ဝိုင်နီရောင်ဒေါက်ဖိနပ် (အပိုင်း ၅)

ကျန့်ထုံးက အခုဆို အိမ်သာခန်းကို ကျောပေးထားပြီဖြစ်ရာ ယခင်က နာမည်ပေးထားသော ကျန်းမင်ကျွင်းဆိုသည့် အမျိုးသားထံမှ နောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်ခြင်း ဖြစ်လာသည်။

နောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးကလည်း ဆန္ဒအလျောက် လှည့်ထားပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ကျန်းမင်ကျွင်းကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသည်။

ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ရရှိခဲ့သော နွေးထွေးမှုနှင့် အမှတ်တရများကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ခံစားလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို စိတ်ထဲမှတ်ထားလျက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန်းမင်ကျွင်းကိုယ်စား ဤနောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရာ အိမ်သာခန်းအတွင်းမှ အနံ့အသက်ဆိုးကြောင့် အန်ချင်သလို ဖြစ်သွားသည်။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူတတ်သည့် သူ့အလေ့အထကို ပြောင်းလဲသင့်သည်ဟု ထင်ရသည်။ အထူးသဖြင့် အိမ်သာလို နေရာမျိုးတွင် ပို၍ပင် ပြောင်းလဲသင့်လေသည်။

သူ တံခါးဂျက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ တကျွိကျွိမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျောပေးထားသော ကျန့်ထုံးကို သူ အမြန်မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ အလောင်းကောင်နှင့် မခြားနားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရပ်နေသော အလောင်းကောင်။

သူသည် ရင်ဘတ်မှ အိတ်ဆောင် ကင်မရာကို ဖြုတ်ယူကာ လှည့်ပြီး အိမ်သာခန်းတံခါးတွင် ချိတ်လိုက်သည်။ သို့မှသာ ကင်မရာသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်မျက်နှာမူနေမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့မလုပ်ပါက ကျန့်ထုံးကို သူပွေ့ဖက်သည့်အခါ ကင်မရာသည် လုံးဝဖိမိသွားပြီး အကောင်းဆုံး ရိုက်ကူးရေးရှုထောင့်နှင့် အာနိသင်ကို ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ပွေ့ဖက်ရုံပဲ၊ ပွေ့ဖက်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ"

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ယခင်က ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ပွေ့ဖက်ခဲ့ဖူးသည်၊ သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် သူသည် ထိုသတ္တဝါ၏ ပွေ့ဖက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ခေးအာသည် သူ့ကျောတွင် အမြဲတွယ်ကပ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သူ နှစ်လှမ်းမျှ လှမ်းထွက်လိုက်ရာ ကျန့်ထုံး၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ဤအမျိုးသမီးသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားသည်ကို သူသိလိုက်ရပြီး သူ့လက်များဖြင့် သူမကို လုံးဝပွေ့ဖက်နိုင်ပါ့မလားဟု ယန်ကျွင်းဇဲ တွေးမိသည်။

ခေးအာနှင့်မတူဘဲ ကျန့်ထုံးသည် အလွန်အေးစက်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကျန်းယဲ့အဆောက်အအုံ မြေအောက်ခန်းရှိ ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ်ထက် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အားမနည်းပေ။

သူ အနီးကပ်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက ဖုံးအုပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အံကြိတ်ကာ ခံနိုင်ရည်ရှိရှိဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး လက်များကို ဆန့်တန်းကာ ကျန့်ထုံး၏ ခရမ်းနက်ရောင် ပါးပြင်များ၊ အနက်ရောင်မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ၊ နှုတ်ခမ်းသားနက်မှောင်မှောင်များနှင့် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးရှိ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို စိတ်မကူးမိစေရန် သူ့စိတ်ကို အကောင်းဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"သူမက လှပတယ်။ အလှပဆုံးအမျိုးအစားပဲ။"

ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန့်ထုံးကို နောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန်အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်လာပြီး သူ့အရေပြားထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ သူ့အရိုးများနှင့် သွေးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာရာ သူသည် ထိန်းမနိုင်အောင် တုန်ယင်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"အရမ်းအေးတယ်။"

ဤသည်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ကျန့်ထုံးကို ပွေ့ဖက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

သူ့ကျောပေါ်ရှိ ခေးအာတွင် ဤကဲ့သို့ ရေခဲတမျှအေးသော ခံစားမှုရှိပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် အေးခဲသွားပြီး လုံးဝလှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခေးအာသည် မီးဖိုငယ်လေးတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။

ကျန့်ထုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တောင့်တမှု၊ အမှတ်ရမှုနှင့် နှစ်သက်မှုကို အမှတ်ရစေသော နူးညံ့သော ခံစားမှုများကို ပြသလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန့်ထုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြားမိန်းကလေးများထက် ပိုမိုသန်မာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် သူမကို လက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ သူ့လက်များသည် ထိမိရုံမျှသာရှိပြီး လက်ချောင်းများကို စုံလင်စွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

ရုတ်တရက် ကျန့်ထုံး၏ လက်သည်းရှည်များက သူ့လက်ဖမိုးကို ခြစ်မိနေသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သတိမထားမိသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများသည် သူ့အရေပြားကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်ပေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် ကျန့်ထုံး၏ အမှတ်တမဲ့ လုပ်ဆောင်မှုသာဖြစ်ပြီး သူမသည် သူ့ကို တကယ်တမ်း ထိခိုက်စေလိုသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။

တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်…

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန့်ထုံးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခံစားချက်များကို ခံစားရပုံရပြီး သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ခံစားချက်များသည် ကူးစက်နိုင်လေသည်။

ကျန့်ထုံးသည် သူမ၏ လက်သည်းများကို ကုတ်ခြစ်ခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ကျန့်ထုံးအပေါ်ထားရှိသော သူ့ခံစားချက်များကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့ရသည်။

နှစ်မိနစ်ကြာပြီးနောက် ကျန့်ထုံးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်- "ကောင်းပြီ၊ ငါ သွားတော့မယ်။"

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့လက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူ့လက်များသည် သူ့အပိုင်မဟုတ်တော့သလို တောင့်တင်းထုံကျဉ်နေပြီး ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရသည်။

ကျန့်ထုံး လှည့်မပြန်စေရန် သူလွှတ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို "သွားလိုက်ပါ၊ ငါက အပြစ်သားပါ၊ မင်းရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ မထိုက်တန်တော့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန့်ထုံးသည် လှည့်မကြည့်၊ နောက်ပြန်လည်း မကြည့်ဘဲ ယန်ကျွင်းဇဲ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့လျှောက်လှမ်းရင်း သူမသည် ဒေါက်ဖိနပ်များကို ချွတ်ချလိုက်ပြီး ခြေအိတ်နှင့် သန့်စင်ခန်းကြမ်းပြင်ပေါ် နင်းလျှောက်ကာ တံခါးအနီးရှိ ထောင့်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူမ ဒေါက်ဖိနပ်များကို ချွတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကျန့်ထုံး နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်သည့်အရာက အမှန်တကယ်ကို တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည်။

သူမ လျှောက်ရင်း ကျန့်ထုံးသည် သူမ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ အမျိုးသားဆံပင်တိုတို ပွပွကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ရာ အောက်တွင် အမျိုးသားဝတ် အတွင်းခံကို တွေ့ရသည်။

သူမ၏ ဒေါက်ဖိနပ်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်သောအခါ ကျန့်ထုံးသည် ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လမ်းလျှောက်ပုံသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့တော့ခြင်းမရှိဘဲ ခပ်သွက်သွက်နှင့် သန်မာလာသည်။ ဤနေရာရှိ မည်သူ၊ မည်သည့်အရာ၊ မည်သည့်နေရာကိုမျှ သူမ တပ်မက်ခြင်းမရှိတော့ပုံရသည်။

သူမသည် အမျိုးသာသန့်စင်ခန်းအပြင်ဘက်ရှိ ထောင့်ကို ချိုးကွေ့သွားပြီး မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီလူက... မိန်းမလျှာ... သူဌေးကြီးပဲ!"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ လောကအမြင်သည် လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး မြင်ကွင်းကြောင့် သူသည် အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန့်ထုံးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် တကယ့်အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ၊ ဒါက လိင်တူချစ်သူအမျိုးသားတစ်ဦးကို အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးက လိမ်ညာပြီး အိမ်သာထဲမှာ မိန်းမအသွင်ယူပြီး အမှတ်တရတွေ ရှာဖွေတဲ့ ဇာတ်လမ်းလို့ ဘာလို့ ငါ့ကို မပြောတာလဲ! တောက်!!! "

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အနည်းဆုံး ငါးမိနစ်မျှ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူ့စိတ်သည် လှုပ်ရှားနေသည်။ တာဝန်ပြီးစီးကြောင်း မက်ဆေ့ခ်ျကိုပင် သူသတိမထားမိတော့ပေ။

အဆိုးဆုံးမှာ ကျန့်ထုံးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည့် ခံစားချက်သည် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ခဏတာမျှ ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုနွေးထွေးမှုနှင့် တောင့်တမှုတို့ဖြင့် သူ့ကို မြှူဆွယ်ခဲ့သည်လားဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အီး…

သူသည် ထပ်မံ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ ညစ်ပတ်နေပြီးသော အမျိုးသားသန့်စင်ခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အနည်းငယ် ထပ်မံအန်ချလိုက်သည်။

အန်ပြီးနောက် သူသည် အိမ်သာခန်းတံခါးတွင် ချိတ်ထားသော ကင်မရာကို ပိတ်ရန် အမြန်လှည့်လိုက်သည်။

ထိုခံစားချက်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ကြက်သီးမွေးညင်းများကို ဆက်လက်ထောင်မတ်နေစေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျန့်ထုံးချွတ်ချခဲ့သော အဝတ်အစားများနှင့် ဖိနပ်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှင်းလင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒီတာဝန်က... မယုံနိုင်စရာပဲ..."

ညည်းညူရင်း သူသည် သူ့အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

တာဝန်ပြီးစီးပြီးနောက် မတူညီသော အတိုင်းအတာစွမ်းအင် အမှတ် ၃၀၀ ရရှိခဲ့ပြီး အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံပေါ်ရှိ နောက်ထပ်အမှတ်သုံးခု လင်းလာရာ သူ့စုစုပေါင်း မတူညီသော အတိုင်းအတာစွမ်းအင်ကို အမှတ် ၁၅၀၀ အထိ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူရွေးချယ်နိုင်သော အချိန်ပြန်ရစ်သည့် ကာလများသည် ဆက်တိုက် တိုးလာနေသည်။

၎င်းသည် သူ့အား တာဝန်များကို အကြိမ်ကြိမ်ပြန်ရစ်ခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရာတွင် များစွာ အဆင်ပြေစေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ဤ "ဝိုင်နီရောင်ဒေါက်ဖိနပ်" တာဝန်တွင် ကျန့်ထုံး၏ စကားပြောထောင်ချောက်များအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်ရှားရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူမှားယွင်းစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပါက အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ချဲ့ကားပြောဆို၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခု အများပြည်သူနေရာရှိ ထူးဆန်းမှု ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျန့်ထုံးသည် တကယ်တမ်း မိန်းမလျှာသူဌေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့အတွေးများကို ပိတ်လှောင်ထားရန် မလိုတော့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူသည် အနည်းငယ် ပျို့အန်ချင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် သူသည် လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းက အလွန်အမင်း နစ်မြောခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော သန်မာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံထဲတွင် ချူပ်နှောင်ထားရန် - ထိုပုံရိပ်ကို စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် ကြက်သီးမွေးညင်း ထစေခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် အမျိုးသားကြီးနှစ်ဦး ဖက်ထားသည့် အမှတ်ရမှုသည် အနည်းငယ် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း တာဝန်သည် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးခဲ့သည်။

အချိန်ပြန်ရစ်ခြင်းကြား အချိန်ခြားနားချက်များသည် တိုတောင်းသောကြောင့် မကြာခဏ အသုံးပြုသော်လည်း ဤတာဝန်သည် မတူညီသော အတိုင်းအတာစွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ မသုံးစွဲခဲ့ပေ။