မကျေနပ်သော အဘွား

ဒီနေရာက တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံဖြစ်တဲ့အတွက် ဝန်ထမ်းတွေတောင် မဝင်ရဲလောက်အောင် ခြောက်ခြားနေတဲ့ နေရာမဟုတ်ဘဲ ကင်မရာတပ်ဆင်တဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည်က အတော်လေး မြင့်မားခဲ့လေသည်။

အဆောက်အအုံကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ပုံရတဲ့ အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက ဖြန့်ဝေပုံမြေပုံကို ဆွဲပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတွေမှာ ကင်မရာတွေ တပ်ဆင်ဖို့ အလုပ်သမားတွေကို ညွှန်ကြားခဲ့လေသည်။

အဲဒီနောက် အတွေ့အကြုံရှိပုံပေါ်တဲ့ အဲဒီအသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သူ့ဖင်ကို ပုတ်ပြီး ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ကျောင်းမှာရှိနေတုန်း တန်ကျန့်ရီဆီက ဖုန်းဝင်လာပြီး FH ရပ်ကွက်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အလုပ်သမားတွေ ထွက်သွားပြီဖြစ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အဆောက်အအုံ ၇ မှာ ကင်မရာတွေ ပိုများလာတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံတွေနဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာလည်း ကင်မရာတွေ ရှိနေခဲ့လေသည်။

ကင်မရာတပ်ဆင်နေစဉ်အတွင်းမှာ ဒေသခံတွေက လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပေမယ့် ဒါဟာ လုံခြုံရေးစောင့်ကြည့်မှုကို အားဖြည့်ဖို့ ရပ်ကွက်ရဲ့ စီစဉ်မှုလို့ ယူဆခဲ့ကြပြီး ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ဘယ်သူမှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့မိဘတွေကိုလည်း မပြောပြခဲ့ပါချေ။

သူ့အစီအစဉ်ကတော့ ဒီစနေနေ့ညမှာ “သူမရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပါ” တာဝန်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ဖို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ရင် နံနက် ၁ နာရီနောက်ပိုင်းမှာပါ။

ယန်ကျွင်းဇဲ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက ကျောင်းကနေအိမ်ပြန်ရောက်တော့ အဆောက်အအုံအဝင်ဝမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ ဟူအန်းချန်နဲ့ တည့်တည့်တိုးမိတာပါပဲ။

ဟူအန်းချန်က ခေါင်းငုံ့ပြီး လှေကားအတိုင်း အလျင်အမြန်တက်လာရာ ဆင်းလာတဲ့ လူငယ်တစ်ဦးနဲ့ တိုက်မိလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့နောက်ကနေ “ဆရာဟူအန်းချန်” လို့ ခေါ်လိုက်လေသည်။

ဟူအန်းချန် ရပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲဖြစ်နေတာကို တွေ့တော့ သူ့နဖူးကို ရိုက်လိုက်ပြီး “ဪ၊ ငါမေ့နေတာ၊ မင်းလည်း ဒီမှာနေတာကိုး” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့တာ မဟုတ်ဘူးလား” ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး” ဟူအန်းချန်က ယန်ကျွင်းဇဲ လိုက်မီအောင် စောင့်နေရင်း “ငါအခန်း ၅၀၃ ကို သွားမလို့၊ နိုင်ငံခြားမှာ ပညာသင်တဲ့ လျူကလေးက ငါ့ကို အပေါ်ထပ်မှာ စောင့်နေသည်” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“လွီရှင်းလား၊ သူ ဒီမှာ ထပ်ရောက်နေတာလား” ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ သိကြလား” ဟူအန်းချန်လည်း မျက်လုံးပြူးသွားပုံရသည်။

“သူ အရင်က ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့ဖူးသည်၊ သူ့အဘွားအိမ်မှာ သေဆုံးတာကို တွေ့တဲ့အကြောင်း မေးတာ” ယန်ကျွင်းဇဲက မဖုံးကွယ်ခဲ့ပါချေ။

ဟူအန်းချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “သူ အဘွားရန်ရဲ့ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းနေတယ်လို့ ငါထင်တယ်” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“တကယ်လား၊ သူ ဘာများရှာတွေ့လဲ” ယန်ကျွင်းဇဲ သိလိုစွာ မေးလိုက်သည်။

“အဲဒါ လွီရှင်းပြောတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါ လာကြည့်တာ” ဟူအန်းချန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်း သူတို့နှစ်ယောက် လေးလွှာကို ရောက်နေပါပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲက “ကျွန်တော့်ဆီ အရင်ဝင်မလား၊ ကျွန်တော့်မိဘတွေ အလုပ်က နောက်ကျမှ ပြန်လာမှာ၊ အရင်လက်ဖက်ရည်သောက်မလား” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“မလိုဘူး” ဟူအန်းချန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး “အလုပ်က အလုပ်ပဲ၊ နောက်နေ့ကျမှ စကားပြောကြတာပေါ့” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

ယန်ကျွင်းဇဲ ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ဟူအန်းချန် ငါးလွှာသို့ လှေကားအတိုင်း ဆက်တက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဟူအန်းချန် အပေါ်ထပ်ရောက်သွားပြီဆိုတာ သေချာတော့မှ သူက ကျောပေါ်မှာ လှဲနေတဲ့ ခေးအာကို လှည့်ကြည့်ပြီး “မင်း တော်တော်ရဲလာပြီပဲ၊ အရင်ကဆို ဟူအန်းချန်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရှောင်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ သူ့ကို လေလိုပဲ သဘောထားနေပြီ” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ခေူအာက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

ခဏနားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ထပ်ပြောသည်- “ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင် ဟူအန်းချန် တစ်ခါက ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်၊ ကြယ်သုံးပွင့်အထက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူတွေပဲ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်တယ်တဲ့။ အဲဒီအဆင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူနဲ့ တွေ့ရင်တော့ မင်း ပိုသတိထားရမယ်၊ ကြိုရှောင်ရမယ်”

ခေးအာက ခရမ်းရောင်-နက်မှောင်တဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နောက်စေ့က ဆံပင်ကို တုန့်ပြန်မှုအနေနဲ့ ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျူယာ့ယောင်၏ အိမ်တွင်။

ယွီထောင်သည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ လျူယာ့ယောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း “လျူကျားယန်ကို တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ထွက်ခွင့်ပေးရတာလဲ၊ သူ အခုထွက်သွားတာ၊ ငါတို့နဲ့ ဝေးကွာသွားတာ၊ ရှောင်ချန်နဲ့ ဝေးကွာသွားတာ၊ ဒါက သူ့ကို သေဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာနဲ့ မထူးတော့ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လျူယာ့ယောင်က ရှောင်ချန်အတွက် လိမ္မော်သီးအခွံခွာနေသည်၊ ဘာမျက်နှာအမူအရာမှမရှိဘဲ “ယွီထောင်၊ ရှင် ကျွန်မကို အပြစ်တင်နေတာလား၊ ကျွန်မပြောပြီးပြီ၊ သူက လျူရှင်းနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ အတင်းအကျပ်ပြောတာ၊ အဘွားသေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကူရှာပေးချင်တယ်တဲ့။ အင်း၊ အမေ အသက်ရှင်တုန်းက တစ်ခါမှ မလာဘူး၊ အခု သူဆုံးသွားမှ ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ရှိလာမှ တခြားသူတွေကို ဂရုစိုက်လာတာ၊ သူ့အဖေနဲ့ တူတူပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်း စကားကို ဆင်ခြင်ပါဦး” ယွီထောင် လက်လျှော့လိုက်ပြီး ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ရန်ဒီဖေးနှင့် ကျောက်ရွှိုင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျောက်ရွှိုင်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်- “ဒီကောင်မလေး တကယ် နားမလည်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့သား လျူရှင်း ဘယ်လောက်တော်ကြောင်း၊ သူ့မိဘတွေ သေဆုံးတာကို တစ်ယောက်တည်း အပြင်မှာ ဘယ်လိုစုံစမ်းနေကြောင်း ပြောနေတာ။ အဲဒါက လျူကျားယန်ကို ထိခိုက်စေပြီး သူက တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားပြီး ကူညီခဲ့တာ။ ဟဲ၊ ဘယ်သူက သူ့ကို အဲဒီစကားတွေ ပြောခဲ့တာလဲ”

လျူယာ့ယောင်၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှု ရောနှောနေသည်။

သို့သော် ပြောနေသူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ သူမ မစော်ကားရဲခဲ့ပေ။ သူမသည် အခွံနွှာပြီးသား လိမ္မော်သီးတစ်ဖဲ့ကို ဖဲ့ယူကာ ရှောင်ချန်ကို ဂရုတစိုက် ကျွေးလိုက်သည်၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် အရောင်ပြောင်းနေပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ရန်ဒီဖေးက ကျောက်ရွှိုင်ကို တံတောင်နှင့်တို့ပြီး “ဟူအန်းချန်ကို ဖုန်းခေါ်ပြီးလျူကျားယန် FH ရပ်ကွက်ကို သွားပြီဖြစ်နိုင်သည်လို့ ပြောလိုက်။ ငါ အခုပဲ သွားတော့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလဲ”

အခန်း ၅၀၃ ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လျူရှင်းနှင့် စကားပြောနေသော ဟူအန်းချန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖုန်းချခြင်းမရှိဘဲ သူထရပ်ပြီး အခန်း ၅၀၃ မှ အလျင်အမြန်ထွက်ကာ စင်္ကြံလက်ရန်းပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

နှစ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် အဝါဖျော့ဖျော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘောင်းဘီရှည်နှင့် ခရမ်းရောင်နုနု ဆွယ်တာဝတ်ထားသော ကောင်မလေးတစ်ဦး အောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး အဆောက်အအုံ၏ ပြင်ပနံရံရှိ နံပါတ်များကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် အဆောက်အအုံခုနစ်၏ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တက်လာသည်။

“လျူကျားယန်၊ အဲဒီကောင်မလေး တကယ်လာပြီပဲ” ဟူအန်းချန်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန်ဖြင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော လျူရှင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ “မင်းညီမ လျူကျားယန် ရောက်နေပြီ၊ ငါ သူ့ကို ဆင်းတွေ့လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အင်း၊ သူလာတာ ကောင်းတာပေါ့” လျူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ယန်ကျွင်းဇဲ သူ့အိမ်စာတွေကို အပြီးသတ်ပြီး “အမြင်ပွင့်” ဗီဒီယိုပလက်ဖောင်းကို ဝင်ကြည့်ရင်း ဗီဒီယိုအချို့ကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ပင်မစာမျက်နှာပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ ဒီဗီဒီယိုတွေရဲ့ အရည်အသွေးက တော်တော်မြင့်မားပြီး ကျွမ်းကျင်အဖွဲ့တွေက ရိုက်ကူးထားတာ သိသာလေသည်။

သူက ကင်မရာအသေတွေနဲ့ပဲ ရိုက်ထားတဲ့ သဘာဝလွန်ဗီဒီယိုတွေကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး တကယ်တော့ အဲဒါတွေက ပိုပြီး လက်တွေ့ဆန်သည်လို့ ခံစားရလေသည်။

ဒီလိုတွေးမိတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက လမ်းလျှောက်ဖို့၊ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားဖို့၊ အဆောက်အအုံရဲ့ ထောင့်အသီးသီးမှာ အသစ်တပ်ဆင်ထားတဲ့ ကင်မရာတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ့ခေါင်းကို လျှော်တာကို ကြည့်ပြီးတာနဲ့ ခေးအာကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့တော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ့နောက်လိုက်လာကတည်းက သူ့မိဘတွေရှေ့မှာ တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးပေ—အရမ်းနာခံတတ်သည်။ သူမကို အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းထားခဲ့တာ ယန်ကျွင်းဇဲ စိတ်မပူပါချေ။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် သူက စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လှေကားနားရောက်ခါနီးမှာ ယန်ကျွင်းဇဲ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အလွန်ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို ရှေ့ကို ငေးကြည့်နေခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဟူအန်းချန်က လှေကားကနေတက်လာတဲ့ လျူကျားယန်နဲ့ ဆုံခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် လေးလွှာကို ရောက်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲကို အဲဒီအချိန်မှာ အေးခဲသွားစေခဲ့တာက သူ့စိတ်ထဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ တာဝန်အသိပေးချက်ပါပဲ။

[တာဝန်အမည်: မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်စားသုံးခြင်း;]

[တာဝန်အဆင့်: ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း (မြင့်မား);]

[တာဝန်နောက်ခံ: ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်သည် လျူကျားယန်ကို သတ်ရန် ပစ်မှတ်ထားနေသည်။ ဘဝနှောင်းပိုင်းမှ ရရှိခဲ့သော မိဘများသည် လျူကျားယန်ကို မျက်လုံးအိမ်ကဲ့သို့ မြတ်နိုးကြပြီး သူမ၏ ကွယ်လွန်သွားသော မိဘများသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်ကို သူမအား ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို လုံးဝခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ခွန်အားကွာခြားမှုက သူတို့ကို လုံးဝ အင်အားမဲ့စေသည်။

လျူကျားယန်အတွက် သေးငယ်သော အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

သူမ၏ ဖခင် လျူချန်နှင့် မိခင် ဝမ်ချင်တို့သည် အဆိုးဆုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ (မွေးကင်းစမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ) ကို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က စားသုံးလိုက်ပါက ၎င်း၏ ခွန်အားသည် သုံးပတ်ကြာ စည်းပိတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။]

[တာဝန်ရှင်းလင်းချက်: ကြမ်းတမ်းသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်ကို ဤမွေးကင်းစမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်နှစ်ခုကို စားသုံးစေရန် နည်းလမ်းရှာဖွေပြီး လျူကျားယန်၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုကို သေချာစေပါ။]

[တာဝန်ဆုကြေး: မတူညီသော အတိုင်းအတာ စွမ်းအင်အမှတ် ၉၀၀;]

[တာဝန်ဒဏ်ကြေး: ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်၏ ဒေါသကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မည် (ဤဒဏ်ကြေးမှာ ရှောင်လွှဲမရ); ၎င်းကို သတ်မှသာ လွတ်မြောက်မည်။]

[တာဝန်အကြံပြုချက်များ: ၁။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်ကို ပိတ်ဆို့၍မရ; ၂။ ၎င်းနှင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်ဖြားခြင်းမပြုရ; ၃။ ဖော်ရွေသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းမပြုရ၊ သို့မဟုတ် အဖွဲ့လိုက် ပပျောက်ခြင်းကို သတိပြုပါ။]

[မှတ်ချက်: ဤမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်သည် အဘွားရန်၏ အမြင့်ဆုံးဆင့်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ သူမအား—မကျေနပ်သော အဘွား!—ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။]