← Chapters

မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော နာကျင်မှု။

Vol. 4 Ch. 47

မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော နာကျင်မှု။

Vol. 4 Ch. 47

"အမြင်ပွင့်" ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်း၏ တည်းဖြတ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် တန်ကျန့်ရီသည် ဗီဒီယိုမြှင့်တင်ရေးလုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူရသည်။

သူသည် ထူးဆန်းသောအဖြစ်အပျက်များနှင့် ၁၀ ကြိမ်ကျော် ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသောအရာများနှင့် နှစ်ကြိမ်နီးပါး ထိတွေ့ခဲ့ကာ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူများက ထူးဆန်းသောအရာများကို ဖယ်ရှားခြင်းကိုလည်း လေးကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ့ကို အတွေ့အကြုံရှိပြီး ကျွမ်းကျင်သူဟု ဆိုနိုင်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် နေ့စဉ်လုပ်ငန်းတာဝန်များ ပြီးဆုံးပြီးနောက် တန်ကျန့်ရီသည် ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ဗီဒီယိုများကို နေ့စဉ်ပုံမှန်အချိန်သတ်မှတ်၍ စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။

ကောင်းမွန်သော ဗီဒီယိုများ သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုအောက်ရှိ မှတ်ချက်များ တကယ့်အဖြစ်အပျက်နှင့် နီးစပ်သည်ဟု ယူဆပါက ထိုဗီဒီယိုကို မှတ်သားထားပြီး သင့်လျော်သောအချိန်တွင် အသေးစားစမ်းသပ်မြှင့်တင်မှုကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

ဗီဒီယိုအကြံပြုချက်များသည် အခြားအရာများနှင့်မတူဘဲ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ခိုင်မာသော စစ်မှန်မှုရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်မှသာ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ဇာတ်လမ်းပြည့်စုံမှု၊ သတင်းပေးပို့မှု၊ ရိုက်ကူးမှုနည်းစနစ်နှင့် ထုတ်လုပ်မှုနောက်ပိုင်းပြဿနာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။

တန်ကျန့်ရီ ဗီဒီယိုများကို စစ်ဆေးနေစဉ် "နံရံအက်‌ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း" အမည်ရှိ ဗီဒီယိုတစ်ခုသည် သူ့မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗီဒီယို၏ ပုံသေးလေးတွင် ဗီဒီယို၏ ပထမဆုံးဖရိမ်ကို ပြသထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အနက်ရောင်နောက်ခံတွင် အဖြူရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသော စာကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး တန်ကျန့်ရီ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ထိုပုံရှိ စာသားသို့ အဓိကရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုကိုးကားချက်မှာ-

"အစ ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးရန်သူဟာ ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စိတ်အလွှာအမျိုးမျိုးပါ။ ဒါကြောင့် ဘယ်တုန်းကမှ ပြစ်ဒဏ်မချမှတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ လူသတ်မှုတစ်မျိုးရှိတယ်။ အဲဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းပါပဲ။"

ထိုစာပိုဒ်၏ ညာဘက်အောက်ထောင့်တွင် "ညခရီးသည်ခွေးပေါက်လေး" ဟူသော အမည်လည်း ပါရှိသည်။

"ဆွဲဆောင်မှုတော့ ရှိပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု တန်ကျန့်ရီ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း "နံရံအက်‌ကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်ခြင်း" ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် ငြိမ်သက်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

FH ရပ်ကွက်၊ အဆောက်အအုံ ၇ အတွင်းတွင် နောက်‌ကျောလှည့်မိန်းမ၏ ထွက်ပေါ်လာမှုနှုန်းသည် လျော့နည်းလာပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမကို နောက်ဆုံးမြင်တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်း ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယန်ကျွင်းဇဲ သူမကို လုံးဝမတွေ့ရတော့ပေ။

အဆောက်အအုံတူ အခြားအိမ်နီးချင်းများ၏ ပြောကြားချက်အရ နောက် ကျောလှည့်မိန်းမကို တွေ့ရသည့်အကြိမ်အရေအတွက်သည် ယခင်ကထက် လျော့နည်းသွားသည်မှာ မှန်ပါသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အဆောက်အအုံ ၇ ကို မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးကြီးသည် အဆောက်အအုံ ၉ သို့ အမြန်ဆုံးပြောင်းရွှေ့ပြီး သူတို့၏ဘေးအိမ်နီးချင်းများအား "ဆံပင်ထောင်မတ်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းခြင်း" ကို တကယ်ခံစားစေလိုကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောနိုင်သည့် ဆန္ဒတစ်ခုကို ထားရှိနေကြသည်။

ထိုနေ့တွင် လီမန်သည် အိမ်၌ အားလပ်နေသည်။ ညစာကို စောစောပြင်ဆင်ပြီး မိသားစုနှင့်အတူ စားပြီးနောက် နေဝင်ချိန်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဘောပင်ကုန်သွားကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ ယန်တာ့ကောကို ပြောကြားပြီးနောက် ဘောပင်တစ်ဘူးဝယ်ရန် စူပါမားကတ်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အရာတွေပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ရပ်ကွက်ဆိုင်တွေဟာ ည ၈ နာရီလောက်အထိပဲ ဖွင့်လှစ်ကြပြီး ပိုမိုရဲရင့်တဲ့ ဆိုင်ပိုင်ရှင်တွေသာ ည ၉ နာရီနောက်ပိုင်းအထိ ဖွင့်ဖို့ ရဲတင်း ကြသည်။

ပြီးတော့ ၂၄ နာရီ ဆိုင်တွေဆိုတာ လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တရားမဝင်သတင်းများအရ တစ်ညလုံး ဖွင့်လှစ်ရန် ရဲတင်းကြသော စတိုးဆိုင်တိုင်းသည် ၁၀၀% မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ၈၀% သည် ထူးဆန်းသောအရာများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ ငယ်သည်ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်တာမို့ မကြာခင်မှာပဲ ၂၄ နာရီဆိုင်တွေဟာ လုပ်ငန်းရပ်ဆိုင်းသွားပြီး ည ၈ နာရီလောက်မှာ သင့်တော်တဲ့အချိန်အတိုင်း တံခါးပိတ်ခဲ့ကြပါတယ်။

စူပါမားကတ်မှ ဘောပင်တစ်ဘူး ဝယ်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရပ်ကွက်သို့ ပြန်ရန်စီစဉ်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူပါမားကတ်အပြင်ဘက်၌ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ထိုလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ မမှတ်မိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် အနားက ဖြတ်သွားတော့မည်ဆဲတွင် ထိုလူငယ်က ရုတ်တရက် "ခွင့်ပြုပါဦး၊ ခင်ဗျား ယန်ကျွင်းဇဲလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ရပ်တန့်သွားပြီး အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက...?"

လူငယ်၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူ့အမူအရာမှာ တစ်ခုခု အလွန်ဆိုးဝါးသော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ မွဲခြောက်ခြောက်ဖြစ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ဖုန်းခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည် လွီရှင်းပါ၊ လွီကျွင်းနဲ့ ဝေထင်ချွန်းရဲ့သားပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ပထမတွင် လန့်သွားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "ခင်ဗျား ဆိုလိုတာ... အဲဒီပြည်ပခေါ်ဆိုမှုလား"

"ဟုတ်ပါတယ်" လွီရှင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ မဟာမြို့တော်မှာ ပညာသင်ကြားနေတာပါ။

ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က မိဘတွေ ကွယ်လွန်ပြီဆိုတဲ့ ကြေကွဲစရာသတင်းကို ရုတ်တရက်ကြားရတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ကျောင်းက ခွင့်ယူပြီး ဒီကို ပြန်လာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်... ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောလို့ရမလား"

ယန်ကျွင်းဇဲ သူ့ကိုယ်သူညွှန်ပြပြီး လွီရှင်းကိုလည်း ညွှန်ပြကာ "ကျွန်တော်တို့... ဆွေးနွေးစရာ ဘာများရှိလို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သိချင်တဲ့ သံသယတချို့ မေးချင်လို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ" လွီရှင်း၏ လေသံမှာ အလွန်နိမ့်ချပြီး ရိုးသားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။

လွီရှင်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး FH ရပ်ကွက် ဘေးရှိ "မီဂူ" အမည်ရှိ နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ညွှန်ပြကာ "အဲဒီမှာ ထိုင်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ထမင်းစားချိန်ဖြစ်သောကြောင့် နို့လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် ဖောက်သည်များ အများအပြားမလာကြဘဲ စားပွဲငယ်သုံးလုံး လွတ်နေသည်။

နှစ်ဦးသား ဆိုင်ထဲဝင်ကာ ထိုင်ပြီး နို့လက်ဖက်ရည်နှစ်ခွက် မှာလိုက်ကြသည်။

နို့လက်ဖက်ရည် မလာမီ လွီရှင်း စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ "ကျွန်တော်ကြားတာ ခင်ဗျား အဲဒီညက ဗီဒီယိုရိုက်ခဲ့တယ်ဆို။ ကျွန်တော် ကြည့်လို့ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက "လျှို့ဝှက်ချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဗီဒီယိုကို 'အမြင်ပွင့်' ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်းမှာ တင်ထားပြီးပါပြီ။ အဲဒီမှာ ကြည့်လို့ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လွီရှင်း ခဏတာ လန့်သွားပြီး "ထူးဆန်းတဲ့ ဗီဒီယိုတွေ မျှဝေတဲ့ ပလက်ဖောင်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ “ညခရီးသည်ခွေးပေါက်လေး” လို့ ရှာကြည့်လိုက်ရင် တွေ့ပါလိမ့်မယ်" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လွီရှင်းသည် သူ့ဖုန်းတွင် "အမြင်ပွင့်" အက်ပ်ကို ချက်ချင်းဒေါင်းလုဒ်လုပ်ပြီး ဗီဒီယိုကို အမြန်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ယန်ကျွင်းဇဲကို တောင်းပန်သောအပြုံးဖြင့် ပြုံးပြပြီးနောက် ဗီဒီယိုကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

နို့လက်ဖက်ရည် ရောက်လာသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့နို့လက်ဖက်ရည်ကို စကားမပြောဘဲ သောက်နေပြီး လွီရှင်း ဗီဒီယိုကြည့်ပြီးသည်အထိ စောင့်နေခဲ့သည်။

ကြည့်ပြီးနောက် လွီရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ "ဒီဗီဒီယိုက အပြည့်စုံအလား။ ဗီဒီယိုထဲမှာ မပါဝင်တဲ့ အပိုကလစ်တွေ ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မူလက ယန်ကျွင်းဇဲသည် လွီရှင်းကို ရှင်းပြရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖွားရန်သည် ဗီဒီယိုထဲတွင် သဘာဝလွန်သတ္တဝါအဖြစ် ပေါ်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာကို တမင်တကာ မှုန်ဝါးထားသော်လည်း ၎င်းသည် သူမ၏မိသားစု၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ချိုးဖောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ လွီရှင်း၏ အဘွားဖြစ်သူအပေါ် သဘောထားသည် သူ၏ဖခင် လွီကျွင်းနှင့် မိခင် ဝေထင်ချွန်းတို့နှင့် များစွာမကွာခြားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဤအချက်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ လွီရှင်းအပေါ် နှစ်လိုဖွယ်ရာ ခံစားချက် စတင်လျော့နည်းလာပြီး သူခေါင်းခါကာ "ဗီဒီယိုက မှတ်တမ်းအပြည့်အစုံပါ။ ဘီးရှာတာလိုမျိုး မသက်ဆိုင်တဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ကျွန်တော် ဖြတ်ထုတ်လိုက်တယ်။

တခြားအရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်တော့ မရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လွီရှင်းသည် နို့လက်ဖက်ရည်ကို ပိုက်ဖြင့် တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ၏ လျစ်လျူရှုသော အမူအရာကို သတိပြုမိပုံရသည်။ သူသည် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်တော့်အဘွားနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆက်ဆံရေးက အလွန်အားနည်းပါတယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက မိဘတွေက သူမကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ အလွန်ရှားရှားပါးပါးပဲ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။

ကျွန်တော်တို့မှာ... ချစ်ခင်တွယ်တာမှု လုံးဝမရှိသလောက်ပါပဲ။"

"ခင်ဗျားမိသားစုကိစ္စတွေ၊ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ပြောလိုက်သည်။ "တခြား ဘာများရှိသေးလဲ"

"ကျွန်တော့်အဘွား ခင်ဗျားကို တခြားဘာများ ပြောခဲ့သေးလဲ" ဟု လွီရှင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး "ဗီဒီယိုထဲက အဲဒီနှစ်ကြောင်းပဲ၊ တခြား ဘာမှမရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အဘွားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူမဆီကနေ ဘာခံစားချက်မျိုး ရခဲ့လဲ"

"ရခဲ့တယ်"

"ဘယ်လိုခံစားချက်လဲ? ဒေါသလား? နာကြည်းမှုလား?" လွီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး" ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "လေးလံမှု၊ ဝေဒနာပါ။ ခုနက ခင်ဗျားကြားခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူမက နာကျင်နေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒီနာကျင်မှုဟာ သူမဘဝမှာ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဝေဒနာကို ဆိုလိုတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။"

ဤအချက်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ အဖွားရန်၏ ဆံပင်ကို ဖီးနေစဉ် "အတိတ်ဘဝရဲ့ ဝေဒနာကို ချမ်းသာရာရပါစေ" ဟု ရွတ်ဆိုလိုက်သည့်အခါ အဖွားရန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ "နာကျင်မှု" ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအချိန်က အဖွားရန်သည် သူမဘဝ၏ ဝေဒနာကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကျောပေါ် ရွေ့လျားသွားပြီး အဖွားရန်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည့် ခေးအာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ဆံပင်ဖီးခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအချိန်က လေလွင့် ဝိညာဉ်တစ်ကောင်အနေဖြင့် အဖွားရန်၏ အဆင့်သည် မြင့်မားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက ခေးအာက သူမကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုမူ ဟွမ်ချန်၏ အဆိုအရ အဖွားရန်သည် D-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည့် သတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကဲလ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ အဆင့်သည် သေချာပေါက် ပိုမြင့်ပြီး နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ပေ။

All Chapters