ဝိုင်နီရောင်ဒေါက်ဖိနပ် (အပိုင်း ၃)

ခန်းဆီး၏တစ်ဖက်တွင် ကျန့်ထုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး တံခါးကို ရိုက်သံ၊ ခြစ်သံများ မကြားရတော့ပေ။

ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုကြည့်လိုက်တော့ ဒီအဖြေက အလုပ်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိလား" ကျန့်ထုံး ထပ်ပြောသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပထမမေးခွန်းကို သူဖြေပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုမေးခွန်းမှ ဆက်စပ်လာသော နောက်ထပ်အဖြေများသည်လည်း အရေးကြီးကြောင်း သိသည်။ အနည်းငယ်မှားယွင်းလျှင်ပင် သူအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း မလုပ်နိုင်မီ အဆုံးသတ်သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ "မင်း ပင်ပန်းခဲ့ရတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအချက်တွင် သူသည် ကျန့်ထုံး၏ လေသံနှင့် တတ်နိုင်သမျှ လိုက်ဖက်အောင် ပြောဆိုရန် လိုအပ်သည်။ သူမ၏ နာကျင်စရာနေရာများကို မထိမိအောင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက ရလဒ်သည် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျန့်ထုံး၏ လေသံမှာ အေးစက်စက်ရှိနေဆဲပင်။ ၎င်းတွင်... အနည်းငယ် လျစ်လျူရှုမှုပင် ပါနေသည်- "သူတို့က မင်းကို လူလိမ်လို့ ပြောကြတယ်။ မင်း ငါ့ငွေကို လိမ်ယူရုံသာမက ငါ့ခံစားချက်တွေကိုပါ လှည့်စားခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါ အမှန်လား?"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ယန်ကျွင်းဇဲ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာ။

ပိုက်ဆံရတာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ပေးမယ်။ ပြီးရင်... ငါတို့ လက်ထပ်ကြမယ်!"

ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲ အလွန်ရှက်ရွံသွားသည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင် သူ့အနေနဲ့ အရံ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ တစ်ဦးအဖြစ်အပြင် "လူဆိုးလူမိုက်" တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိနေတာကိုလည်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဒီလိုတွေးမိတော့ သူ တုန်ခါသွားသည်။

ကျန့်ထုံး၏ လေသံမှာ နှေးကွေးနေဆဲပင်၊ ပုံစံသည်ပင်... အနည်းငယ် လျစ်လျူရှုသည့် သဘောရှိသည်- "ဒါပေမဲ့ မင်းနာမည်က ဘာလို့ အတုဖြစ်နေတာလဲ။ မင်းအသက်က အတုလား။ မင်းအိမ်လိပ်စာတောင် အတုလား?"

"ငါ..." ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မိုက်ရူးရဲ၊ ပြောစရာစကားမရှိဘူး။"

ကျန့်ထုံးသည် ဤအမျိုးသားအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များစွာကို စုဆောင်းထားပြီးသားဖြစ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမ လိမ်လည်ခံရမှန်း သိပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်။

"မင်း... ငါ့ကို... လိမ်... တယ်!"

ကျန့်ထုံး၏ နာကျင်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော အသံသည် ခန်းဆီးအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံခါးကို ရိုက်သံများနှင့် လက်သည်းခြစ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း ဆူညံသံများသည် တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ပျက်စီးနေသော ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေကျသံသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဝိုင်နီရောင်ဒေါက်ဖိနပ်များသည် ခန်းဆီးအပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

"မင်း ငါ့ကို ချစ်နေသေးလား?" ကျန့်ထုံး၏ တည်ငြိမ်ပြီး နှေးကွေးသော အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

အာ၊ ချစ်တာလား၊ မချစ်တာလား။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အိမ်သာထဲတွင် ထိုင်လျက် သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး တုံ့ဆိုင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"မကောင်းဆိုးဝါး စည်းပိတ်ခြင်း”ကို ဖွင့်ပြီး ဒီအမျိုးသမီးကို အတင်းအဓမ္မ ချူပ်နှောင်လိုက်ရုံပဲလား။ ဒါပေမယ့် ဒါဆိုရင် သူ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။

ကွဲပြားသော စွမ်းအင် ဆုလာဘ်ကို ဆုံးရှုံးရမှာဖြစ်ပြီး အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်‌ေမြပံုကို ဆက်လက် လင်းထိန်စေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒီလို ခေါင်းမာတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရုံနဲ့တော့ သိပ်မတန်ဘူးထင်တယ်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ချက်ချင်း မဖြေလိုက်ပေ။

ကျန့်ထုံး မေးပြီးနောက် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ဘာလို့ မင်း ငါ့ကို မဖြေတာလဲ?" ကျန့်ထုံး၏ အသံ စတင် ဒေါသထွက်လာသည်။ "မင်း သေချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား?"

ရွေးချယ်စရာမရှိချေ၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ရှိပုံရတယ်၊ သူ ဖြေရမည်။

"မချစ်ဘူး" ဟု ဖြေပါက အဆင်မပြေ။ ဤအမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားမည်။

"ချစ်တယ်" ဟု ဖြေပါက စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုရရှိရန် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့နိုင်ပုံရသည်။

"ချစ်တယ်" ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအဖြေကို ထပ်မံရွေးချယ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိလား" ဟု ကျန့်ထုံးက မေးသည်။

မေးခွန်းက ယခင် အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း မတိုင်ခင်က မေးခွန်းနဲ့ တူညီနေတယ်။ တစ်လုံးမှ မကွာခြားပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် "မင်း ပင်ပန်းခဲ့ရတာပဲ" ဟု မပြောဘဲ "ငါ့မှာ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာအကြောင်းပြချက်တွေလဲ?"

"ငါ့မှာ ဆပ်မနိုင်တဲ့ အကြွေးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ရတာ၊ ပြီးတော့ ဒီကို ရောက်မှ မင်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတာပါ။"

"ဒါ... မင်း ငါ့စုဆောင်းငွေတွေကို လိမ်ယူတဲ့အကြောင်းရင်းပဲလား?"

"မဟုတ်ပါဘူး" ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းခါသည်။ သူ့ဇာတ်ကောင်ထဲကို နစ်မြုပ်နေပုံက အတော်လေး ယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသည်။ "ငါ့ အကြွေးတွေ အားလုံးကို ဆပ်ပြီးတာနဲ့ မင်းနဲ့ တကယ်အတူနေလို့ ရပြီ။ ငါတို့ အတူတူ ကြိုးစားမယ်၊ မင်းကို တစ်သက်လုံး ဂရုစိုက်သွားမယ်။"

"တကယ်လား?" တစ်ဖက်က ကျန့်ထုံးက ထိမိသွားပုံရသည်။ "မင်း ငါ့ကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား?"

"စိတ်မဝင်စားဘူး? ဘာကို စိတ်မဝင်စားတာလဲ?" ယန်ကျွင်းဇဲ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးကာ ခေါင်းကုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ စိတ်မဝင်စားပါဘူး။"

သူမ "စိတ်မဝင်စားဘူး" ဟု ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ မမေးရဲခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ကျန့်ထုံးက အားနည်းချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး ထပ်မံ ဒေါသထွက်လာပါက သူ အစကနေ ပြန်သွားပေရလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို ငါယုံတယ်၊ တခြားသူတွေ ဘာပြောပြော ငါတို့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာပါ" ကျန့်ထုံးက ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ စကားများက ယန်ကျွင်းဇဲကို ပို၍ပင် နားမလည်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ လုံးဝ အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် "အင်း၊ သေချာတာပေါ့" ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"တံခါးဖွင့်" ကျန့်ထုံးက တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ငါ... ငါ အိမ်သာတက်နေတာ၊ မပြီးသေးဘူး" ယန်ကျွင်းဇဲ တုန်တုန်ရီရီ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို အပြင်မှာ စောင့်ပေးလို့ မရဘူးလား? ဒါ အမျိုးသားအိမ်သာလေ။"

ပြောရင်းနှင့် သူ သံသယဝင်လာသည်။ အခုတော့ သူ့အဖြေတွေက အတန်အသင့် လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်နေပုံရသည်။ ဘာလို့ သူမက စကားဝိုင်းကို အဆုံးသတ်ချင်ပုံ မပေါ်တာလဲ။ သူမက သူ့နဲ့ ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး ပျံသန်းသွားဖို့ ပိုစိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။

"တံခါးဖွင့်" ကျန့်ထုံး မထွက်ခွာဘဲ သူမ၏လေသံ ပြန်လည် တင်းမာလာသည်- "မင်း ရန်ငြိုးထားနေတုန်းပဲလား?"

"ငါ... ငါ့ဖင်ကို ရန်ငြိုးထား! ဘာကိုများ ရန်ငြိုးထားစရာရှိမှာလဲ?" ယန်ကျွင်းဇဲ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"ငါတို့ အကုန်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ မင်းကိုယ်ပေါ်မှာ ငါမမြင်ဖူးတဲ့ နေရာ မရှိဘူး။ တံခါးဖွင့်!"

ဒုန်းခနဲ အသံတစ်သံနှင့်အတူ ကျန့်ထုံး တံခါးကို ပြန်ရိုက်တော့သည်။

လက်သည်းများ တံခါးပေါ်ကုတ် ခြစ်သံပြင်းပြင်းသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နားထဲသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

"နောက်တစ်ခါလား!?" ယန်ကျွင်းဇဲ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားရသည်။

သူတို့၏ အသံများ အနည်းငယ် ဆင်တူနေသော်လည်း သူက ထိုမျှ ရက်စက်သော လူသား မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ယခု ထွက်သွားပါက ကျန့်ထုံး၏ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် သူ့ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒီအဖြေကလည်း အလုပ်မဖြစ်သေးဘူး ထင်တယ်။

အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း!

"မင်း ငါ့ကို ချစ်နေသေးလား?" ကျန့်ထုံးသည် အစသို့ ပြန်ရောက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်သည်။

ငါ ဒီကောင်မလေးကို ချစ်သင့်တာလား... မချစ်သင့်တာလား! ယန်ကျွင်းဇဲ သူ့ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ချစ်တယ်"

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိလား?"

"ငါလည်း မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာပါ"

"မင်း ငါ့ကို စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ငါ့ဆီကနေ တမင်ရှောင်နေတာ၊ အိမ်သာထဲမှာပဲ အမြဲရှိနေတာ!"

"ငါ တကယ်ပဲ မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာပါ၊ အိမ်သာတက်ရင်း မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာ။"

"မင်း... လိမ်... တယ်"

တံခါးကို ကုတ်ခြစ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း!

"မင်း ငါ့ကို ချစ်နေသေးလား?"

"ချစ်တယ်၊ အဲ၊ မင်း ငါ့ကို လာရှာမယ်ဆိုတာ ငါသိနေခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီအိမ်သာထဲမှာပဲ ဆက်စောင့်နေခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က မင်းက လူလိမ်တဲ့၊ ပိုက်ဆံရော အချစ်ကိုပါ လှည့်စားတာတဲ့၊ အမှန်လား?"

"တခြားသူတွေ ဘာပြောပြော မင်း ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ မင်းအပေါ် ငါ့အချစ်က တကယ်ပါ၊ ရေနွေးငွေ့ပေါင်းကိတ်မုန့်ထက်တောင် ပိုမှန်ကန်တယ်။ အခုတော့ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ တကယ်ပြတ်နေတယ်၊ အကြွေးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။"

"မင်း ငါ့ပိုက်ဆံကို... မင်းအကြွေးဆပ်ဖို့ ယူသွားတာလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ရဲ့ ပုံစံအမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ၊ အကြွေးရှင်တွေက ငါတို့ကို ရှာတွေ့ပြီး မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ စိုးလို့ပါ။"

"နားလည်ပြီ! တံခါးဖွင့်"

"သေစမ်းကွာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာတာလဲ?" ယန်ကျွင်းဇဲ မချိပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဖွင့်လို့ ရမလား?"

"ဘာလို့ မရရမှာလဲ? မင်း ငါ့ကို ရှက်တာလား?" ကျန့်ထုံး၏ လေသံ ပြန်လည် ဒေါသထွက်လာသည်။

"တံခါးဖွင့်"

လက်သည်းများ တံခါးကို ကုတ်ခြစ်သံ ပြန်စတင်လာသည်။

တံခါးချပ်သည် ပြန်တိုက်နိုင်ပါက အပြင်ဘက်မှ အမျိုးသမီးသည် တံခါးဘောင်ထဲတွင် ပြားသွားလောက်ပြီဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ယုံကြည် ယလေသည်။

အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း !

အိမ်သာခန်းထဲတွင် ထိုင်လျက် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်နှာသည် ဖရဲသီးခါးခါးတစ်လုံးလုံးကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေသည်။

သူ နားလည်သလောက်တော့ သူသည် အဓိက စကားလုံးအချို့ကို ထုတ်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ- "မချစ်ဘူး"၊ "တံခါးဖွင့်" နှင့် "ဂရုစိုက်"။

ဤစကားလုံးများကို ပြောဆိုမိသည်နှင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခက်တွေ့ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည်။

"မချစ်ဘူး" ဆိုသည်မှာ အစကတည်းက မပြောဘဲ ရှောင်ရှားရန် လွယ်ကူသည်။ သို့သော် "တံခါးဖွင့်" ဆိုသည်မှာ ကျန့်ထုံး၏ ကိုယ်ပိုင်တောင်းဆိုချက်ဖြစ်သည်။

သူ့အဖြေများက သူမ၏စိတ်ကို ပျော့ပြောင်းစေသရွေ့ သူမသည် တံခါးဖွင့်၍ သူ့ကို တွေ့ဆုံလိုပုံရသည်။

"ဂရုစိုက်" ဆိုသော အဓိက စကားလုံးအတွက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဘာကို "ဂရုစိုက်" ရမည်ကို လုံးဝ နားမလည်သေးပေ။

"မင်း ငါ့ကို ချစ်နေသေးလား?" ကျန့်ထုံး၏ ကျိန်ဆဲသံသည် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။