆွဲသွင်းဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

ကျိုးတာ့လီရဲ့ ဟောက်သံတွေ သူ့နားထဲ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူက တစ်ခုခုနဲ့ နပန်းလုံးနေသလိုမျိုး "ထူးဆန်းတာ မဟုတ်သရွေ့ မင်းကို ငါ သေအောင် မရိုက်ဘူးလား ကြည့်လိုက်!" ဟု အော်ဟစ်နေသည်။

ရိုက်ကူးနေတဲ့ ကျန်းရွီရှင်းက အော်သံရှည်ကြီး ထုတ်လိုက်ပြီး ကင်မရာ မြေပေါ်ကျတဲ့ အသံ ထပ်မံကြားရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဘက်မှာတော့ နံရံကနေ ထွက်နေတဲ့ လက်ပေါ်က ပုပ်နေတဲ့ အသားတွေ အားလုံး လုံးဝ ဆွေးမြေ့ကုန်ပြီ၊ အဲဒီအသားတစ်ချို့က ပိုးလောက်တွေနဲ့အတူ သူ့အဝတ်အစားတွေထဲ ကျသွားကာ သူ့အရေပြားနဲ့ ထိပြီး တွန့်လိမ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွှေးညှင်းတွေ ထသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ လူတိုင်း ပုံရိပ်ယောင်ထဲကနေ ရုန်းထွက်လာပြီး နေရာမှာတင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ပေါင်ကျယ်က ဆံပင်တွေ ရှုပ်ပွပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အရင်လုပ်ရပ်ကို အတုခိုးကာ သူမရဲ့ မျက်ခွံတွေကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ အတင်းအကျပ် ဖွင့်ထားပြီး နံရံအက်ကြောင်းရှိ မျက်လုံးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ ပုံရိပ်က လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ။

ဒါတင်မကသေးပေ၊ သူမက မလှမပ ပုံစံနဲ့ ရပ်နေပေမယ့် ပေါင်ကျယ်က လျင်မြန်စွာပဲ "ဘယ်... ဘယ်သူ ငါ့နေရာကို ယူမလဲ၊ ဒါက ငါ့အတွက် ကျွမ်းကျင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ သက်ပြင်းချကာ ပြန်ပြောဖို့အလုပ်၊ ကျန်းရွီရှင်းက "ငါ လုပ်မယ်! မျက်လုံးက ဘယ်မှာလဲ" ဟု ပြောတာကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းရွီရှင်းက သူမရဲ့ အဝတ်လက်ထိပ်တွေကို လိပ်တင်ထားပြီး သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

အဓိကအားဖြင့် အရင်က ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေက သူမကို သေလုနီးပါး ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ ပုံရိပ်ယောင်တွေဆိုတာ သိပေမယ့် ဒီလိုကြောက်စရာမျိုးကို မခံနိုင်တာကြောင့် အခုတော့ "မင်း မဟုတ်ရင် ငါပဲ" ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အသည်းအသန် ဖြစ်နေပြီ။

နံရံအက်ကြောင်းရှိ မျက်လုံးကို မြင်တာနဲ့ ကျန်းရွီရှင်းက ပေါင်ကျယ်ကို ဘေးတွန်းဖယ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်ကာ "မြန်မြန်လုပ်! မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်တဲ့ ကိစ္စ ငါ့ကို ထားခဲ့! ရှက်စရာကောင်းတဲ့ကောင်၊ ငါ့ကို စိုက်ကြည့်လို့ အနိုင်ယူမယ် ထင်နေလား? ငါ့အမေ ငါ့ကို ငယ်ငယ်တုန်းက စိုက်ကြည့်ခဲ့တာ၊ မင်းကို ငါမကြောက်ဘူး!" ဟု အော်လိုက်သည်။

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ကျန်းရွီရှင်းက မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်လာပြီး သူမရဲ့ မျက်ခွံတွေကို နွားမျက်လုံးထက်တောင် ပိုကျယ်အောင် လှန်လိုက်သည်။

ကျန်သုံးယောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျန်းရွီရှင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသလိုမျိုး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ရွေ့ကြ၊ ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလဲ" ကျန်းရွီရှင်းက မျက်လုံးပြူးကြီးတွေနဲ့ ဒေါသထွက်နေတုန်းပဲ။

ကျိုးတာ့လီက အံ့သြစွာ တောက်ခါက်လိုက်သည်၊ "အထင်ကြီးစရာပဲ! အဲဒီ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ဘယ်လောက်တောင် ပြူးနေလဲ၊ ဒါတောင် ဘေးဘက်ကနေ ငါတို့ကို မြင်နေတုန်းပဲ"

"အဲဒါ ဘေးတိုက်မြင်ကွင်း (peripheral vision) လေ" ယန်ကျွင်းဇဲက စကားမပြောနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးတာ့လီ၊ မင်း ဘယ်သူ့ ဆီးအိမ်အကြောင်း ပြောနေတာလဲ!!!" ကျန်းရွီရှင်းက မျက်လုံးပြူးကျယ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ဒုန်းခနဲ၊ ဒုန်းခနဲ၊ ဒုန်းခနဲ...

ကျိုးတာ့လီက ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်သွားပြီး နံရံကို ဆက်ရိုက်ချေဖို့ လှံတူကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ပေါင်ကျယ်က ကင်မရာကို ကောက်ယူပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်၊ အဲဒီပစ္စည်းက အတော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိကြောင်း တွေ့ရသည်၊ နှစ်ခါ ပြုတ်ကျခဲ့တာတောင် မပျက်စီးသေးတာကြောင့် သူမက ကင်မရာမှန်ဘီလူးကို သူတို့သုံးယောက်ဆီ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

မြေအောက်ခန်း ကြမ်းပြင်က အမြဲတမ်း စိုစွတ်နေပေမယ့် အဆောက်အအုံက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်စွာ ဆောက်လုပ်ထားသည်။ အလောင်းက နံရံမျက်နှာပြင်နဲ့ နီးပေမယ့် လူတစ်ယောက် ဖြတ်သွားနိုင်လောက်တဲ့ အပေါက်တစ်ခု ဖောက်ဖို့က စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်နေသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျိုးတာ့လီရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ ရွှဲနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ ဖောက်နေတဲ့ အပေါက်က တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ ပြီးသေးသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ကြည့်လိုက်ပြီး "မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါတို့ ဆက်ရိုက်ခွဲဖို့လိုသေးတယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူက ကျန်းရွီရှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်မလေးက သူမရဲ့ မျက်လုံးပြူးကြီးတွေကို ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အခု အတော်များများ ပေါ်နေပြီဖြစ်တဲ့ အလောင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာ အလောင်းရဲ့ မီးခိုးရောင် မျက်ဆံနှစ်လုံး ပေါ်နေပြီဖြစ်ပေမယ့် ကျန်းရွီရှင်းက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေတာကြောင့် ဘာပုံရိပ်ယောင်မှ မပေါ်လာပေ။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ကျိုးတာ့လီတင်မကပေ၊ ကင်မရာကို ကိုင်ထားတဲ့ ပေါင်ကျယ်တောင်မှ ချီးကျူးစကား မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ "ရွီရှင်း၊ မင်း တော်လိုက်တာ။ သုံးမိနစ်ကျော်သွားပြီ၊ မင်း တစ်ချက်မှ မျက်တောင်မခတ်သေးဘူး"

ကျန်းရွီရှင်း စကားမပြော၊ သိသိသာသာ အသက်အောင့်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တင်းမာနေကာ အနည်းငယ်မျှတောင် မပေါ့ဆရဲပေ။

"နွားမျက်လုံး" တွေကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အကြည့်က ကြယ်တွေလို တောက်ပနေပြီး သိုလှောင်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ထွန်းလင်းစေကာ လူတိုင်းကို အဆုံးမဲ့ အလင်းနဲ့ နွေးထွေးမှုကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနေပုံရသည်။

ကျိုးတာ့လီက တူကို ဝှေ့ယမ်းနေရင်း ချီးကျူးစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ရွီရှင်း၊ ငါ တကယ် အထင်ကြီးမိတယ်။ မင်းရဲ့ အကြည့်မှာ ပါတဲ့ သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နောင်ဆိုရင် မင်းကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တဲ့ ဘယ်အရူးမဆို စိုက်ကြည့်ခံရုံနဲ့ သေသွားနိုင်တယ်!"

"မင်း ဂင်းနစ်စံချိန်တင်ဖို့ လျှောက်ထားလို့ ရမယ်လို့ ငါထင်နယ်" ပေါင်ကျယ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အပေါက် အသင့်ဖြစ်ပြီ၊ အလောင်းကို ဆွဲထုတ်ရအောင်" ယန်ကျွင်းဇဲ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးတာ့လီက အံ့သြစွာ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ငါ သယ်ရမှာလား"

"အတူတူ သယ်ကြမယ်"

ယန်ကျွင်းဇဲက အပေါက်ထဲ တစ်ဝက်လောက် ဝင်နှင့်ပြီးသားဖြစ်ပြီး အဝင်ဝမှာ ကုန်းကုန်းကွကွနဲ့ သူ့လက်တွေက အလောင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သတိထားပြီး ပြောလိုက်သည်၊

"ကြာပြီဖြစ်လို့ အလောင်းက အနံ့မရှိတော့ဘူး။ တာ့လီ၊ ဖြည်းဖြည်းနော်၊ သူ့လက်ချောင်း ခြေချောင်းတွေ မကျိုးစေနဲ့"

ကျိုးတာ့လီက ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ အလောင်းရဲ့ အပေါ်ပိုင်းကို ကူသယ်လိုက်ရာ အလောင်းက မမ်မီ တစ်ခုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အလေးချိန်လည်း အလွန်ပေါ့ပါးတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အန်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲတို့ အတူတူ အလောင်းကို အပေါက်ထဲကနေ ရွှေ့ထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျန်းရွီရှင်းက သူမရဲ့ ခြေထောက်တွေကို လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး မမ်မီရဲ့ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို အထင်ကြီးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ရွီရှင်း၊ မင်းရဲ့ အကြည့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှဲကြည့်လိုက်။ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်တာ ကြားရင် အလောင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အမြန်ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ အလောင်းကို ပိတ်ထားတဲ့ နံရံထဲကနေ ရွှေ့ထုတ်ပြီး နေရောင်ခြည် ပြန်ထိတွေ့စေတာကြောင့် အကြည့်လွှဲတဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေ ပေါ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆရသည်။

သို့တိုင် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ကျန်းရွီရှင်း မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို သူ သတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းရွီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ အကြည့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှဲလိုက်ကာ မီးခိုးရောင် မျက်ဆံတွေကို မကြည့်တော့ပေ။

ထူးခြားတာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

"မင်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ခဏနားလို့ ရပြီ" ယန်ကျွင်းဇဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်းရွီရှင်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ဘေးကို လျှောက်သွားကာ အသက်ရှူမှားနေသည်။

ကျိုးတာ့လီနဲ့ ပေါင်ကျယ်တို့က ကျန်းရွီရှင်းကို အာရုံစိုက်နေကြပြီး မမ်မီ ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျွင်းဇဲကို ခဏတော့ အာရုံမစိုက်နိုင်ကြသေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက မမ်မီကို ကြည့်လိုက်သည်၊ မျက်နှာသွင်ပြင်က ခွဲခြားလို့မရပေမယ့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

အလောင်းပေါ်က အဝတ်အစားတွေက မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး အလောင်းက ပိန်ကြုံနေကာ အနည်းငယ် ကွေးနေသည်။

သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ လည်ပင်းတဝိုက်မှာ မာကျောနေတဲ့ ဘိလပ်မြေ ပွတ်ထားတဲ့ အရာတွေရဲ့ အစအနတွေကို မြင်နေရတုန်းပဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲ မှတ်မိလိုက်သည်၊ တာဝန်နောက်ခံ အချက်အလက်မှာ ဒီလူက ကြေကွဲစရာ ကံကြမ္မာနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဇနီးနဲ့ သားသမီးတွေနဲ့ ကွဲကွာခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

သူ့နာမည်က တစ်ကိုယ်တည်းသမားနဲ့ အဓိပ္ပာယ်တူပြီး အသက်ရှင်စဉ် ဘယ်သူ့ရဲ့ အာရုံကိုမှ ရလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် သူက မတော်တဆမှုနဲ့ သေဆုံးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

အခုတော့ ဒီလူဟာ ဒီမိုးမျှော်တိုက်ကို ဆောက်လုပ်နေစဉ် မတော်တဆမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဒီမှာပဲ အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခံခဲ့ရကာ ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့ခဲ့တဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်သားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်လို့ ထင်ရသည်။

တာဝန်မှာ ဒီလူကို ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခွင့်ပေးရမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

အခု အလောင်းကို တူးထုတ်ပြီးပြီဖြစ်ပေမယ့် ဒီလူကို ဘယ်လို ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူစေမလဲဆိုတာ ယန်ကျွင်းဇဲ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။

ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိသည်—မမ်မီရဲ့ မျက်လုံးတွေက တခြားသူတွေကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရူပါရုံတွေ မဆောင်ကျဉ်းတော့ပေ။

စဉ်းစားနေတုန်း ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်စင်္ကြန်လမ်းကနေ ခြေသံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခြေသံတွေက အဝေးကနေ တဖြည်းဖြည်း နီးလာပြီး စင်္ကြန်လမ်းအဆုံးကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လာနေသည်။ တိတ်ဆိတ် မှောင်မိုက်တဲ့ နေရာမှာတော့ ဒီအသံတွေက အထူးတလည် နားကို ထိုးဖောက်နေသည်။