← Chapters

အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာသည် အလုံခြုံဆုံးနေရာဖြစ်သည်

Vol. 4 Ch. 56

အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာသည် အလုံခြုံဆုံးနေရာဖြစ်သည်

Vol. 4 Ch. 56

LHTD ရပ်ကွက်၊ အဆောက်အအုံ F၊ အခန်း ၁၂-၄။

အဆောက်အအုံ F ၏ အခြားသောနေထိုင်သူများအတွက်တော့ အခန်း ၄ သည် ထူးဆန်းသော ကြေကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် ဓာတ်လှေကားက ၁၂ လွှာမှာ ရပ်လိုက်သည်နှင့် ကျောချမ်းစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဟွမ်ကျွင်းနဲ့ ဝေထင်ချွန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံ အသတ်ခံရပြီး သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ၁၂ လွှာက ကျန်နေတဲ့နေထိုင်သူအားလုံး ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြသည်။

ဒါဟာ မူရင်းဇစ်မြစ် မသိရတဲ့ ကောလာဟလတွေကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဇနီးမောင်နှံဟာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကြောင့် သေဆုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်လို့ ဆိုကြလေသည်။ အထူးသဖြင့် ရဲတွေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ကော်မရှင်က လူတွေလို ဝတ်စားဆင်ယင်ထားတဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေက အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို မကြာခဏ ဝင်ထွက်နေကြလို့ပဲ။

ဒါကြောင့် ၁၂ လွှာက အိမ်နီးနားချင်းတွေအားလုံး ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြသည်။ ယာယီနေစရာ မရှိသေးတဲ့သူတွေလည်း ပစ္စည်းတွေယူပြီး ဆွေမျိုးတွေအိမ်မှာ သွားနေကြကာ LHTD ရပ်ကွက်ရဲ့ အဆောက်အအုံ F ရဲ့ ၁၂ လွှာမှာ ဆက်နေဖို့ မရဲကြတော့ပေ။

သို့သော်လည်း အခုအချိန်မှာတော့ မမျှော်လင့်ဘဲ ၁၂ လွှာက အခန်း ၄ မှာ လူတွေနေထိုင်နေကြသည်။

အဘွားရန်ရဲ့ သားအကြီးဆုံး လွီချန်နဲ့ သူ့ဇနီး ဝမ်ချင်တို့အပြင် သူတို့ရဲ့ ၁၁ နှစ်အရွယ် သမီးလေး လွီကျားယန်တို့လည်း ရှိနေကြသည်။ ဒါပေမယ့် အဘွားရန်ရဲ့သမီး လွီယောင်ယောင်၊ သူ့ခင်ပွန်းနဲ့ ကလေး ယူရှောင်ချန်တို့တော့ ဒီမှာ မရှိကြပေ။

သူတို့ကို နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူက သီးခြားစီ ကာကွယ်ပေးထားပုံရသည်။

တိုက်ခန်းထဲမှာ နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူသုံးယောက် ရှိသည်။ တစ်ယောက်က အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ နောက်တစ်ယောက်က အသက်ကြီးတဲ့ ဆံပင်ပြောင်လူကြီးတစ်ဦး၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က ဟွမ်ချန် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချင်က သူမသမီး လွီကျားယန်နဲ့အတူ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ထိုင်နေပြီး သူမမျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အတွေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူမခင်ပွန်း၊ အဘွားရန်ရဲ့သားအကြီးဆုံးကတော့ အိပ်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း မှိန်းမောမူးယစ်နေအောင် သောက်ပြီး လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

ဝမ်ချင်က သူမရှေ့က နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူသုံးယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ ဆက်ဆံပြီးနောက် သူမ သူတို့နဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်ပြီး သူမမိသားစုကို အထူးတလည် ကာကွယ်ဖို့ သူတို့ ရောက်လာမှန်း သိနေခဲ့သည်။

လွီယောင်ယောင်ရဲ့ မိသားစုလည်း ဒီအချိန်မှာ နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေခဲ့သည်။

"လန်ဘင်ရှီ" ဝမ်ချင်က ရုတ်တရက် အခန်းထဲက တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးနတိဆိုးနှိမ်နင်းသူကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်၊ "ဒီမှာ ငါတို့ တကယ်ပဲ လုံခြုံရဲ့လား။ ဒီနေရာက လူသတ်မှု ဖြစ်ခဲ့တဲ့နေရာလေ! ငါ ကြောက်နေတာကို မထိန်းနိုင်ဘူး။"

အမျိုးသမီးနတိဆိုးနှိမ်နင်းသူက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အနည်းငယ် ဝသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဖက်ရှင်ကျကျ ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသည်။ လက်ရှိမှာ သူမက နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူအမှတ်အသားဖြစ်တဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်မထားဘဲ ဂျင်းဘောင်းဘီ၊ မီးခိုးရောင် လက်တိုရှပ်အင်္ကျီနဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ အပြာနုရောင် အနွေးထည်လေးကို ပခုံးပေါ်တင်ထားသည်။

လန်ဘင်က တည်ငြိမ်ပုံပေါ်ပြီး ဟွမ်ချန်ထက် ရာထူးပိုမြင့်ပုံပေါ်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟွမ်ချန်က သူမဘေးမှာ အမြဲရပ်နေပြီး လေးစားမှုအပြည့်နဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ပေါ့။

သူမက ဝမ်ချင်ကို ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ထူးဆန်းတဲ့အရာက လူသတ်ရင် အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့နေရာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ စက်ကွင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။ ဒီစက်ကွင်းက လျင်မြန်စွာ ပြင်းထန်တဲ့ လှိုင်းဖြတ်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဒီလှိုင်းဖြတ်တွေက လူသတ်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာက ဖန်တီးထားတာဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့မျိုးနွယ်ကို ပြန်တွန်းထုတ်တယ်။

သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် လှိုင်းဖြတ်စက်ကွင်းက နှင်ထုတ်တာခံရပြီး အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့နေရာကို ခဏတာ ဝင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီနေရာက မင်းတို့အတွက် အခုအချိန်မှာ အလုံခြုံဆုံးပဲ" လို့ အခြားနတိဆိုးနှိမ်နင်းသူ၊ တစ်ဖက်ထောင့်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အသက်ကြီးကြီးလူတစ်ဦးက စကားကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလိုင်လို့ခေါ်တဲ့ ဒီလူက ပုံမှန်အရပ်အမောင်း ရှိပြီး နည်းနည်းပိန်တယါ။ လန်ဘင်လိုပဲ သူလည်း ကြယ်နှစ်ပွင့် နတိဆိုးနှိမ်နင်းသူတစ်ဦးပဲ။

ဝမ်ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သမီးကို ရင်ခွင်ထဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရင်း "အကယ်၍ ထူးဆန်းတဲ့အရာက သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ သတ်ဖြတ်မှုနေရာကို တကယ်ပဲ ဝင်လို့မရဘူးဆိုရင် ငါ စိတ်အေးရပြီ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

လန်ဘင်က ကျန်းလိုင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူလည်း သူမကို ပြန်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ပြောစရာတစ်ခုရှိနေပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ပါးစပ်ပိတ်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ဟွမ်ချန်ကတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အမြဲတမ်းမဟုတ်ပါဘူး။ တချို့ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ လှိုင်းတူ လှိုင်းဖြတ်စက်ကွင်းထဲကို အတင်းဝင်ရောက်နိုင်လေသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်..." လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ဟွမ်ချန်က လန်ဘင် မျက်မှောင်ကြုတ်တာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ရုတ်တရက်ပြောလိုက်တဲ့ မှတ်ချက်ကို မကျေနပ်တာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပါပဲ။

သူလည်း အလျင်အမြန် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်သည်။

ဒေါက်၊ ဒေါက်၊ဒေါက်—တံခါးခေါက်သံက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အတွင်းကလူတွေ အချင်းချင်း ကြည့်မိကြသည်။

"ရှင်း ပြန်လာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" လို့ ဝမ်ချင်က ပြောလိုက်သည်။ "သူ့မိဘတွေ ဆုံးသွားကတည်းက သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတာ။"

ဟွမ်ချန်က "သူ့ကို ဒီနေ့ အပြင်မထွက်ဖို့ ငါ ပြောပြီးပြီ၊ ဒါပေမယ့် သူ နားမထောင်ဘူး" လို့ ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်း ဟွမ်ချန်က တံခါးဆီကို တိုးကပ်သွားသည်။ တံခါးပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်ပြီး တံခါးသော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လွီရှင်းက ရေစိုရွှဲနေတဲ့ အပြင်ဘက် တံခါးဝမှာ ရပ်နေပြီး သူ့ဆံပင်တွေက နဖူးမှာ ကပ်နေတာကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံပေါ်သည်။

"အပြင်မှာ ရုတ်တရက် မိုးရွာလာတယ်" အိမ်ထဲကို ဝင်လာရင်း လွီရှင်းက သူ့ကိုယ်ပေါ်က ရေတွေကို သုတ်လိုက်သည်။

"ရေချိုးခန်းထဲ သွားပြီး မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ့ ရေခြောက်အောင် သုတ်၊ ရေနွေးနဲ့ ချိုးလိုက်၊ မဟုတ်ရင် အအေးမိလိမ့်မယ်။"

အဒေါ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝမ်ချင်က မိဘတွေ ဆုံးရှုံးထားတဲ့ လွီရှင်းကို အရမ်းကို သနားနေခဲ့သည်။ သူမက အဖိုးလွီရဲ့ သားအကြီးဆုံး လွီချန်နဲ့ စောစောစီးစီး လက်ထပ်ခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်ဝန်မရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် လွီကျွင်းနဲ့ ဝေထင်ချွန်းရဲ့ ကလေးက သူမရဲ့သမီး လွီကျားယန်ထက် အသက်ကြီးနေခဲ့သည်။

လွီကျားယန် မွေးဖွားကတည်းက ဇနီးမောင်နှံက သူမကို အဖိုးတန်ပုလဲတစ်လုံးလို တန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အဘွားရန်အပေါ် သူတို့ရဲ့အေးစက်တဲ့ သဘောထားကို လွီကျားယန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။

အဘွားရန်ရဲ့ မြေးမလေးအနေနဲ့ အဘိုးလွီ ဆုံးပါးသွားပြီး အဘွားရန် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် လွီကျားယန်က သူမကို တစ်ကြိမ်ပဲ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

သူမ အဲဒီအလည်အပတ်အကြောင်း ဘာကိုမှ မမှတ်မိခဲ့ပေ။

လွီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့မျက်နှာအမူအရာပင် မသိမသာပြောင်းလဲသွားကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ အမြန်ဝင်ပြီး တံခါးပိတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရေပန်းမှ ရေနွေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျန်းလိုင်က ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာသော မီးရောင်ကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ချင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “ခင်ပွန်းသည်က အမြဲတမ်း အရက်ကြိုက်သလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "သူ တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်တဲ့အခါတိုင်း အရက်သောက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကံကောင်းတာက သူ အရက်မူးရင် အကြမ်းဖက်တာမျိုးမရှိဘဲ အိပ်ပျော်သွားတာပဲ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ပစ္စည်းတွေ သယ်ပို့နေကြတာ... မကြာသေးခင်က ငွေကြေး အခက်အခဲ ဖြစ်နေလား" လို့ ကျန်းလိုင်က ဆက်ပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းသည်။

ဝမ်ချင်က "ငွေကြေးတော့ ခဏတာ ကျပ်တည်းခဲ့လေသည်။ လွီချန်ဆို မကြာသေးခင်ကတောင် ပိုက်ဆံချေးခဲ့ရသေးသည်။

အဲဒီကာလအတွင်းမှာ သူက အမြဲတမ်းလိုလို အရက်မူးနေတာပဲ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက သူ့ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး" လို့ ကျန်းလိုင်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ပြီးတော့ ဟွမ်ချန်ဘက်ကို အဓိပ္ပါယ်ပါတဲ့ အကြည့်နဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဟွမ်ချန်က နားလည်သွားပြီး "အိပ်ခန်းထဲ သွားကြည့်လိုက်မယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ဧည့်ခန်းမထဲကနေ ပင်မအိပ်ခန်းတံခါးဆီကို ဖြတ်ပြီးနောက် ဟွမ်ချန်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အတွင်းထဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။

အိပ်ခန်းထဲကို မီးလုံးအလင်းရောင်တွေ ပြည့်လျှံသွားတာကြောင့် အိပ်ခန်းက အတော်လေး လင်းနေပြီး အိပ်ရာပေါ်က ဟောက်သံကလည်း မိုးခြိမ်းသလို မြည်ဟည်းနေသည်။

သို့သော် ဟွမ်ချန် အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် တံခါးဖွင့်သံကြောင့် ဟောက်သံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပေမယ့် အိပ်ရာပေါ်ကလူကတော့ အိပ်ပျော်နေဆဲပဲ။

စောင်က ကိုယ်ပေါ်မှာ ပရမ်းပတာ ဆွဲခြုံထားပြီး လွီချန်ရဲ့ ခြေထောက်တွေက အပြင်ထွက်နေသည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ဖိနပ်က ပါနေတုန်းပဲ။

ဟွမ်ချန် လျှောက်သွားပြီး အိပ်ရာဝင်နေတဲ့ လူက သူ့ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ပြီး အိပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လွီချန် အရက်မူးပြီး အသက်ရှူကျပ်သွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ သူက စောင်ကို သူ့မျက်နှာပေါ်ကနေ အမြန်ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

လွီချန်က နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသည်; သူ့ပါးစပ်က နည်းနည်းပွင့်နေပြီး အရက်မူးတာကြောင့် အသက်ရှူတာလည်း ပြင်းထန်ပုံရသည်။ ဒါကြောင့် ပါးစပ်နဲ့ အသက်ရှူနေရတာ ဖြစ်မယ်။

အသက်ရှူသံက မကြားတကြားပဲ၊ ဟွမ်ချန် အခန်းထဲဝင်လာတုန်းက ကြားရတဲ့ မိုးခြိမ်းသံလို ဟောက်သံနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားနေသည်။

ဟွမ်ချန် အံ့အားသင့်သွားပြီး လွီချန်ရဲ့ ပွင့်နေတဲ့ ပါးစပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သူက သူ့လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းထုတ်ပြီး သူ့လက်မနဲ့ လက်ညှိုးကို လွီချန်ရဲ့ ပွင့်နေတဲ့ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

သူ့လက်ချောင်းတွေက နွေးထွေးတဲ့ အသက်ရှူထုတ်သံစီးဆင်းလာတာကို ခံစားမိပေမယ့် အသက်ရှူသံကတော့ မှိန်နေတုန်းပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ ဟွမ်ချန်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ့လက်မနဲ့ လက်ညှိုးက တစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လို့ပဲ။

ဒါက... ဆံပင်တစ်ထွေး!

ဆံပင်ဖြူတစ်ထွေး!

All Chapters